Pełny tekst orzeczenia

I CSK 1015/14

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt I CSK 1015/14
POSTANOWIENIE
Dnia 11 sierpnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z powództwa M. J.
‎
przeciwko A. S.
‎
o ochronę dóbr osobistych,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 11 sierpnia 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398
9
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu istotnego zagadnienia prawnego oraz oczywistej zasadności skargi. Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi, mimo że niezwykle rozbudowane nie daje podstaw do przyjęcia, że w rzeczywistości można mówić o istotnym zagadnieniu prawnym dotyczącym interpretacji art. 24 k.c. Skarżąca upatruje istotności zagadnienia prawnego w potrzebie ustalenia stopnia szczegółowości sformułowania żądania, a w konsekwencji orzeczenia sądu w przedmiocie treści jej oświadczenia mającego na celu usunięcie skutków naruszenia dóbr osobistych. Wskazana kwestia, co dostrzega sama skarżąca, była przedmiotem licznych wypowiedzi Sądu Najwyższego, które zmierzają do przyznania w tym zakresie sądowi orzekającemu możliwie dużej swobody w niezbędnym doborze środków ochrony służących usunięciu skutków naruszenia dobra. Twierdzenie zaś, że  sformułowana w zaskarżonym orzeczeniu treść przeprosin jest zbyt ogólna i obejmuje również zdarzenia, które zostały w toku postępowania uznane za prawdziwe jest jedynie polemiką skarżącej i nie znajduje potwierdzenia w poczynionych przez Sąd Apelacyjny ustaleniach faktycznych.
Całokształt analizy skargi kasacyjnej nie uzasadnia natomiast wniosku, że jest ona oczywiście uzasadniona.
Z    tych   względów    należało   odmówić   przyjęcia   skargi    kasacyjnej  do rozpoznania (art. 398
9
§ 1 k.p.c.
a contrario
).