I C 394/24

Sygnatura akt I C 394/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Pleszew, dnia 20 listopada 2025 r. Sąd Rejonowy w Pleszewie I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia Anna Zielińska Protokolant:  Aneta Biskup po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2025 r. w Pleszewie sprawy z powództwa X. P. przeciwko P. L. o wydanie nieruchomości 1. 
        oddala powództwo, 2. 
        zasądza od powoda X. P. na rzecz pozwanego P. L. kwotę 737,00 zł (siedemset trzydzieści siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie obliczanymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Anna Zielińska Sygn. akt: I C 394/24 UZASADNIENIE Powód X. P. wniósł do Sądu Rejonowego w Pleszewie pozew przeciwko P. L. o wydanie nieruchomości oznaczonej nr działki (...) o powierzchni 0,2000 ha, obręb (...) K. . Według powoda, P. L. w sposób bezprawny użytkuje działkę (...) . Działka ta odpowiada parceli (...) i należy do jego działki. Grunty o numerze parceli (...) zostały zakupione z Dóbr Rycerskich z K. (...) (...) przez U. L. (2) , która zdała je córce U. L. (1) , ta przekazała je babce powoda R. L. , zaś ona w spadku - U. P. , matce powoda. U. P. przekazała powodowi te ziemie aktem notarialnym w 2005 r. W tej chwili działkę (...) użytkuje P. L. „bez żadnego dokumentu”. W odpowiedzi na pozew pozwany P. L. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ponadto wniósł o zawieszenie postępowania. W uzasadnieniu stanowiska wskazał, że działka (...) weszła w posiadanie rodziny powoda 40-50 lat temu. Początkowo posiadaczem był ojciec pozwanego, a następnie od 2006 r. pozwany. Posiadanie miało zawsze charakter samoistny, rodzina pozwanego nikogo nie pytała o zgodę na zarządzanie nieruchomością, nie ustalała z nikim sposobu gospodarowania na niej, ani z nikim się z tytułu posiadania tej działki nie rozliczała. Rodzina powoda zajmuje działkę sąsiednią i nigdy wcześniej nie zgłaszała pretensji do działki (...) . Postanowieniem z dnia 3 października 2024 r. Sąd zawiesił postępowanie na podstawie art. 177§1 pkt 1 kpc , następnie postanowieniem z dnia 28 października 2024 r. Sąd odmówił podjęcia zawieszonego postępowania. Postanowieniem z dnia 10 października 2025 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie. Strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Działka nr (...) o powierzchni 0,2000 ha, arkusz mapy 1 położona w K. , gmina W. , została wydzielona w 1970 roku na podstawie wykazu zmian gruntowych. Władający gruntem B. L. został wpisany do rejestru gruntów od założenia ewidencji w 1960 roku, natomiast Skarb Państwa jako właściciela wpisano do ewidencji gruntów i budynków w 1993 roku przy założeniu ewidencji gruntów – przepisanie danych z rejestru gruntów. (dowód: odpowiedź Naczelnika Wydziału Geodezji Kartografii i Katastru k. 205 akt sprawy I Ns 345/24) Postanowieniem z dnia 23 września 2025 r. Sąd Rejonowy w Pleszewie stwierdził, że P. L. , syn B. i C. i X. L. , córka M. i S. , nabyli przez zasiedzenie do wspólności majątkowej w dniu 9 sierpnia 2007 r., prawo własności nieruchomości położonej w K. , o powierzchni 0.2000 ha, oznaczonej na arkuszu mapy 1 jako działka numer (...) , która nie ma urządzonej księgi wieczystej. Postanowienie jest prawomocne (dowód: postanowienie k. 229 akt sprawy I Ns 345/24, zarządzenie k. 232 akt sprawy I Ns 345/24) Sąd zważył, co następuje: Podstawę prawną roszczenia powoda stanowi przepis art. 222§1 kodeksu cywilnego (dalej kc ) przewidujący, iż właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, aby rzecz została mu wydana, chyba, że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Z art. 222§1 kc wynika, że legitymowanym do wystąpienia z roszczeniem windykacyjnym jest wyłącznie właściciel rzeczy. Ochrona własności wiąże się immanentnie z bezwzględnym charakterem tego prawa. Właściciel może „z wyłączeniem innych osób” korzystać z rzeczy i rozporządzać rzeczą ( art. 140 kc ). Dla osób trzecich płynie stąd obowiązek biernego poszanowania cudzego prawa własności. Jeżeli wbrew temu nastąpi naruszenie prawa własności, uruchamia się stosowne roszczenia ochronne, adresowane już do konkretnej osoby z potencjalnego kręgu osób trzecich. Bezwzględna ochrona, przynależna prawu własności, wynika z natury stosunku prawnego własności i w wyrażeniu legislacyjnym została wystarczająco zaakcentowana w normie art. 140 kc. Odpowiednie roszczenia ochronne uregulowano zaś odrębnie, w normie art. 222 kodeksu. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależało od wyniku postępowania o zasiedzenie nieruchomości, które toczyło się przed tutejszym Sądem pod sygn. akt: I Ns 345/24. Pozwany w niniejszej sprawie bronił się tym, że przysługuje mu prawo własności, które uzyskał w drodze zasiedzenia. Sąd zawiesił więc postępowanie do czasu rozstrzygnięcia kwestii nabycia własności nieruchomości – działki (...) przez zasiedzenie w sprawie I Ns 345/24. Sprawa z wniosku P. L. zakończyła się postanowieniem z dnia 23 września 2025 r. i to postanowienie jest dla sądu wiążące wobec treści art. 365§1 kodeksu postępowania cywilnego (dalej kpc ). Przepis ten stanowi, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Wynikające z art. 365 kpc związanie wyrokiem sądu cywilnego zobowiązuje do respektowania zarówno ustaleń faktycznych stanowiących bezpośrednio podstawę rozstrzygnięcia, jak i podstawy prawnej. Dotyczy to tylko tych ustaleń faktycznych, które w związku z podstawą sporu stanowiły przedmiot rozstrzygnięcia. Moc wiążąca postanowień rozstrzygających co do istoty sprawy wydanych w postępowaniu nieprocesowym zasadniczo przedstawia się tak jak moc wiążąca wyroków ( art. 13§2 kpc ). Ze zgromadzonych dowodów wynika, że osoba przeciwko której skierowano roszczenie windykacyjne jest właścicielem nieruchomości. Pozwany ma zatem skuteczne wobec innych osób prawo do władania rzeczą i jest to prawo o charakterze bezwzględnym. Powód natomiast nie wykazał, by przysługiwał mu tytuł prawny do nieruchomości oznaczonej nr działki (...) Z tych względów sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach w pkt 2 wyroku zapadło na podstawie art. 98§1 kpc . Anna Zielińska