C-357/20
Podsumowanie
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez sąd administracyjny w Wiedniu dotyczył wykładni art. 12 ust. 1 lit. d dyrektywy Rady 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory. Sprawa wywodziła się ze sporu dotyczącego nałożenia grzywny na pracownika dewelopera budowlanego za pogorszenie stanu lub zniszczenie terenów rozrodu lub odpoczynku chomika europejskiego (Cricetus cricetus) w wyniku prac budowlanych. Sąd odsyłający pytał o zakres pojęć 'teren rozrodu', 'teren odpoczynku', a także o kryteria rozróżnienia między 'pogorszeniem stanu' a 'zniszczeniem' tych terenów. Trybunał Sprawiedliwości UE, opierając się na wykładni językowej, kontekstowej i celowościowej przepisów dyrektywy, orzekł, że pojęcie 'terenu rozrodu' obejmuje również jego obrzeża, o ile są one konieczne do skutecznego rozmnażania gatunku. Podkreślono, że ochrona terenów rozrodu jest niezbędna dla zachowania różnorodności biologicznej i musi być zapewniona tak długo, jak istnieje prawdopodobieństwo powrotu gatunku na te tereny, nawet jeśli są one tymczasowo niezasiedlone. W kwestii rozróżnienia między 'pogorszeniem stanu' a 'zniszczeniem', Trybunał stwierdził, że kluczowe jest kryterium stopnia naruszenia funkcjonalności ekologicznej siedliska – pogorszenie stanu oznacza stopniową degradację, podczas gdy zniszczenie oznacza całkowitą utratę funkcjonalności. Ochrona ta ma zastosowanie niezależnie od tego, czy działania były zamierzone, czy niezamierzone.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaWykładnia przepisów dyrektywy siedliskowej dotyczących ochrony terenów rozrodu i odpoczynku gatunków chronionych, w tym rozróżnienie między pogorszeniem stanu a zniszczeniem siedliska.
Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów dyrektywy siedliskowej i gatunków w niej wymienionych, ale jego zasady interpretacyjne mogą być stosowane do innych przepisów dotyczących ochrony środowiska i gatunków chronionych.
Zagadnienia prawne (3)
Jak należy interpretować pojęcie 'terenu rozrodu' w rozumieniu art. 12 ust. 1 lit. d dyrektywy siedliskowej, w tym jego granice przestrzenne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Pojęcie 'terenu rozrodu' obejmuje również obrzeża tego terenu, o ile są one konieczne do umożliwienia chronionym gatunkom zwierząt skutecznego rozrodu.
Uzasadnienie
Ochrona terenów rozrodu ma na celu zachowanie funkcjonalności ekologicznej siedliska, co obejmuje również strefy niezbędne do zalotów, godów, budowy gniazda, rozwoju jaj, wylęgania się oraz miejsca gniazdowania lub porodu, w tym ich obrzeża, aby zapewnić skuteczny rozród i uniknąć sytuacji, w której gatunek przestaje odwiedzać teren rozrodu.
Jak należy interpretować zakres czasowy ochrony terenów rozrodu chronionego gatunku zwierząt zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. d dyrektywy siedliskowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tereny rozrodu muszą korzystać z ochrony tak długo, jak jest to konieczne do umożliwienia gatunkowi skutecznego rozrodu, co obejmuje również tereny, które nie są aktualnie zajmowane, jeśli istnieje wysokie prawdopodobieństwo powrotu gatunku.
Uzasadnienie
Szerokie rozumienie zakresu czasowego ochrony terenów rozrodu jest konieczne dla zapewnienia ścisłej ochrony gatunków, podobnie jak w przypadku terenów odpoczynku. Ochrona obejmuje okresy niezbędne do rozrodu, a także tereny, do których gatunek może powrócić, co zapewnia trwałość funkcjonalności ekologicznej.
Według jakich kryteriów należy ustalić, czy doszło do 'pogorszenia stanu' lub 'zniszczenia' terenu rozrodu lub odpoczynku w rozumieniu art. 12 ust. 1 lit. d dyrektywy siedliskowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Pojęcia 'pogarszania stanu' i 'niszczenia' oznaczają odpowiednio stopniowe ograniczanie lub całkowitą utratę funkcjonalności ekologicznej terenu rozrodu lub odpoczynku, niezależnie od zamierzonego lub niezamierzonego charakteru naruszenia.
