I C 926/22

Sygn. akt: I C 926/22 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2022 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Andrzej Antkiewicz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Monika Kopczyńska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2022 r. w Grudziądzu na rozprawie sprawy z powództwa P. R. przeciwko (...) o zapłatę postanawia: 1. odrzucić pozew; 2. opłatą od pozwu obciążyć powoda. Sygn. akt I C 926/22 UZASADNIENIE postanowienia z dnia 9 grudnia 2022 r. P. R. wniósł o zasądzenie od (...) (...) na jego rzecz kwoty 1.000 zł tytułem częściowego odszkodowania za błędne pouczenie o możliwości odwołania się w decyzji administracyjnej z dnia 8 lipca 2021 r. o odmowie wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania w trybie art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska , należnego w związku z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości położonej w (...) , działki o numerach (...) , wskutek ustanowienia zakazów zawartych w uchwale (...) (...) (...) z dnia 24 września 2018 r. w sprawie (...) . Powód wskazał, że na skutek błędnego pouczenia (...) , od decyzji z 8 lipca 2021 r. odwołał się do (...) w T. , które w dniu 15 września 2021 r. wydało postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania, wskazując, że zgodnie z art. 131 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska decyzja wydana na podstawie tego artykułu jest niezaskarżalna. Postanowienie to powód otrzymał w dniu 20 września 2021 r. Powód zaznaczył, że w ten sposób upłynął mu 30 dniowy termin wniesienia powództwa do sądu, przewidziany w art. 131 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska . W tej sytuacji, z przyczyn zawinionych przez stronę pozwaną, wskutek błędnego pouczenia w decyzji administracyjnej, po stronie powoda powstała szkoda równa wysokości odszkodowania, jakie mu się należało na podstawie art. 131 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska , a jakie utracił. Pozwany w pierwszej kolejności zarzucił błędne oznaczenie pozwanego, albowiem na gruncie prawa cywilnego nie ma podmiotu określonego w pozwie jako (...) , jest natomiast starosta (...) , gdyż starosta może być tylko członkiem organu powiatu, a nie innej jednostki samorządu terytorialnego. Pozwany wskazał, że starosta nie jest podmiotem prawa cywilnego i nie jest też organem osoby prawnej, jaką jest powiat. Starosta jest organem administracji publicznej w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej na mocy art. 38 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatu. Starosta stoi na czele organu wykonawczego powiatu, czyli zarządu, w skład którego wchodzą również wicestarosta i pozostali członkowie zarządu. Zarząd reprezentuje powiat i to on składa oświadczenia woli w imieniu powiatu. Natomiast na gruncie art. 417 k.c. odpowiedzialność odszkodowawczą za działania organów władzy publicznej ponoszą Skarb Państwa lub właściwe jednostki samorządu terytorialnego. W związku z tym, to nie starosta powinien być wskazany jako pozwany w tej sprawie (k. 32-33 akt). Na rozprawie pełnomocnik pozwanego zarzucił w pierwszej kolejności, że stroną pozwaną w sprawie o odszkodowanie z art. 131 ustawy Prawo ochrony środowiska powinien być samorząd (...) , jako ten, który ustanowił obszar chronionego krajobrazu, natomiast za ewentualne uchybienie (...) jako organu administracji publicznej odszkodowanie może ponosić jedynie (...) , który odpowiada za funkcjonariuszy i ma osobowość prawną. Starosta nie ma zdolności sądowej, chyba że przepis szczególny przyznaje mu w jakimś zakresie legitymację do występowania do sądu. Z tych przyczyn wniósł o odrzucenie pozwu. W ocenie Sądu, zarzuty błędnego oznaczenia pozwanego oraz braku zdolności sądowej pozwanego okazały się uzasadnione. W obrocie prawnym występuje (...) , a nie (...) , dlatego sąd oznaczył w sposób właściwy pozwanego w sentencji postanowienia z dnia 9 grudnia 2022 r. Sąd podzielił również w całości argumentację pozwanego, że starosta nie ma co do zasady zdolności sądowej i nie może być stroną postępowania sądowego, chyba że szczególny przepis przyznaje mu w jakimś zakresie legitymację do występowanie do sądu, jak np. art. 130a ust. 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym w sprawach o orzeczenie przepadku pojazdu na rzecz powiatu. Według sądu, za ewentualne uchybienie (...) jako organu administracji publicznej odpowiedzialność na gruncie prawa cywilnego może ponosić jedynie (...) , który odpowiada za działania organu władzy publicznej i ma osobowość prawną oraz zdolność prawną. Przepis art. 417 § 1 k.c. przewiduje odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, a nie organów władzy publicznej. Z tych przyczyn pozew przeciwko (...) podlegał odrzuceniu na mocy art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c. Brak zdolności sądowej starosty w sprawie o odszkodowanie za jego działanie nie mógł być sanowany, dlatego przepis art. 199 § 2 k.p.c. nie miał w tej sprawie zastosowania. Sąd nie orzekł o kosztach procesu na rzecz pozwanego, gdyż nie miał on zdolności sądowej. ZARZĄDZENIE 1. Odnotować w kontrolce uzasadnień, 2. Odpis postanowienia doręczyć pełn. powoda przez PI, 3. Akta przedłożyć z zażaleniem albo za 14 dni z epo. G., 30.12.2022