I C 1267/22

Powódka, Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. (...) w R., wniosła pozew o zapłatę kwoty 10.104,16 zł z tytułu zaległych opłat eksploatacyjnych za lokal mieszkalny od pozwanej A. N. (1). Pozwana, reprezentowana przez radcę prawnego, sprzeciwiła się nakazowi zapłaty, podnosząc, że nie jest jedyną właścicielką nieruchomości, a własność przysługiwała jej zmarłym rodzicom, po których nie przeprowadzono postępowania spadkowego. Kwestionowała również wysokość dochodzonej należności i sposób jej naliczenia, a także fakt zamieszkiwania w lokalu. Sąd Rejonowy w Radomiu, po przeprowadzeniu postępowania, ustalił, że pierwotnymi właścicielami lokalu byli B. i J. małżonkowie N., którzy zmarli w latach 2010 i 2015. Po ich śmierci, spadek nabyli córka A. N. (1) oraz wnuki M. N. i P. N. Sąd ustalił, że A. N. (1) posiada tytuł prawny do 1/2 nieruchomości. Analizując przepisy dotyczące odpowiedzialności za długi spadkowe (art. 1034 § 1 kc), sąd uznał, że opłaty eksploatacyjne za okres po śmierci właścicieli nie są długiem spadkowym w ścisłym tego słowa znaczeniu, lecz zobowiązaniem wynikającym z ustawy o własności lokali. Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o własności lokali, właściciele ponoszą wydatki związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej w stosunku do swoich udziałów. W związku z tym, pozwana A. N. (1) odpowiada za zaległości jedynie do wysokości swojego udziału wynoszącego 1/2. Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 4.657,76 zł, oddalając powództwo w pozostałej części. Dodatkowo, sąd stwierdził, że powódka nie wykazała skutecznego wezwania pozwanej do zapłaty, co uniemożliwiło naliczanie odsetek od daty wskazanej w pozwie. Odsetki zasądzono od dnia następnego po doręczeniu odpisu pozwu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 100 kpc, znosząc je wzajemnie z uwagi na częściowe uwzględnienie żądań.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający