XXVII Ca 1929/16

Odpowiedź sądu

Tak, klauzula ta jest abuzywna, ponieważ kształtuje prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy, gdyż konsument ponosi koszty ubezpieczenia, nie otrzymując świadczenia ekwiwalentnego, a bank przerzuca koszty zmniejszenia ryzyka na klienta.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał klauzulę za abuzywną, powołując się na jej wpis do rejestru klauzul niedozwolonych oraz analizując jej treść pod kątem naruszenia dobrych obyczajów i interesów konsumenta. Podkreślono, że bank przerzucił koszty ubezpieczenia na klienta, który nie otrzymał z tego tytułu żadnego świadczenia.

Odpowiedź sądu

Tak, klauzula ta jest abuzywna, ponieważ pozwala bankowi na dowolne ustalanie kursu sprzedaży CHF, co jest sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interes konsumenta, nie zapewniając równomiernego rozłożenia ryzyka kursowego. Jednakże, od momentu wejścia w życie art. 75b Prawa bankowego, powódka miała możliwość spłaty kredytu w walucie obcej, co wyeliminowało abuzywność tej klauzuli od tej daty.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał klauzulę za abuzywną ze względu na brak obiektywnych ram i ograniczeń w ustalaniu kursu przez bank, co naruszało zasadę uczciwości i rzetelności. Jednakże, z uwagi na możliwość spłaty kredytu w walucie obcej po wejściu w życie art. 75b Prawa bankowego, klauzula ta przestała być abuzywna od tej daty.

Odpowiedź sądu

Nie, konsument nie może domagać się zwrotu świadczenia, jeśli wiedział o jego nienależnym charakterze i nie zastrzegł jego zwrotu (art. 411 pkt 1 k.c.). Jednakże, ciężar udowodnienia tej wiedzy spoczywa na pozwanym banku, a nie na konsumencie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy błędnie przerzucił ciężar dowodu wiedzy o nienależnym charakterze świadczenia na powódkę. Powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego i Sądu Apelacyjnego, podkreślono, że dla wyłączenia możliwości dochodzenia zwrotu świadczenia konieczne jest udowodnienie przez przyjmującego świadczenie, że świadczący miał całkowitą świadomość, iż świadczenie się nie należy i mimo to je spełnił.

Odpowiedź sądu

Średni kurs waluty waloryzacji wyznaczany przez Narodowy Bank Polski może stanowić sprawiedliwą i obiektywną podstawę do wyznaczania wysokości zobowiązania, gdyż jest niezależny od stron umowy.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że wyliczenia powódki oparte na średnim kursie NBP są prawidłowe, ponieważ kurs ten jest ustalany w sposób obiektywny i niezależny od stron umowy, w przeciwieństwie do kursu ustalanego przez bank w tabeli kursowej.