I C 202/16

Sygn. akt I C 202/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Opolu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSO Halina Jagieła Protokolant: sekr. sądowy Szymon Brudniak po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2017 r. w Opolu na rozprawie sprawy z powództwa S. Ś. , E. Ś. przeciwko Staroście (...) o zapłatę I. 
        oddala powództwo, II. 
        zasądza od powodów S. Ś. i E. Ś. solidarnie na rzecz pozwanego Starosty (...) kwotę 7.200 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Na oryginale właściwy podpis Sygn. akt IC 202/16 UZASADNIENIE Powód S. Ś. i E. Ś. w pozwie wniesionym w dniu 17 marca 2016r. skierowanym przeciwko pozwanemu Staroście (...) wnieśli o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kwoty 125.000 zł odszkodowania tytułem naruszenia przez pozwanego ich prawa własności, tj. prawa o decydowaniu o sposobie korzystania z działek nr (...) położonych w N. zarzucając pozwanemu brak wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 29 września 2015r. sygn. akt (...) . Powodowie swoje roszczenie oparli na art. 64, 2,7 i 87 Konstytucji . W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powodów na rzecz strony pozwanej zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany powołał się na treść art. 287 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazując, iż w/w przepis ogranicza możliwość dochodzenia odszkodowania na drodze cywilnej jedynie do sytuacji, gdy sąd uchyli zaskarżoną decyzję, a organ rozpatrujący sprawę umorzy postępowanie lub sąd stwierdzi nieważność aktu lub ustali przeszkodę prawną uniemożlwiającą stwierdzenie nieważności aktu. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. wyrokiem z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt (...) uchylił zaskarżoną decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w O. z dnia 17 listopada 2014 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty (...) z dnia 18 lipca 2014 r. Tym samym WSA przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, tj. Starostę (...) . Nie zostały spełnione zatem przesłanki, o których stanowi art. 287 p.p.s.a. , a których spełnienie jest konieczne do dochodzenia odszkodowania za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego. Ponadto mając na uwadze treść art. 154 § 4 p.p.s.a. : osobie, która poniosła szkodę, wskutek niewykonania orzeczenia sądu, służy roszczenie o odszkodowanie na zasadach określonych w kodeksie cywilnym . Jednak przez niewykonanie orzeczenia sądu w rozumieniu art. 154 § 4 p.p.s.a. należy rozumieć niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (vide: Dauter, Bogusław. Art. 154. W: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI. Wolters Kluwer, 2016). Przywoływany przez powodów wyrok takim wyrokiem nie jest, a ponadto WSA w O. postanowieniem z dnia 28 grudnia 2016 r. sygn. akt (...) odrzucił skargę powodów na niewykonanie wyroku WSA w O. z dnia 29 września 2015 roku. Pozwany zarzucił ponadto, iż powodowie aktem notarialnym z dnia 16 2015 r., Repertorium A numer (...) zbyli nieruchomość oznaczoną nr ewidencyjnym (...) , natomiast aktem notarialnym z dnia 3 grudnia 2015 r., Repertorium A nr (...) zbyli nieruchomość oznaczoną numerem ewidencyjnym (...) . A zatem odnośnie w/w działek powodowie nie są już ich właścicielami, co oznacza, że w tym zakresie powodowie pozbawieni są legitymacji procesowej. Pozwany wskazał także, iż dochodzenie odszkodowania na zasadzie art. 417 kodeksu cywilnego uzależnione jest od wykazania zdarzenia, z którym system prawny wiąże odpowiedzialność na określonej zasadzie oraz szkoda i związek przyczynowy między owym zdarzeniem a szkodą. Powodowie powyższych przesłanek nie wykazali. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powodowie zakupili w dniu 21 października 1999r. od Gminy (...) nieruchomości - działki nr (...) km 6 w N. , tj. prawa do terenu zabudowanego i prawa do rodzaju użytku gruntu oznaczonego symbolem złożonym z litery B działek nr (...) położonych w N. przy ul. (...) i prawa do budynków mieszkalnych stanowiących część składową działki nr (...) położonej w N. przy ul. (...) . Strony oświadczyły, iż działka nr (...) jest niezabudowana i przeznaczona pod budownictwo przemysłowe, działka (...) jest zabudowana i znajduje się na niej budynek biurowo - socjalny, dwukondygnacyjny, niepodpiwniczony, a działka nr (...) jest zabudowana budynkiem barakowym, parterowym niepodpiwniczonym, drewnianym. Z dołączonych do w/w aktów notarialnych opisów i map wynikało, iż dla działek nr (...) określono rodzaj użytku gruntu B. dowód: wypis aktu notarialnego Rep A nr (...) z dnia 21.10.1999r. k. 125-126, 95-100 dokument urzędowy pod nazwą „opis i mapa z rejestru gruntów” Burmistrza Miasta N. z dnia 20.10.1996r. k.127 wypis aktu notarialnego Rep. A Nr (...) z dnia 21.10.1999r. k.122-123 dokument urzędowy pod nazwą „opis i mapa” wypis z rejestru gruntów Burmistrza Miasta N. z dnia 8 lipca 1998r. k. 124 wypis aktu notarialnego Rep. A Nr (...) z dnia 21.10.1999r. k.119-120 dokument urzędowy pod nazwą „opis i mapa”, wypis z rejestru gruntów Burmistrza Miasta N. z dnia 29.101996r. k.8 opis i mapa k. 121, 124,127 zawiadomienie z dnia 15.11.1999r. k. 144 zawiadomienie 9.12.1999r. k. 144v zawiadomienie 1.11.1999r. k. 145 Z wypisu rejestru gruntów z dnia 7.10.2003r. wynikało, iż powodowie byli właścicielami działek (...) opisanymi jako tereny mieszkaniowe B. dowód: wypis z rejestru gruntów k. 29 Decyzją z dnia 3.12.2003r. Starostwo Powiatowe w N. dokonało z urzędu zmiany użytkowania gruntów (...) z B na Ba. Na tej podstawie Starosta Powiatowy w N. dokonał zmiany danych ewidencji gruntów i budynków w przedmiocie sposobu użytkowania działek nr (...) z terenów mieszkaniowych B na tereny przemysłowe Ba zawiadamiając o tym powodów pismem z dnia 26.04.2004r. W piśmie z dnia 26.04.2004r. powodowie odwołali się od dokonanej przez Starostę Powiatowego w N. zmiany kwalifikacji należących do nich działek wskazując, iż zmiana została dokonana w sposób samowolny, ponadto ta skutkować będzie podwyższeniem podatku i innych opłat związanych ze sposobem użytkowania przez właściciela. Następnie na wniosek powodów z dnia 12.05.2014r., uzupełniony w dniu 15 maja 2014r., Starosta (...) decyzją z dnia 18 lipca 2014r. orzekł o sprostowaniu w metryce zmian nr (...) z dnia 26 października 1999r. oczywistej omyłki polegającej na błędnym określeniu rodzaju zmiany „założenie KW nieruchomości budynkowej” na prawidłowy zapis „kupno sprzedaż nieruchomości gruntowej zabudowanej” oraz odmówił dokonania w operacie ewidencji gruntów i budynków zmian zawartych w pozostałej części wniosku”. Powyższe rozstrzygnięcie utrzymał organ odwoławczy, uznając je za prawidłowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. wyrokiem z dnia 29 września 2015r. sygn. akt (...) po rozpoznaniu skargi E. Ś. i S. Ś. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w O. z dnia 17 listopada 2014r. w przedmiocie zmiany ewidencji gruntów, uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty (...) z dnia 18 lipca 2014r. dowód: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 29 września 2015r. sygn. akt (...) k. 4 zawiadomienie o zmianach danych ewidencji gruntów i budynków k.30 pismo powodów z dnia 26.04.2004r. k. 31 protokół z aktualizacji użytków k. 113 protokół z aktualizacji użytków k. 113 wykaz zmian danych ewidencyjnych k. 114 zmiana z urzędu z 2.12.2003r. k.115 Powodowie aktem notarialnym z dnia 16.11.2015r., Repertorium A numer (...) zbyli nieruchomość oznaczoną nr ewidencyjnym (...) , natomiast aktem notarialnym z dnia 3 grudnia 2015 r., Repertorium A nr (...) zbyli nieruchomość oznaczoną numerem ewidencyjnym (...) . dowód: akt notarialny z dnia 16.11.2015r. k. 90 Starosta (...) decyzją z dnia 7.10.2016r. odmówił dokonania czynności określonych w części wniosków powodów zawartych w piśmie z dnia 12.5.2014r. (15.05.2014r.) dotyczących: - dokonania korekty ewidencji gruntów i budynków poprzez przywrócenie prawa do gruntów terenów mieszkaniowych oznaczonych symbolem "B" - dokonania korekty w ewidencji gruntów i budynków poprzez przywrócenie prawa do budynków mieszkalnych i gruntów terenów mieszkalnych oznaczonych symbol "B" w zakresie działek nr (...) kk .m. 6 w N. - dokonania korekty w ewidencji gruntów i budynków poprzez przywrócenie prawa do gruntu terenów mieszkaniowych i budynków mieszkalnych oznaczonych symbolem "B" - dokonanie korekty w ewidencji budynków i lokali w sprawie założenia operatu ewidencji budynków. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w O. po rozpoznaniu dowołania powodów od decyzji Starosty (...) z dnia 7.10.2016r. uchylił zaskarżoną decyzję do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. dowód: decyzja (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w O. k. 153-161 Pismem z dnia 4 listopada 2016r. E. Ś. i S. Ś. złożyli skargę, w której wnieśli o wymierzenie grzywny Staroście (...) za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 29 września 2015r. sygn. akt (...) . Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. w sprawie o sygn. akt (...) odrzucił skargę. dowód: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia grudnia 2016r. sygn. akt (...) k. 88 - 89 Z odpisów ewidencji gruntów i budynków dla działek (...) sporządzonych na dzień 4.27.2017r. oraz w wpisów z ksiąg obejmujących w/w nieruchomości stan na dzień 13.03.2017r. wynika, iż w/w działki oznaczone zostały jako tereny mieszkaniowe B. dowód: wypis z rejestru gruntów k. 163-165 treść księgi wieczystej (...) k. 166-180 Powodowie w związku z dokonanymi przez Starostę (...) zmianami danych ewidencji gruntów i budynków w przedmiocie sposobu użytkowania działek nr (...) z terenów mieszkaniowych B na tereny przemysłowe Ba zobowiązani byli od 2003r. do 2017r. uiszczać znacznie większy podatek od nieruchomości od terenów przemysłowych. Mają zaległości w spłacie tych podatków, kwoty nie podają. dowód: zeznania powoda k.206-207 zeznania powódki k. 207 Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Powodowie wystąpili z żądaniem odszkodowania za niezgodne z prawem działanie pozwanego polegające na naruszeniu przez pozwanego ich prawa własności tj. prawa o decydowaniu o sposobie korzystania z działek nr (...) położonych w N. , zarzucając pozwanemu brak wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 29 września 2015r. sygn. akt (...) . Podstawę roszczenia powodów stanowiła treść art. 417 § 1 k.c. i 417 1 § 3 k.c. W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż powodowie aktem notarialnym z dnia 16.11.2015 r., Repertorium A numer (...) zbyli nieruchomość oznaczoną nr ewidencyjnym (...) , natomiast aktem notarialnym z dnia 3 grudnia 2015 r., Repertorium A nr (...) zbyli nieruchomość oznaczoną numerem ewidencyjnym (...) . A zatem odnośnie w/w działek powodowie nie są już ich właścicielami. W tym zakresie sąd nie podziela stanowiska pozwanego, że w związku ze sprzedażą tych działek powodowie pozbawieni są legitymacji procesowej. Musieliby jednak wykazać, że w okresie w jakim byli właścicielami niezgodne z prawem działania pozwanego doprowadziły do powstania określonej wysokości szkody, czego nie wykazali zarówno do tych działek jak i do trzeciej działki, której właścicielami są do chwili obecnej. Organem władzy publicznej jest każdy podmiot, który wykonuje władzę publiczną, kształtuje w drodze przymusu sytuację prawną jednostki. Jeżeli jednocześnie wykonuje władzę publiczną i funkcjonuje w sferze cywilnoprawnej, należy uznać, że organem władzy publicznej w znaczeniu art. 77 Konstytucji RP jest tylko wówczas, gdy działa, posługując się metodami władczymi, lub jeżeli jest zobligowany do podjęcia takiego działania (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 29 lutego 2008 r., I ACa 613/07, OSAB 2008/1/12). W tym miejscu podkreślić należy, iż przepis art. 77 Konstytucji nie stanowi samodzielnej podstawy obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej w związku z wykonywaniem władzy publicznej (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2008 r., II CSK 435/07, LEX nr 380961). Obecnie taką podstawą są przepisy art. 417, 417 1 , 417 2 kodeksu cywilnego . Rozwinięto w nich model odpowiedzialności Skarbu Państwa przyjęty w przepisie art. 77 Konstytucji . W konsekwencji należy stwierdzić, że art. 417 § 1 jest podstawą odpowiedzialności Skarbu Państwa wówczas, gdy szkoda została wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie funkcjonariusza państwowego lub państwowej jednostki organizacyjnej bez osobowości prawnej uprawnionych do wykonywania władzy publicznej (sfera imperium ). Za szkody wyrządzone przez te podmioty przy wykonywaniu zadań nieobjętych zakresem władzy publicznej ponoszą one odpowiedzialność na zasadach ogólnych prawa cywilnego (art. 416, 427, 429, 430, 435-436 i n.). W konsekwencji przyjąć należy, że przy stosowaniu art. 417 przesłankę bezprawności ujętą w formule „działanie lub zaniechanie niezgodne z prawem” należy ujmować ściśle, jako zaprzeczenie zachowania uwzględniającego nakazy i zakazy wynikające z normy prawnej. Chodzi tu zatem o niezgodność z konstytucyjnie rozumianymi źródłami prawa, czyli Konstytucją , ustawami, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi oraz rozporządzeniami. Działanie takie może się wiązać z dochodzeniem odszkodowania od Skarbu Państwa, jednostki samorządu terytorialnego tylko w sytuacji w której wykazane zostanie, że szkoda spowodowana została takim działaniem organu władzy publicznej, które jest niezgodne z prawem. Bezprawność działania organu jest zatem warunkiem zasadniczym i nieodzownym dla ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa. Za szkodę wyrządzoną przy wykonywaniu władzy publicznej odpowiada ta osoba prawna, z którą związana jest jednostka organizacyjna lub osoba fizyczna wykonująca uprawnienia władzy publicznej. Będzie to Skarb Państwa, jednostka samorządu terytorialnego albo inna osoba prawna wykonująca władzę publiczną na podstawie prawa. Zważyć także należy, iż pojęcie „wykonywanie władzy publicznej” określone w art. 417 § 1 obejmuje tylko takie działania, które ze swej istoty, a więc ze względu na charakter i rodzaj funkcji przynależnej władzy publicznej, wynikają z kompetencji określonych w samej Konstytucji oraz innych przepisów prawa. Ich wykonywanie z reguły łączy się z możliwością władczego kształtowania sytuacji jednostki. Chodzi zatem o działanie w takim obszarze, w którym może dojść do naruszenia prawa i wolności jednostki ze strony władzy publicznej. Wyrządzenie szkody przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej (w wyżej podanym znaczeniu) uzasadnia odpowiedzialność Skarbu Państwa na podstawie art. 417 § 1 , gdy chodzi o państwowe jednostki organizacyjne bez osobowości prawnej (w ujęciu cywilistycznym - stationes fisci Skarbu Państwa) bądź osoby fizyczne (funkcjonariuszy państwowych) wykonujących uprawnienia do wykonywania władzy publicznej. Zgodnie z art. 417 1 §1 kodeksu cywilnego , jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie aktu normatywnego, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu niezgodności tego aktu z konstytucją , ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą. Natomiast jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji ( art. 417 1 § 2 kc ), jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich niezgodności z prawem. Odnosi się to również do wypadku, gdy prawomocne orzeczenie lub ostateczna decyzja zostały wydane na podstawie aktu normatywnego niezgodnego z konstytucją , ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą. Odszkodowanie należy się również w przypadku powstania szkody w wyniku niewydania orzeczenia lub decyzji, gdy obowiązek ich wydania przewiduje przepis prawa. Jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu niezgodności z prawem niewydania orzeczenia lub decyzji, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Należy podkreślić, że istnieje możliwość dochodzenia odszkodowania również wtedy, gdy szkodę wywołała decyzja nieostateczna (np. uchylona w toku kontroli instancyjnej). Takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z 6 lutego 2002 r., V CKN 1248. Jednak i w tym przypadku będzie można żądać odszkodowania dopiero po stwierdzeniu niezgodności z prawem. Każda decyzja niezgodna z prawem, bez względu na stopień owej niezgodności, jeżeli spowodowała szkodę, stanowi źródło roszczenia odszkodowawczego. Właściwym postępowaniem, w toku którego może nastąpić stwierdzenie niezgodności z prawem aktów prawa miejscowego, np. uchwał organów samorządu terytorialnego, jest postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Dopiero stwierdzenie tego faktu w postępowaniu sądowym umożliwia wytoczenie powództwa o naprawienie szkody. Oprócz niezgodności z prawem ( konstytucją , ratyfikowaną umową międzynarodową, ustawą) aktu normatywnego, przesłankami odpowiedzialności z art. 417 1 par. 1 są szkoda i związek przyczynowy. Wykazanie tych przesłanek zgodnie z ogólnymi postanowieniami kodeksu cywilnego obciąża poszkodowanego. Należy pamiętać, że odpowiedzialność odszkodowawcza organu powołanego do stosowania prawa może obejmować tylko takie sytuacje, gdy organ ten był obowiązany do dokonania takiej czynności. Oznacza to, że można domagać się odszkodowania np. od gminy za niesłuszną odmowę wydania zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej, a od starostwa powiatowego za niewydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Odwrotna sytuacja jest niemożliwa. Tylko bowiem organ właściwy do wydania danej decyzji, ponosi ewentualną odpowiedzialność. Z kolei przepis art. 417 1 § 3 kodeksu cywilnego reguluje skutki prawne wyrządzenia szkody spowodowanej niewydaniem orzeczenia lub decyzji, gdy obowiązek ich wydania przewiduje przepis prawa. Chodzi więc o szkodę spowodowaną przewlekłością postępowania sądowego lub administracyjnego. Również w tym przypadku konieczną przesłanką żądania odszkodowania jest stwierdzenie we właściwym postępowaniu niezgodności z prawem przewlekłości postępowania zarówno sądowego, jak i administracyjnego. Zaniechanie wniesienia skargi wywołuje zamknięcie drogi do dochodzenia odszkodowania na podstawie wskazanych przepisów, tj. niemożność skutecznego dochodzenia roszczenia odszkodowawczego (postanowienie Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2008 r., I BU 15/07). („Odpowiedzialność Skarbu Państwa na podstawie przepisów kodeksu cywilnego po 1 września 2004 r.” Autor: Gerard Bieniek). Według powodów, bezprawność – niezgodność z prawem zachowania pozwanego polegała na naruszeniu przez pozwanego ich prawa własności tj. prawa o decydowaniu o sposobie korzystania z działek nr (...) położonych w N. , zarzucając pozwanemu brak wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 29 września 2015r. sygn. akt (...) . Powodowie swoje roszczenie oparli na art. 64, 2,7 i 87 Konstytucji . Zatem, nie kogo innego jak powodów, jak słusznie zauważył pozwany, zgodnie z ogólną regułą wynikającą z art. 6 k.c. w zw. z art. 232 kpc obciążał dowód wykazania powstania szkody, jej wysokości i powiązanie tej szkody z takim zachowaniem strony pozwanej, któremu można by nadać przymiot bezprawności. Powodowie winni wykazać, które z zachowań pozwanego można uznać za niezgodne z prawem, samej bezprawności wszak, jako cechy zachowania się organu władzy publicznej, udowadniać nie musieli. Charakter tego zachowania podlega bowiem ocenie Sądu. Zważyć więc należy, iż warunkiem koniecznym do skutecznego dochodzenia przez powodów odszkodowania od pozwanego było wykazanie istnienia rzeczywistego i adekwatnego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy zachowaniem pozwanego, a szkodą poniesiona przez powodów określonego w art. 361 § 1 k.c. , tj. wykazanie iż szkoda została wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie organu władzy publicznej. Unormowanie zawarte w powyższym przepisie opiera się na założeniach teorii przyczynowości adekwatnej. Zgodnie z tą teorią związek przyczynowy zachodzi tylko wtedy, gdy w zestawie wszystkich przyczyn i skutków mamy do czynienia jedynie z takimi przyczynami, które normalnie powodują określone skutki ( vide: wyrok SN z 27.11.2002 r.,I CKN 1215/00 Lex nr 78330 ). Tak więc powołany powyżej przepis wiąże odpowiedzialność tylko z normalnymi następstwami zjawisk stanowiącymi jej podstawę. O tym czy szkoda, którą powodowie określili na łączną kwotę 125.000 zł jest normalnym następstwem popełnienia przez pozwanego deliktu władzy publicznej, powinien rozstrzygać każdorazowo całokształt okoliczności sprawy mających- zgodnie z wyżej wyrażonymi uwagami- znaczenie dla oceny granicy między tymi skutkami, które można przypisać pozwanemu o naprawienie szkody, a tymi, których przypisać mu nie można. W orzeczeniu z dnia 18.04.2002 r. ( II CKN 1216/00, OSNC 2003/5/58), Sąd Najwyższy podkreślił, że „za normalne następstwo danego zdarzenia uważa się taki skutek, który zazwyczaj, w zwykłym porządku rzeczy jest konsekwencją tego zdarzenia, zaś w sytuacjach granicznych rozstrzygające znaczenie winno mieć ze względu na niedookreśloność zwrotu „normalne następstwa” poczucie prawa sędziego”. Mając na względzie te teoretyczne rozważania dotyczące związku przyczynowego zawarte w doktrynie i orzecznictwie Sąd uznał, że powodowie nie tylko nie udowodnili szkody jak również, że w żaden sposób nie wykazali związku przyczynowego pomiędzy działaniem pozwanego, a poniesioną przez nich szkodą, a także nie wykazali również wysokości ewentualnej szkody. Dokonując ustaleń faktycznych Sąd oparł się przede wszystkim na dokumentacji dołączonej do akt sprawy, a także na zeznaniach stron które to zeznania Sąd wziął pod uwagę jedynie w takim zakresie, w jakim korespondowały one z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie,tj. z dowodami z dokumentów. Analizując ustalenia dokonane w przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, iż powodowie nie przedstawili dokumentów świadczących o popełnieniu przez stronę pozwaną deliktu władzy publicznej, po drugie powstania szkody, a po trzecie istnienia związku przyczynowego pomiędzy wskazanym działaniem (zaniechaniem) strony pozwanej a szkodą, a przede wszystkim nie wykazali wysokości poniesionej szkody . Zauważyć bowiem należy, iż jak słusznie podniósł to pozwany art. 287 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi ogranicza możliwość dochodzenia odszkodowania na drodze cywilnej jedynie do sytuacji, gdy sąd uchyli zaskarżoną decyzję, a organ rozpatrujący sprawę umorzy postępowanie lub sąd stwierdzi nieważność aktu lub ustali przeszkodę prawną uniemożlwiającą stwierdzenie nieważności aktu. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. wyrokiem z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt (...) uchylił zaskarżoną decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w O. z dnia 17 listopada 2014 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty (...) z dnia 18 lipca 2014 r. Tym samym WSA przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, tj. Starostę (...) . Nie zostały spełnione zatem przesłanki, o których stanowi art. 287 p.p.s.a. , a których spełnienie jest konieczne do dochodzenia odszkodowania za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego. Ponadto mając na uwadze treść art. 154 § 4 p.p.s.a. : osobie, która poniosła szkodę, wskutek niewykonania orzeczenia sądu, służy roszczenie o odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym . Jednak przez niewykonanie orzeczenia sądu w rozumieniu art. 154 § 4 p.p.s.a. należy rozumieć niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (vide: Dauter, Bogusław. Art. 154. W: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI. Wolters Kluwer, 2016). Przywoływany przez powodów wyrok takim wyrokiem nie jest, a ponadto WSA w O. postanowieniem z dnia 28 grudnia 2016 r. sygn. akt (...) odrzucił skargę powodów na niewykonanie wyroku WSA w O. z dnia 29 września 2015 roku. Niezależnie od powyższego powodowie nie wykazali ponadto wysokości szkody. Powodowie powoływali się wprawdzie na to, że ze względu na bezprawne zarejestrowanie przez Starostę oznaczenia działek powodów tj. działki (...) symbolem Ba, a nie B narażeni zostali na trwające od ponad 13 lat postepowania podatkowe, jednakże powodowie nie dołączyli do akt sprawy żadnych dokumentów z których wynikałoby potwierdzenie wysokości dochodzonej w pozwie kwoty. Sąd nie miał zatem możliwości zweryfikowania twierdzeń powodów i jakichkolwiek podstaw by samodzielnie poczynić wyliczenia w tym zakresie, co byłoby przydatne w razie dania racji powodom co do zasady. Sąd wzywał powodów o przedstawienie wyliczenia wysokości szkody, jednakże powodowie do zamknięcia rozprawy nie wykonali powyższego. Mając na uwadze powyższe ustalenia argumenty i przepisy orzeczono jak w sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnia treść 98 kpc . Na oryginale właściwy podpis Za zgodność: