I C 197/25
Podsumowanie
Sąd Okręgowy w Gliwicach oddalił powództwo o zapłatę zadośćuczynienia przeciwko sędziemu, uznając je za oczywiście bezzasadne z powodu braku podstaw faktycznych i prawnych.
Powód A. P. domagał się od sędziego K. T. zasądzenia 150.000 zł zadośćuczynienia, twierdząc, że pozwany bezprawnie orzekał wbrew zakazowi i odrzucił jego roszczenie. Sąd Okręgowy w Gliwicach oddalił powództwo, uznając je za oczywiście bezzasadne. Sąd podkreślił, że kwestionowanie orzeczenia sądowego nie może stanowić podstawy do roszczeń odszkodowawczych, a działanie sędziego w ramach jego kompetencji nie jest bezprawne.
Powód A. P. wniósł pozew przeciwko sędziemu K. T. o zapłatę 150.000 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę, zarzucając mu bezprawne orzekanie wbrew zakazowi oraz odrzucenie roszczenia powoda. Jako podstawę prawną wskazał art. 417 k.c. Sąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, oddalił powództwo jako oczywiście bezzasadne. Sąd wyjaśnił, że treść pozwu nie wskazuje na istnienie stanu faktycznego uzasadniającego odpowiedzialność cywilnoprawną sędziego w związku z wykonywaniem funkcji orzeczniczych. Samo kwestionowanie zasadności wydanego orzeczenia nie może być podstawą do konstruowania roszczeń. Działanie sędziego w ramach powierzonego mu mandatu sędziowskiego, mieszczące się w granicach kompetencji, nie może być traktowane jako bezprawne tylko dlatego, że jego skutki nie są dla strony korzystne. Sąd dodatkowo zaznaczył, że przywołane przez powoda orzeczenie nie zawierało zakazu orzekania dla sędziów sądów powszechnych. Zgodnie z art. 191 § 1 i 3 k.p.c., Sąd oddalił powództwo na posiedzeniu niejawnym, stwierdzając oczywistą bezzasadność roszczenia.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, samo kwestionowanie zasadności wydanego w ramach sprawowania wymiaru sprawiedliwości orzeczenia nie może być podstawą konstruowania roszczeń cywilnoprawnych.
Uzasadnienie
Działanie sędziego w ramach powierzonego mu mandatu sędziowskiego, mieszczące się w granicach przyznanych mu przez ustawę kompetencji, realizujące funkcję wymiaru sprawiedliwości, nie może być traktowane jako bezprawne tylko z tego powodu, że jego skutki nie są dla strony korzystne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie powództwa
Strona wygrywająca
pozwany K. T.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. P. | osoba_fizyczna | powód |
| K. T. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (2)
Główne
k.c. art. 417
Kodeks cywilny
Sąd uznał, że treść pozwu nie wskazuje na istnienie jakiegokolwiek stanu faktycznego mogącego uzasadniać odpowiedzialność cywilnoprawną sędziego w związku z wykonywaniem przez niego funkcji orzeczniczych na podstawie tego przepisu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 191 § 1 § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd skorzystał z możliwości oddalenia powództwa na posiedzeniu niejawnym, uznając oczywistą bezzasadność powództwa na podstawie treści pozwu i okoliczności sprawy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Działanie sędziego w ramach jego kompetencji orzeczniczych nie jest bezprawne. Kwestionowanie orzeczenia sądowego nie jest podstawą do roszczeń odszkodowawczych. Brak podstaw faktycznych i prawnych do przypisania sędziemu odpowiedzialności cywilnej. Orzeczenie SN dotyczące SN nie zakazuje orzekania sędziom sądów powszechnych.
Odrzucone argumenty
Sędzia orzekał wbrew zakazowi. Sędzia bezprawnie odrzucił roszczenie powoda. Istnienie krzywdy (szkody niemajątkowej, cierpień psychicznych) uzasadniającej zadośćuczynienie.
Godne uwagi sformułowania
Samo kwestionowanie zasadności wydanego w ramach sprawowania wymiaru sprawiedliwości orzeczenia nie może być podstawą konstruowania roszczeń. Działanie takie, jako realizacja funkcji wymiaru sprawiedliwości, nie może być traktowane jako bezprawne tylko z tego powodu, że jego skutki nie są dla strony korzystne.
Skład orzekający
Barbara Przybylska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie braku odpowiedzialności cywilnej sędziego za orzeczenia wydane w ramach jego kompetencji, nawet jeśli są kwestionowane przez strony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której powództwo jest oczywiście bezzasadne i opiera się na błędnym rozumieniu przepisów lub orzeczeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę ochrony niezawisłości sędziowskiej i granic odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych, choć jej rozstrzygnięcie było rutynowe.
Dane finansowe
WPS: 150 000 PLN
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt: I C 197/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 lipca 2025 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Przybylska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2025 roku w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. P. przeciwko K. T. o zapłatę oddala powództwo SSO Barbara Przybylska Sygn. akt I C 197/25 UZASADNIENIE Powód A. P. , przywołując jako podstawę prawną art. 417 kc , domagał się zasądzenia 150.000zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia powództwa. tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę (szkodę niemajątkową, cierpienia psychiczne) wynikające z tego, że pozwany wbrew zakazowi wynikającemu z wyroku (...) orzeka jako sędzia w Sądzie (...) i bezprawnie odrzucił roszczenie powoda. Powództwo jest oczywiście bezzasadne. Treść pozwu nie wskazuje na istnienie jakiegokolwiek stanu faktycznego mogącego uzasadniać odpowiedzialność cywilnoprawną sędziego – funkcjonariusza publicznego – w związku z wykonywaniem przez niego funkcji orzeczniczych. Samo kwestionowanie zasadności wydanego w ramach sprawowania wymiaru sprawiedliwości orzeczenia nie może być podstawą konstruowania roszczeń. Tym samym powództwo nie zawiera prawnie relewantnych twierdzeń mogących stanowić podstawę do dochodzenia roszczenia o zadośćuczynienie. Pozwany jako sędzia Sądu Okręgowego (...) wykonywał czynności orzecznicze w ramach powierzonego mu mandatu sędziowskiego, mieszcząc się w granicach przyznanych mu przez ustawę kompetencji. Działanie takie, jako realizacja funkcji wymiaru sprawiedliwości, nie może być traktowane jako bezprawne tylko z tego powodu, że jego skutki nie są dla strony korzystne. Dodatkowo – wbrew twierdzeniom powoda - powołane orzeczenie (...) nie zawiera zakazu orzekania sędziom sądów powszechnych, wskazując jedynie na wadliwość powołania sędziów jednej z izb Sądu Najwyższego. W myśl art. art. 191 1 § 1 i 3 kpc Sąd może oddalić powództwo na posiedzeniu niejawnym, jeżeli z treści pozwu i załączników oraz okoliczności dotyczących sprawy, a także faktów, o których mowa w art. 228 kpc , wynika oczywista bezzasadność powództwa. Wobec powyższego Sąd stwierdzając, że przytoczone okoliczności stanowiące podstawę żądania już a priori wskazują na brak podstaw dochodzonego roszczenia na podstawie art. 417 kc i uwzględnienia powództwa rozstrzygnął jak w sentencji.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę