I C 105/25

Sygn. akt: I C 105/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2025 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący – SSO Tadeusz Trojanowski po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2025 roku w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. P. przeciwko P. S. o zapłatę oddala powództwo. SSO Tadeusz Trojanowski Sygn. akt I C 105/25 UZASADNIENIE A. P. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od sędziego Sądu Okręgowego w (...) P. S. kwoty 150 000 zł. Wyjaśnił, że kwoty tej domaga się tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę, szkodę niemajątkową i cierpienia psychiczne mające wynikać z dyskryminowania go pod względem majątkowym w sprawach o sygn. akt: I C 548/24, I Cz 52/24, I Cz 53/2 prowadzonych przed Sądem Okręgowym w (...) . Sąd zważył Na podstawie art. 191 1 §1 i §3 kpc Sąd może oddalić powództwo na posiedzeniu niejawnym jeżeli z treści pozwu i załączników oraz okoliczności dotyczących sprawy, a także faktów, o których mowa w art. 228 kpc , wynika oczywista bezzasadność powództwa. Powództwo jest oczywiście bezzasadne. Pozwany sędzia Sądu Okręgowego w (...) wykonywał czynności orzecznicze w ramach powierzonego mu mandatu sędziowskiego, mieszcząc się w granicach przyznanych mu przez ustawę kompetencji. Działanie takie, jako realizacja funkcji wymiaru sprawiedliwości, nie może być traktowane jako bezprawne tylko z tego powodu, że jego skutki nie są dla strony korzystne. Argumentacja przedstawiona przez powoda sprowadza się do wyrażenia niezadowolenia z przebiegu i wyniku postępowań sądowych prowadzonych przed Sądem Okręgowym w (...) , w szczególności sygn. akt: I C 548/24, I Cz 52/24 oraz I Cz 53/24. Powód nie wskazuje jednak żadnych konkretnych zachowań pozwanego, które wykraczałyby poza ramy dopuszczalnej działalności orzeczniczej, nie wykazuje także zaistnienia szkody ani związku przyczynowego z działaniem sędziego. W rzeczywistości pismo nosi cechy środka zaskarżenia i stanowi formę kontestacji rozstrzygnięć sądowych, które powód uznaje za niesłuszne. Treść pozwu nie wskazuje natomiast na istnienie jakiegokolwiek stanu faktycznego mogącego uzasadniać odpowiedzialność cywilnoprawną sędziego – funkcjonariusza publicznego – w związku z wykonywaniem przez niego funkcji orzeczniczych. Tym samym powództwo nie zawiera prawnie relewantnych twierdzeń mogących stanowić podstawę do dochodzenia roszczenia o zadośćuczynienie. Nadmierne angażowanie Sądu w rozpoznanie oczywiście bezzasadnego powództwa powodowałoby nieuzasadnione obciążenie systemu wymiaru sprawiedliwości, prowadziłoby do niecelowego generowania kosztów Skarbu Państwa oraz mogłoby skutkować koniecznością poniesienia przez powoda wysokich kosztów procesu. Nadto absorbowałoby czas i uwagę Sądu, przyczyniając się do opóźnienia w zajęciu się realnymi problemami innych osób oczekujących na rozpoznanie swoich spraw. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. SSO Tadeusz Trojanowski