Uzasadnienie
Dyrektywa nie definiuje tych pojęć, ale ich znaczenie potoczne i cel dyrektywy wskazują na degradację (pogorszenie stanu) lub zanikanie (zniszczenie). Kluczowe jest naruszenie funkcjonalności ekologicznej, które może być stopniowe lub całkowite, a ochrona nie jest ograniczona do działań zamierzonych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| IE | osoba_fizyczna | skarżący |
| Magistrat der Stadt Wien | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
dyrektywa siedliskowa art. 12 § 1 lit. d
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Zakazuje pogarszania stanu lub niszczenia terenów rozrodu lub odpoczynku gatunków zwierząt wymienionych w załączniku IV lit. a, w tym Cricetus cricetus. Ochrona obejmuje również obrzeża terenów rozrodu, jeśli są konieczne do skutecznego rozrodu, i trwa tak długo, jak istnieje prawdopodobieństwo powrotu gatunku. Pogorszenie stanu to stopniowe ograniczanie funkcjonalności, a zniszczenie to całkowita utrata funkcjonalności.
WNSchG art. 10 § 3 pkt 4
Ustawa o ochronie przyrody kraju związkowego Wiedeń
Transponuje art. 12 ust. 1 lit. d dyrektywy siedliskowej, zakazując pogarszania stanu lub niszczenia terenów rozrodu lub odpoczynku zwierząt objętych ścisłą ochroną.
Pomocnicze
dyrektywa siedliskowa art. 2 § 1
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Cel dyrektywy: zapewnienie różnorodności biologicznej poprzez ochronę siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory.
dyrektywa siedliskowa art. 2 § 2 i 3
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Środki podejmowane zgodnie z dyrektywą mają na celu zachowanie lub odtworzenie we właściwym stanie ochrony siedlisk i gatunków, uwzględniając wymogi gospodarcze, społeczne i kulturowe.
WNSchG art. 49 § 1 pkt 5
Ustawa o ochronie przyrody kraju związkowego Wiedeń
Określa kary za naruszenie § 10 ust. 3 pkt 4 WNSchG.
WNSchG art. 22 § 5
Ustawa o ochronie przyrody kraju związkowego Wiedeń
Umożliwia zezwolenie na pojedyncze ingerencje, jeżeli nie zagrażają one w znaczący sposób celowi ochrony.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ochrona terenów rozrodu i odpoczynku powinna być szeroka, obejmując również obrzeża i tereny potencjalnie zasiedlane w przyszłości, aby zapewnić skuteczną ochronę gatunków. • Rozróżnienie między pogorszeniem stanu a zniszczeniem powinno opierać się na stopniu naruszenia funkcjonalności ekologicznej siedliska.
Godne uwagi sformułowania
ochrona terenów rozrodu powinna umożliwiać zagwarantowanie, że tereny te przyczyniają się do zachowania lub utrzymania we właściwym stanie ochrony tego gatunku zwierząt w tym znaczeniu, że ochrona ta zapewnia trwałość ich funkcjonalności ekologicznej. • ochrona terenów rozrodu chronionego gatunku zwierząt zostałaby pozbawiona skuteczności (effet utile), gdyby celem lub skutkiem działalności ludzkiej prowadzonej na obrzeżach tego terenu było to, że ten gatunek zwierząt nie odwiedzałby już danego terenu rozrodu • pogarszanie stanu można zdefiniować jako fizyczną degradację wpływającą na siedlisko, teren rozrodu lub odpoczynku, które to działanie w odróżnieniu od niszczenia może następować powoli i stopniowo ograniczać funkcjonalność danego terenu lub miejsca • stopień naruszenia funkcjonalności ekologicznej terenu rozrodu lub odpoczynku, niezależnie od tego, czy jest ono zamierzone czy też nie, stanowi decydujące kryterium do celów ustanowienia rozróżnienia między, z jednej strony, działaniem powodującym pogarszanie stanu tego terenu rozrodu lub tego terenu odpoczynku a, z drugiej strony, działaniem powodującym ich niszczenie.
Skład orzekający
A. Arabadjiev
sprawozdawca
I. Ziemele
sędzia
T. von Danwitz
sędzia
P.G. Xuereb
sędzia
A. Kumin
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów dyrektywy siedliskowej dotyczących ochrony terenów rozrodu i odpoczynku gatunków chronionych, w tym rozróżnienie między pogorszeniem stanu a zniszczeniem siedliska."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów dyrektywy siedliskowej i gatunków w niej wymienionych, ale jego zasady interpretacyjne mogą być stosowane do innych przepisów dotyczących ochrony środowiska i gatunków chronionych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ochrony zagrożonego gatunku (chomik europejski) w kontekście inwestycji budowlanych, co jest tematem aktualnym i budzącym zainteresowanie społeczne oraz prawnicze.
“Czy budowa może zniszczyć dom chomika? TSUE wyjaśnia, jak chronić tereny rozrodu gatunków zagrożonych.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny