XXV C 1690/12

Powódka spółka (...) S.A. wniosła pozew przeciwko Skarbowi Państwa – Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad o zapłatę kwoty 310 938,78 zł tytułem wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane jako podwykonawca. Powódka wskazała, że wykonała roboty na podstawie umowy z generalnym wykonawcą i domagała się zapłaty na podstawie faktur. Podkreśliła, że inwestor nie wyraził sprzeciwu na prace podwykonawcy, co zgodnie z art. 647 1 § 5 k.c. rodzi jego solidarną odpowiedzialność. Pozwany zaprzeczył wyrażeniu zgody na warunki umowy podwykonawczej, kwestionując przedstawione przez wykonawcę ceny i zakres robót. Po wniesieniu pozwu, pozwany dokonał częściowej zapłaty kwoty 150 628,60 zł brutto, co skutkowało modyfikacją powództwa przez powoda. Sąd Okręgowy ustalił, że umowa między inwestorem a wykonawcą oparta była na wzorcu FIDIC, a szczególne warunki kontraktu przewidywały procedurę zgody inwestora na podwykonawcę. Sąd uznał, że powód nie wykazał, aby inwestor wyraził zgodę na warunki umowy podwykonawczej, w szczególności na wyższe ceny jednostkowe niż te wynikające z umowy głównej i kosztorysu ofertowego. Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym ciężar udowodnienia zgody inwestora spoczywa na podwykonawcy, a odpowiedzialność inwestora jest ograniczona do wynagrodzenia ustalonego zgodnie z umową główną. W związku z tym, że inwestor nie zaakceptował cen jednostkowych z umowy podwykonawczej, sąd przyjął, że należne wynagrodzenie powinno być wyliczone według cen z umowy głównej, co dało kwotę 122 462,28 zł netto. Sąd oddalił powództwo w pozostałej części, a także żądanie odsetek, uznając, że odpowiedzialność inwestora nie obejmuje odsetek za opóźnienie wykonawcy. Postępowanie w części zaspokojonej kwoty umorzono, a powoda obciążono kosztami procesu.

Zagadnienia prawne (2)