XXVII Ca 1173/19

Sąd Okręgowy w WarszawieWarszawa2019-08-09
SAOStransportoweprzewóz lotniczyŚredniaokręgowy
odszkodowanielotrozporządzenie WE 261/2004przewoźnik lotniczyrezerwacjaorganizator turystykiapelacja

Sąd Okręgowy oddalił apelację powodów, uznając, że nie udowodnili oni zaplanowania lotu, za który domagali się odszkodowania na podstawie rozporządzenia WE 261/2004.

Powodowie domagali się odszkodowania od przewoźnika lotniczego za odwołany lot na podstawie rozporządzenia WE 261/2004, powołując się na potwierdzenie rezerwacji od organizatora turystyki. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, a Sąd Okręgowy oddalił apelację powodów, stwierdzając, że nie wykazali oni, iż lot o konkretnym numerze i godzinach był przez pozwanego przewoźnika zaplanowany. Brak zaplanowania lotu wyklucza jego odwołanie i odpowiedzialność przewoźnika.

Sprawa dotyczyła roszczenia powodów o zapłatę odszkodowania w kwocie 400 euro od przewoźnika lotniczego na podstawie rozporządzenia WE nr 261/2004, w związku z rzekomo odwołanym lotem z R. do K. z dnia 2 lipca 2016 roku. Powodowie przedstawili dokument "zgłoszenia-rezerwacji" od organizatora turystyki, który potwierdzał rezerwację na lot o określonym numerze i godzinach. Pozwany przewoźnik zakwestionował, że taki lot był przez niego planowany, przedstawiając fragment aneksu do umowy czarterowej, z którego wynikało, że loty w tej relacji odbywały się pod innym numerem i w innych godzinach. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, a Sąd Okręgowy oddalił apelację powodów. Sąd Okręgowy uznał, że ciężar wykazania zaplanowania lotu spoczywał na powodach, którzy nie podważyli skutecznie dowodów przedstawionych przez pozwanego. Skoro lot nie został zaplanowany przez przewoźnika, nie mógł zostać odwołany, co wyklucza odpowiedzialność odszkodowawczą na podstawie rozporządzenia WE 261/2004.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, brak zaplanowania lotu przez przewoźnika wyklucza możliwość uznania go za odwołany w rozumieniu rozporządzenia WE 261/2004.

Uzasadnienie

Rozporządzenie WE 261/2004 definiuje odwołany lot jako lot, który się nie odbył mimo, że był uprzednio planowany. Jeśli lot nie był planowany przez przewoźnika, nie może być mowy o jego odwołaniu i tym samym o odpowiedzialności odszkodowawczej przewoźnika.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddala apelację

Strona wygrywająca

pozwany

Strony

NazwaTypRola
A. R.osoba_fizycznapowód
K. R.osoba_fizycznapowód
W. R.osoba_fizycznapowód
D. M. (1)osoba_fizycznapowód
A. M.osoba_fizycznapowód
M. M.osoba_fizycznapowód
D. M. (2)osoba_fizycznapowód
(...) sp. zo.o. w W.spółkapozwany

Przepisy (9)

Główne

Rozporządzenie WE 261/2004 art. 5 ust. 1c

Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 roku

Przepis ten przyznaje pasażerom odwołanego lotu prawo do odszkodowania od obsługującego przewoźnika lotniczego.

Rozporządzenie WE 261/2004 art. 7 ust. 1b

Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 roku

Określa wysokość odszkodowania dla pasażerów odwołanego lotu.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy oddalenia apelacji przez sąd drugiej instancji.

Pomocnicze

Rozporządzenie WE 261/2004 art. 2 ust. 1 pkt g

Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 roku

Definicja odwołanego lotu jako lotu, który się nie odbył mimo, że był uprzednio planowany.

Rozporządzenie WE 261/2004 art. 2 ust. 1 lit. g

Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 roku

Definicja rezerwacji jako posiadania biletu lub innego dowodu potwierdzającego przyjęcie i zarejestrowanie rezerwacji przez przewoźnika lub organizatora.

k.p.c. art. 233 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy oceny dowodów przez sąd.

k.p.c. art. 328 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy wymogów formalnych uzasadnienia wyroku.

k.p.c. art. 229

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy faktów przyznanych przez stronę przeciwną.

k.p.c. art. 231

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy domniemania faktów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak dowodów na zaplanowanie lotu przez przewoźnika. Fragment aneksu do umowy czarterowej jako dowód na inny plan lotów. Brak skutecznego podważenia dowodów przez stronę powodową.

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 328 § 2 k.p.c. poprzez błędną ocenę dowodów i pominięcie dokumentu rezerwacji. Naruszenie art. 229 k.p.c. w zw. z art. 231 k.p.c. poprzez błędne uznanie, że rejs nie został odwołany. Naruszenie art. 5 ust. 1c w zw. z art. 7 ust. 1b rozporządzenia (WE) 261/2004 poprzez jego niezastosowanie. Naruszenie art. 2 ust 1 lit. g rozporządzenia (WE) 261/2004 poprzez nieuwzględnienie dowodu z potwierdzenia rezerwacji. Naruszenie art. 2 ust 1 lit G zw. z lit. L rozporządzenia (WE) 261/2004 poprzez błędne uznanie, że brak realizacji rejsu nie stanowi odwołania.

Godne uwagi sformułowania

"Skoro ww. lot nie został przez pozwanego zaplanowany, to zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 261/2004 nie mógł zostać przez przewoźnika odwołany." "Ciężar wykazania odwołania przez pozwanego przewoźnika lotu oznaczonego w dokumencie zgłoszenia rezerwacji, spoczywał na stronie powodowej." "Powodowie pozostali jednak bierni wobec twierdzeń i dowodów zaprezentowanych przez pozwanego w odpowiedzi na pozew." "Nie można bowiem uznać za wystarczające wskazanie sądowi, że przedstawiony przez pozwanego dokument stanowi jedynie fragment bardziej obszernego dokumentu."

Skład orzekający

Ada Sędrowska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie, że brak zaplanowania lotu przez przewoźnika wyklucza jego odwołanie i roszczenie o odszkodowanie na podstawie rozporządzenia WE 261/2004, a także kwestie dowodowe w takich sprawach."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku zaplanowania lotu przez przewoźnika, a nie ogólnego prawa do odszkodowania za odwołane loty.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje kluczowe znaczenie dowodzenia zaplanowania lotu przez przewoźnika w kontekście roszczeń pasażerów na podstawie rozporządzenia WE 261/2004, co jest istotne dla prawników i podróżnych.

Czy Twój lot był naprawdę odwołany? Sąd wyjaśnia, kiedy przewoźnik musi zapłacić odszkodowanie.

Dane finansowe

WPS: 400 EUR

Sektor

transportowe

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt XXVII Ca 1173/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 sierpnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Ada Sędrowska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2019 roku w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. R. , K. R. , W. R. , D. M. (1) , A. M. , M. M. , D. M. (2) przeciwko (...) sp. zo.o. w W. o zapłatę na skutek apelacji powodów od wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 20 marca 2018 r., sygn. akt II C 4846/17 oddala apelację. Sygn. akt XXVII Ca 1173/19 UZASADNIENIE Pozwami z dnia 3 lipca 2017 r. A. R. , K. R. , W. R. . D. M. (1) . A. M. . M. M. , D. M. (2) wnieśli o zasądzenie od (...) Sp. z o.o. w W. kwot po 400 euro wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 2 lipca 2016 r. do dnia zapłaty, a także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. W odpowiedzi na pozwy złożonej w dniu 6 lipca 2017 r. pozwany wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanego kosztów procesu wg norm przepisanych. Wyrokiem z dnia 20 marca 2018 r. Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie oddalił powództwa oraz zasądził od powodów na rzecz pozwanego kwoty po 900 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Od powyższego orzeczenia powodowie wnieśli apelacje zaskarżając je w całości oraz zarzucając naruszenie 1. art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 328 § 2 k.p.c. poprzez dokonanie oceny dowodów z pominięciem dokumentu zgłoszenie rezerwacja nr: (...) , co doprowadziło do błędnego wniosku, iż powodowie nie wykazali, iż posiadali potwierdzoną rezerwację na rejs P7 ( (...) ) (...) , relacji R. - K. z dnia 02 lipca 2016 roku, który to był planowany do realizacji przez pozwaną (...) Sp. z o.o. oraz poprzez błędne uznanie, iż przewoźnik lotniczy poprzez przedstawienie dokumentu A. A. do umowy lotów czarterowych dowiódł, iż nie zawierał umowy na realizację rejsu P7 ( (...) ) (...) , relacji R. - K. z dnia 2 lipca 2016 r., w sytuacji, gdy do akt sprawy przedłożono jedynie trzy niepełne strony Anexu A1 do umowy lotów czarterowych (z dwunastu); treść Anexu Al do umowy lotów czarterowych nie może potwierdzić, iż rejs P7 ( (...) ) (...) , relacji R. - K. z dnia 02 lipca 2016 roku nie został zakontraktowany, na podstawie odrębnych ustaleń, a pozwana potwierdziła, iż współpracowała z organizatorem (...) Sp. z o.o. , za pośrednictwem brokera czarterowego (...) S.A. ; 2. art. 229 k.p.c. w zw. z art. 231 k.p.c. poprzez błędne uznanie, iż powodowie nie wykazali, iż rejs będący źródłem sporu został odwołany, w sytuacji, w której strona pozwana, w treści odpowiedzi na pozew, w sposób jednoznaczny wskazała, iż nie zrealizowała rejsu P7 ( (...) ) (...) , relacji R. - K. z dnia 2 lipca 2016 r., tym samym wobec posiadanego przez powodów potwierdzonej rezerwacji na w/w rejs planowo obsługiwanym przez pozwaną, uznać należy, iż był on rejsem odwołanym; 3. art. 5 ust. 1c w zw. z art. 7 ust. 1b rozporządzenia (WE) 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 roku, poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy z zebranego materiału dowodowego, w sposób jednoznaczny wynika, iż powodowie są uprawnieni do rekompensaty, w kwocie po 400 euro, to jest posiadali rezerwację na rejs liniami pozwanego, który to nie doszedł do skutku; 4. art. 2 ust 1 lit. g rozporządzenia (WE) 261/2004 poprzez jego niezastosowanie, polegające na nieuwzględnieniu dowodu z potwierdzenia rezerwacji wydanego przez organizatora turystyki (...) Sp. z o.o. na rejs P7 ( (...) ) (...) , relacji R. - K. z dnia 2 lipca 2016 r., który to był planowany do realizacji przez pozwaną (...) Sp. z o.o. , na okoliczność legitymacji biernej pozwanej; 5. art. 2 ust 1 lit G zw. z lit. L rozporządzenia (WE) 261/2004 poprzez błędne uznanie, iż brak realizacji rejsu wskazanego przez organizatora turystyki, w treści dokumentu podróży, nie stanowi odwołania rejsu, w rozumieniu przepisów rozporządzenia (WE) 261/2004. Wskazując na powyższe zarzuty powodowie wnieśli o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództw w całości oraz zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania za obie instancje według norm przepisanych; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd Okręgowy w całości podziela i przyjmuje za własne ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy, jak również wywiedzioną na ich gruncie ocenę prawną zgłoszonych w pozwach roszczeń dotyczących odszkodowania z tytułu odwołanego lotu, a opartego o przepis art. 5 ust. 1c w zw. z art. 7 ust. 1b rozporządzenia (WE) nr 261/2004. Zgodnie ze wskazaną regulacją pasażerom odwołanego lotu przysługuje odszkodowanie od obsługującego przewoźnika lotniczego w wysokości 400 EUR dla wszystkich lotów wewnątrzwspólnotowych dłuższych niż 1.500 kilometrów i wszystkich innych lotów o długości od 1.500 do 3.500 kilometrów. Jak wynika z art. 2 ust. 1 pkt g rozporządzenia odwołanym jest lot, który się nie odbył mimo, że był uprzednio planowany i, na który zostało zarezerwowane przynajmniej jedno miejsce. Rezerwacją - w rozumieniu ww. rozporządzenia - jest fakt posiadania przez pasażera biletu lub innego dowodu potwierdzającego, że rezerwacja została przyjęta i zarejestrowana przez przewoźnika lotniczego lub organizatora wycieczek. Powodowie popierając roszczenie powoływali się na dokumentu „zgłoszenia-rezerwacji nr (...) ” a pochodzącego od organizatora wycieczki, z którego wynikała rezerwacja na lot relacji R. – K. o nr (...) (...) w godzinach 23:40-01:25. Rezerwacja wycieczki została zawarta przez powodów w dniu 23 marca 2016 r. Pozwany w odpowiedzi na pozew zakwestionował, że lot o takim numerze i w godzinach oznaczonych w przedstawionym dokumencie był przez niego kiedykolwiek planowany. Na dowód tego faktu przedstawił wyciąg z aneksu nr (...) do umowy czarterowej zawartej z firmą (...) z dnia 30 października 2015 r. Z dokumentu tego wynika, że przewoźnik zakupił loty czarterowe w relacji R. – K. , które w okresie od 28 maja 2016 r. do 1 października 2016 r. miały się odbywać pod numerem (...) w godzinach 20:55-23:40 raz dziennie w każdą sobotę. Wobec treści przedłożonego przez pozwanego dowodu ciężar wykazania odwołania przez pozwanego przewoźnika lotu oznaczonego w dokumencie zgłoszenia rezerwacji, spoczywał na stronie powodowej. Powodowie pozostali jednak bierni wobec twierdzeń i dowodów zaprezentowanych przez pozwanego w odpowiedzi na pozew. Pełnomocnik powodów ustosunkowując się pisemnie do argumentacji strony pozwanej zakwestionował jedynie fakt podważenia prawidłowości określenia w pozwie roszczenia odsetkowego, jednocześnie błędnie i całkowicie bezzasadnie wskazując, że pozwany uznał roszczenia objęte treścią pozwu. Z kolei na rozprawie bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku wniósł o oddalenie dowodów z dokumentów załączonych do odpowiedzi na pozew wskazując jedynie na ich wybiórczość. Wynika z tego, że strona powodowa nie zakwestionowała okoliczności podnoszonych przez pozwanego co do braku planowania lotu o nr (...) (...) w godzinach określonych w dokumencie „zgłoszenia-rezerwacji nr (...) ”, a jedynie podnosiła, że fakt ten nie wynika z dowodów przedstawionych przez pozwanego. Powodowie nie podjęli również jakiejkolwiek inicjatywy dowodowej w zakresie podważenia twierdzeń pozwanego prowadzących do oddalenia ich roszczeń. Nie można bowiem uznać za wystarczające wskazanie sądowi, że przedstawiony przez pozwanego dokument stanowi jedynie fragment bardziej obszernego dokumentu. W tym miejscu wskazać należy, iż pozwany nie miał obowiązku przedłożenia kompletnej treści aneksu nr (...) do umowy czarterowej z dnia 30 października 2015 r. Fragment załączony do odpowiedzi na pozew i jego tłumaczenie stanowiły bowiem wystarczający dowód na potwierdzenie faktu, z którego pozwany wywodził skutki prawne, a mianowicie braku zaplanowania lotu o nr (...) (...) w relacji R. – K. w godzinach 23:40 – 01:25. Do złożenia kompletnego dokumentu mógłby pozwanego zobowiązać jedynie Sąd na wniosek zgłoszony i prawidłowo uzasadniony przez powodów, którzy jednak wniosku takiego nie sformułowali. Nie został przez nich zgłoszony żaden wniosek dowodu mający na celu wykazanie, że rezerwacja przewozu lotniczego związanego z wykonaniem wycieczki turystycznej oznaczona w dokumencie wystawionym przez biuro podróży została dokonana na lot zaplanowany przez pozwanego przewoźnika. Trudno bowiem przyjąć, aby przewoźnik odpowiadał za błędne oznaczenie przez organizatora imprez turystycznych danych dotyczących lotu wykonywanego w ramach danej wycieczki. W świetle powyższych ustaleń, podniesione w apelacji zarzuty naruszenia prawa procesowego sprowadzające się do zakwestionowania prawidłowości ustalenia przez Sąd Rejonowy, że lot nr (...) (...) w relacji R. – K. w godzinach 23:40 – 01:25 nie był zaplanowany, uznać należało za pozbawione podstaw. W konsekwencji również zarzuty prawa materialnego nie mogły odnieść skutku w postaci wzruszenia zaskarżonego orzeczenia. Skoro ww. lot nie został przez pozwanego zaplanowany, to zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 261/2004 nie mógł zostać przez przewoźnika odwołany. Tym samym, nie doszło do zaistnienia zdarzenia powodującego po stronie pozwanego przewoźnika odpowiedzialności odszkodowawczej, o jakiej mowa w art. 5 ust. 1c. Z tych wszystkich względów, stwierdzając prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego oraz bezzasadność apelacji, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI