I ACZ 21/14

Sygn. akt I ACz 21/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2014 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach w Wydziale I Cywilnym w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Ewa Tkocz Sędziowie: SA Joanna Kurpierz SA Piotr Wójtowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2014 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) w M. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w K. o naprawienie szkody na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 30 listopada 2013 r., sygn. akt II C 636/13, p o s t a n a w i a : 1) prostując rubrum przez wpisanie właściwej sygnatury akt: II C 636/13, uchylić zaskarżone postanowienie; 2) rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawić orzeczeniu końcowemu. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy na podstawie art. 199§1 pkt 1 k.p.c. , odrzucił pozew z tym uzasadnieniem, że w zachodzi czasowa niedopuszczalność drogi sądowej, nie zostało bowiem wyczerpane postępowanie ugodowe, o którym mowa w art. 151 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze . W zażaleniu na wyżej opisane postanowienie powódka zarzuciła obrazę art. 233§1 k.p.c. przez dowolną ocenę materiału dowodowego i przez uznanie, że dołączony przez pozwaną do jej pisma z 6 września 2013 r. projekt obejmuję ugodę w przedmiocie naprawienia szkód górniczych, obrazę art. 199§2 ( oczywista omyłka; winno być – §1 ) pkt 2 k.p.c. i obrazę art. 151 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze . W oparciu o ten zarzut wniosła o uchylenie postanowienia i o zasądzenie na jej rzecz od pozwanej kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: W pierwszym rzędzie zwrócić należy uwagę na to, że zaskarżone postanowienie opatrzone zostało sygnaturą nie przystającą do sygnatury sprawy, w aktach której się znalazło, analiza jego treści jednak pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że dotyczy ono tej właśnie sprawy, jedynie sygnatura wpisana w nim została oczywiście błędnie. Z tej przyczyny Sąd Apelacyjny uznał za stosowne ową oczywistą omyłkę sprostować. Zażalenie odnieść musi skutek, acz nie ze wszystkimi podniesionymi w nim argumentami przyjdzie się zgodzić. Nie sposób podzielić tezy skarżącej o obrazie art. 233§1 k.p.c. , jakiej dopuścić się miał Sąd Okręgowy, norma ta bowiem reguluje zasady oceny dowodów pod kątem ich wiarygodności i mocy dowodowej, oceny takiej tymczasem Sąd te w ogóle nie dokonywał (nie było zresztą takiej potrzeby). Nie do odparcia jest jednak zarzut uchybienia normie art. 151 ust. 1 Prawa geologicznego i górniczego , wbrew temu bowiem, co przyjął Sąd Okręgowy, postępowanie ugodowe zostało wyczerpane z bezskutecznym upływem terminu, jaki powódka wyznaczyła pozwanej, a jaki ta zaakceptowała, to jest z dniem 20 sierpnia 2013 r. Nie ulega wszak wątpliwości, że pierwsze propozycje ugodowe pozwana złożyła powódce dopiero przy piśmie datowanym na 6 września 2013 r., a więc już po terminie, to zaś otworzyło drogę sądową dla dochodzenia wynikających ze szkód górniczych roszczeń, i to bez konieczności składania przez powódkę pozwanej jakiegokolwiek oświadczenia. Całkowicie obojętne w tej sytuacji staje się to, czy powódka pozew wniosła – jak uważa Sąd Okręgowy – po przedstawieniu jej propozycji ugodowych, cz też nie. Dla porządku jedynie warto zatem wskazać, że w dacie nadania pozwu (16 września 2013 r. w poniedziałek) w polskim urzędzie pocztowym pełnomocnik powódki nie mógł wiedzieć o złożonej propozycji, tę bowiem pozwana fizycznie wysłała dopiero 12 września 2013 r. (k. 60), w czwartek, i to nie temu pełnomocnikowi, a bezpośrednio powódce. Zasadność zarzutu obrazy art. 151 ust. 1 Prawa geologicznego i górniczego czyni w konsekwencji zasadnym zarzut obrazy art. 199§1 pkt 1 k.p.c. , nie zachodziła bowiem w sprawie nawet czasowa niedopuszczalność drogi sądowej. Z powyższych względów na podstawie art. 397§2 k.p.c. w związku z art. 386§1 k.p.c. , przy zastosowaniu art. 350§1 i §3 k.p.c. , a także na podstawie art. 108§1 k.p.c. Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.