XXIII ZS 15/23

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał skargę konsorcjum wykonawców na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej (KIO) z dnia 10 stycznia 2023 r., który uwzględnił odwołanie wykonawcy W. S. (1) i nakazał unieważnienie jego wykluczenia z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Postępowanie dotyczyło odbioru i zagospodarowania odpadów komunalnych. Zamawiający – Gmina Z. – początkowo wybrał ofertę spółki (...), jednak następnie unieważnił ten wybór, podejrzewając poważne nieprawidłowości po stronie spółki (...), polegające na dosypywaniu odpadów do śmieciarek przed wyjazdem na trasę, co mogło prowadzić do zawyżania ilości odbieranych odpadów. Zamawiający wezwał spółkę (...) do wyjaśnień, a następnie wykluczył ją z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 5, 8 i 10 Pzp. Jednocześnie zamawiający wykluczył wykonawcę W. S. (1) na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp, uznając, że ponosi on odpowiedzialność za działania swojego podwykonawcy, spółki (...). KIO uwzględniła odwołanie W. S. (1), uznając, że zamawiający nie wykazał, iż przyczyny nienależytego wykonania umowy leżały również po stronie głównego wykonawcy, a odpowiedzialność kontraktowa nie przekłada się automatycznie na odpowiedzialność sankcyjną w postaci wykluczenia. Sąd Okręgowy oddalił skargę konsorcjum, podzielając stanowisko KIO. Sąd uznał, że wykluczenie na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp ma charakter quasi-karny i wymaga wykazania winy lub bezpośredniego udziału wykonawcy głównego w nieprawidłowościach, a nie tylko jego odpowiedzialności kontraktowej za działania podwykonawcy. Sąd podkreślił, że zamawiający nie wykazał, aby W. S. (1) miał świadomość nieuczciwych praktyk podwykonawcy lub winę w jego doborze. Dodatkowo, sąd stwierdził brak interesu prawnego skarżącego w rozumieniu art. 505 ust. 1 Pzp, gdyż umowa została już zawarta ze skarżącym, a oferta przeciwnika skargi i tak nie była najkorzystniejsza.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający