C-473/19 i C-474/19
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że przepisy unijne dotyczące ochrony dzikiego ptactwa i siedlisk przyrodniczych zakazują niszczenia siedlisk gatunków chronionych, niezależnie od ich stanu ochrony.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektyw UE w sprawie ochrony dzikiego ptactwa i siedlisk przyrodniczych w kontekście planowanej wycinki lasu w Szwecji. Sądy krajowe pytały, czy zakazy dotyczące zabijania, płoszenia czy niszczenia siedlisk gatunków chronionych mają zastosowanie, jeśli cel działań jest inny niż bezpośrednie szkody dla gatunków, oraz czy ochrona ustaje, gdy gatunki osiągną właściwy stan ochrony. Trybunał orzekł, że zakazy te obowiązują bezwarunkowo, chroniąc wszystkie gatunki ptactwa i siedliska, niezależnie od ich stanu ochrony czy celu podejmowanych działań.
Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez szwedzki sąd ds. nieruchomości i środowiska dotyczyły wykładni art. 5 dyrektywy ptasiej oraz art. 12 dyrektywy siedliskowej w kontekście planowanej wycinki lasu w Szwecji. Spór dotyczył tego, czy szwedzkie przepisy dotyczące ochrony gatunków, które miały transponować te dyrektywy, były stosowane prawidłowo. Sądy krajowe pytały, czy zakazy dotyczące ochrony gatunków i ich siedlisk mają zastosowanie, jeśli cel działań (np. leśnictwo) jest inny niż bezpośrednie szkody dla gatunków, oraz czy ochrona ustaje, gdy gatunki osiągną właściwy stan ochrony. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że art. 5 dyrektywy ptasiej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on praktyce krajowej ograniczającej ochronę tylko do gatunków z załącznika I, zagrożonych lub o spadającej populacji. Ponadto, Trybunał stwierdził, że art. 12 ust. 1 lit. a)-c) dyrektywy siedliskowej należy interpretować w ten sposób, że zakazy te mają zastosowanie niezależnie od tego, czy cel działalności jest inny niż zabijanie lub niepokojenie gatunków, i że ochrona nie ustaje, gdy gatunki osiągną właściwy stan ochrony. Podobnie, art. 12 ust. 1 lit. d) dyrektywy siedliskowej zakazuje pogarszania stanu lub niszczenia terenów rozrodu lub odpoczynku, niezależnie od ryzyka pogorszenia stanu ochrony gatunku.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, zakazy z art. 5 dyrektywy ptasiej dotyczą wszystkich gatunków ptactwa objętych dyrektywą, niezależnie od ich statusu zagrożenia czy trendów populacyjnych.
Uzasadnienie
Brzmienie art. 5 dyrektywy ptasiej, w połączeniu z art. 1 ust. 1 tej dyrektywy, jasno wskazuje, że ochrona obejmuje wszystkie gatunki ptactwa występujące naturalnie na terytorium UE. Cele dyrektywy, w tym wysoki poziom ochrony środowiska i zrównoważony rozwój, potwierdzają szeroki zakres stosowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (w postępowaniu głównym)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Föreningen Skydda Skogen | inne | skarżący |
| Naturskyddsföreningen i Härryda | inne | skarżący |
| Göteborgs Ornitologiska Förening | inne | skarżący |
| Länsstyrelsen i Västra Götalands län | organ_krajowy | pozwany |
| B.A.B. | inne | pozwany |
| U.T.B. | inne | pozwany |
| Rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
dyrektywa siedliskowa art. 12 § 1
Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory
Zakazuje celowego chwytania lub zabijania, celowego niepokojenia, celowego niszczenia lub wybierania jaj, a także pogarszania stanu lub niszczenia terenów rozrodu lub odpoczynku gatunków zwierząt wymienionych w załączniku IV lit. a).
dyrektywa ptasia art. 5
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa
Nakłada na państwa członkowskie obowiązek ustanowienia powszechnego systemu ochrony dla wszystkich gatunków ptactwa, zabraniając w szczególności umyślnego zabijania lub chwytania, niszczenia lub uszkadzania gniazd i jaj, wybierania jaj oraz umyślnego płoszenia ptaków.
Pomocnicze
dyrektywa siedliskowa art. 16
Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory
Określa warunki, na jakich można wprowadzić odstępstwa od zakazów ochrony gatunków, pod warunkiem braku zadowalającej alternatywy i braku szkody dla zachowania populacji.
dyrektywa ptasia art. 9
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa
Określa warunki, na jakich można odstąpić od zakazów ochrony ptactwa.
miljöbalken art. 8 § 4
Ustawa ustanawiająca kodeks ochrony środowiska
artskskyddsförordningen art. 4
Dekret w sprawie ochrony gatunków
skogsvårdslagen art. 30
Ustawa o gospodarce leśnej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zakazy ochrony gatunków i ich siedlisk mają zastosowanie bezwarunkowo, niezależnie od celu działalności i stanu ochrony gatunku. Ochrona obejmuje wszystkie gatunki ptactwa, a nie tylko te z załącznika I, zagrożone lub o spadającej populacji. Niszczenie lub pogarszanie stanu terenów rozrodu i odpoczynku jest zakazane, nawet jeśli nie ma bezpośredniego ryzyka pogorszenia stanu ochrony gatunku.
Odrzucone argumenty
Praktyka krajowa ograniczająca ochronę do gatunków z załącznika I, zagrożonych lub o spadającej populacji. Stosowanie zakazów ochrony gatunków tylko w przypadku ryzyka negatywnego wpływu na stan ochrony gatunku, gdy cel działalności jest inny. Utrata ochrony gatunków, które osiągnęły właściwy stan ochrony. Zakaz pogarszania stanu siedlisk obowiązuje dopiero od momentu ryzyka pogorszenia stanu ochrony gatunku.
Godne uwagi sformułowania
ochrona wszystkich gatunków ptactwa nie jest uzależnione od ryzyka negatywnego wpływu na stan ochrony danego gatunku ochrona przyznana przez ten przepis nie przestaje obowiązywać w odniesieniu do gatunków, które osiągnęły właściwy stan ochrony zakaz pogarszania stanu lub niszczenia terenów rozrodu lub odpoczynku powszechny system ochrony
Skład orzekający
A. Arabadjiev
prezes izby
K. Lenaerts
prezes Trybunału, pełniący obowiązki sędziego drugiej izby
A. Kumin
sędzia
T. von Danwitz
sędzia
P.G. Xuereb
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretacja przepisów UE dotyczących ochrony gatunków chronionych i ich siedlisk, zwłaszcza w kontekście działalności gospodarczej (np. leśnictwo) oraz zasady ścisłej ochrony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów UE (dyrektywa ptasia i siedliskowa), ale zasady interpretacji mają szersze zastosowanie do wykładni prawa ochrony środowiska.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy konfliktu między działalnością gospodarczą (leśnictwo) a ochroną przyrody, co jest tematem aktualnym i budzącym zainteresowanie. Wykładnia przepisów UE w tym zakresie ma istotne znaczenie praktyczne.
“Wycinka lasu a ochrona gatunków: TSUE wyjaśnia, kiedy zakazy obowiązują bezwarunkowo.”
Sektor
ochrona środowiska
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę