XXVII CA 1786/16

k.c. art. 222 § § 1

Kodeks cywilny

Właściciel może żądać od osoby, która faktycznie włada jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana.

u.o.p.l. art. 11 § ust. 2 pkt 2

Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego

Właściciel lokalu może wypowiedzieć stosunek najmu, jeżeli lokator mimo upomnienia nadal używa lokalu w sposób sprzeczny z umową lub z zasadami współżycia w bloku albo zaniedbuje lokal do tego stopnia, że narusza to stan techniczny lokalu, a w szczególności że uszkadza przyrządy instalacyjne, co może narazić lokal na zalanie lub inne uszkodzenie. Właściciel lokalu może również wypowiedzieć stosunek najmu, jeżeli lokator jest w zwłoce z zapłatą czynszu, innych opłat za używanie lokalu co najmniej za trzy pełne okresy płatności pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty należności.

k.c. art. 6

Kodeks cywilny

Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

k.p.c. art. 232

Kodeks postępowania cywilnego

Strony są obowiązane przedstawiać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wynikają skutki prawne.

u.o.p.l. art. 14 § ust. 3

Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego

W wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego wobec osób, których eksmisja jest dopuszczalna, jeżeli warunki mieszkaniowe tych osób przemawiają za potrzebą zapewnienia im lokalu socjalnego.

k.c. art. 5

Kodeks cywilny

Nie można powoływać się na uprawnienie wynikające z normy prawnej przeciwko osobie, która z tego uprawnienia chce skorzystać w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego lub społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa; nie wolno czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny z zasadami współżycia społecznego lub społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa.

k.c. art. 58 § § 2

Kodeks cywilny

Czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna.

k.p.c. art. 98 § § 1 i 3

Kodeks postępowania cywilnego

Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

W wypadkach szczególnie uzasadnionych sędzia może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie zasądzić ich wcale.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd drugiej instancji utrzymuje w mocy wyrok sądu pierwszej instancji albo uchyla go i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, a w razie reformy - rozpoznaje je sam.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd drugiej instancji orzeka na podstawie materiału zebranego w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym.

k.p.c. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym wyroku, zarówno co do zasady, jak i co do wysokości.

k.p.c. art. 97

Kodeks postępowania cywilnego

Pełnomocnictwo procesowe obejmuje z mocy ustawy również umocowanie do czynności procesowych, które nie są związane z prowadzeniem sporu.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd drugiej instancji orzeka na podstawie materiału zebranego w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym.

k.p.c. art. 370

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd drugiej instancji może przekazać sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, jeżeli postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie odrzucenia apelacji albo oddalenia wniosku o wznowienie postępowania lub stwierdzenia niedopuszczalności skargi kasacyjnej było oczywiście błędne.