I C 543/24

Sygn. akt I C 543/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 marca 2026 r. Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Lidia Grzelak Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2026 r. w T. na rozprawie sprawy z powództwa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko Towarzystwu (...) w P. o zapłatę 7724,32 zł I zasądza od pozwanego Towarzystwa (...) w P. na rzecz powoda (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwotę 426,46 zł (czterysta dwadzieścia sześć złotych czterdzieści sześć groszy ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 3 marca 2026 r. do dnia zapłaty; II w pozostałym zakresie powództwo oddala; III zasądza od powoda (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na rzecz pozwanego Towarzystwa (...) w P. kwotę 2195,00 zł (dwa tysiące sto dziewięćdziesiąt pięć złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, w tym kwotę 1817,00 zł ( jeden tysiąc osiemset siedemnaście złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; IV nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od powoda (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwotę 260,00 zł ( dwieście sześćdziesiąt złotych) tytułem uzupełnienia kosztów procesu orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2025 r., z tym że kwotę 22,00 zł ( dwadzieścia dwa złote ) przez pobranie z zaliczki uiszczonej przez powoda zaksięgowanej pod pozycją U11- (...) ; V nakazać Skarbowi Państwa wypłacić pozwanemu Towarzystwu (...) w P. kwotę 22,00 zł ( dwadzieścia dwa złote ) tytułem zwrotu niewykorzystanej części zaliczki uiszczonej przez pozwanego zaksięgowanej pod pozycją U11- (...) . sędzia Lidia Grzelak Sygn. akt I C 543/24 UZASADNIENIE Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. złożył w dniu 3 września 2024 r. pozew do Sądu Rejonowego w Ciechanowie, wnosząc o zasądzenie od pozwanego Towarzystwa (...) w P. kwoty 7624,32 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 7 lutego 2024 r. do dnia zapłaty oraz kwoty 100,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 września 2024 r. do dnia zapłaty. Ponadto wnosił o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Pozwany Towarzystwo Ubezpieczeń (...) w P. wnosił o oddalenie powództwa w całości, nadto o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W toku procesu strony podtrzymywały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 4 stycznia 2024 r. doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ samochód osobowy marki D. o numerze rejestracyjnym (...) , stanowiący własność A. N. (1) . Pojazd należący do sprawcy kolizji w dacie zdarzenia drogowego objęty był ochroną ubezpieczeniową w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w Towarzystwie Ubezpieczeń (...) w P. ( bezsporne ). F. została zgłoszona przez poszkodowanego ubezpieczycielowi Towarzystwu (...) i została zarejestrowana pod numerem (...) . Poszkodowany A. N. (2) oświadczył, że ma zamiar naprawić uszkodzony pojazd ( oświadczenie k. 121, potwierdzenie zgłoszenia szkody k. 269 -270 ). Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego ubezpieczyciel decyzją z dnia 1 lutego 2024 r. przyznał i wypłacił na rzecz poszkodowanego A. N. (1) odszkodowanie w kwocie 5406,31 zł. Wysokość przyznanego odszkodowania została ustalona w oparciu o technologię naprawy producenta pojazdu dostępną w systemach firm eksperckich – kosztorys S. nr (...) . Z uwagi na brak wskazania przez poszkodowanego numeru rachunku bankowego kwota odszkodowania została wypłacona w formie (...) w dowolnej placówce banku (...) S.A. Wypłata została dokonana na numer rachunku poszkodowanego w dniu 1 marca 2024 r. ( decyzja o przyznaniu odszkodowania k. 197-198, potwierdzenie operacji k. 178, kosztorys naprawy k. 297-298 ). Poszkodowany w dniu 7 lutego 2024 r. złożył reklamację od decyzji ubezpieczyciela, nie zgadzając się z wysokością przyznanego odszkodowania. Wskazał, że za przyznaną kwotę nie jest w stanie naprawić szkód w uszkodzonym pojeździe ( reklamacja k. 190-195 ). Ubezpieczyciel decyzją z dnia 19 lutego 2024 r. nie uwzględnił reklamacji A. N. (1) i odmówił podwyższenia dotychczas przyznanego odszkodowania. W uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, że wypłacone dotychczas odszkodowanie w wysokości 5406,31 zł jest wystarczające do przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody. Ponadto wyjaśniono, że poszkodowany nie przedłożył faktur za naprawę pojazdu, odszkodowanie i kalkulacja kosztów naprawy została wykonana w oparciu o technologię naprawy producenta pojazdu dostępną w systemach firm eksperckich oraz zakresem zawartych w ocenie technicznej uszkodzonego pojazdu ( decyzja k. 187-189 ). W dniu 12 marca 2024 r. pomiędzy A. N. (1) a (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. doszło do zawarcia umowy cesji praw, na mocy której A. N. (2) w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 4 stycznia 2024 r. w pojeździe marki D. o numerze rejestracyjnym (...) likwidowaną przez Towarzystwo Ubezpieczeń (...) w P. nr szkody (...) , przeniósł wszelkie przysługujące mu wierzytelności z tytułu tej szkody na rzecz nowego wierzyciela. Ubezpieczyciel został poinformowany o przelewie wierzytelności ( umowa przelewu wierzytelności k. 117-119, pełnomocnictwo k. 68, upoważnienie k. 12 ). Pojazd był naprawiany przez J. N. (1) syna poszkodowanego A. N. (1) . Naprawa trwała około pół roku, części alternatywne użyte do naprawy pojazdu kosztowały około 6000 złotych. Innych kosztów związanych z naprawą nie poniesiono. J. N. (2) nie posiada żadnych rachunków potwierdzających zakup tych części. Samochód jest sprawny, jest wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej ( zeznania świadka J. N. (1) k. 312-313 ). (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. zlecił sporządzenie kalkulacji naprawy uszkodzonego pojazdu marki D. o numerze rejestracyjnym (...) rzeczoznawcy H. L. , który ustalił koszt naprawy uszkodzonego pojazdu na kwotę 13030,63 zł ( ekspertyza techniczna k. 106-113 ). Do naprawy uszkodzeń przedmiotowego pojazdu mogły zostać wykorzystane części alternatywne (zamienniki) dobrej jakości (...) . Zastosowana została kalkulacja naprawy z zastosowaniem stawki za roboczogodzinę wynoszącą 120,00 zł netto dla prac blacharsko – lakierniczych i mechanicznych. Przy uwzględnieniu wykorzystania do naprawy pojazdu części nowych oryginalnych z logo producenta oraz części alternatywnych koszt naprawy wynosił 5832,77 zł brutto ( opinia biegłego sądowego z zakresu techniki motoryzacyjnej H. J. k. 325 - 338, k. 368 - 381 ). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranych w sprawie dowodów, w tym akt szkody, dokumentów dotyczących cesji wierzytelności, zeznań świadka J. N. (1) ( k. 312 - 313 ) oraz opinii biegłego sądowego H. J. wraz z kalkulacją naprawy ( k. 325 - 338, 368 – 381 ). Okoliczności związane z przebiegiem zdarzenia drogowego oraz zakresem uszkodzeń w pojeździe A. N. (1) , odpowiedzialność Towarzystwa (...) w P. za szkody powstałe w pojeździe, a będące wynikiem zdarzenia drogowego z dnia 4 stycznia 2024 r. nie były sporne. Wynikają wprost z akt szkody i niespornych twierdzeń stron. Bezsporna również jest kwestia następstwa prawnego powoda (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. , Spornym w niniejszej sprawie była wysokość przyznanego przez ubezpieczyciela odszkodowania z tytułu zaistniałej szkody. Powód żądał dopłaty do dotychczas przyznanego przez ubezpieczyciela odszkodowania, uznając wypłaconą kwotę za zaniżoną. Wysokość należnego odszkodowania za szkody powstałe w pojeździe należącym do poszkodowanego Sąd ustalił na podstawie opinii biegłego sądowego H. J. . W ocenie Sądu zarówno opinia, jak i opinia uzupełniając zostały sporządzone w sposób rzetelny i fachowy, zgodnie z posiadaną przez biegłego sądowego wiedzą i doświadczeniem. Wobec czego, Sąd uznał wnioski w nich zawarte za własne. Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu, roszczenie powoda (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. zasługiwało na uwzględnienie częściowo tj. do kwoty 426,46 zł. Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. dochodzi swego roszczenia na zasadach ogólnych, wynikających z art. 361 - 363 kc. Szkoda objęta odpowiedzialnością ubezpieczyciela podlega bowiem naprawieniu właśnie według tych ogólnych zasad. Wynika to z treści art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych , zgodnie z którym z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. Zgodnie zaś z art. 36 ust. 1 cyt. ustawy odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym, najwyżej jednak do ustalonej w umowie ubezpieczenia sumy gwarancyjnej. Z powyższego wynika, że dla oceny roszczeń odszkodowawczych powoda z tytułu uszkodzenia jego pojazdu, należało określić - według ogólnych zasad prawa cywilnego - do jakich świadczeń byłby zobowiązany posiadacz lub kierowca samochodu, z którego winy nastąpiła kolizja. W niniejszej sprawie, z uwagi na fakt, że odpowiedzialność sprawcy kolizji nie była kwestionowana, należało rozstrzygnąć jedynie zakres odpowiedzialności pozwanego, w ramach jego odpowiedzialności gwarancyjnej wynikającej z umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody. W myśl art. 363 § 1 kc , naprawienie szkody powinno nastąpić według wyboru poszkodowanego: bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. W ramach postępowania prowadzonego przez zakład ubezpieczeń w zakresie likwidacji szkody, ustalono, że ogólna wartość odszkodowania wynieść powinna 5406,31 zł brutto. Taką też kwotę wypłacono. Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. nie zgadzał się z ustaloną w ten sposób wysokością odszkodowania. Nowy wierzyciel przedłożył do akt sprawy prywatną ekspertyzę techniczną sporządzoną przez rzeczoznawcę H. L. który wycenił naprawę uszkodzonego pojazdu na kwotę 13030,63 zł. Wobec czego domagał się zasądzenia od pozwanego kwoty 7624,32 zł, stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą wyceny, a kwotą wypłaconą przez ubezpieczyciela w toku postepowania likwidacyjnego. Dodatkowo domagał się zapłaty kwoty 100,00 zł stanowiącej koszty sporządzenia prywatnej ekspertyzy. Zgodnie z powszechnie przyjętym poglądem, szkodą jest uszczerbek, jakiego doznała określona osoba w swych dobrach lub interesach. W efekcie owo naprawienie szkody ma zmierzać do odwrócenia w dobrach poszkodowanego skutków zdarzenia wyrządzającego mu szkodę i przywrócenia - w znaczeniu prawnym - stanu, jaki by istniał gdyby owo zdarzenie nie nastąpiło ( por. Kodeks Cywilny Tom I „Komentarz do artykułów 1 – 534” pod redakcją prof. E. Gniewka C.H. BECK Warszawa 2004, str. 838 ). Przenosząc te uwagi na grunt niniejszej sprawy, trzeba opowiedzieć się za takim sposobem ustalenia odszkodowania, które zapewni poszkodowanemu uzyskanie świadczenia umożliwiającego przywrócenie uszkodzonego samochodu do stanu sprzed wypadku. Dopiero wówczas dojdzie do pełnego odwrócenia skutków kolizji, za którą odpowiada ubezpieczyciel w ramach swej odpowiedzialności gwarancyjnej. Skoro szkoda w tym wypadku polegała na uszkodzeniach samochodu, awarii pewnych elementów, to siłą rzeczy naprawienie szkody musi doprowadzić do usunięcia tych uszkodzeń i naprawienia lub wymiany zepsutych elementów i urządzeń. W niniejszej sprawie nie budził wątpliwości zakres uszkodzeń, spór dotyczył wysokości kosztów naprawy. Jak wskazał w swoich zeznaniach syn poszkodowanego J. N. (2) naprawiał on samodzielnie pojazd. Wskazał, że na zakup potrzebnych części wydał około 6000,00 zł, nie przedłożył jednak żadnych rachunków, które potwierdzałyby wysokość dokonanych zakupów. Jednakże w swoich zeznaniach podkreślił, ze wyższych kosztów nie poniósł, kwota ta jest zbliżona do wysokości odszkodowania wypłaconej przez ubezpieczyciela, a nie tej żądanej przez powoda. Mając na uwadze cały materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie, Sąd uznał, że w toku postępowania likwidacyjnego prowadzonego przez zakład ubezpieczeń nie doszło do pełnej kompensacji szkody. Na podstawie ustaleń dokonanych w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, a przede wszystkim wnioski zawarte w opinii biegłego sądowego H. J. , którą Sąd w całości podziela, Sąd ustalił, że zasadne koszty naprawy uszkodzonego wskutek kolizji z dnia 4 stycznia 2024 r. pojazdu marki D. o numerze rejestracyjnym (...) , z zastosowaniem stawki za roboczogodzinę wynosząca 120,00 zł netto dla prac blacharsko – lakierniczych i mechanicznych, części nowych z logo producenta oraz części alternatywnych wynosiły 5832,77 zł. Naprawa pojazdu w tej kwocie pozwala na przywrócenie pojazdu do stanu sprzed szkody. Po przeprowadzonym postępowaniu likwidacyjnym ubezpieczyciel wypłacił powodowi kwotę 5406,31 zł. Strona powodowa domagała się zapłaty kwoty 7624,32 zł, stanowiącej różnicę w kwocie dotychczas przyznanego odszkodowania, a tej wynikającej z kosztów naprawy wyliczonych przez biegłego rzeczoznawcę w zleconej prywatnej ekspertyzie. Sąd uznał, że ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy uszkodzonego pojazdu przy zastosowaniu części oryginalnych i zamienników z logo producenta wynieść powinny 5832,77 zł, tak jak wskazał to biegły sądowy H. J. w swojej opinii. W ocenie Sądu wysokość kosztów naprawy została wyliczona przez biegłego zgodnie z posiadaną wiedzą i doświadczeniem. Powód nie wykazał, aby zasadnym było doliczenie dodatkowych kosztów związanych z faktyczną naprawą uszkodzonego pojazdu. W związku z powyższym Sąd w pkt I wyroku zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 426,46 zł ( 5832,77 zł – 5406,31 zł ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wyrokowania tj. od dnia 3 marca 2026 r. do dnia zapłaty. Sąd miał na uwadze, że zgodnie z art. 14 ust. 1 cyt. ustawy zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie. Stosownie zaś do ust. 2 cyt. artykułu w przypadku gdyby wyjaśnienie w terminie, o którym mowa w ust. 1, okoliczności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania okazało się niemożliwe, odszkodowanie wypłaca się w terminie 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe, nie później jednak niż w terminie 90 dni od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie, chyba że ustalenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania zależy od toczącego się postępowania karnego lub cywilnego. W terminie, o którym mowa w ust. 1, zakład ubezpieczeń zawiadamia na piśmie uprawnionego o przyczynach niemożności zaspokojenia jego roszczeń w całości lub w części, jak również o przypuszczalnym terminie zajęcia ostatecznego stanowiska względem roszczeń uprawnionego, a także wypłaca bezsporną część odszkodowania. W niniejszej sprawie nie zostało dołączone do akt sprawy żadne potwierdzenie doręczenia pozwanemu wezwania do zapłaty, które mogłoby zostać uznane za skuteczne w zakresie żądania zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie. Z tych względów, w ocenie Sądu, zasadnym jest przyznanie odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia wyrokowania, tj. od wyjaśnienia wszystkich okoliczności w sprawie. Odnosząc się natomiast do żądania kwoty tytułem zwrotu kosztów prywatnej kalkulacji kosztów naprawy pojazdu, to w judykaturze akcentuje się, że konkretne okoliczności sprawy winny decydować w każdym przypadku, czy poniesienie kosztów ekspertyzy prywatnej na etapie przed procesowym było obiektywnie uzasadnione i konieczne, stanowiąc element dochodzonej sądownie szkody (por. Uchwała SN z 18.05.2004 r., III CZP 24/04, OSNC 2005, nr 7-8, poz. 117.). W konkretnych okolicznościach przedmiotowej sprawy Sąd przyjął, że sporządzenie prywatnej ekspertyzy nie było niezbędne do efektywnego dochodzenia odszkodowania. Mając na uwadze wszystko powyższe, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie poniesione koszty prywatnej ekspertyzy nie stanowią elementu szkody, a sam dokument ma charakter prywatny. Wobec czego roszczenie o zasądzenie tych kosztów nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, że powód nie wykazał, aby koszty te zostały faktycznie poniesione, brak jest bowiem dowodu zapłaty faktury proforma z 29.02.2024 r. ( k. 115 ). Zauważyć należy, że faktura obejmuje również inne elementy np. opinia prawna, a w żaden sposób nie wyjaśniono jak wycenione poszczególne czynności, za które faktura została wystawiona. Z tych względów Sąd częściowo oddalił powództwo w zakresie żądania roszczenia głównego, jak również odsetek ustawowych za opóźnienie, o czym orzekł w pkt II wyroku. W pkt III wyroku, Sąd rozstrzygnął o kosztach procesu stosownie do art. 100 kpc , W razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Sąd może jednak włożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części swego żądania albo gdy określenie należnej mu sumy zależało od wzajemnego obrachunku lub oceny sądu. Powód niniejszą sprawę wygrał w bardzo niewielkim zakresie, zatem zasadne jest obciążenie go obowiązkiem zwrotu wszystkich kosztów na rzecz pozwanego. Zatem przyjąć należy, że koszty w niniejszej sprawie stanowiły poniesione przez Towarzystwo (...) w P. wydatki związane w wynagrodzeniem biegłego sadowego w kwocie 378,00 zł oraz koszy zastępstwa procesowego w wysokości 1800,00 zł. Wobec czego Sąd w pkt III wyroku zasądził od powoda (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na rzecz pozwanego Towarzystwa (...) w P. kwoty 2195,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 28 czerwca 2024 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - W orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie sąd orzeka o poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa wydatkach, stosując odpowiednio przepisy art. 113. Z uwagi, iż w niniejszej sprawie wydatki związane z wynagrodzeniem biegłego sądowego w wysokości 1260,00 zł ( postanowienie z dnia 17 kwietnia 2025 r.), pokryte zostały częściowo z zaliczki uiszczonej przez powoda w kwocie 1000,00 zł, a pozostałym zakresie tymczasowo z sum budżetowych oraz w wysokości 756,00 zł ( postanowienie z dnia 15 września 2025 r. ) pokryte zostały z zaliczek uiszczonych przez strony w wysokości po 378,00 zł z każdej. Strony uiściły zaliczki w wysokości po 400,00 zł, wobec czego pozostało z nich do wykorzystania po 22,00 zł. Sąd zdecydował o obciążeniu z uwagi na wynik procesu poniesionymi tymczasowo przez Skarb Państwa wydatkami stronę powodową. Mając powyższe na uwadze, Sąd w pkt IV wyroku nakazał ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od powoda (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwotę 260,00 zł tytułem uzupełnienia kosztów procesu orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2025 r., z tym że kwotę 22,00 zł poprzez pobranie z zaliczki uiszczonej przez powoda zaksięgowanej pod pozycją U11- (...) , (...) , (...) . Natomiast w pkt V wyroku stosownie do treści art. 84 ust. 2 ustawy z dnia 28 czerwca 2024 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd nakazał Skarbowi Państwa wypłacić pozwanemu Towarzystwu (...) w P. kwotę 22,00 zł tytułem zwrotu niewykorzystanej części zaliczki.