C-244/05

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2006-09-14
cjeuochrona_srodowiskaochrona siedlisk przyrodniczych, sieć Natura 2000Wysokatrybunal
Natura 2000ochrona siedliskochrona przyrodydyrektywa siedliskowasieć ekologicznaingerencjeobowiązek ochronyprawo ochrony środowiskabudowa drógTSUE

Podsumowanie

Państwa członkowskie muszą chronić tereny zgłoszone jako potencjalne obszary Natura 2000 przed ingerencjami zagrażającymi ich charakterowi ekologicznemu, nawet przed ich formalnym wpisem na listę UE.

Sprawa dotyczy obowiązku ochrony terenów zgłoszonych przez państwa członkowskie jako potencjalne obszary mające znaczenie dla Wspólnoty w ramach sieci Natura 2000, jeszcze przed ich formalnym wpisem na listę przez Komisję Europejską. Trybunał orzekł, że państwa członkowskie muszą podjąć odpowiednie środki ochrony, aby zapobiec poważnemu zagrożeniu dla ekologicznego charakteru tych terenów, co jest niezbędne dla zapewnienia spójności sieci ekologicznej.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 3 dyrektywy 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory. Sprawa wyłoniła się w kontekście sporu dotyczącego zatwierdzenia projektu budowy autostrady A 94 w Bawarii, która miała przeciąć tereny zgłoszone przez Niemcy jako potencjalne obszary mające znaczenie dla Wspólnoty (Natura 2000). Trybunał Sprawiedliwości UE, odpowiadając na pytania niemieckiego sądu, wyjaśnił, że państwa członkowskie mają obowiązek podjęcia odpowiednich środków ochrony dla terenów, które zostały wyznaczone przez władze krajowe i przekazane Komisji jako potencjalne obszary Natura 2000, nawet jeśli nie zostały jeszcze formalnie wpisane na listę terenów mających znaczenie dla Wspólnoty. Obowiązek ten wynika z potrzeby zapewnienia spójności europejskiej sieci ekologicznej i zapobieżenia zafałszowaniu procesu decyzyjnego Komisji. Państwa członkowskie nie mogą zezwalać na ingerencje, które mogłyby poważnie zagrozić ekologicznemu charakterowi tych terenów, w tym poprzez istotne zmniejszenie ich powierzchni, zniknięcie gatunków priorytetowych lub zniszczenie ich cech charakterystycznych. Obowiązek ten wymaga podjęcia wszelkich niezbędnych środków zgodnie z prawem krajowym, przy czym ocena, czy takie środki zostały podjęte, należy do sądu krajowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Państwa członkowskie są zobowiązane do podjęcia odpowiednich środków ochrony, aby zapobiec poważnemu zagrożeniu dla ekologicznego charakteru tych terenów, nawet przed ich wpisem na listę UE.

Uzasadnienie

Obowiązek ochrony wynika z konieczności zapewnienia spójności sieci Natura 2000 i zapobieżenia zafałszowaniu procesu decyzyjnego Komisji. Państwa członkowskie muszą zapobiegać ingerencjom zagrażającym ekologicznemu charakterowi terenów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Bund Naturschutz in Bayern eVinneskarżący
Johann Märkl i in.osoba_fizycznaskarżący
Angelika Graubner-Riedelsheimer i in.osoba_fizycznaskarżący
Friederike Nischwitz i. in.osoba_fizycznaskarżący
Freistaat Bayerninnepozwany
Komisja Wspólnot Europejskichinstytucja_ueinterwenient

Przepisy (14)

Główne

Dyrektywa 92/43/EWG art. 3 § 1

Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory

Określa cel utworzenia spójnej europejskiej sieci ekologicznej specjalnych obszarów ochrony (Natura 2000) i obowiązek państw członkowskich w tym zakresie.

Dyrektywa 92/43/EWG art. 4 § 1

Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory

Określa obowiązek państw członkowskich do proponowania Komisji wykazu terenów, które mogą zostać wybrane jako obszary mające znaczenie dla Wspólnoty.

Dyrektywa 92/43/EWG art. 4 § 2

Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory

Opisuje procedurę opracowywania przez Komisję wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty na podstawie propozycji państw członkowskich.

Dyrektywa 92/43/EWG art. 4 § 5

Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory

Stanowi, że od chwili umieszczenia terenu w wykazie terenów mających znaczenie dla Wspólnoty, stosuje się środki ochrony z art. 6 ust. 2, 3 i 4.

Dyrektywa 92/43/EWG art. 6 § 2

Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory

Nakłada na państwa członkowskie obowiązek podejmowania działań w celu uniknięcia pogorszenia stanu siedlisk i niepokojenia gatunków na specjalnych obszarach ochrony.

Dyrektywa 92/43/EWG art. 6 § 3

Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory

Określa wymóg oceny skutków planów lub przedsięwzięć dla terenu i uzyskania zgody właściwych władz.

Dyrektywa 92/43/EWG art. 6 § 4

Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory

Reguluje możliwość realizacji planów lub przedsięwzięć mimo negatywnej oceny skutków, pod warunkiem zastosowania środków kompensujących.

Pomocnicze

TWE art. 10 § 2

Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską

Ogólny zakaz podejmowania środków, które mogłyby zagrozić urzeczywistnieniu celów traktatu.

BVerfGG art. 17 § 1

Ustawa o drogach federalnych

Wymogi dotyczące zatwierdzania planów budowy dróg federalnych, uwzględniające interesy publiczne, prywatne i oddziaływanie na środowisko.

BNatSchG art. 10 § 1

Ustawa o ochronie przyrody i kształtowaniu krajobrazu

Definicja terenów mających znaczenie dla Wspólnoty w rozumieniu tej ustawy.

BNatSchG art. 33 § 5

Ustawa o ochronie przyrody i kształtowaniu krajobrazu

Zakaz przedsięwzięć mogących prowadzić do poważnego naruszenia składników o zasadniczym znaczeniu dla funkcji ochronnych terenu mającego znaczenie dla Wspólnoty.

BayNatSchG art. 13b § 1

Bawarska ustawa o ochronie przyrody, kształtowaniu krajobrazu i rekreacji na wolnym powietrzu

Tereny mające znaczenie dla Wspólnoty podlegają ochronie jako specjalne obszary ochrony.

BayNatSchG art. 13c § 1

Bawarska ustawa o ochronie przyrody, kształtowaniu krajobrazu i rekreacji na wolnym powietrzu

Zakaz zmian lub zakłóceń istotnie wpływających na funkcje ochronne terenów mających znaczenie dla Wspólnoty.

BayNatSchG art. 48 § 2

Bawarska ustawa o ochronie przyrody, kształtowaniu krajobrazu i rekreacji na wolnym powietrzu

Możliwość wprowadzenia zakazów zmian w celu tymczasowej ochrony obszarów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Państwa członkowskie mają obowiązek ochrony terenów zgłoszonych jako potencjalne obszary Natura 2000 przed ingerencjami zagrażającymi ich ekologicznemu charakterowi, nawet przed formalnym wpisem na listę UE. Ochrona ta jest niezbędna dla zapewnienia spójności sieci ekologicznej Natura 2000 i prawidłowego procesu decyzyjnego Komisji. Państwa członkowskie muszą podjąć wszelkie niezbędne środki zgodnie z prawem krajowym, aby zapobiec poważnemu zagrożeniu dla ekologicznego charakteru tych terenów.

Godne uwagi sformułowania

Państwa członkowskie są zobowiązane do podjęcia środków ochrony odpowiednich dla zachowania ekologicznego charakteru terenów. Państwa członkowskie nie mogą zezwalać na ingerencje, które mogłyby poważnie zagrozić ekologicznemu charakterowi terenu. Komisja powinna mieć pewność, że dysponuje wyczerpującą listą terenów, które mogą być wybrane jako specjalne obszary ochrony. W chwili, w której Komisja będzie podejmować swoją decyzję, tereny wyznaczone przez państwa członkowskie powinny znajdować się w stanie, na podstawie którego dokonano oceny naukowej potencjalnych terenów mających znaczenie dla Wspólnoty.

Skład orzekający

C. W. A. Timmermans

prezes izby

R. Silva de Lapuerta

sprawozdawca

P. Kūris

sędzia

G. Arestis

sędzia

J. Klučka

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustanowienie obowiązku ochrony terenów zgłoszonych jako potencjalne obszary Natura 2000 przed wpisem na listę UE oraz interpretacja zakresu tej ochrony."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego etapu procedury wyznaczania terenów Natura 2000; ocena konkretnych ingerencji należy do sądu krajowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu ochrony środowiska w UE – jak chronić cenne tereny przyrodnicze przed inwestycjami, zanim zostaną one formalnie objęte ochroną.

Budowa autostrady zagroziła chronionym terenom? TSUE wyjaśnia, jak chronić przyrodę, zanim trafi na listę Natura 2000.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI