Pełny tekst orzeczenia

I CSK 1871/23

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
I CSK 1871/23
POSTANOWIENIE
6 marca 2024 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
na posiedzeniu niejawnym 6 marca 2024 r. w Warszawie
‎
w sprawie z powództwa Prokuratora Generalnego
‎
przeciwko Redaktorowi Naczelnemu G.
‎
o opublikowanie sprostowania,
‎
w przedmiocie wniosku pełnomocnika pozwanego,
odrzuca wniosek.
(J.T.)
UZASADNIENIE
Zasadnicze powody rozstrzygnięcia
Pozwany Redaktor Naczelny „G.” wniósł o uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 1 lutego 2024 r., którym oddalono wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy ze skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie wydanego w sprawie z powództwa Prokuratora Generalnego o sprostowanie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Zgodnie z art. 357 § 2
1
k.p.c. postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym sąd uzasadnia tylko wtedy, gdy podlega ono zaskarżeniu, i tylko na żądanie strony zgłoszone w terminie tygodnia od dnia doręczenia postanowienia. Z powyższego wynika, że ustawodawca nie przewiduje uzasadniania postanowień niezaskarżalnych – co z kolei wyklucza możliwość skutecznego żądania dokonania tej czynności (zob. postanowienie SN z 30 listopada 2023 r., II CSKP 1534/22). Postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie odmowy wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy, tzn. zarówno co do wyłączenia sędziego, jak i odmowy jego wyłączenia, tak samo jak i inne orzeczenia tego Sądu, nie podlegają zaskarżeniu zażaleniem (zob. postanowienie SN z 30 maja 2019 r., IV CSK 362/18, i przywołane tam orzecznictwo). W konsekwencji nie jest również dopuszczalne wnioskowanie o uzasadnienie orzeczenia zapadłego w przedmiocie odmowy wyłączenia.
W nawiązaniu do powyższych wywodów wypada zauważyć, że skoro zaskarżeniu nie podlega obecnie wydane postanowienie, to nie musi być ono także opatrzone uzasadnieniem. Stosownie jednak do art. 357 § 5 k.p.c. sąd może w takim wypadku zwięźle wskazać zasadnicze powody rozstrzygnięcia, jeżeli, mając na względzie okoliczności sprawy, uzna, że pozwoli to na usprawnienie postępowania. Wobec spełnienia tych przesłanek w badanych uwarunkowaniach, za zasadne uznano opatrzenie niniejszego orzeczenia przedstawieniem zasadniczych powodów rozstrzygnięcia.
Wobec powyższego wniosek skarżącego podlegał odrzuceniu na podstawie art. 357 § 2
1
w zw. z art. 328 § 4 i art. 361 oraz art. 391 § 1 zd. 1 i art. 398
21
k.p.c.
[SOP]
(r.g.)
‎