XXIV C 269/14

Powód M. W., działając jako reprezentant grupy, wniósł pozew o ustalenie odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkodę poniesioną przez członków grupy w wyniku utraty środków finansowych powierzonych spółce (...) sp. z o.o. na podstawie umów na obrót i przechowywanie metali szlachetnych. Powód zarzucił niezgodne z prawem działania lub zaniechania jednostek organizacyjnych Skarbu Państwa przy wykonywaniu władzy publicznej, które umożliwiły spółce prowadzenie działalności sprzecznej z prawem. Pozwany Skarb Państwa wniósł o odrzucenie pozwu, wskazując na niespełnienie przesłanek dopuszczalności postępowania grupowego, w tym brak identyczności podstawy faktycznej roszczeń. Sąd, analizując przepisy ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym, stwierdził, że choć grupa spełnia wymogi liczebności, a roszczenia są jednego rodzaju (odszkodowawcze z czynów niedozwolonych), to brak jest wspólnej podstawy faktycznej. Sąd uznał, że indywidualne cechy członków grupy, takie jak wykształcenie, zawód, doświadczenie życiowe, a także moment zawarcia umowy i ewentualna wiedza o publikacjach medialnych ostrzegających przed spółką, wymagają indywidualnej oceny i nie mogą być uznane za jednakowe dla wszystkich. W szczególności, kwestia motywacji, posiadanej wiedzy i działania w dobrej wierze jest specyficzna dla każdego uczestnika obrotu. Sąd podkreślił, że związek przyczynowy między działaniami Skarbu Państwa a szkodą indywidualnego klienta również może kształtować się odmiennie. W konsekwencji, sąd uznał powództwo za niedopuszczalne i postanowił je odrzucić, zasądzając od powoda na rzecz pozwanego koszty zastępstwa procesowego.

Zagadnienia prawne (3)