Pełny tekst orzeczenia

I CSK 330/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I CSK 330/25 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
16 kwietnia 2026 r. 
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: 
  
SSN Jacek Grela 
  
na posiedzeniu niejawnym 16 kwietnia 2026 r. w Warszawie 
w sprawie z powództwa H.L. 
przeciwko S. spółce akcyjnej w W. 
o zapłatę, ewentualnie o zapłatę, 
na skutek skargi kasacyjnej S. spółki akcyjnej w W. 
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie 
z 24 kwietnia 2024 r., V ACa 1629/22,  
  
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Wyrokiem z 6 lipca 2022 r. Sąd Okręgowy w Warszawie zasądził od 
pozwanego S. spółki akcyjnej w W. na rzecz powódki H.L. 141 243,23 zł za 
jednoczesnym zaoferowaniem lub zabezpieczeniem zwrotu przez powódkę na 
rzecz pozwanego 100 000 zł, a w pozostałym zakresie powództwo główne oddalił. 
Wyrokiem z 24 kwietnia 2024 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił 
apelację pozwanego.  
W skardze kasacyjnej pozwany, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie 
skargi do rozpoznania, wskazał na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 
§ 1 pkt 2 k.p.c. 

I CSK 330/25              
2 
 
 
Zdaniem skarżącego w sprawie potrzeba wykładni przepisów prawnych 
budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie 
sądów. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki 
skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18). 
Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach 
kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, 
nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, 
jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia               
z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością 
lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia 
orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.  
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. 
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy 
dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem 
Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania 
przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej 
oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, 
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. 
Powołanie się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 
k.p.c. wymaga wskazania przepisu prawa, którego wykładnia budzi wątpliwości, 
określenia zakresu koniecznej wykładni, wykazania, że wątpliwości interpretacyjne 
mają poważny charakter i wymagają zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy,              
a jeżeli podstawą wniosku w tym zakresie jest twierdzenie o występujących                
w orzecznictwie sądowym rozbieżnościach wynikających z dokonywania przez 
sądy różnej wykładni przepisu, konieczne jest wskazanie rozbieżnych orzeczeń, 
dokonanie ich analizy i wykazanie, że rozbieżność wynika z różnej wykładni 
przepisu (zob. m.in. postanowienia SN: z 15 października 2002 r. II CZ 102/02; z 28 
marca 2007 r., II CSK 84/07; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r., I 
CSK 111/08). 

I CSK 330/25              
3 
 
 
Szczegółowa analiza sprawy prowadzi do wniosku, że powyższa przesłanka 
nie została wykazana. W skardze kasacyjnej nie powołano argumentów, które 
mogłyby świadczyć, że w sprawie spełniona została któraś z przesłanek przyjęcia 
sprawy do rozpoznania, a przedstawione problemy prawne, dotyczące umowy 
kredytu, zostały już rozstrzygnięte w uchwale składu całej Izby Cywilnej Sądu 
Najwyższego z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22 i wyrokach Sądu Najwyższego:       
z 18 maja 2022 r., II CSKP 972/22; z 18 maja 2022 r., II CSKP 1030/22; z 17 marca 
2022 r., II CSKP 474/22; 17 stycznia 2024 r., II CSKP 1889/22 i z 6 marca 2024 r.,     
II CSKP 2223/22 oraz w wyroku TSUE z 8 września 2022 r. (C-80/21, C-81/21,           
C-82/21, Deutsche Bank Polska i Bank Millennium). 
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., 
odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, 
które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu. 
 
  
  
Jacek Grela 
 
  
(M.M.) 
[a.ł]