XXVII Ca 3366/22

Sygn. akt XXVII Ca 3366/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lipca 2024 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Paweł Błasiak (del.) Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Kacprzyk po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2024 roku w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa (...) W. przeciwko B. M. o zapłatę na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z dnia 22 września 2022 r., sygn. akt II C 744/21 I. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że zasądza od pozwanej B. M. na rzecz powoda (...) W. 268,20 (dwieście sześćdziesiąt osiem złotych 20/100) złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 5 listopada 2019r., a w pozostałej części powództwo oddala; II. w pozostałej części oddala apelację. Sygn. akt XXVII Ca 3366/22 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 25 lutego 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Miasto (...) W. , reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosło o zasądzenie od pozwanej B. M. 270,40 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 5 listopada 2019r. do dnia zapłaty. Strona powodowa wniosła nadto o zasądzenie od pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa. Wyrokiem z dnia 22 września 2022 roku Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie sygn. akt II C 744/21: 1. zasądził od pozwanej B. M. 270,40 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 5 listopada 2018r. do dnia zapłaty, 2. odstąpił od obciążania pozwanej kosztami procesu. Apelację od powyższego wyroku wywiodła pozwana, zaskarżając rozstrzygniecie Sądu Rejonowego w całości. Z treści apelacji wynika, że wniosła o jego zmianę poprzez oddalenie powództwa w całości. Pozwana orzeczeniu Sądu I instancji zarzuciła błędne określenie daty płatności odsetek ustawowych od dnia 5 listopada 2018r., gdyż zdarzenie objęte pozwem miało miejsce 20 października 2019r. Zarzuciła też, że w dniu kontroli biletów posiadała ważny 30-dniowy bilet z hologramem, zakupiony dnia 15 października 2019r. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja okazała się częściowo zasadna. Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy. Jednak dodatkowo Sąd Okręgowy ustalił na podstawie przedłożonego przez powoda wydruku z programu (...) k. 80, że B. M. dnia 15 października 2019r. zakodowała na (...) Karcie Miejskiej bilet 30-dniowy wraz z e-hologramem (...) ważnym do 30 września 2020r. Bilet ten nie został przez nią po zakupie skasowany, a poprzedni bilet był ważny do 14 października 2019r. Bilet zakupiony w dniu 15 października 2019r. został aktywowany przez nią dopiero 21 października 2019r., ręcznie, po przekodowaniu, za jej zgodą z dniem zakupu, czyli od dnia 15 października 2019r., przez co był on ważny do 13 listopada 2019r. Na podstawie orzeczenia k. 50, Sąd Okręgowy ustalił, że B. M. od dnia 20 lutego 2015r. legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym, które zostało wydane na stałe. Chybiony jest zarzut, że w dniu kontroli biletów pozwana posiadała ważny 30-dniowy bilet z hologramem, zakupiony dnia 15 października 2019r. Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego pozwana w dniu 20 października 2019r. korzystając z komunikacji miejskiej po zawarciu umowy przewozu, nie posiadała ważnego dokumentu przewozu. Co prawda dnia 15 października 2019r. zakodowała na (...) Karcie Miejskiej bilet 30-dniowy wraz z e-hologramem (...) ważnym do 30 września 2020r., jednak bilet ten nie został aktywowany. Bilet zakupiony w dniu 15 października 2019r. został aktywowany przez nią dopiero 21 października 2019r. Zatem przewoźnik w postaci (...) W. miał prawo na mocy art. 33a ust. 3 ustawy Prawo przewozowe pobrać od pozwanej właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawić wezwanie do zapłaty. Na podstawie załącznika do uchwały do uchwały nr (...) Rady Miasta (...) W. z dnia 6 kwietnia 2017 r. w sprawie opłat za usługi przewozowe środkami lokalnego transportu zbiorowego w (...) W. opłata dodatkowa za przejazd bez odpowiedniego dokumentu przewozu stanowi 38-krotność ceny biletu jednorazowego przesiadkowego normalnego, obowiązującego w strefie 1 i 2, która wynosi 7 zł. Opłata za przejazd biletem jednorazowym przesiadkowym wynosi w przypadku biletu „normalnego” (...) zł, zaś „ulgowego” (...) zł. W przypadku nałożenia opłaty dodatkowej pasażer zobowiązany jest uiścić tę opłatę wraz z właściwą należnością za przewóz stanowiącą równowartość ceny biletu jednorazowego przesiadkowego odpowiedniego do posiadanych uprawnień i strefy przejazdu. Opłata dodatkowa wynosi więc 266 zł (7 zł x 38), do tej opłaty należało doliczyć kwotę odpowiadającą wysokości biletu, jaki pozwana była obowiązana posiadać podczas przejazdu (bilet jednorazowy przesiadkowy ulgowy - (...) zł, gdyż pozwana posiadała orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności). Zatem łączna kwota należna powodowi to 268,20 zł, a nie 270,40 zł jak orzekł Sąd I instancji, który pominął powyższe orzeczenie o stopniu niepełnosprawności pozwanej. Zatem w tym zakresie wyrok podlegał zmianie. Zasadny okazał się zarzut błędnego określenia przez Sąd I Instancji daty płatności odsetek ustawowych za opóźnienie z art. 481 § 1 k.c. od dnia 5 listopada 2018r. Jako że wezwanie do zapłaty wystawiono pozwanej dnia 20 października 2019r. z 14-dniowym terminem płatności, to roszczenie stało się wymagalne z dniem 5 listopada 2019r. Stąd wyrok w tym zakresie podlegał zmianie.