I C 3281/14 upr

Sygn. akt: I C 3281/14 upr. WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 marca 2015 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Piotr Żywicki po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2015 r. w Olsztynie, na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 341 kpc , sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowo - akcyjnej z siedzibą w W. , przeciwko M. D. , o zapłatę, oddala powództwo. /-/ SSR Piotr Żywicki Sygn. akt: I C 3281/14 upr UZASADNIENIE Powód (...) Sp. z o.o. spółka komandytowo - akcyjna z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od strony pozwanej kwoty 557,60 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także zasądzenia na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu swojego roszczenia powód wskazał, że dochodzona pozwem wierzytelność wynika z umowy pożyczki, zawartej przez stronę pozwaną z (...) Sp. z o.o. Strona pozwana zawarła umowę przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość, co potwierdziła poprzez wykonanie przelewu kwoty 0,01 zł na rachunek pożyczkodawcy. Pożyczkodawca wypłacił umówioną kwotę, a strona pozwana nie wywiązała się z postanowień zawartej umowy. Strona pozwana poza kwotą pożyczki i skapitalizowanych odsetek, zobowiązana była również do poniesienia kosztów windykacyjnych naliczonych przez pożyczkodawcę. Następnie pożyczkodawca zbył wierzytelność przysługującą mu w stosunku do strony pozwanej na rzecz (...) sp. z o.o. (...) Sp. z o.o. SKA zmieniła firmę na (...) Sp. z o.o. spółka komandytowo - akcyjna z siedzibą w W. . Na dochodzoną należność składają się: kwota pożyczki w kwocie 360 zł, skapitalizowane odsetki umowne w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie w spłacie pożyczki 62,60 zł oraz opłaty windykacyjne w kwocie 135 zł. Pozwana M. D. nie wniosła odpowiedzi na pozew, nie stawiła się także na posiedzenie wyznaczone na rozprawę. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 07.03.2013r. strona pozwana zawarła z (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością , za pomocą środków porozumiewania się na odległość umowę pożyczki. Na jej podstawie pożyczkodawca udzielił jej do dnia 06.04.2013r. pożyczki gotówkowej w kwocie 400 zł. Fakt zawarcia umowy strona pozwana potwierdziła dokonując przelewu na rachunek bankowy pożyczkodawcy kwotę 0,01 zł tytułem "potwierdzenia kredytu". Pożyczka nie została zwrócona w terminie (dowód: warunki umowy pożyczki w V. .pl - k. 20, wyciąg z rachunku bankowego - k. 24, k. 25) (...) Sp. z o.o. w dniu 30 listopada 2013r. zawarła umowę ramową z (...) sp. z o.o. SKA, której przedmiotem było uregulowanie warunków zawieranych w przyszłości transakcji, które miały być zawierane przez strony. W dniu 19 grudnia 2013r. (...) sp. z o.o. przeniosła na rzecz (...) sp. z o.o. SKA bliżej niesprecyzowane wierzytelności. (...) Spółka z o.o. spółka komandytowo – akcyjna w W. zmieniła firmę na (...) Sp. z o.o. Spółka komandytowo-akcyjna w W. . (dowód: umowa ramowa k. 33, załącznik do umowy k. 34, potwierdzenie transakcji k. 40, odpis pełny KRS - k. 49) Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 339 §1 i 2 kpc jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W ocenie sądu okoliczności przytoczone w pozwie oraz w pismach doręczonych pozwanemu przed rozprawą budziły wątpliwości sądu. W ocenie Sądu powód nie udowodnił, że przysługuje mu jakiekolwiek roszczenie względem pozwanego. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 6 kc ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na gruncie prawa procesowego odpowiednikiem art. 6 kc jest przepis art. 232 kpc , zgodnie z którym strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne . W myśl przytoczonych przepisów, to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie. Powód wywodzi swe roszczenie z umowy cesji wierzytelności, na podstawie której miał nabyć wierzytelność przeciwko pozwanemu. Stosownie do treści art. 509 § 1 i 2 kc wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Tym samym, celem i skutkiem przelewu jest przejście wierzytelności na nabywcę. W wyniku przelewu przechodzi na nabywcę ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, który zostaje wyłączony ze stosunku zobowiązaniowego, jaki go wiązał z dłużnikiem. Wierzytelność przechodzi na nabywcę w takim stanie, w jakim była w chwili zawarcia umowy o przelew. Przedmiotem przelewu jest zaś wierzytelność, tj. prawo podmiotowe wierzyciela do żądania od dłużnika świadczenia. Nie ulega również najmniejszej wątpliwości, iż wierzytelność, która ma stanowić przedmiot rozporządzenia powinna być w dostateczny sposób oznaczona (zindywidualizowana). Dotyczy to przede wszystkim wyraźnego określenia stosunku zobowiązaniowego, którego elementem jest zbywana wierzytelność, a zatem oznaczania stron tego stosunku, świadczenia oraz przedmiotu świadczenia. Strony stosunku, świadczenie oraz przedmiot świadczenia muszą być oznaczone bądź przynajmniej możliwe do oznaczenia (oznaczalne) w momencie zawierania umowy przenoszącej wierzytelność (por. Kodeks cywilny. Komentarz pod red. A. Kidyby, Tom III, Zobowiązania – część ogólna, Lex 2010 r. ). Wskazać należy, iż w sprawach cywilnych rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy – obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (por. Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz pod red. A. Zielińskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, wyd. 6, Warszawa 2012, s. 431). Powód wywodzi swe roszczenie z umowy cesji wierzytelności (tj, umowy ramowej zawartej miedzy (...) Finanse sp. z o.o. a (...) sp. z o.o. SKA – poprzednikiem prawnym powoda) oraz potwierdzenia transakcji, na podstawie których miał ostatecznie nabyć wierzytelność przeciwko stronie pozwanej. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że wierzytelność, która ma stanowić przedmiot rozporządzenia powinna być w dostateczny sposób oznaczona (zindywidualizowana). Z treści dokumentów na jakie powołuje się w pozwie powód nie wynika jednakże, aby przedmiotem obrotu była wierzytelność wobec strony pozwanej i aby powód (jego poprzednik prawny) stał się nabywcą jakiejkolwiek wierzytelności przysługującej zbywcy względem strony pozwanej. W umowie wierzytelność taka nie jest wymieniona. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 12.07.2006 r. (V CSK 187/06, publ. MoP (...) ), w przypadku cesji wierzytelności, warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Żądanie zapłaty należności w sytuacji, gdy doszło do sprzedaży jej przez pierwotnego wierzyciela musi być udokumentowane w sposób wykluczający jakiekolwiek wątpliwości dłużnika co do wierzyciela uprawnionego do zapłaty, szczególnie aktualizuje się to w sytuacji, gdy te same wierzytelności coraz częściej przelewane są wielokrotnie i uczestniczą w tym podmioty profesjonalnie zajmujące się obrotem wierzytelnościami, co przybiera aktualnie coraz większy rozmiar. Z tych przyczyn uznać należało, że powód nie udowodnił faktu nabycia wierzytelności. Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności oraz powołane przepisy sąd powództwo oddalił. /-/ SSR Piotr Żywicki