I C 842/18

Sygn. akt: I C 842/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 listopada 2019 r. Sąd Rejonowy w Krośnie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Gałuszka Protokolant: sekretarz sądowy Monika Wróbel po rozpoznaniu w dniu 21 października 2019 r. w Krośnie na rozprawie sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. przeciwko E. K. (1) o zapłatę I. oddala powództwo, II. zasądza od strony powodowej (...) sp. z o.o. na rzecz Kancelarii Adwokackiej - adwokat L. G. (1) kwotę 600,00 zł (słownie: sześćset złotych) + VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemu E. K. (1) z urzędu. Sędzia: Sygn. akt I C 842/18 UZASADNIENIE wyroku Sądu Rejonowego w Krośnie z dnia 4 listopada 2019 r. Powód (...) Sp. z o.o. wniósł o zasądzenie od pozwanego E. K. (1) kwoty 2.000,00 zł. z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 21 listopada 2017 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód podał, że w dniu 30 kwietnia 2016 r. strony zawarły umowę pośrednictwa w obrocie nieruchomościami nr (...) . Powódka zgodnie z umową dokonała czynności zmierzających do zawarcia umowy kupna/sprzedaży nieruchomości stanowiącej ofertę p.n.: „ (...) a”, której cena ofertowa sprzedaży wynosiła 60.000,00 zł. Z informacji uzyskanej przez powódkę wynika, że w/w działka została sprzedana na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr (...) z dnia 05.09.2017 r. sporządzonego przed notariuszem L. G. (2) , kontrahentowi zaoferowanemu przez powódkę, tj. E. Z. . W dniu 30.04.2017 r. żona pozwanego wypowiedziała umowę pośrednictwa, lecz wypowiedzenie to należy uznać za bezskuteczne z uwagi na to, że nie była stroną umowy, a nadto wszelkie czynności ze strony powoda zostały dopełnione i wypowiedzenie nie jest zasadne. Pismem z dnia 06 listopada 2017 r. pozwany został wezwany do zapłaty, lecz nie spełnił dotychczas dochodzonego roszczenia. Sąd Rejonowy w Krośnie nakazem zapłaty wydanym w dniu 30 kwietnia 2018 r. sygn. akt I Nc 842/18, uwzględnił żądanie pozwu w całości (k. 18). Pozwany E. K. (1) powyższy nakaz zapłaty zaskarżył w całości, wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania. W uzasadnianiu podniósł, że zawarł z pośrednikiem umowę w obrocie nieruchomościami, pracownik powódki będąc u niego w domu oświadczył, że z tytułu umowy koszt będzie ponosił kupujący, a sam pośrednik przez ponad rok nie zrobił nic, aby nieruchomość sprzedać. Wskazał, że umowa została wypowiedziana, za wypowiedzenie uiścili z żoną kwotę 150,00 zł. On kupca działki znalazł sam, bez udziału pośrednika. W momencie sprzedaży działki był przekonany, że żadna umowa z biurem pośrednictwa już go nie łączy. Pozwany powołał się także na zły stan swojego zdrowia. Sąd ustalił, co następuje: Powód (...) Sp. z o.o. prowadzi działalność w zakresie pośrednictwa sprzedaży nieruchomości, która to działalność jest podporządkowana przepisom ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 1774). Przepis art. 180 ust. 3 stanowi, że zakres czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami określa umowa pośrednictwa; umowa wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności. Pozwany E. K. (1) był właścicielem działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi (...) . Współwłaścicielką działki nr (...) była również jego żona K. K. . Wiosną 2016 r. pozwany znalazł się w trudnej sytuacji zdrowotnej, potrzebował pieniędzy na leczenie. Zapadła decyzja o sprzedaży jednej z działek. Ostatecznie działka oznaczona numerem (...) została przekazana pasierbicy pozwanego B. M. , która wraz z mężem M. M. (1) postawili na niej dom. Ogłoszenie o sprzedaży działki zostało umieszczone na internetowych portalach sprzedażowych. W trakcie wykonywania swoich obowiązków służbowych pracownica powodowej spółki (...) (obecnie K. ), tj. przeglądania stron internetowych oferujących nieruchomości na sprzedaż, znalazła przedmiotową nieruchomość. Zadzwoniła na numer podany w ogłoszeniu i zaproponowała usługę pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości. Pozwanemu zależało na szybkiej sprzedaży, więc przystał na tę propozycję. Do zawarcia umowy pośrednictwa w obrocie nieruchomościami doszło w miejscu zamieszkania pozwanego, tj. w miejscowości J. . Obok znajdowała się działka, którą E. K. (1) zmierzał sprzedać. W imieniu powodowej spółki umowę zawierała J. K. , która stała się „opiekunem” tej oferty. Dane do umowy, w tym numer nieruchomości, cenę za ar, J. K. przekazał pozwany. Przed zawarciem do nie szło ze strony biura do sprawdzenia przedmiotowej nieruchomości, nie ustalono numeru, właścicieli działki, jej stanu prawnego. W momencie zawierania umowy pośrednictwa nie było stronie powodowej wiadomym, że działka oferowana do sprzedaży jest współwłasnością żony pozwanego K. K. . Umowa pośrednictwa została zawarta w dniu 30 kwietnia 2016 r., został jej nadany numer (...) . Pozwanemu obiecano, że otrzyma on swój egzemplarz umowy drogą pocztową, ale strona pozwana w tym terminie umowy nie wysłała. W myśl § 1 pkt 1 umowy zamawiający zlecił pośrednikowi wykonanie czynności zmierzających do zawarcia umowy sprzedaży/wynajmu. Przez czynności zgodnie z umową należy rozumieć wykonanie przez pośrednika obowiązku oględzin nieruchomości, sporządzenia karty informacyjnej, na zlecenie skompletowanie dokumentacji nieruchomości, wykonania zdjęć obiektu, prezentowania oferty innym biurom nieruchomości i współpracy przy sprzedaży nieruchomości z tymi biurami, podjęcia działań marketingowych mających na celu promocję oferty przez reklamę w internecie, uczestnictwa osobistego w prezentacjach nieruchomości oraz warunków jej zbycia klientom w imieniu zamawiającego, a w przypadku zawarcia umowy na wyłączność, o której mowa w § 2 ust. 2 pośrednik miał zamieścić banery reklamowe na nieruchomości, jeśli uzyskałby takie zlecenie od zamawiającego. Zamawiający zobowiązał się zapłacić pośrednikowi wynagrodzenie w wysokości 3% (nie mniej niż 2.000,00 zł.). Kwota wynagrodzenia naliczana miała być od ceny podanej w umowie przedwstępnej sprzedaży, wynajmu lub/i umowie/akcie notarialnym sprzedaży/ wynajmu. Strony postanowiły, że wynagrodzenie będzie płatne pośrednikowi również w przypadku, gdy zamawiający / jego pełnomocnik lub osoba bliska, sprzeda/wynajmie nieruchomość kontrahentowi, którego skojarzy pośrednik w czasie trwania umowy lub w okresie 12 miesięcy od odstąpienia/wygaśnięcia umowy, a także gdy pośrednik skojarzy kupującego, a zamawiający wycofa się ze sprzedaży nieruchomości objętej umową. Wynagrodzenie miało być płatne pośrednikowi wyłącznie w przypadku skojarzenia stron transakcji i doprowadzenia do sprzedaży/wynajmu nieruchomości. Do tego czasu zamawiający nie ponosił żadnych kosztów związanych z pośrednictwem nieruchomości. Umowa została zawarta na wyłączność, tzn. nieruchomość nie mogła zostać sprzedana bez pośrednictwa biura, na czas nieokreślony. W przypadku zawarcia umowy na czas nieokreślony zamawiającemu przysługiwało prawo do wypowiedzenia umowy w każdym momencie jej trwania, z zachowaniem 3 – miesięcznego okresu wypowiedzenia, złożonego na piśmie. W umowie w § 5 pkt 6 zawarto zapis, że zmiana treści umowy wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności takiej zmiany. Po zawarciu umowy J. K. sprawdzając działkę w goeportalu, w internecie, doszła do wniosku, że numer ewidencyjny działki jest inny od tej nieruchomości, która została jej okazana do sprzedaży. E. K. (1) chciał sprzedać działkę nr (...) , a nie działkę nr (...) , która została wskazana jako przedmiot umowy. Ten błąd w umowie nie został naprawiony niezwłocznie, lecz po upływie jakiegoś czasu. W pierwotnie zawartej umowie został przekreślony nr działki (...) , a wpisany 56/1. Ta adnotacja nie została poczyniona stronę umowy, (...) , a przez jego pasierbicę B. M. . B. M. nie posiadała pełnomocnictwa od pozwanego do podejmowania w jego imieniu żadnych czynności prawnych, w tym dokonywania zmian w przedmiotowej umowie. Zmiana przedmiotu umowy nie została dokonana w sposób przewidziany w umowie tj. w formie pisemnej, a umowa w tym zakresie zawierała rygor nieważności. Po zawarciu umowy pośrednictwa oferta sprzedaży nieruchomości została umieszczona na stornie internetowej, na działce została umieszczona tablica z informacją, że jest ona na sprzedaż. Ze strony biura nie było przekazywanych pozwanemu żadnych informacji o zainteresowaniu działką, złożonych ofertach kupna. Pozwany by już wówczas po amputacji jednej nogi, potem drugiej, potrzebował pieniędzy na leczenie. Wówczas uzgodnił z żoną, że obniżą cenę za ar nieruchomości wskazany w pierwotnie brzmiącej umowie. Biuro nieruchomości miało informację, że pozwany jest osobą nie mogącą się poruszać, wszystkie sprawy załatwiała w jego imieniu żona K. K. . W dniu 01 lipca 2016 r. do siedziby biura przyjechała K. K. i dokonano wówczas korekty ceny w umowie, cena za ar została obniżona z kwoty 4.000,00 zł. do 3.000,00 zł. Wówczas K. K. nie była zobowiązywana do przedkładania żadnego pełnomocnictwa od męża, gdyż strona powodowa miała wiedzę o trudnej sytuacji zdrowotnej pozwanego. Od tamtego czasu, przez okres ponad roku nikt z pozwanymi się w sprawie umowy nie kontaktował. K. K. po amputowaniu mężowi obu nóg posiadała od niego pełnomocnictwo ogólne do dokonywania w jego imieniu wszystkich spraw urzędowych. W czerwcu 2017 r. K. K. dysponując pełnomocnictwem do wypowiedzenia umowy udała się do biura strony powodowej, gdzie dokonała wypowiedzenia umowy pośrednictwa datowanej na dzień 30.04.2016 r. K. K. zapłaciła z tego tytułu kwotę 150,00 zł. W momencie wypowiadania umowy K. K. okazała pracownicy biura pełnomocnictwo udzielone jej przez męża. W dniu 07 września 2017 r. doszło do sprzedaży działki oznaczonej nr (...) na rzecz A. Z. oraz E. Z. . E. Z. w 2016 r. była zainteresowana zakupem działki budowalnej, przeglądała w tym celu oferty w internecie. Widziała, że przedmiotowa działka była wystawiona na sprzedaż, jeszcze przed sporządzeniem oferty przez biuro nieruchomości. E. Z. skorzystała z usług powodowego biura, którego pracownica przedstawiła jej ofertę kupna m.in. przedmiotowej działki. Wówczas E. Z. z tej oferty nie skorzystała. O działce pozwanego dowiedziała się od koleżanki z pracy, która była znajomą pozwanego i jego żony. Koleżanka zachwalała działkę, mówiła, że jest możliwość uzyskania korzystnej ceny i to wówczas E. Z. i jej mąż A. zdecydowali się na jej zakup. Informacje o sprzedających E. Z. uzyskała nie od strony powodowej. Od pozwanego i jego żony E. Z. uzyskała informację, że mieli kiedyś zawartą umowę pośrednictwa nieruchomości, lecz została ona skutecznie wypowiedziana. Po okresie wypowiedzenia powodowe biuro sprawdziło w księgach wieczystych, czy działka będąca przedmiotem umowy nie została sprzedana. Ustalono, że przedmiotowa nieruchomość była przedmiotem transakcji z dnia 07.09.2017 r. i uznano, że do transakcji doszło za pośrednictwem biura. Pozwany został wezwany do zapłaty kwoty 2.000,00 zł. tytułem wynagrodzenia. E. K. (1) nie zgodził się na uiszczenie w/w kwoty, następnie pismem z dnia 06 listopada 2017 r. ponownie został wezwany do zapłaty kwoty 2.000,00 zł. wraz z kwotą 246,00 zł. jako kosztami postępowania upominawczego, pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego. Pozwany nie zgodził się na zapłatę wynagrodzenia, gdyż umowa została wypowiedziana, a poza tym w jego ocenie, do zawarcia umowy kupna/sprzedaży nieruchomości doszło bez udziału strony powodowej. dowód : - częściowe zeznania świadka J. G. ( K. )– k. 97-99, - zeznania świadka K. K. – k. 79, - zeznania świadka E. Z. – k. 94-96, - zeznania świadka A. Z. – k. 96-97, - umowy z dnia 30 kwietnia 2016 r. nr (...) i z dnia 10 sierpnia 2016 r. nr (...) k. 9, 11, - wezwanie do zapłaty z dnia 6 listopada 2017 r. wraz z dowodem doręczenia i wypowiedzenia umowy przez K. K. – k. 7-8, 10, - akt notarialnego Rep. A nr (...) z dnia 5 września 2017 r. – k. 40-41, - orzeczenie o stopniu niepełnosprawności pozwanego i dokumentacja medyczna pozwanego – k. 25, 26-27, - zeznania świadka M. M. (1) – k. 79-80, - częściowo zeznania powódki M. M. (2) – k. 100-103, - zeznania pozwanego E. K. (1) – k. 103-105, - oryginał umowy pośrednictwa w obrocie nieruchomościami nr (...) – k. 110. Powyższych ustaleń faktycznych Sąd dokonał w oparciu o powołane wyżej dowody. Sąd dał wiarę wszystkim przedłożonym w sprawie dokumentom, gdyż żadna ze stron nie kwestionowała ich wiarygodności. Sąd w całości za wiarygodne uznał zeznania świadków K. K. , E. Z. , A. Z. , M. M. (1) oraz pozwanego E. K. (1) , gdyż są spójne, uzupełniają się wzajemnie w zakresie ustalenia stanu faktycznego istotnego w niniejszej sprawie. Sąd uznał za niewiarygodne w części zeznania E. K. (2) oraz M. M. (2) przede wszystkim w zakresie okoliczności, w których doszło do zawarcia umowy. Przede wszystkim wbrew zeznaniom w/w nie zostały zachowane w sposób przez nie deklarowany wszystkie formalności. W ocenie Sądu pozwany nie dostał swojego egzemplarza umowy, gdyż po pierwsze w umowie nie ma zapisu, że została ona sporządzona w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, a po drugie, gdyby pozwany otzrymał egzemplarz w momencie jej otrzymania, to dysponowałby egzemplarzem bez naniesionych w okresie późniejszym poprawek. Dlatego też do zeznań świadka oraz powódki co do formalnego załatwiania wszystkich spraw w biurze należy podjeść z dużą ostrożnością. Należy również zaznaczyć, że strona powodowa wycofała się z pierwotnie zajmowanego stanowiska, tj. że kwestionuje skuteczność wypowiedzenia umowy z przyczyn formalnych, tj. że K. K. miała nie przedstawić pełnomocnictwa od męża do wypowiedzenia umowy. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 180 ustawy z dnia 21.VIII.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., nr 1774 t.j.) – zwanej dalej u.g.n. pośrednictwo w obrocie nieruchomościami polega na zawodowym wykonywaniu dla zamawiającego czynności zmierzających do zawarcia przez inne osoby umowy bądź umów nabycia lub zbycia nieruchomości, innych umów przez strony pośrednictwa określonych, a zamawiający zobowiązuje się do zapłaty pośrednikowi wynagrodzenia, co zbliża ją do umowy agencyjnej uregulowanej w art. 758-764 9 k.c. Wynagrodzenie pośrednika powinno być określone w umowie albo przez wskazanie konkretnej kwoty albo przez wskazanie sposobu jej obliczenia. Zgodnie z zasadą swobody umów strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiły się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego ( art. 353 1 k.c. ). Oznacza to, że także w zakresie określenia wynagrodzenia w umowie pośrednictwa strony dysponują swobodą. Wskazać należy także, że decydujące dla powstania prawa pośrednika do wynagrodzenia jest stworzenie przez niego sposobności i możliwości zawarcia przez kontrahentów umowy właściwej, jeżeli rzeczywiście w wyniku tego doszło, do zawarcia takiej umowy. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 28 października 1999 r. II CKN 530/98 OSNC 2000 nr 5 poz. 88 oraz wyrokiem z 05 grudnia 2013 r. V CSK 33/13, bezpośrednim celem działań pośrednika nie jest wywołanie określonego skutku prawnego, lecz stworzenie warunków, w których zawarcie umowy jest możliwe z udziałem samych zainteresowanych. Prawo do wynagrodzenia pośrednik nabywa, gdy stworzone przez niego warunki doprowadzą do zawarcia umowy. W niniejszej sprawie przedmiotem sporu była okoliczność, czy stronie powodowej należy się wynagrodzenie wynikające z umowy pośrednictwa nr (...) zawartej w dniu 30 kwietnia 2016 r. Strona pozwana twierdziła, że nie, gdyż umowa została skutecznie wypowiedziana przez żonę pozwanego, natomiast strona powodowa twierdziła, że wypowiedzenie nie było skuteczne, gdyż K. K. w tym zakresie nie posiadała stosownego pełnomocnictwa. Ostatecznie strona powodowa uznała skuteczność wypowiedzenia, jednakże powołując się na zapis umowy (§ 2 pkt 4) uznała, że należy jej się wynagrodzenie, gdyż do zawarcia umowy kupna/sprzedaży nieruchomości pomiędzy pozwanym i K. K. a E. Z. i jej mężem doszło w terminie 12 miesięcy po wypowiedzeniu umowy, a strony umowy zostały skojarzone przez pośrednika. Abstrahując od powyższej argumentacji, strona pozwana podniosła, że umowa nie jest ważna, gdyż pierwotnie nie dotyczyła działki, która ostatecznie została przez pozwanego sprzedana, a za której sprzedaż strona powodowa domaga się wynagrodzenia. Sąd ten argument w pełni podziela. Umowa zawarta przez pozwanego z pracownikiem biura w dniu 30 kwietnia 2016r. dotyczyła działki oznaczonej numerem ewidencyjnym (...) . Nieruchomość została oznaczona w sposób błędny, gdyż przedmiotem sprzedaży miała być działka oznaczona numerem (...) i ta działka ostatecznie została sprzedana E. i A. Z. . Świadek J. K. wskazywała, że taki numer został jej podany przez pozwanego i ona tego w momencie zawierania umowy nie sprawdzała. Należy zaznaczyć, że po stronie powodowej mamy podmiot zajmujący się w sposób profesjonalny pośrednictwem w obrocie nieruchomościami. Od takiego podmiotu możemy oczekiwać wyższej staranności, a w okolicznościach niniejszej sprawy przedmiot umowy nie został nawet przez stronę powodowy w sposób nie budzący ustalony. Pracownik biura nie żądał od drugiej strony umowy żadnych dokumentów dotyczących przedmiotowej nieruchomości, w celu choćby jej prawidłowego zidentyfikowania czy oznaczenia właściciela. Jak się potem okazało, w umowie działka została zidentyfikowana w sposób nieprawidłowy, tj. nieprawidłowo został podany jej numer. Błąd ten nie został po pierwsze naprawiony od razu, a po drugiej został naprawiony nie w sposób przewidziany w umowie, która łączyła strony. Jak już wyżej wspomniano, w umowie zastrzeżono, że wszelkie zmiany w umowie wymagają formy pisemnej pod rygorem nieważności. W tym przypadku mieliśmy do czynienia ze zmianą przedmiotu umowy, czyli de facto zmiany najważniejszego jej zapisu. Natomiast strona powodowa zmiany oznaczenia działki dokonała w formie przekreślenia w umowie błędnego numeru działki, wpisania prawidłowego i złożenia podpisu przez osobę, która ani stroną umowy nie była, ani nie była do tego upoważniona – tj. przez B. M. , pasierbicę pozwanego. W takim stanie rzeczy należało sporządzić choćby aneks do umowy, gdyż jest to kwestia kluczowa dla bytu rzeczonej umowy pośrednictwa. Należy zatem stwierdzić, że pozwanego wiąże umowa jedynie w jej pierwotnym w brzmieniu, późniejsze zapisy/skreślenia są nieważne jako dokonane przez osoby nieuprawnione. Skoro zatem przedmiotem umowy z 07.09.2017 r. była inna działka niż określona w umowie pośrednictwa, stronie powodowej nie należy się dochodzone wynagrodzenie. Pozwany na umowie przedłożonej przez stronę powodową w oryginale poza podpisem w pierwotnej wersji nie składał żadnych innych podpisów, nie czyniły tego również osoby przez niego upoważnione. Nie można podzielić stanowiska strony powodowej, że pomyłka w oznaczeniu działki była to zwykła omyłka pisarska, jaka może się zdarzyć np. Sądowi w orzeczeniu, a które to omyłki są potem prostowane. Omyłki są oczywiście prostowane, lecz przewidziany jest w tym zakresie stosowny tryb, wynikający z przepisów, nikt omyłki nie prostuje poprzez dokonanie skreślenia i złożenia parafki, lecz wydawane jest w tym zakresie stosowne orzeczenie i dopiero to orzeczenie jest podstawą poczynienia adnotacji na pierwotnie sporządzonym orzeczeniu. Należy również zaznaczyć, że prezentując swoje pierwotne stanowisko w sprawie, strona powodowa kwestionowała skuteczność wypowiedzenia umowy pośrednictwa przez K. K. twierdząc, że nie dysponowała w tym zakresie żadnym pełnomocnictwem. Zajęła zatem ona postawę bardzo formalną, a jak się okazało w toku postepowania, tego formalizmu zabrakło, gdy umowa została po pierwsze zmieniona w zakresie oznaczenia nieruchomości, elementu najistotniejszego w treści umowy (zmiana parafowana przez osobę nieupoważnioną), po drugie w zakresie ceny (wówczas od K. K. nikt pełnomocnictwa nie wymagał). Strona powodowa, jak zeznawała J. K. i M. M. (2) , wiedziała o trudnej sytuacji pozwanego, o tym, że z powodu amputacji kończyn ma trudności z poruszaniem się gdziekolwiek, zatem w tym przypadku poczyniono pewne ustępstwa. Za słuszny należy uznać argument wysunięty także przez pozwanego, czy stronie powodowej należałoby się w ogóle wynagrodzenie, skoro z okoliczności sprawy wynika, że do spotkania między stronami umowy z dnia 07.09.2017 r. nie doszło z inicjatywy pośrednika. Z materiału dowodowego nie wynika, aby E. Z. otrzymała numer telefonu od pracowników biura, że strony spotkały się w celu sfinalizowania umowy kupna / sprzedaży z inicjatywy strony powodowej. Sama okoliczność, że kontrahent i sprzedający nieruchomość byli klientami biura i że doszło pomiędzy nimi do zawarcia umowy nie świadczy o tym, że to „skojarzenie” zostało wykonane siłami pośrednika. Jak ustalono, strony skontaktowały się między sobą przy udziale koleżanki z pracy E. Z. . Z uwagi na powyższe przedstawione przez Sąd argumenty powództwo zostało oddalone w całości. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 98 kpc . Strona powodowa przegrała proces w całości, zobowiązana jest zwrócić stronie pozwanej koszty procesu, na które składa się wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego dla E. K. (1) z urzędu.