I CSK 3523/24

Pozwana P. sp. z o.o. złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach, domagając się jej przyjęcia do rozpoznania z powodu nieważności postępowania, która miała wynikać z niemożności obrony jej praw. Argumentowała, że nie mogła przedstawić dokumentów kluczowych dla sprawy, ponieważ zostały one wydane Prokuraturze Krajowej w trybie pilnym. Dodatkowo, pozwana podniosła zarzut oczywistej zasadności skargi, wskazując na naruszenie przez Sąd II instancji przepisów k.p.c. dotyczących sporządzania uzasadnienia, w szczególności poprzez niepodanie argumentów wykluczających zastosowanie art. 411 pkt 1 k.c. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, uznał, że pozwana nie została pozbawiona możliwości obrony swoich praw. Podkreślono, że strona aktywnie uczestniczyła w postępowaniu, składała pisma i podejmowała próby uzasadniania swojego stanowiska. Wskazano, że powoływanie się na dokumenty znajdujące się w Prokuraturze Krajowej nie uzasadniało twierdzeń o niemożności obrony, zwłaszcza że Sąd II instancji ustalił brak bezpośredniego związku tych dokumentów ze sprawą, a ustalony fakt wykonania i sprzedaży zamówionych stanowisk wykluczał tezę o pozorności umowy. Sąd Najwyższy odrzucił również argument o oczywistej zasadności skargi, wyjaśniając, że występuje ona jedynie w sytuacjach, gdy orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z prawem i oczywiście wadliwe, co nie miało miejsca w tej sprawie. Choć uzasadnienie Sądu II instancji w zakresie art. 411 k.c. było lakoniczne, Sąd Najwyższy uznał, że całokształt ustaleń faktycznych i prawnych sądu niższej instancji nie dawał podstaw do zastosowania tego przepisu. W konsekwencji, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398^9 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 98 k.p.c.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający