XXIV C 1085/16

Sygn. akt XXIV C 1085/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2017 r. Referendarz sądowy w Sądzie Okręgowym w Warszawie Wydział XXIV Cywilny: Ewa Wójtowicz-Koltun (del.) po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa K. R. przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Aresztu Śledczego Warszawa-Służewiec j o zadośćuczynienie w przedmiocie wniosku powoda o zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: 1. zwolnić powoda od kosztów sądowych w części - od opłaty od pozwu; 2. w pozostałej części oddalić wniosek. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.2016.623j.t) , zwolnienia od kosztów sądowych może domagać się osoba fizyczna, jeżeli złoży oświadczenie, z którego wynika, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oświadczenie powinno obejmować szczegółowe dane o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania takiej osoby. Od Referendarza sądowego (art. 118 w/w ustawy) natomiast zależy uznanie takiego oświadczenia za dostateczne do zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub w części. Jak wynika z oświadczenia i przedstawionych dokumentów, powód odbywa karę pozbawienia wolności. Powód nie posiada żadnego majątku ani dochodów (k.13-16). Nie jest zatrudniony w zakładzie karnym, w którym przebywa, podczas pobytu w zakładzie karnym wpływów finansowych z zewnątrz nie otrzymywał, środki finansowe do dyspozycji powoda na dzień 07.11.2016 r. wynosiły 0,81 zł ( k. 5). Opłata od pozwu ustalona została na kwotę 8.750 zł (k.8). Podnieść należy, iż jakkolwiek zasadą procesu cywilnego jest odpłatność, to w przedmiotowej sprawie, zasadnym jest częściowe zwolnienie powoda od kosztów sądowych – aktualnie nie jest on bowiem w stanie uiścić nawet części wymaganej na obecnym etapie postępowania, opłaty od pozwu, dlatego też, należało zwolnić go od tej opłaty w całości. Z uwagi jednak na to, że aktualne koszty sądowe w niniejszej sprawie sprowadzają się do opłaty od pozwu, sytuację finansową powoda należało odnieść wyłącznie do tej opłaty. Potrzeba orzekania w przedmiocie obowiązku uiszczania ewentualnych dalszych kosztów sądowych zajdzie zaś dopiero w chwili skonkretyzowania się takiego obowiązku, kiedy to możliwe będzie odniesienie sytuacji materialnej powoda - która może ulec zmianie np. w razie podjęcia pracy przez powoda- do wysokości opłaty czy wydatku. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. Z/ (...) .