C-477/19
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE zinterpretował pojęcie 'terenów odpoczynku' w kontekście ochrony gatunków zwierząt, stwierdzając, że obejmuje ono również tereny, które nie są aktualnie zasiedlone, ale istnieje wysokie prawdopodobieństwo powrotu gatunku.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 12 ust. 1 lit. d) dyrektywy siedliskowej w kontekście ochrony chomika europejskiego. Sąd odsyłający pytał, czy pojęcie 'terenów odpoczynku' obejmuje tereny opuszczone, ale potencjalnie możliwe do ponownego zasiedlenia. Trybunał orzekł, że takie tereny są chronione, jeśli istnieje wysokie prawdopodobieństwo powrotu gatunku. Pytania dotyczące 'terenów rozrodu' oraz definicji 'pogorszenia stanu' i 'zniszczenia' uznano za niedopuszczalne lub nie wymagające odpowiedzi ze względu na stan faktyczny sprawy.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Wien (sąd administracyjny w Wiedniu) dotyczył wykładni art. 12 ust. 1 lit. d) dyrektywy Rady 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory. Sprawa wywodziła się ze sporu między pracownikiem dewelopera a urzędem miasta Wiednia, który nałożył grzywnę za pogorszenie stanu lub zniszczenie terenów odpoczynku lub rozrodu chomika europejskiego w związku z pracami budowlanymi. Sąd odsyłający pytał o definicję 'terenów odpoczynku', w szczególności czy obejmuje ona tereny opuszczone, ale potencjalnie możliwe do ponownego zasiedlenia. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując brzmienie, kontekst i cel dyrektywy, orzekł, że pojęcie 'terenów odpoczynku' obejmuje również tereny, które nie są już zajmowane przez chroniony gatunek, pod warunkiem istnienia wystarczająco wysokiego prawdopodobieństwa jego powrotu. Trybunał uznał również pytanie dotyczące definicji 'terenów rozrodu' za niedopuszczalne z powodu braku wystarczającego uzasadnienia jego znaczenia dla sprawy głównej. Pytania dotyczące kryteriów 'pogorszenia stanu' i 'zniszczenia' uznano za nie wymagające odpowiedzi, ponieważ stan faktyczny wskazywał na co najmniej pogorszenie stanu nor chomika, a przepisy dyrektywy nie wprowadzają rozróżnienia w zależności od charakteru szkody.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, pojęcie 'terenów odpoczynku' obejmuje również tereny, które nie są już zajmowane przez chroniony gatunek, o ile istnieje wystarczająco wysokie prawdopodobieństwo, że gatunek ten powróci na te tereny.
Uzasadnienie
Trybunał oparł się na celu dyrektywy, jakim jest zapewnienie ścisłej ochrony gatunków i ich siedlisk, a także na kontekście przepisu, który chroni siedliska, a nie tylko aktualnie zasiedlone miejsca. Wskazano również na wytyczne Komisji Europejskiej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| IE | osoba_fizyczna | skarżący |
| Magistrat der Stadt Wien | organ_krajowy | pozwany |
| rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (10)
Główne
dyrektywa siedliskowa art. 12 § 1
Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory
Nakłada na państwa członkowskie obowiązek ustanowienia systemu ścisłej ochrony gatunków zwierząt wymienionych w załączniku IV lit. a), zakazując pogarszania stanu lub niszczenia terenów rozrodu lub odpoczynku.
dyrektywa siedliskowa art. 12 § 1
Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory
Zakaz pogarszania stanu lub niszczenia terenów rozrodu lub odpoczynku nie ogranicza się do działań zamierzonych, lecz obejmuje również działania niezamierzone.
dyrektywa siedliskowa art. 12 § 1
Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory
Zakaz pogarszania stanu lub niszczenia terenów rozrodu lub odpoczynku służy ochronie ważnych części siedliska chronionych gatunków.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna dla odesłań prejudycjalnych.
WNSchG art. 10 § 3 pkt 4
Wiener Naturschutzgesetz
Transpozycja art. 12 ust. 1 lit. d) dyrektywy siedliskowej do prawa austriackiego, zakazująca pogarszania stanu lub niszczenia terenów rozrodu lub odpoczynku zwierząt objętych ścisłą ochroną.
WNSchG art. 49 § 1 pkt 5
Wiener Naturschutzgesetz
Określa sankcje za naruszenie § 10 ust. 3 pkt 4 WNSchG (grzywna lub zastępcza kara pozbawienia wolności).
Pomocnicze
dyrektywa siedliskowa art. 2 § 1
Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory
Cel dyrektywy: przyczynienie się do zapewnienia różnorodności biologicznej poprzez ochronę siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory.
dyrektywa siedliskowa art. 2 § 2
Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory
Środki podejmowane na podstawie dyrektywy mają na celu zachowanie lub utrzymanie we właściwym stanie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz gatunków dzikiej fauny i flory.
dyrektywa siedliskowa art. 2 § 3
Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory
Środki podejmowane na podstawie dyrektywy uwzględniają wymogi gospodarcze, społeczne i kulturowe oraz cechy regionalne i lokalne.
WNSchG art. 22 § 5
Wiener Naturschutzgesetz
Możliwość zezwolenia na pojedyncze ingerencje, jeżeli nie zagrażają one w znaczący sposób celowi ochrony.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pojęcie 'terenów odpoczynku' powinno obejmować również tereny, które nie są aktualnie zasiedlone, ale istnieje wysokie prawdopodobieństwo powrotu gatunku, w celu zapewnienia skutecznej ochrony różnorodności biologicznej. Cel dyrektywy siedliskowej zakłada ochronę siedlisk, a nie tylko aktualnie zamieszkałych miejsc, aby zapobiegać długoterminowym negatywnym skutkom dla gatunków.
Odrzucone argumenty
Argumenty sugerujące, że pojęcie 'terenów rozrodu' jest ograniczone tylko do miejsc krycia lub rozwoju potomstwa (uznane za niedopuszczalne).
Godne uwagi sformułowania
środki podejmowane zgodnie z niniejszą dyrektywą mają na celu zachowanie lub odtworzenie, we właściwym stanie ochrony, siedlisk przyrodniczych oraz gatunków dzikiej fauny i flory ważnych dla Wspólnoty system ścisłej ochrony zakłada również podjęcie spójnych i wzajemnie powiązanych działań o charakterze prewencyjnym nie można pogarszać stanu lub niszczyć terenów odpoczynku, które nie są już zajmowane przez chroniony gatunek zwierząt, jeżeli gatunki te mogą powrócić na te tereny
Skład orzekający
P.G. Xuereb
prezes izby
A. Arabadjiev
sprawozdawca
A. Kumin
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia pojęcia 'terenów odpoczynku' w kontekście ochrony gatunków chronionych dyrektywą siedliskową, szczególnie w przypadkach, gdy tereny te nie są aktualnie zasiedlone, ale mogą być ponownie zasiedlone."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji przepisów dyrektywy siedliskowej i może wymagać oceny stanu faktycznego przez sąd krajowy w celu ustalenia prawdopodobieństwa powrotu gatunku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ochrony zagrożonego gatunku (chomika europejskiego) i precyzuje ważne pojęcia prawne związane z ochroną środowiska, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w tym obszarze.
“Czy opuszczone nory chomika też są pod ochroną? TSUE wyjaśnia przepisy o ochronie przyrody.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI