Pełny tekst orzeczenia

I CKN 446/98

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt I CKN 446/98 
 
 
 
P O S T A N O W I E N I E 
Dnia 24 marca 2000 r. 
 
Sąd Najwyższy Izba Cywilna 
w składzie następującym: 
 
 
Przewodniczący: SSN  -  
L. Walentynowicz (spraw.) 
 
 
Sędziowie:  
SN 
-  
T. Domińczyk 
 
 
 
 
 
SN 
-  
I. Koper 
 
 
Protokolant: B. Rogalska 
 
po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2000 r.  
na rozprawie 
sprawy z wniosku J. M. 
z udziałem X. M. 
o podział majątku wspólnego 
na skutek kasacji uczestniczki postępowania 
od postanowienia  Sądu Wojewódzkiego w O. 
z dnia 4 grudnia 1997 r., sygn. akt I Ca […] 
 
p o s t a n a w i a : 
 
 
oddalić kasację i zasądzić od uczestniczki postępowania na rzecz 
wnioskodawcy kwotę 1000 zł (jeden tysiąc złotych) tytułem zwrotu 
kosztów postępowania kasacyjnego.  

 
2 
U Z A S A D N I E N I E 
 
 
 
Postanowieniem z dnia 5 czerwca 1997 r. Sąd Rejonowy w O. dokonał 
podziału majątku wspólnego wnioskodawcy J. M. i uczestniczki postępowania 
X. M. w odniesieniu do spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu 
spółdzielczego położonego w O. przy ul. W. […]. 
 
Sąd przyznał wnioskodawcy prawo do lokalu, natomiast uczestniczce – 
spłatę w wysokości 6.782,91 zł. Nakazał też X. M. wydanie lokalu byłemu 
mężowi. 
 
Z ustaleń sądowych wynikało, że J. i X. M. pozostawali w związku 
małżeńskim od 19 kwietnia 1980 r. do 27 stycznia 1997 r., przy czym w wyroku 
rozwodowym miejsce pobytu dwojga ich małoletnich dzieci ustalono u ojca. 
Uczestniczka jeszcze przed zawarciem małżeństwa była kandydatem 
Spółdzielni Mieszkaniowej „[…]” w O. i w tym czasie zgromadziła część 
wkładu na mieszkanie typu M-2 w rozmiarze 25.000 st. zł (2,5 PLN). 
W dniu 15 lutego 1989 r. małżonkowie M. uzyskali przydział lokatorskiego 
mieszkania spółdzielczego typu M-4 o powierzchni 59,5 m2. Na poczet wkładu 
zaliczono środki pieniężne zgromadzone na książeczce mieszkaniowej 
wraz z premią gwarancyjną i odsetkami (351.111 st. zł), a także pomoc 
finansową zakładu pracy wnioskodawcy na uzupełnienie wkładu (359.779 st. zł) 
oraz 
na 
podniesienie 
standardu 
mieszkania 
(1.300.200 
st. 
zł). 
W 1991 r. M. spłacili 
przedterminowo 
kredyt 
lokatorski 
w 
rozmiarze 
7.209.480 st. zł. W chwili podziału wartość zwaloryzowanego wkładu wynosiła 
13.565,82 PLN. 
 
Sąd przyznał wnioskodawcy prawo do lokalu dlatego, że pod jego pieczą 
pozostają dzieci. Zasądzona na rzecz uczestniczki spłata stanowiła połowę 
wartości wkładu. 

 
3 
 
W następstwie apelacji uczestniczki Sąd Wojewódzki w O. podwyższył 
spłatę do wysokości 7.122,05 zł, ponieważ Sąd Rejonowy nie uwzględnił 
nakładu X. M. na majątek wspólny. Nakład ten w chwili przydziału lokalu 
wyraził się – w ocenie Sądu II instancji – sumą 354.221 st. zł i stanowił 5 % 
wartości majątku podlegającego podziałowi (339,14 PLN). Wysokość spłaty 
uległa  więc podwyższeniu (6.782,91 zł + 339,14 zł = 7.122,05 zł). 
 
Sąd odwoławczy nie podzielił natomiast zarzutów uczestniczki 
dotyczących sposobu podziału prawa do lokalu, tym bardziej że wnioskodawca 
z dziećmi – po przejściowej wyprowadzce – powrócił do wspólnego mieszkania. 
 
W kasacji uczestniczka postępowania wniosła o uchylenie postanowienia 
odwoławczego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. 
 
Skarżąca powołała się na naruszenie art. 218 § 4 prawa spółdzielczego 
przez niewłaściwe rozliczenie jej nakładów na majątek wspólny oraz na 
naruszenie art. 378 § 1 kpc przez nierozważenie jej zarzutów w odniesieniu do 
sposobu podziału prawa do lokalu. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Rozpoznanie kasacji następuje w granicach powołanych podstaw (art. 
3933 kpc). Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał (zob. m.in. orzeczenia z dnia 
11 marca 1997 r., III CKN 13/97 – OSNC 1997, z. 8, poz. 114 oraz z dnia 
23 stycznia 1998 r., I CKN 431/97 – OSNC 1998, z. 7-8, poz. 130), że 
przytoczenie podstaw kasacyjnych wymaga konkretyzacji przez podanie 
konkretnych przepisów, które w ocenie skarżącego zostały naruszone oraz przez 
wyjaśnienie mechanizmu tego naruszenia. Powołując się na drugą podstawę 
kasacyjną (art. 3931 pkt 2 kpc) kasator obowiązany jest ponadto wykazać, że 
naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy. 
 
W pierwszej kolejności należy rozważyć przedstawiony zarzut 
procesowy, dotyczący naruszenia art. 378 § 1 kpc. Przepis ten stanowi, że sąd 
drugiej instancji rozpoznaje sprawę w granicach wniosków apelacji. Przyjmuje 
się, że wnioski apelacyjne dotyczą dwóch kwestii: zakresu zaskarżenia oraz 

 
4 
proponowanej treści orzeczenia sądu odwoławczego. Z zastrzeżeniem sytuacji 
przewidzianej w art. 378 § 2 kpc, zakresem zaskarżenia sąd II instancji jest 
związany. Nie jest natomiast związany sugestiami strony skarżącej co do treści 
orzeczenia odwoławczego. 
 
W kasacji nie wyjaśniono, na czym miało polegać sugerowane naruszenie 
art. 378 § 1 kpc. Wydaje się, że przepis ten został po prostu niewłaściwie 
odczytany przez skarżącą. Sąd Wojewódzki w O. z pewnością nie naruszył tego 
przepisu, a wskazania innych naruszeń procesowych kasacja nie zawiera. 
 
Bezskuteczność zarzutu zgłoszonego w ramach drugiej podstawy 
kasacyjnej powoduje, że miarodajne są ustalenia sądowe dokonane 
w dotychczasowym postępowaniu, a więc także w odniesieniu do wysokości 
nakładów poniesionych przez X. M. na majątek wspólny (art. 45 § 1 kro). 
W świetle tych ustaleń nie doszło do sugerowanego naruszenia prawa 
materialnego. Wskazany w kasacji art. 218 § 4 prawa spółdzielczego określa 
wartość wkładu mieszkaniowego zwracanego przez spółdzielnię mieszkaniową 
osobie uprawnionej, co w sprawach o podział majątku dorobkowego jest 
pomocne przy określeniu wartości dzielonego prawa do lokalu spółdzielczego. 
Tymczasem wartość dzielonego prawa w rozpoznawanej sprawie była i jest 
bezsporna (13.565,82 zł). 
 
Kasacja jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia. Skoro więc zarzuty 
kasacyjne okazały się bezzasadne, należało ją oddalić (art. 39312 kpc w związku 
z art. 13 § 2 kpc) i orzec o kosztach postępowania (art. 520 § 2 kpc).  
 
aw 
jb.