GSK 5/05

GSK 5/05 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2005-02-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Janusz Zajda
Józef Waksmundzki /przewodniczący/
Maria Myślińska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Józef Waksmundzki, Sędziowie NSA Maria Myślińska (spr.), Janusz Zajda, Protokolant Aleksandra Macewicz, po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2005 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] Serwis s.c. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 sierpnia 2004 r. sygn. akt 3 I SA/Gd 2804/02 w sprawie ze skargi [...]Serwis s.c. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Gdyni z dnia 18 listopada 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2004 r. sygn. akt 3 I SA/Gd 2804/02 oddalił skargę [...]Serwis s.c. w Gdyni na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Gdyni z dnia 18 listopada 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe.
Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym sprawy. W dniu 11 czerwca 2002 r. Agencja Celna Trans-Sad Spedycja Międzynarodowa i Krajowa Sp. z o.o. działając w imieniu i z upoważnienia [...] Serwis s.c. w Gdyni zgłosiła wg dokumentu SAD Nr [...] do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym samochód marki Volkswagen Polo, wskazując kod towaru 8704 21 99 2.
Naczelnik Urzędu Celnego w Gdyni po przeprowadzeniu weryfikacji polegającej na kontroli zgłoszenia celnego i załączonych doń dokumentów oraz rewizji celnej towaru, decyzją z dnia 6 sierpnia 2002 r. Nr [...] uznał to zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji towarowej i zaklasyfikował przedmiotowy samochód do kodu PCN 8703 32 90 9.
Po rozpatrzeniu odwołania importera Dyrektor Izby Celnej w Gdyni decyzją z dnia 18 listopada 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Zdaniem organu odwoławczego, Naczelnik Urzędu Celnego w Gdyni mając na względzie wynik rewizji celnej a także zgromadzone dokumenty, słusznie uznał przedstawioną przez zgłaszającego klasyfikację towaru za nieprawidłową i przyporządkował przedmiotowy samochód do kodu PCN 8703 32 90 9 Taryfy celnej. Powyższym kodem objęte są pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi oraz samochodami wyścigowymi, wyposażone w silniki tłokowe wewnętrznego spalania o zapłonie samoczynnym, o pojemności skokowej przekraczającej 1500 ccm, ale nie przekraczającej 2500 ccm, powyżej czterech lat. W wyniku przeprowadzonej rewizji ustalono, że przedmiotowy pojazd wyposażony jest w trzydrzwiowe nadwozie typowe dla samochodów osobowych, ma zamontowane dwa fotele, które oddzielone są przegrodą od tylnej części pojazdu zaadaptowanej do przewozu towaru w ten sposób, iż nie zamontowano w niej kanapy dla pasażerów, a podłoga została wypoziomowana sklejką przykręconą wkrętami do nadwozia. Ponadto przestrzeń pojazdu za przegrodą jest całkowicie przeszklona (szyby po bokach pojazdu i w drzwiach tylnych), a przystosowanie przestrzeni za przegrodą do przewozu towaru nie ma charakteru nieodwracalnego. W samochodzie nie dokonano również poważnych zmian konstrukcyjnych, trwale uniemożliwiających wykorzystywanie go do przewozu pasażerów w tylnej jego części. Pozostawiono bowiem miejsca mocowania tylnej kanapy oraz pasów bezpieczeństwa, natomiast kratka oddzielająca część pasażerską od ładunkowej została zamocowana jedynie na śruby.
Organ odwoławczy ustosunkowując się do przedstawionych przez skarżących dokumentów stwierdzających "ciężarowy" charakter samochodu uznał, że kategoria "samochód ciężarowy" występuje w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602 z późn. zm.).Odrębną kategorię przewidzianą w przepisach cyt. ustawy jest samochód osobowy, czyli pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób. Inna nomenklatura występuje natomiast w Taryfie celnej. Pozycja 8703 obejmuje: pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż z pozycji 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi oraz samochodami wyścigowymi. Pozycja 8704 obejmuje natomiast pojazdy samochodowe do przewozu towarów. Zdaniem organów obu instancji obowiązujące w kraju eksportu lub w Polsce normy i przepisy innego rodzaju, niż wskazane wyżej jako właściwe do ustalenia klasyfikacji taryfowej towaru, nie przesądzają o przypisaniu towaru do odpowiedniego kodu PCN. Taryfa celna posiada bowiem własną systematykę i specyficzną nomenklaturę, której nie można przez analogię kojarzyć z innymi systematykami towarowymi.
W skardze na powyższą decyzję zarzucono obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 85 § 1 Kodeksu celnego. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, iż przedmiotowy samochód został przez nich nabyty od poczty niemieckiej, gdzie służył jako samochód towarowy do przewozu poczty. Zdaniem skarżących wprowadzili oni do kraju samochód przystosowany do transportu towarowego, tak bowiem był on określony w kraju pochodzenia w dokumentach rejestracyjnych i tak określa go opinia techniczna. Nadto podkreślili, że ich zamiarem było nabycie samochodu ciężarowego, a nie osobowego.
Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd wskazał, że przepis art. 85 § 1 Kodeksu celnego nie pozostawia wątpliwości, iż zakwalifikowanie towaru do kodu PCN następuje według stanu towaru, a nie według danych z dokumentów. Zdaniem Sądu stan sprowadzonego samochodu, według niespornych danych był tego rodzaju, że zezwalał w sposób całkowicie prawidłowy zaliczyć go do pojazdów samochodowych, przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi.
WSA uznał za nietrafny zarzut skargi, iż zamiarem skarżących było nabycie samochodu ciężarowego, nie jest bowiem rzeczą nie tylko funkcjonariuszy celnych, ale i również nie przewidują tego przepisy Kodeksu celnego by badać zamiary (lub inne zachowania) strony zgłaszającej towar celny do procedury celnej.
Ponadto Sąd stwierdził, że od sporządzającego skargę można wymagać nie używania pojęć nie mających zastosowania w prawie celnym, a mianowicie pojęcia "samochód ciężarowy". W tym zakresie Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że nie można w procesie taryfikowania towaru celnego posługiwać się tym pojęciem, gdyż nie zawiera go taryfa celna, zatem nie znajduje ono odzwierciedlenia w opisach pozycji kodu PCN.
W konkluzji Sąd orzekający stwierdził, że stan przedmiotowy samochodu w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego charakteryzował się tym, iż był pojazdem samochodowym osobowo-towarowym, nie zaś pojazdem samochodowym do przewozu towarów, co wykazały organy celne.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący [...]Serwis s.c. z siedzibą w Gdyni wskazali jako jej podstawę :
- naruszenie prawa materialnego- art. 85 § 1 Kodeksu celnego przez błędną wykładnię. Skarżący wyrazili przekonanie, że skutkowało to "przyjęciem przez Urząd Celny niewłaściwej taryfy celnej do ustalenia należności celnych za importowany przez skarżących samochód marki Volkswagen Polo, przyjmując, iż pojazd ten jest osobowy, a nie jak deklarowali skarżący towarowy (potocznie ciężarowy)".
Mając powyższe na uwadze skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podnieśli, że Sąd I instancji w żaden sposób nie odniósł się do podnoszonych przez skarżących okoliczności. Podkreślili, że importowany przez nich pojazd w kraju pochodzenia w dokumentach rejestracyjnych określony był jako towarowy- czyli "w uznaniu potocznym ciężarowy". Wskazali również, że w załączonej do zgłoszenia celnego opinii rzeczoznawca zakwalifikował pojazd jako towarowy. Skarżący kwestionują także stwierdzenia funkcjonariusza celnego, poddającego pojazd oględzinom, iż wprawdzie ma on cechy samochodu towarowego, ale można go przerobić na osobowy.
Ponadto, zdaniem skarżących WSA w Gdańsku "bezkrytycznie przyjął twierdzenia decyzji Dyrektora Izby Celnej w Gdyni i w żaden racjonalny sposób nie odniósł się do argumentacji skarżących, co skutkowało niewłaściwą wykładnią przepisu art. 85 § 1 Kodeksu Celnego".
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej w Gdyni wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie i zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna oparta jest na podstawie kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), tj. naruszeniu prawa materialnego przez błędna wykładnię art. 85 § 1 Kodeksu celnego.
Brak zarzutu naruszenia przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2) sprawia, że Naczelny Sąd Administracyjny związany jest ustaleniem faktycznym dokonanym przez Sąd I instancji.
Naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnie oznacza wadliwe zrozumienie przepisu prawa.
Art. 85 § 1 Kodeksu celnego określa przesłanki wymagalności należności celnych przywozowych odnosząc je do stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według obowiązujących w tym dniu stawek i na podstawie metod wskazanych w art. 23 i art. 25 – 28 K.c.
Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że autor kasacji de facto kwestionuje stan faktyczny – bez uprzedniego podniesienia zarzutu kasacji z art. 174 pkt 2 p.p.s.a.
Nie sposób zarzucić Sądowi I instancji, aby dokonał wykładni art. 85 § Kodeksu celnego regulującego generalną zasadę wymagalności należności celnej.
Przepis art. 183 § 1 p.p.s.a. obliguje Naczelny Sąd Administracyjny do rozpoznawania sprawy w granicach skargi kasacyjnej, poza nieważnością postępowania, którą Sąd bierze pod rozwagę z urzędu.
Dlatego też wszelkie rozważania natury procesowej i inne z zakresu prawa materialnego wykraczające poza zakres zarzutu kasacyjnego wykraczają poza kognicję NSA przy tak sformułowanej kasacji.
Z przytoczonych względów w oparciu o art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną należało oddalić.