XXV Ns 179/14

Sąd Okręgowy w WarszawieWarszawa2014-11-27
SAOSinneprawo wyborczeŚredniaokręgowy
wybory samorządowekodeks wyborczykampania wyborczafinansowanie kampaniimateriały wyborczesąd okręgowypostanowienieochrona prawna

Sąd Okręgowy oddalił wniosek o zakazanie rozpowszechniania materiałów wyborczych z powodu braku wskazania finansującego, uznając, że ustawa dotyczy nieprawdziwych informacji, a nie braku oznaczenia.

Komitet Wyborczy wniósł o zakazanie rozpowszechniania materiałów wyborczych, które nie zawierały informacji o ich finansowaniu, obawiając się, że mogą być finansowane z budżetu miasta. Dodatkowo zarzucono wprowadzanie w błąd poprzez umieszczenie na ulotce kandydatów z różnych komitetów. Sąd oddalił wniosek, argumentując, że art. 111 Kodeksu wyborczego dotyczy nieprawdziwych informacji, a nie braku oznaczenia finansującego. Drugi zarzut został pominięty z powodu niezachowania wymogów formalnych dotyczących zmiany wniosku.

Wniosek Komitetu Wyborczego (...) skierowany do Sądu Okręgowego w Warszawie dotyczył zakazania rozpowszechniania materiałów wyborczych przez Komitet Wyborczy Wyborców (...) z powodu braku wskazania, kto je opłaca. Wnioskodawca obawiał się, że materiały te mogą być finansowane z budżetu miasta. Dodatkowo, na rozprawie zgłoszono zarzut, że ulotka wyborcza zawierała informacje o kandydatach z dwóch różnych komitetów, co wprowadzało wyborców w błąd. Sąd Okręgowy, rozpoznając sprawę w trybie art. 111 Kodeksu wyborczego, oddalił wniosek. Uzasadnienie opierało się na stwierdzeniu, że podstawową przesłanką do zastosowania art. 111 jest podanie informacji nieprawdziwej, a nie brak oznaczenia finansującego materiały. Wnioskodawca nie wykazał, aby materiały uczestnika zawierały nieprawdziwe informacje. Sąd zaznaczył również, że wymóg wskazania finansującego materiały wyborcze dotyczy prasy drukowanej i odpowiedzialny jest za to redaktor. Drugi zarzut, dotyczący umieszczenia kandydatów z różnych komitetów na jednej ulotce, został pominięty, ponieważ stanowił on zmianę podstawy faktycznej wniosku, która nie została skutecznie wniesiona zgodnie z wymogami Kodeksu postępowania cywilnego (art. 193 § 2¹ k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c., zgodnie z którym strony ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, ponieważ art. 111 Kodeksu wyborczego dotyczy rozpowszechniania materiałów zawierających informacje nieprawdziwe, a nie braku oznaczenia finansującego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że kluczową przesłanką do zastosowania art. 111 Kodeksu wyborczego jest podanie informacji nieprawdziwej. Brak oznaczenia finansującego materiały wyborcze nie jest informacją nieprawdziwą w rozumieniu tego przepisu, a zatem wniosek o zakazanie rozpowszechniania takich materiałów podlega oddaleniu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie wniosku

Strony

NazwaTypRola
Komitet Wyborczy (...) (wnioskodawca)innewnioskodawca
Komitet Wyborczy Wyborców (...) P. (uczestnik)inneuczestnik postępowania
A. W. (Pełnomocnik Wyborczy Komitetu Wyborczego (...))innepełnomocnik wnioskodawcy

Przepisy (6)

Główne

k.w. art. 111 § § 1

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy

Przepis ten ustanawia ochronę prawną przed nieprawdziwymi informacjami zawartymi w materiałach wyborczych. Przesłanką zastosowania jest podanie informacji nieprawdziwej.

Pomocnicze

k.w. art. 112

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy

Dotyczy wymogu wskazania, przez kogo są opłacane materiały wyborcze ogłaszane w prasie drukowanej. Odpowiedzialny jest redaktor.

pr. pras.

Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

Definiuje pojęcie redaktora w kontekście odpowiedzialności za oznaczenie materiałów wyborczych w prasie.

k.p.c. art. 193 § § 2¹

Kodeks postępowania cywilnego

Zmiana powództwa (wniosku) może być dokonana jedynie w piśmie procesowym.

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Stosuje się odpowiednio do wniosków.

k.p.c. art. 520 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, zgodnie z którym strony ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, gdy brak podstaw do obciążenia przeciwnika.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Art. 111 Kodeksu wyborczego dotyczy informacji nieprawdziwych, a nie braku oznaczenia finansującego. Zmiana podstawy faktycznej wniosku wymaga formy pisemnej.

Odrzucone argumenty

Materiały wyborcze bez oznaczenia finansującego powinny zostać zakazane. Ulotka zawierająca kandydatów z różnych komitetów wprowadza w błąd i powinna być podstawą do zakazu.

Godne uwagi sformułowania

przesłanką tej szczególnej procedury jest podanie informacji „nieprawdziwej” wnioskodawca nie wykazał aby materiały wyborcze uczestnika zawierały informacje nieprawdziwe zgłoszenie nowego zarzutu jest rozszerzeniem podstawy faktycznej żądania a więc stanowi to przedmiotową zmianę wniosku

Skład orzekający

Danuta Kowalik

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 111 Kodeksu wyborczego w kontekście braków formalnych materiałów wyborczych oraz wymogów proceduralnych dotyczących zmiany wniosku w postępowaniu wyborczym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego postępowania wyborczego i konkretnych przepisów Kodeksu wyborczego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych i merytorycznych związanych z kampanią wyborczą, jednak jej rozstrzygnięcie opiera się na formalnej interpretacji przepisów, co czyni ją mniej interesującą dla szerokiej publiczności.

