C-88/19

Trybunał Sprawiedliwości2020-06-11
cjeuochrona_srodowiskaochrona gatunkowaWysokatrybunal
ochrona przyrodydyrektywa siedliskowawilkcanis lupusochrona gatunkównaturalny zasięgodesłanie prejudycjalnebezpieczeństwo publiczne

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że ochrona gatunków chronionych, takich jak wilki, obejmuje również obszary zamieszkałe przez ludzi, a ich chwytanie i transport poza naturalnym zasięgiem wymaga odstępstwa od przepisów.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy siedliskowej w kontekście schwytania i transportu wilka na terenie Rumunii. Sąd krajowy pytał, czy ochrona gatunków chronionych obejmuje również obszary poza ich naturalnym zasięgiem, w tym tereny zamieszkałe przez ludzi. Trybunał orzekł, że ochrona ta ma zastosowanie do całego naturalnego zasięgu gatunku, niezależnie od tego, czy znajduje się on w pobliżu osiedli ludzkich. Chwytanie i transport takich zwierząt poza naturalnym siedliskiem wymaga odstępstwa od przepisów, przyznanego przez właściwe organy krajowe.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 12 ust. 1 i art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory. Sprawa wywodziła się z postępowania dotyczącego schwytania i transportu wilka na terenie Rumunii, które miało miejsce w pobliżu obszarów chronionych, ale także w pobliżu terenów zamieszkałych przez ludzi. Sąd krajowy pytał, czy zakaz celowego chwytania i zabijania okazów chronionych gatunków zwierząt, ustanowiony w art. 12 ust. 1 lit. a) dyrektywy, ma zastosowanie również wtedy, gdy zwierzęta te opuszczają swoje naturalne siedlisko i znajdują się w jego bezpośrednim sąsiedztwie lub całkowicie poza nim. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując brzmienie, kontekst i cel dyrektywy, stwierdził, że ochrona gatunków chronionych, takich jak wilk, ma zastosowanie do całego ich naturalnego zasięgu, który jest pojęciem dynamicznym i może obejmować również obszary zamieszkałe przez człowieka. W związku z tym, chwytanie i transport takich zwierząt poza ich naturalnym siedliskiem jest zakazane, chyba że zostało udzielone odstępstwo od przepisów na podstawie art. 16 ust. 1 dyrektywy. Odstępstwo takie może być przyznane w interesie bezpieczeństwa publicznego lub w celu zapobieżenia poważnym szkodom, pod warunkiem braku zadowalającej alternatywy i nie szkodzi populacji gatunku. Do sądu krajowego należy ustalenie, czy w konkretnym przypadku te warunki zostały spełnione.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, ochrona gatunków chronionych ma zastosowanie do całego naturalnego zasięgu gatunku, niezależnie od tego, czy znajduje się on w pobliżu osiedli ludzkich.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że pojęcie 'naturalnego zasięgu' jest dynamiczne i obejmuje obszary, na których gatunek żyje lub się rozprzestrzenia w ramach swojego naturalnego zachowania, co może obejmować tereny zamieszkałe przez ludzi. Ochrona ta nie jest ograniczona do wyznaczonych obszarów chronionych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Alianța pentru combaterea abuzurilorinneskarżący
TMosoba_fizycznapozwany
UNosoba_fizycznapozwany
Direcția pentru Monitorizarea și Protecția Animalelororgan_krajowypozwany
Rząd rumuńskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (8)

Główne

Dyrektywa siedliskowa art. 12 § 1 lit. a)

Dyrektywa Rady 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory

Zakaz celowego chwytania lub zabijania okazów chronionych gatunków zwierząt dziko występujących ma zastosowanie do całego naturalnego zasięgu tych gatunków, w tym na obszarach zamieszkałych przez człowieka.

Dyrektywa siedliskowa art. 16 § 1

Dyrektywa Rady 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory

Państwa członkowskie mogą wprowadzić odstępstwa od zakazów ochrony gatunków, pod warunkiem braku zadowalającej alternatywy, nie szkodzi to populacji gatunku, a odstępstwo służy ważnym celom, takim jak bezpieczeństwo publiczne lub zapobieganie poważnym szkodom.

Pomocnicze

Dyrektywa siedliskowa art. 1 § lit. f)

Dyrektywa Rady 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory

Dyrektywa siedliskowa art. 2 § 1

Dyrektywa Rady 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory

Dyrektywa siedliskowa art. 4 § 1

Dyrektywa Rady 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory

OUG nr. 57/2007 art. 33 § ust. 1 lit. a) i f)

Ordonața de urgență a Guvernului nr. 57/2007 privind regimul ariilor naturale protejate, conservarea habitatelor naturale, a florei și faunei sălbatice

OUG nr. 57/2007 art. 38 § ust. 1 lit. c)

Ordonața de urgență a Guvernului nr. 57/2007 privind regimul ariilor naturale protejate, conservarea habitatelor naturale, a florei și faunei sălbatice

OUG nr. 57/2007 art. 52 § lit. d)

Ordonața de urgență a Guvernului nr. 57/2007 privind regimul ariilor naturale protejate, conservarea habitatelor naturale, a florei și faunei sălbatice

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ochrona gatunków chronionych na mocy dyrektywy siedliskowej obejmuje cały naturalny zasięg gatunku, w tym obszary zamieszkałe przez ludzi. Chwytanie i transport chronionych gatunków zwierząt poza ich naturalnym siedliskiem wymaga odstępstwa od przepisów, przyznanego na podstawie art. 16 dyrektywy. Zakaz chwytania i zabijania chronionych gatunków zwierząt ma zastosowanie do wszystkich okazów żyjących na wolności, niezależnie od ich lokalizacji.

Godne uwagi sformułowania

ochrona gatunków zwierząt nie może ograniczać się do obszarów chronionych pojęcie 'naturalnego zasięgu' ma szerszy zakres niż obszar geograficzny, na którym występują fizyczne lub biologiczne czynniki istotne dla ich życia i reprodukcji ochrona przewidziana w art. 12 ust. 1 dyrektywy nie zawiera w sobie restrykcji ani granic odstępstwo od systemu ochrony przewidzianego w tej dyrektywie, który należy interpretować w sposób zawężający

Skład orzekający

A. Arabadjiev

prezes izby

P.G. Xuereb

sędzia

T. von Danwitz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów dyrektywy siedliskowej dotyczących ochrony gatunków chronionych, w tym wilków, w kontekście ich obecności na terenach zamieszkałych przez ludzi oraz zasad udzielania odstępstw od tych przepisów."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej wykładni prawa UE, a jego bezpośrednie zastosowanie w sprawach krajowych zależy od konkretnych okoliczności faktycznych i krajowych przepisów implementujących dyrektywę.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ochrony dzikich zwierząt, w tym wilków, w kontekście konfliktów z człowiekiem i jego środowiskiem, co jest tematem budzącym zainteresowanie społeczne i prawnicze.

Czy wilk w Twoim ogrodzie jest chroniony przez prawo UE? TSUE wyjaśnia!

Sektor

ochrona środowiska

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI