I C 44/26

Sygn. akt I C 44/26 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 marca 2026 r. Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: sędzia Anna Gajewska Protokolant: starszy sekretarz sądowy I. B. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2026 r. w R. sprawy z powództwa Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w M. przeciwko U. R. o zapłatę o r z e k a 1. 
        Zasądza od pozwanego U. R. na rzecz powoda Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w M. tytułem należności głównej kwotę 9 220,32 zł (dziewięć tysięcy dwieście dwadzieścia złotych 32/100) oraz kwotę 771,21 zł (siedemset siedemdziesiąt jeden złotych 21/100) tytułem odsetek umownych w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie liczonych od kwoty 9 220,32 zł od dnia 30.05.2025r. do dnia 31.03.2026r., z tym, że zasądzoną należność w łącznej kwocie 9 991,53 zł (dziewięć tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt jeden złotych 53/100) rozkłada na 16 rat miesięcznych, w tym pierwsza rata w kwocie 991,53 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt jeden złotych 53/100) miesięcznie i piętnaście rat w kwocie po 600 zł (sześćset złotych) płatnych do dnia 15-go każdego miesiąca, począwszy od miesiąca, po którym nastąpi uprawomocnienie wyroku wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w przypadku zwłoki w płatności którejkolwiek z rat. 2. 
        Zasądza od pozwanego U. R. na rzecz powoda Banku (...) Kasy (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w M. kwotę 541,60 zł (pięćset czterdzieści jeden złotych 60/100), tytułem zwrotu kosztów postępowania wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Sygn. akt I C 44/26 UZASADNIENIE Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w M. wystąpił z powództwem przeciwko U. R. o zapłatę kwoty 9 220,32 zł wraz z dalszymi odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych w stosunku rocznym od dnia 30 maja 2025 roku do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że 9 maja 2023 roku zawarł z pozwanym umowę karty kredytowej numer (...) . Zgodnie z umową powód przyznał pozwanemu limit kredytowy w kwocie 6 900 zł, zaś pozwany zobowiązał się do zwrotu limitu wraz z należnymi odsetkami oraz zapłacenia opłat i prowizji należnych powodowi zgodnie z umową do końca ważności karty. Pozwany nie rozpoczął obsługi limitu zgodnie z umową. Nie dokonywał wymaganych płatności umownych. W związku z wystąpieniem zadłużenia przeterminowanego i brakiem jego spłaty przez pozwanego powód wezwał 16 listopada 2023 roku do spłaty zadłużenia przeterminowanego pod rygorem wypowiedzenia umowy, z poinformowaniem o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację. Z uwagi na brak płatności powód w dniu 18 grudnia 2023 roku wysłał do pozwanego oświadczenie z wypowiedzeniem umowy. Po upływie okresu wypowiedzenia umowy, w dniu 22 marca 2024 roku zobowiązanie stało się w całości wymagalne. Na roszczenie w łącznej kwocie 9 220,32 zł składa się kapitał w kwocie 6 616,92 zł, odsetki naliczone od kwoty kapitału do dnia 29 maja 2025 roku w kwocie 2 285,97 zł oraz naliczone opłaty i prowizje w kwocie 317,43 zł. Odsetki od kwoty kapitału zostały naliczone za okres od 7 lipca 2023 roku do dnia 29 maja 2025 roku według zmiennej stopy procentowej. W odpowiedzi na pozew pozwany U. R. wniósł o oddalenie powództwa o odsetki i rozłożenie kwoty w formie ratalnej. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew wskazał, że obecnie nie jest w stanie spłacić całej kwoty, a jedynie w postaci rat w kwocie 400-600 zł. Pozwany podał, że w lipcu 2023 roku uległ wypadkowi, a jego stan zdrowia uniemożliwił mu podjęcie pracy. Następnie w styczniu podjął pracę za granicą, dzięki czemu posiadał środki na spłatę zadłużenia. Pracę w Holandii zakończył 20 sierpnia 2025 roku. Obecnie pracuje w Republice Czeskiej i osiąga wynagrodzenie w kwocie 4 000 - 5 000 zł miesięcznie. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 9 maja 2023 roku pomiędzy Bankiem (...) Spółką Akcyjną (dalej Bank), a U. R. została zawarta umowa karty kredytowej nr (...) na podstawie której Bank udzielił U. R. kredytu na cel konsumpcyjny. Całkowita kwota kredytu wynosi 6 900 zł. Zgodnie z umową, jeśli kwota minimalna do spłaty nie zostanie spłacona w terminie wskazanym w zestawieniu transakcji, niespłacona kwota zostanie uznana za zadłużenie przeterminowane. Od zadłużenia przeterminowanego naliczane są odsetki maksymalne. Bank może wypowiedzieć umowę m.in., jeśli nie zostaną spłacone w terminie dwie kolejne spłaty minimalne wskazane w zestawieniu transakcji, pomimo wezwania do spłaty należności. (dowód: umowa karty kredytowej k. 19- 21) Pismem z 16 listopada 2023 roku Bank wezwał U. R. do zapłaty kwoty 1 962 zł w terminie 14 dni od otrzymania wezwania. Jednocześnie Bank pouczył U. R. o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Wezwanie zostało doręczone 20 grudnia 2023 roku. Pismem z 18 grudnia 2023 roku Bank wypowiedział umowę U. R. z uwagi na brak spłaty zadłużenia przeterminowanego. Wypowiedzenie zostało doręczone 16 stycznia 2024 roku. Pismem z 9 lipca 2024 roku Bank wezwał U. R. do zapłaty 8 062,82 złotych. Pismo zostało doręczone 19 sierpnia 2024 roku. (dowód: wezwanie k. 30-30v, wydruk śledzenia przesyłki k.31-31v, wypowiedzenie umowy k. 32-32v, wydruk śledzenia przesyłki k. 33-33v, wezwanie do zapłaty k. 34-34v, wydruk śledzenia przesyłki k. 35-35v) Na dzień 30 maja 2025 roku zadłużenie U. R. wynosiło 9 220,32 zł, na które składało się: należność główna – kapitał – 6 616,92 zł; odsetki – 2 285,97 zł, należne opłaty i prowizje – 317,43 zł. (dowód: wyciąg z ksiąg banku k. 36) U. R. pracuje w Republice Czeskiej. Otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 3 600 zł – 4 500 zł. Wynajmuje mieszkanie za kwotę około 2000 zł, opłaca prąd - około 100 zł oraz gaz - około 30 zł. U. R. jest zobowiązany do płacenia alimentów na rzecz swoich dzieci J. R. i P. R. w kwotach po 200 zł miesięcznie na rzecz każdego z nich, łącznie 400 zł. Krótko po zawarciu umowy o kartę kredytową stan zdrowia U. R. znacznie się pogorszył. Przeżył załamanie nerwowe. Został znaleziony w pensjonacie w którym przebywał, skąd zabrano go do szpitala. Przez miesiąc przebywał na oddziale zamkniętym, a następnie przez trzy miesiące przebywał na rehabilitacji. W tym czasie nie posiadał żadnych źródeł dochodu i nie był w stanie podjąć żadnej pracy. Następnie wyjechał do Królestwa Niderlandów, gdzie podjął pracę i spłacił cześć zadłużeń. Zadłużenie wynikające z umowy o kartę kredytową jest jego jedynym zadłużeniem. (dowód: potwierdzenie przelewu k. 60-62, wydruk zdjęcia ekranu k. 63-64, kopia wypisu protokołu k. 82, wyjaśnienia pozwanego U. R. protokół z 25.03.2026r. [00:02:56] k. 100) Sąd zważył, co następuje: Okoliczności związane z niewywiązaniem się przez pozwanego z przedmiotowej umowy o kartę kredytową, jak również związane z wypowiedzeniem umowy i zasadnością roszczenia powoda, nie były kwestionowane przez pozwanego. W związku ze stanowiskiem pozwanego, Sąd nie miał wątpliwości aby uznać zasadność roszczenia pozwu. Wysokość zobowiązania pozwanego została należycie przez powódkę udokumentowana i nie była kwestionowana przez pozwanego. W konsekwencji Sąd na podstawie przepisów art. 720 § 1 k.c. i umowy karty kredytowej nr (...) z 9 maja 2023 roku zasądził od pozwanego U. R. na rzecz powoda Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w M. tytułem należności głównej kwotę 9 220,32 zł oraz kwotę 771,21 zł tytułem odsetek umownych w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie liczonych od kwoty 9 220,32 zł od dnia 30 maja 2025 roku do dnia 31 marca 2026 roku, z tym, że zasądzoną należność w łącznej kwocie 9 991,53 zł rozłożył na 16 rat miesięcznych, w tym pierwsza rata w kwocie 991,53 zł miesięcznie i piętnaście rat w kwocie po 600 zł miesięcznie, płatnych do dnia 15-gp każdego miesiąca, począwszy od miesiąca, po którym nastąpi uprawomocnienie wyroku wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w przypadku zwłoki w płatności którejkolwiek z rat. Sąd zasądzoną należność rozłożył na raty na podstawie art. 320 k.p.c. Przepis art. 320 k.p.c. upoważnia sąd orzekający do wzięcia pod rozwagę przy wydawaniu wyroku, czy jego orzeczenie będzie mogło być wykonane bez potrzeby przeprowadzania egzekucji, zwłaszcza czy pozwany będzie w stanie spełnić zasądzone świadczenie jednorazowo. Istotne przy tym jest, że rozłożenie obowiązku spełnienia świadczenia na raty musi wiązać się z realną szansą spełnienia świadczenia w takim kształcie przez zobowiązanego, przy czym rozważając rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty, sąd orzekający nie może także nie brać pod rozwagę sytuacji wierzyciela. Do rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty nie jest wystarczająca wyłącznie trudna sytuacja pozwanych (majątkowa, osobista i zdrowotna), ale uwzględnić trzeba także usprawiedliwiony interes powoda jako wierzyciela. Należy przez to rozumieć, że rozłożenie na raty może zostać uznane za celowe jedynie wtedy, gdy istnieje realna szansa, że pozwany, jako dłużnik, będzie w stanie wywiązywać się z płatności ratalnej, a jednocześnie zapewni to zaspokojenie powoda w rozsądnym, tj. niezbyt odległym, terminie. Na gruncie przedstawionych okoliczności wniosek o rozłożenie zobowiązania na raty jest w pełni uzasadniony zarówno sytuacją majątkową, jak i osobistą pozwanego. Pozwany osiąga stosunkowo niskie dochody w wysokości od 3 600 zł do 4 500 zł miesięcznie. Jednocześnie ponosi stałe, niezbędne koszty utrzymania, w tym związane z najmem lokalu mieszkalnego w łącznej kwocie około 2 200 zł. Dodatkowo jest zobowiązany do regularnego uiszczania alimentów na rzecz dzieci w łącznej kwocie 400 zł miesięcznie, co stanowi obowiązek o charakterze priorytetowym. Po odliczeniu wskazanych wydatków do dyspozycji pozwanego pozostaje ograniczona kwota środków finansowych, która musi pokryć pozostałe koszty życia, takie jak wyżywienie, dojazdy czy leczenie. Tym samym jego możliwości jednorazowej spłaty zadłużenia są istotnie ograniczone. Istotne znaczenie ma również sytuacja zdrowotna pozwanego. Krótko po zawarciu umowy o kartę kredytową doznał on poważnego załamania nerwowego, które skutkowało hospitalizacją na oddziale zamkniętym przez miesiąc, a następnie kilkumiesięczną rehabilitacją. W tym okresie był całkowicie niezdolny do pracy i pozbawiony dochodów, co bezpośrednio przyczyniło się do powstania zadłużenia. Okoliczności te miały charakter niezawiniony i nadzwyczajny. Po poprawie stanu zdrowia pozwany podjął zatrudnienie za granicą i podjął działania zmierzające do uregulowania swoich zobowiązań, spłacając część zadłużenia. Świadczy to o jego dobrej woli oraz odpowiedzialnym podejściu do obowiązków finansowych. Co istotne, zobowiązanie wynikające z umowy o kartę kredytową jest jego jedynym długiem. Mając na uwadze powyższe, jednorazowa spłata całego zobowiązania przekracza realne możliwości finansowe pozwanego i mogłaby doprowadzić do zachwiania jego podstawowej egzystencji oraz uniemożliwić wywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego. Natomiast rozłożenie należności na raty pozwoli na stopniowe i realne uregulowanie długu, przy jednoczesnym zachowaniu zdolności pozwanego do pokrywania bieżących kosztów utrzymania. W konsekwencji należy uznać, że zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające zastosowanie przez sąd instytucji rozłożenia świadczenia na raty, jako rozwiązania sprawiedliwego i uwzględniającego zarówno interes wierzyciela, jak i możliwości finansowe pozwanego. Mając na uwadze wynik procesu Sąd o kosztach tego procesu orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. , zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Dlatego też zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 541,60 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, na którą składa się: kwota 500 zł tytułem zwrotu opłaty sądowej od pozwu, kwota 17 zł tytułem zwrotu opłat skarbowych od udzielonych pełnomocnictw oraz kwota 24,60 zł tytułem zwrotu wydatków na sporządzenie notarialnej kopii pełnomocnictwa. sędzia Anna Gajewska