Czy brak podpisu pod ulotką wyborczą to powód do jej zakazania? Sąd wyjaśnia.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt XXV Ns 179/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXV Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Danuta Kowalik Protokolant: sekr. Sąd Ewa Piasecka po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z wniosku Komitetu Wyborczego (...) z udziałem Komitetu Wyborczego Wyborców (...) o wydanie orzeczenia w trybie art. 111 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy postanowił: 1. oddalić wniosek, 2. ustalić, że wnioskodawca i uczestnik postępowania ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie XXV Ns 179/14 UZASADNIENIE Działający w imieniu Pełnomocnika Wyborczego Komitetu Wyborczego (...) A. W. we wniosku z dnia 26 listopada 2014 r. na podstawie art. 111 § 1 w związku z naruszeniem art. 112 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks Wyborczy (k.3-4) w związku z II – gą turą wyborów na Prezydenta Miasta P. wniósł o: 1. zakazanie Komitetowi Wyborczemu Wyborców (...) rozpowszechniania materiałów wyborczych, w szczególności informacji, komunikatów, apeli i haseł wyborczych ulotek, folderów oraz plakatów wyborczych nie zawierających wskazania, przez kogo są opłacane, 2. orzeczenie przepadku wszystkich rozpowszechnionych materiałów wyborczych niezawierających oznaczenia, przez kogo są opłacane, 3. nakazanie uczestnikowi postępowania wpłacenia kwoty 50 000 zł na rzecz organizacji (...) . W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podał, iż podczas kampanii wyborczej prowadzonej w związku z wyborami do organów stanowiących jednostki samorządu terytorialnego, materiały wyborcze agitujące do wyboru na prezydenta P. , obecnego prezydenta J. S. startującego z listy Komitetu Wyborczego (...) P. nie zawierają żadnej treści odnośnie, kto finansuje wydanie tych materiałów. W ocenie wnioskodawcy w przypadku kampanii na stanowisko prezydenta prowadzonej przez dotychczasowego prezydenta wskazanie, przez kogo materiały wyborcze są opłacane i od kogo pochodzą jest szczególnie istotne, gdyż wobec braku takiego wyraźnego oznaczenia zachodzi obawa, że materiały te są finansowane z budżetu miasta P. . Nadto na rozprawie w dniu 27 stycznia 2014 r. wnioskodawca podniósł ustnie drugi zarzut, iż duża żółta ulotka wyborcza zawiera informacje o kandydatach z dwóch różnych komitetów wyborczych tj. również o Kandytach Komitetu Wyborczego (...) - przez co wprowadza wyborców w błąd z jakiego komitetu w wyborach startuje J. S. kandydat na prezydenta P. . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: J. S. obecny prezydent P. jest kandydatem na ten urząd z Komitetu Wyborczego Wyborców (...) P. w obecnych wyborach na kadencję w latach 2014 -2018. Ulotki wyborcze kolportowane przez Komitet Wyborczy Wyborców (...) agitujące m.in. do wyboru na prezydenta P. , J. S. nie zawierają informacji odnośnie tego, kto finansuje wydanie tych materiałów. Duża żółta ulotka składająca się z 2 stron formatu A-4 na pierwszej stronie przedstawia kandydata na prezydenta J. S. z ramienia Komitetu Wyborczego Wyborców (...) P. . Na stronie drugiej i trzeciej są przedstawieni kandydaci z w/w Komitetu do innych organów samorządu, na stronie czwartej ulotki przedstawieni są kandydaci z innego Komitetu Wyborczego tj. (...) do Rady Powiatu (ulotka w kopercie k. 6). Sąd zważył co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Artykuł 111 § 1. ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz. U. Nr 21, poz. 112 z późn. zm.) stanowi, że jeżeli rozpowszechniane, w tym również w prasie w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24, z późn. zm.), materiały wyborcze, w szczególności plakaty, ulotki i hasła, a także wypowiedzi lub inne formy prowadzonej agitacji wyborczej, zawierają informacje nieprawdziwe, kandydat lub pełnomocnik wyborczy zainteresowanego komitetu wyborczego ma prawo wnieść do sądu okręgowego wniosek o wydanie orzeczenia: 1)zakazu rozpowszechniania takich informacji; 2)przepadku materiałów wyborczych zawierających takie informacje; 3)nakazania sprostowania takich informacji; 4)nakazania publikacji odpowiedzi na stwierdzenia naruszające dobra osobiste; 5)nakazania przeproszenia osoby, której dobra osobiste zostały naruszone; 6)nakazania uczestnikowi postępowania wpłacenia kwoty do 100.000 złotych na rzecz organizacji pożytku publicznego. W/w przepis ustanawia więc ochronę prawną w okresie kampanii wyborczej dla kandydata i pełnomocnika wyborczego zainteresowanego komitetu wyborczego przed nieprawdziwymi informacjami zawartymi w materiałach wyborczych rozpowszechnianych w: prasie, materiałach wyborczych, w szczególności na plakatach, ulotkach, hasłach, a także w wypowiedziach lub w innych formach agitacji wyborczej. Podkreślić należy, że przesłanką tej szczególnej procedury jest podanie informacji „nieprawdziwej” - tak więc Sąd badając naruszenie w/w normy prawnej bada przede wszystkim, czy informacje, wiadomości podawane w materiałach wyborczych przez rywalizujące między sobą podmioty są prawdziwe, czy też nie. Tymczasem wnioskodawca w niniejszej sprawie żąda ochrony powołując się na brak informacji w materiałach wyborczych, odnośnie kto finansuje wydanie tych materiałów – tak wiec wnioskodawca nie zarzuca we wniosku aby materiały wyborcze uczestnika zawierały dane i informacje nieprawdziwe, którym posługuje się prawo wyborcze w art. 111 § 1 w/w ustawy – zatem wniosek podlegał oddaleniu gdyż wnioskodawca nie wykazał aby materiały wyborcze uczestnika zawierały informacje nieprawdziwe. Ubocznie należy wyjaśnić, iż art. 112 kodeksu wyborczego, na który powołuje się wnioskodawca stanowi, iż informacje, komunikaty, apele i hasła wyborcze, ogłaszane w prasie drukowanej na koszt komitetów wyborczych muszą zawierać wskazanie, przez kogo są opłacane i od kogo pochodzą. Odpowiedzialnym za umieszczenie tego wskazania jest redaktor w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe . Tak więc przepis ten przewidujący wymóg wskazania, przez kogo są opłacane materiały wyborcze – dotyczy tylko materiałów wyborczych ogłaszanych w prasie drukowanej i odpowiedzialnym za umieszczenie tego wskazania jest redaktor w rozumieniu prawa prasowego . Odnośnie drugiego zarzutu zgłoszonego ustnie przez wnioskodawcę tj. przedstawienia na ulotce kandydatów z dwóch różnych komitetów wyborczych, to zarzut ten należało pominąć gdyż nie został skutecznie wniesiony, gdyż zgłoszenie nowego zarzutu jest rozszerzeniem podstawy faktycznej żądania a więc stanowi to przedmiotową zmianę wniosku. Zgodnie z art. art. 193§ 2 1 k.p.c. z wyjątkiem spraw o roszczenia alimentacyjne zmiana powództwa może być dokonana jedynie w piśmie procesowym. Przepis art. 187 stosuje się odpowiednio. Ten wymóg z ar. 193 § 2 1 k.p.c. w zw. z art. 13§ 2 k.p.c. nie został spełniony przez pełnomocnika wnioskodawcy. W związku z powyższy Sąd orzekł jak na wstępie. O kosztach orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI