Pełny tekst orzeczenia

I CSK 2154/24

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
I CSK 2154/24
POSTANOWIENIE
15 kwietnia 2025 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Ewa Stefańska
na posiedzeniu niejawnym 15 kwietnia 2025 r. w Warszawie
‎
w sprawie z powództwa K.K. i K.S.
‎
przeciwko Syndykowi masy upadłości W. spółki akcyjnej w O., Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w S.
‎
z udziałem interwenienta ubocznego C.B.
‎
o zapłatę,
‎
na skutek skargi kasacyjnej C.B.
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
‎
z 11 grudnia 2023 r., I AGa 48/20,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
[A.G.]
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 11 grudnia 2023 r.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu sprawy z powództwa K.K. i K.S.
przeciwko Syndykowi masy upadłości W. S.A. w O. oraz Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu
‎
w S.
o zapłatę
i z powództwa wzajemnego
Syndyka masy upadłości W. S.A. w O. przeciwko K.K. i K.S., z udziałem interwenienta ubocznego po stronie powoda wzajemnego C.B.,
o zapłatę, na skutek apelacji powodów oraz pozwanego Syndyka masy upadłości
W. S.A. w O.
od wyroku Sądu Okręgowego
‎
w Olsztynie
z
9 stycznia 2020 r., w zakresie powództwa głównego oznaczył zaskarżony wyrok jako częściowy oraz
oddalił apelację powodów głównych
‎
(pkt I.1); orzekł o kosztach postępowania (pkt I.2-3)
; a
w zakresie powództwa wzajemnego - zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
oddalił powództwo
‎
(pkt II.a) i orzekł o kosztach postępowania (pkt II.b c).
Interwenient uboczny C.B. wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego
w pkt II ppkt a w części, tj. w kwocie 50 000 zł, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.
Zgodnie z treścią art. 398
9
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398
9
k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych
‎
w art. 398
9
§ 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.
Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał na oczywistą zasadność skargi.
Bliższa analiza skargi kasacyjnej nie wykazała wystąpienia wskazanej przyczyny kasacyjnej.
Powołanie się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej wymaga wykazania - przez przytoczenie jurydycznych argumentów - że zaskarżone orzeczenie jest wadliwe w sposób elementarny i widoczny już na pierwszy rzut oka (zob. m.in. postanowienia SN z 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52, z 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, nr 10, poz. 156 i z 15 czerwca 2018 r., III CSK 38/18).
Tymczasem w okolicznościach sprawy wywód skarżącego sprowadzał się do polemiki z ustaleniami faktycznymi Sądu Apelacyjnego i przyjętą przez niego oceną dowodów, co nie może odnieść skutku w postępowaniu kasacyjnym, ze względu na treść art. 398
3
§ 3 w zw.
‎
z art. 398
13
§ 2
in fine
k.p.c.
Z przytoczonych względów, orzeczono jak wyżej.
ag
[a.ł]
‎