I C 497/19

Sygn. akt I C 497/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2020 r. Sąd Rejonowy w Brodnicy- I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Asesor sądowy Dawid Sztuwe Protokolant: st. sek. sąd. Monika Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2020 r. w Brodnicy na rozprawie sprawy z powództwa B. L. przeciwko Skarbowi Państwa- Staroście (...) o ustalenie opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego 1. ustala wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w B. , o powierzchni 0,8908 ha, stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym (...) , dla której Sąd Rejonowy w Brodnicy prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) , począwszy od dnia 1 stycznia 2019 r. na kwotę 23.070,00 zł (dwadzieścia trzy tysiące siedemdziesiąt złotych), 2. oddala powództwo w pozostałym zakresie, 3. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 1.428,00 zł (jeden tysiąc czterysta dwadzieścia osiem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu. /Asesor sądowy/ Dawid Sztuwe Sygn. akt. I C 497/19 UZASADNIENIE Decyzją z 14 grudnia 2018 r. Starosta (...) wypowiedział dotychczasową opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, dla której prowadzona jest księga wieczysta KW (...) , i przyjął nową opłatę w wysokości 28530 zł ( k. 8 ). Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało decyzję Starosty za prawidłową. Użytkownik wieczysty B. L. - w ustawowym terminie-wniosła sprzeciw od orzeczenia SKO i zakwestionowała wartość nieruchomości wskazują, że operat szacunkowy został wykonany nierzetelnie ( k. 4 ). W jej ocenie wyceny winien dokonać niezależny rzeczoznawca. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Sprzeciw zastępuje pozew. Na dalszym etapie postępowania strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie ( k. 28, 37-38, 52-52v ). Sąd ustalił, co następuje: Decyzją z 14 grudnia 2018 r. Starosta (...) wypowiedział dotychczasową opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego (16.472,68 zł) nieruchomości gruntowej, dla której prowadzona jest księga wieczysta KW (...) , i przyjął nową opłatę w wysokości 28530 zł. Użytkownikiem wieczystym jest B. L. . Okoliczność bezsporna. Wartość nieruchomości gruntowej, oznaczonej ewidencyjnie jako działka (...) o powierzchni 0,8908 ha i położonej w B. przy ulicy (...) , dla której prowadzona jest księga wieczysta KW (...) , wynosi 769.000 zł. Dowód: - opinia biegłego- k. 60-81 - opinia uzupełniająca- k. 95-105 Sąd zważył, co następuje: W niniejszej sprawie zachodziły przesłanki do przeprowadzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej w świetle art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (zwana dalej „ustawą”). Zaktualizowaną opłatę roczną ustala się, przy zastosowaniu dotychczasowej stawki procentowej, od wartości nieruchomości określonej na dzień aktualizacji opłaty (art. 77 ust. 2 ustawy). W myśl art. 78 ust. 3 ustawy ciężar dowodu, że istnieją przesłanki aktualizacji opłaty rocznej, spoczywa na właściwym organie. Powódka przedstawiła szereg zarzutów dotyczących operatu szacunkowego przygotowanego na potrzeby postępowania administracyjnego, co podważyło wiarygodność tego dowodu. W takiej sytuacji to właśnie na pozwanym spoczywał ciężar udowodnienia, że nastąpił wzrost wartości nieruchomości uzasadniający aktualizację opłaty rocznej do kwoty 28530 zł. Na rozprawie pełnomocnik pozwanego pozostawał w błędnym przekonaniu, że to powódka winna wykazać niezasadność aktualizacji opłaty rocznej, ale ostatecznie strona pozwana wniosła o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Ustalając wartość nieruchomości Sąd oparł się na ustaleniach biegłego E. B. . W ocenie Sądu opinia została sporządzona przez osobę posiadającą odpowiednią wiedzę fachową z zakresu szacowania nieruchomości. Biegła poprawnie zanalizowała stan faktyczny, prawidłowo zgromadziła materiały potrzebne do wydania opinii i sporządziła ją uwzględniając wszystkie aspekty sprawy. Złożona opinia jest jasna, logiczna i wewnętrznie niesprzeczna. Biegła złożyła także dodatkowe wyjaśnienia na zarzuty strony pozwanej, ale te zarzuty nie mogły podważyć wniosków opinii. Powódka nie kwestionowała opinii. Z kolei na rozprawie pełnomocnik pozwanej, po zapoznaniu się wcześniej z dodatkowymi wyjaśnieniami biegłej, podtrzymał wniosek o przesłuchanie biegłej, ale nie wskazał jakie konkretne okoliczności wymagają przesłuchania. Nie przedstawił w tym aspekcie żadnej argumentacji. Sama chęć zadania pytań biegłej nie uzasadnia przeprowadzenia tego rodzaju dowodu. Wniosek o przesłuchanie biegłej pominięto zatem na podstawie art. 235 2 § 1 pkt 2 i 5 kpc . Opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego powinna 3% wartości nieruchomości gruntowej. Tym samym Sąd uznał za uzasadnioną aktualizację do kwoty 23.070,00 złotych, tj. 3% z 769.000 zł. W pozostałym zakresie powództwo podlegało oddaleniu. Wartość przedmiotu sporu wynosiła 125058 zł i była liczona jako różnica między dotychczasową i zaktualizowaną opłatą. Powódka przegrała sprawę w 55% i wygrała w 45% z uwagi na różnicę między dotychczasową opłatą (16472,32 zł) a ustaloną przez Sąd (23070 zł). Różnica ta wynosiła 6597,68 zł. Z punktu widzenia strony pozwanej różnica była mniejsza, tj. 5460 zł (28530 zł-23070 zł). Na koszty procesu po stronie powodowej składały się następujące kwoty: - 603,00 zł (opłata od pozwu) Na koszty procesu po stronie pozwanej składały się następujące kwoty: - 3600 zł (wynagrodzenie dla radcy prawnego) - 960 zł (wykorzystana zaliczka na poczet wynagrodzenia biegłego). Stosując wyłącznie art. 98 § 1 kpc powódka byłaby zobowiązania do zapłaty na rzecz strony pozwanej kwotę 2246 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W sprawach dotyczących aktualizacji opłaty rocznej występuje swoista specyfika polegająca na tym, że użytkownik wieczysty zdany jest na proces sądowy nawet, gdy tylko częściowo kwestionuje podwyższenie opłaty. W razie wniesienia sprzeciwu orzeczenie traci moc, nawet gdy sprzeciw odnosi się tylko do części orzeczenia (art. 80 ust. 3 ustawy). Nadto rozstrzygnięcie w znakomitej większości spraw opiera się na opinii biegłego, którego rezultat nie jest z góry do przewidzenia. W myśl art. 102 kpc w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Skorzystanie z art. 102 k.p.c. jest suwerennym uprawnieniem jurysdykcyjnym sądu orzekającego i do jego dyskrecjonalnej decyzji, opartej na swobodnym uznaniu, kształtowanym własnym przekonaniem oraz oceną całokształtu okoliczności sprawy, należy przesądzenie, czy wystąpił przewidziany w tym przepisie szczególnie uzasadniony wypadek, który uzasadnia odstąpienie od generalnej zasady obciążenia kosztami procesu strony przegrywającej spór (Zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2010 r. I PZ 2/2010 OSNCP 2011, nr 23-24, poz. 297 oraz z dnia 26 stycznia 2012 r. III CZ 10/2012 OSNC 2012, nr 7-8, poz. 98). W niniejszej sprawie powódka słusznie podnosiła, iż zaktualizowana opłata roczna była zawyżona. Biorąc pod uwagę procentowy stosunek wygranej i przegranej, żadna ze stron nie osiągnęła wyraźnej przewagi. Tylko fakt występowania po stronie pozwanej zawodowego pełnomocnika spowodował konieczność co do zasady stosunkowego rozdzielenia kosztów ( art. 100 kpc ). Niemniej Sąd doszedł do przekonania, że w sprawie winien mieć zastosowanie art. 102 kpc . Jeżeli Sąd mógł nie obciążać powódki kosztami to tym bardziej mógł dokonać redukcji kosztów procesu należnej stronie pozwanej. Przyjął zatem, że powódka winna pokryć 55% kosztów biegłego, tj. 528 zł. Za należne wynagrodzenie pełnomocnika Sąd przyjął z kolei kwotę 900 zł jako 1/4 część podstawowego wynagrodzenia (3600 zł). Kwota ta odzwierciedla zarówno specyfikę spraw dotyczących aktualizacji opłaty rocznej, ale również sam nakład pracy pełnomocnika, który był niewielki, ponieważ sprowadzał się do uczestnictwa w dwóch rozprawach i przedstawieniu zastrzeżeń do opinii biegłego. Odpowiedź na pozew nie została przecież sporządzona przez pełnomocnika. /Asesor sądowy/ Dawid Sztuwe ZARZĄDZENIE 1. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi pozwanego (r.pr. A. S. ) 2. na podstawie zarządzenia nr 17/20 Prezesa Sądu Rejonowego w Brodnicy z 19 marca 2020 r. wstrzymać wysyłkę pism do odwołania. 3. akta z apelacją lub za 21 dni B. , 31 marca 2020 r. Asesor sądowy Dawid Sztuwe