C-226/08
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że państwa członkowskie nie mogą odmawiać zgody na włączenie terenów do wykazu obszarów mających znaczenie dla Wspólnoty z powodów innych niż ochrona przyrody, a prace konserwacyjne w kanałach żeglugowych podlegają ocenie oddziaływania na środowisko.
Sprawa dotyczyła wniosku o wykładnię dyrektywy siedliskowej, złożonego przez niemiecki sąd w związku ze sporem między miastem Papenburg a Republiką Federalną Niemiec. Miasto sprzeciwiało się włączeniu części jego terenów do wykazu obszarów mających znaczenie dla Wspólnoty, obawiając się ograniczeń w pogłębianiu rzeki Ems, niezbędnym dla rozwoju portu i stoczni. Trybunał orzekł, że państwa członkowskie nie mogą odrzucać propozycji Komisji z powodów innych niż ochrona przyrody, a prace konserwacyjne w kanałach, nawet jeśli zatwierdzone wcześniej, podlegają ocenie oddziaływania na środowisko, jeśli mogą istotnie wpłynąć na teren.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy Rady 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory. Spór powstał między miastem Papenburg a Republiką Federalną Niemiec w przedmiocie zgody na projekt wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty, który obejmował część terenu należącego do miasta. Miasto Papenburg, będące miastem portowym ze stocznią, obawiało się, że włączenie odcinków rzeki Ems do wykazu uniemożliwi lub utrudni przyszłe prace pogłębiania, niezbędne dla żeglugi dużych statków. Miasto argumentowało, że takie ograniczenia naruszą jego prawo do samorządności. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnął, że art. 4 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy siedliskowej nie zezwala państwu członkowskiemu na odmowę zgody na włączenie terenów do wykazu z powodów innych niż ochrona przyrody, takich jak interesy gospodarcze czy społeczne. Ponadto, Trybunał stwierdził, że bieżące prace konserwacyjne w kanałach żeglugowych, nawet jeśli zatwierdzone przed terminem transpozycji dyrektywy, muszą podlegać ocenie oddziaływania na środowisko zgodnie z art. 6 ust. 3 i 4 dyrektywy, jeśli mogą istotnie wpłynąć na teren i są kontynuowane po włączeniu go do wykazu. Wyjątkiem mogą być sytuacje, gdy prace te można uznać za jedną operację, która została już zatwierdzona przed terminem transpozycji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (5)
Odpowiedź sądu
Nie, państwo członkowskie nie może odmówić zgody ze względów innych niż dotyczące ochrony przyrody.
Uzasadnienie
Art. 4 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy siedliskowej, w powiązaniu z celami ochrony siedlisk i tworzenia sieci Natura 2000, nie przewiduje uwzględniania innych wymogów przy ustalaniu wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty. Pozwolenie na odmowę z innych powodów zagroziłoby realizacji celu dyrektywy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Stadt Papenburg | organ_krajowy | skarżący |
| Bundesrepublik Deutschland | panstwo_czlonkowskie | pozwany |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (10)
Główne
dyrektywa siedliskowa art. 3 § 1
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Cel stworzenia spójnej europejskiej sieci ekologicznej specjalnych obszarów ochrony Natura 2000.
dyrektywa siedliskowa art. 4 § 2
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Komisja, w porozumieniu z państwami członkowskimi, opracowuje projekt wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty na podstawie kryteriów z załącznika III (etap 2). Państwa członkowskie nie mogą odmawiać zgody ze względów innych niż ochrona przyrody.
dyrektywa siedliskowa art. 6 § 2
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Państwa członkowskie podejmują działania w celu uniknięcia pogorszenia stanu siedlisk i niepokojenia gatunków na specjalnych obszarach ochrony.
dyrektywa siedliskowa art. 6 § 3
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Plany lub przedsięwzięcia, które mogą istotnie oddziaływać na teren, wymagają odpowiedniej oceny skutków. Zgoda może być udzielona tylko po upewnieniu się, że nie wpłyną niekorzystnie na teren.
dyrektywa siedliskowa art. 6 § 4
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
W przypadku negatywnej oceny i braku rozwiązań alternatywnych, plan lub przedsięwzięcie mogą zostać zrealizowane z powodów nadrzędnego interesu publicznego, pod warunkiem zastosowania środków kompensujących.
Pomocnicze
dyrektywa siedliskowa art. 2 § 3
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Środki podejmowane zgodnie z dyrektywą uwzględniają wymogi gospodarcze, społeczne i kulturowe oraz cechy regionalne i lokalne, ale nie stanowią autonomicznego odstępstwa od systemu ochrony.
dyrektywa siedliskowa art. 4 § 1
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Państwa członkowskie proponują wykazy terenów mających znaczenie dla Wspólnoty.
dyrektywa siedliskowa art. 4 § 2
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Tereny wybrane jako tereny mające znaczenie dla Wspólnoty są przyjmowane przez Komisję.
Grundgesetz art. 28 § 2
Ustawa Zasadnicza Republiki Federalnej Niemiec
Gwarantuje gminom prawo do regulowania spraw lokalnych na własną odpowiedzialność, w tym prawo do uwzględnienia ich interesów w przypadku działań ponadlokalnych wpływających na rozwój gminy.
dyrektywa EIA art. 1 § 2
Dyrektywa Rady 85/337/EWG
Definicja 'przedsięwzięcia' istotna dla interpretacji pojęcia planu lub przedsięwzięcia w rozumieniu dyrektywy siedliskowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Państwa członkowskie nie mogą odmawiać zgody na włączenie terenów do wykazu z powodów innych niż ochrona przyrody. Prace konserwacyjne w kanałach żeglugowych, nawet zatwierdzone wcześniej, podlegają ocenie oddziaływania na środowisko, jeśli mogą istotnie wpłynąć na teren i są kontynuowane po włączeniu go do wykazu.
Odrzucone argumenty
Miasto Papenburg argumentowało, że włączenie terenów do wykazu naruszy jego prawo do samorządności i uniemożliwi rozwój gospodarczy. Miasto twierdziło, że prace pogłębiania, zatwierdzone wcześniej, nie powinny podlegać ponownej ocenie.
Godne uwagi sformułowania
nie zezwala państwu członkowskiemu na odmowę udzielenia zgody ze względów innych niż dotyczące ochrony przyrody bieżące prace konserwacyjne [...] muszą [...] zostać poddane ocenie oddziaływania na środowisko nie stanowią autonomicznego odstępstwa od ogólnego systemu ochrony
Skład orzekający
J.C. Bonichot
prezes_izby
C.W.A. Timmermans
sędzia
K. Schiemann
sędzia
P. Kūris
sędzia
L. Bay Larsen
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 4 ust. 2 i art. 6 ust. 3 i 4 dyrektywy siedliskowej w kontekście konfliktów między ochroną przyrody a interesami gospodarczymi i lokalnymi."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych procedur związanych z tworzeniem sieci Natura 2000 i oceną oddziaływania na środowisko.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa ilustruje konflikt między ochroną środowiska a rozwojem gospodarczym i prawami lokalnych samorządów, co jest częstym tematem w prawie UE.
“Ochrona przyrody kontra rozwój portu: TSUE rozstrzyga, kto ma pierwszeństwo.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI