C-66/23
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że państwa członkowskie muszą określić cele i środki ochrony dla wszystkich gatunków ptaków w obszarach specjalnej ochrony (OSO), a nie tylko dla tych, które uzasadniły ich wyznaczenie.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektyw ptasiej i siedliskowej w kontekście greckich przepisów dotyczących ochrony obszarów specjalnej ochrony (OSO). Skarżący zarzucili, że greckie przepisy ograniczają ochronę tylko do "gatunków uzasadniających wyznaczenie OSO", pomijając inne gatunki chronione występujące na tych terenach. Trybunał orzekł, że państwa członkowskie mają obowiązek określenia celów i środków ochrony dla wszystkich gatunków chronionych i ich siedlisk w każdym OSO, uwzględniając priorytety. Podkreślono również, że ocena oddziaływania na środowisko nie wpływa na zakres tych obowiązków.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 4 dyrektywy ptasiej oraz art. 6 dyrektywy siedliskowej w kontekście greckich przepisów dotyczących ochrony obszarów specjalnej ochrony (OSO). Skarżący podnosili, że grecki dekret międzyresortowy z 2012 r. ogranicza środki ochrony jedynie do "gatunków uzasadniających wyznaczenie OSO", co jest sprzeczne z dyrektywami UE, które wymagają ochrony wszystkich gatunków ptactwa występujących na danym obszarze. Sąd odsyłający pytał, czy przepisy krajowe ograniczające ochronę do "gatunków uzasadniających wyznaczenie OSO" są zgodne z prawem UE, zwłaszcza w sytuacji braku indywidualnych planów zagospodarowania dla każdego OSO. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że art. 4 dyrektywy ptasiej oraz art. 6 dyrektywy siedliskowej nakładają na państwa członkowskie obowiązek określenia dla każdego OSO celów i środków ochronnych w odniesieniu do wszystkich gatunków ptactwa wymienionych w załączniku I do dyrektywy ptasiej oraz regularnie występujących gatunków wędrownych, a także ich siedlisk. Państwa członkowskie mają prawo określić priorytety w zależności od znaczenia tych środków dla realizacji celów ochrony wszystkich gatunków. Trybunał dodał, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko na podstawie dyrektywy 2011/92/UE nie wpływa na zakres obowiązków wynikających z dyrektyw ptasiej i siedliskowej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy te stoją na przeszkodzie dyrektywom UE. Państwa członkowskie mają obowiązek określenia celów i środków ochrony dla wszystkich gatunków chronionych i ich siedlisk w każdym OSO.
Uzasadnienie
Dyrektywy UE wymagają kompleksowej ochrony wszystkich gatunków ptactwa występujących na OSO, a nie tylko tych, które były podstawą wyznaczenia obszaru. Państwa członkowskie muszą ustanowić odpowiednie cele i środki ochrony dla każdego OSO indywidualnie, uwzględniając wszystkie gatunki chronione.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (w części dotyczącej wykładni)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Elliniki Ornithologiki Etaireia | inne | skarżący |
| Syllogos Diktyo Oikologikon Organoseon Aigaiou | inne | skarżący |
| Perivallontikos Syllogos Rethymnou | inne | skarżący |
| Politistikos Syllogos Thronos Kleisidiou | inne | skarżący |
| KX | inne | skarżący |
| Ypourgos Esoterikon | organ_krajowy | pozwany |
| Ypourgos Oikonomikon | organ_krajowy | pozwany |
| Ypourgos Anaptyxis kai Ependyseon | organ_krajowy | pozwany |
| Ypourgos Perivallontos kai Energeias | organ_krajowy | pozwany |
| Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon | organ_krajowy | pozwany |
| rząd grecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd niderlandzki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd polski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (11)
Główne
dyrektywa ptasia art. 4 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE
Nakłada obowiązek klasyfikacji obszarów jako OSO dla gatunków z załącznika I i regularnie występujących gatunków wędrownych, a także przyjęcia specjalnych środków ochrony siedlisk.
dyrektywa ptasia art. 4 § 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE
Nakłada obowiązek klasyfikacji obszarów jako OSO dla regularnie występujących gatunków wędrownych niewymienionych w załączniku I.
dyrektywa siedliskowa art. 6 § 2
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Nakłada obowiązek podejmowania odpowiednich działań w celu uniknięcia pogorszenia stanu siedlisk i niepokojenia gatunków na specjalnych obszarach ochrony.
dyrektywa siedliskowa art. 6 § 3
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Wymaga odpowiedniej oceny skutków planów lub przedsięwzięć, które mogą istotnie oddziaływać na teren OSO.
Pomocnicze
dyrektywa siedliskowa art. 6 § 4
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Określa warunki realizacji planów lub przedsięwzięć mimo negatywnej oceny skutków, w tym konieczność stosowania środków kompensujących.
dyrektywa siedliskowa art. 7
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Przewiduje, że obowiązki z art. 6 ust. 2-4 zastępują obowiązki z art. 4 ust. 4 zdanie pierwsze dyrektywy ptasiej w odniesieniu do OSO.
dyrektywa 2011/92
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE
Dotyczy oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko.
ustawa o ochronie środowiska
Nomos 1650/1986
Grecka ustawa regulująca obszary specjalnej ochrony (OSO).
ustawa o zezwoleniach środowiskowych
Nomos 4014/2011
Grecka ustawa określająca warunki realizacji przedsięwzięć na terenie OSO.
Dekret międzyresortowy z 2010 r.
Grecki akt transponujący dyrektywę ptasią.
Dekret międzyresortowy z 2012 r.
Grecki akt zmieniający i uzupełniający dekret z 2010 r., wprowadzający środki horyzontalne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązek ochrony wszystkich gatunków ptactwa występujących na OSO, a nie tylko tych, które uzasadniły wyznaczenie obszaru. Konieczność określenia indywidualnych celów i środków ochrony dla każdego OSO. Ocena oddziaływania na środowisko nie zwalnia z podstawowych obowiązków ochrony OSO.
Godne uwagi sformułowania
środki horyzontalne stosowane jednolicie do wszystkich obszarów specjalnej ochrony gatunki uzasadniające wyznaczenie obszaru specjalnej ochrony ochrona równoważna z ochroną na podstawie art. 4 ust. 4 i art. 6 ust. 1 dyrektywy siedliskowej obowiązek określenia dla każdego OSO rozpatrywanego indywidualnie celów i środków ochronnych w odniesieniu do wszystkich gatunków chronionych
Skład orzekający
A. Arabadjiev
prezes_izby
T. von Danwitz
sędzia
P.G. Xuereb
sędzia
A. Kumin
sędzia
I. Ziemele
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia obowiązków państw członkowskich w zakresie ochrony obszarów Natura 2000, w szczególności dotyczących ochrony wszystkich gatunków ptactwa i ich siedlisk, niezależnie od kryteriów wyznaczenia obszaru."
Ograniczenia: Dotyczy głównie interpretacji dyrektyw UE w kontekście ochrony przyrody, z naciskiem na ptactwo. Konkretne zastosowanie zależy od przepisów krajowych i specyfiki danego obszaru.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu ochrony środowiska i różnorodności biologicznej w UE, pokazując, jak prawo UE wpływa na krajowe przepisy dotyczące ochrony przyrody. Wykładnia przepisów jest kluczowa dla skuteczności sieci Natura 2000.
“UE wymaga pełnej ochrony ptaków w obszarach Natura 2000, nie tylko tych 'głównych'.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI