XXIII ZS 130/25

Sygn. akt XXIII Zs 130/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 grudnia 2025r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy i Zamówień Publicznych w składzie: Przewodniczący: SSO Alicja Dziekańska Sędziowie: SO Andrzej Sobieszczański SO Monika Skalska Protokolant: Michał Orzechowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2025r. w Warszawie sprawy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego z udziałem : zamawiającego : Polskich Sieci Elektroenergetycznych spółki akcyjnej w K. przeciwników skargi – odwołujących: - wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. , (...) (...) spółka akcyjna w M. , (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. ; - wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: (...) spółka z ograniczoną (...) spółka komandytowa w J. , (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w J. - wykonawcy: (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przystępującego po stronie odwołujących: wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: (...) spółka akcyjna w G. , (...) spółka akcyjnej w G. przystępujących po stronie zamawiającego: (...) spółka akcyjna w K. (...) spółka akcyjna w W. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. ze skargi (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. od wyroków Krajowej Izby Odwoławczej w W. z dnia 18 sierpnia 2025 roku., sygn. akt KIO 2678/25, KIO 2686/25, KIO 2701/25 I. 
        oddala skargę; II. 
        zasądza od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na rzecz Polskich Sieci Elektroenergetycznych spółki akcyjnej w K. 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem kosztów postępowania skargowego; III. 
        zasądza od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na rzecz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: (...) (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. , (...) spółki akcyjnej w M. , (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem kosztów postępowania skargowego; IV. 
        zasądza od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na rzecz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: (...) spółka z (...) spółki komandytowej w J. , (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w J. 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem kosztów postępowania skargowego; V. 
        zasądza od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na rzecz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem kosztów postępowania skargowego; VI. 
        ustala, iż należna opłata od skargi wynosi 180 000 zł (sto osiemdziesiąt tysięcy złotych) i nakazuje ściągnąć od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w W. 120 000 zł (sto dwadzieścia tysięcy złotych) tytułem brakującej opłaty od skargi. Andrzej Sobieszczański Alicja Dziekańska Monika Skalska Sygn. akt XXIII Zs 130/25 Sygn. akt XXIII Zs 132/25 Sygn. akt XXIII Zs 133/25 UZASADNIENIE Na wstępie Sąd Okręgowy zaznacza, iż przedmiotowe uzasadnienie dotyczy skarg o sygnaturach akt Sądu Okręgowego w W. : XXIII Zs 130/25, XXIII Zs 132/25 i XXIII Zs 133/25 połączonych do wspólnego rozpoznania na podstawie art. 579 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2019 roku – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 1320, dalej: ustawa PZP ) w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 219 k.p.c. : - wykonawcy (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. (sygn. akt XXIII Zs 130/25), - wykonawcy (...) spółki akcyjnej w W. (sygn. akt XXIII Zs 132/25), - wykonawcy (...) spółki akcyjnej w K. (sygn. akt XXIII Zs 133/25) od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 18 sierpnia 2025 roku wydanego w sprawach połączonych do wspólnego rozpoznania na podstawie art. 544 ust. 2 ustawy PZP, zarejestrowanych pod sygn. akt KIO 2678/25, sygn. akt KIO 2686/25 oraz sygn. akt KIO 2701/25. Zamawiający Polskie Sieci Elektroenergetyczne spółka akcyjna z siedzibą w K. prowadzi na podstawie przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pod nazwą „Budowa linii 400 kV C. nacięcie linii G. - G. ” o numerze referencyjnym (...) . Postępowanie zostało podzielone na trzy części. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 18 grudnia 2024 roku pod numerem publikacji ogłoszenia: (...) - (...) oraz numerem wydania: Dz.U. S: 246/2024. Szacunkowa wartość zamówienia, którego przedmiotem są roboty budowlane, jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy PZP. W wyniku oceny złożonych ofert zamawiający Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. w dniu 18 czerwca 2025 roku dokonał wyboru wykonawców i tak do wykonania części 1 zamówienia wybrał ofertę (...) S.A., do części 2 ofertę (...) S.A. oraz do części 3 ofertę (...) sp. z o.o. KIO 2678/25 Do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 30 czerwca 2025 roku wpłynęło odwołanie wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. , (...) spółki akcyjnej z siedzibą w M. (Królestwo Hiszpanii) oraz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wobec niezgodnych z przepisami PZP czynności polegających na: 1) 
        wyborze przez zamawiającego jako najkorzystniejszej w postępowaniu:  oferty złożonej w ramach części 1 postępowania przez (...) S.A. z siedzibą w K. ,  oferty złożonej w ramach części 2 postępowania przez (...) S.A. z siedzibą w W. ;  oferty złożonej w ramach części 3 postępowania przez (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. ; 2) 
        zaniechaniu odrzucenia ofert złożonych przez (...) S.A., (...) S.A. oraz (...) sp. z o.o. z uwagi na zaistnienie wobec tych wykonawców podstaw do wykluczenia z postępowania oraz odrzucenia ofert; 3) 
        zaniechaniu udostępnienia wykazów osób złożonych (...) S.A., (...) S.A. oraz (...) sp. z o.o., pomimo niewykazania przez tych wykonawców, że spełnione zostały przesłanki skorzystania z uprawnienia do traktowania tych dokumentów jako zawierające skutecznie chronioną tajemnicę przedsiębiorstwa. Zaskarżonym powyżej czynnościom zamawiającego, odwołujący wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) sp. z o.o. zarzucili naruszenie: 1) 
        art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy PZP w zw. z art. 239 ust. 1 ustawy PZP przez dokonanie wyboru ofert złożonych przez: (...) S.A. (część 1), (...) S.A. (część 2) oraz (...) sp. z o.o. (część 3), pomimo, że okoliczności sprawy wskazują na istnienie porozumienia mającego na celu zakłócenie konkurencji pomiędzy tymi wykonawcami, zmierzającego do obejścia postanowień punktu XVIII Specyfikacji Warunków Zamówienia wyłączających możliwość udzielenia więcej niż jednej części zamówienia jednemu wykonawcy, czego podstawą była skoordynowana decyzja o niekonkurowaniu między sobą w poszczególnych częściach postępowania, co odbyło się na podstawie zaleceń wspólnego biura prawnego, wskutek czego wykonawcy ci złożyli oferty w sposób, który eliminuje konkurencję między nimi a jednocześnie maksymalizuje udział grupy kapitałowej w zamówieniu, przy jednoczesnym korzystaniu z identycznych zasobów podmiotów trzecich na potwierdzenie spełnienia warunków udziału w postępowaniu dla poszczególnych części, co jednoznacznie potwierdza uzgodniony charakter działań tych wykonawców oraz realizację wspólnej strategii przystąpienia do postępowania, skutkującej naruszeniem zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców (zarzut numer 1); 2) 
        art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy PZP w zw. z art. 3 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 85, dalej: u.z.n.k.) w zw. z art. 239 ust. 1 ustawy PZP przez zaniechanie odrzucenia ofert złożonych przez (...) S.A. (część 1), (...) S.A. (część 2) oraz (...) sp. z o.o. (część 3), pomimo że okoliczności sprawy wskazują, że złożenie ofert przez tych wykonawców odbyło się w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na skoordynowanym działaniu wykonawców, przejawiającym się w pozornym formalnym rozdzieleniu ofert przy faktycznej jedności interesów, wspólnym zapleczu wykonawczym i koordynacji działań (w tym przy zastosowaniu się do zalecenia wspólnego biura prawnego o niekonkurowaniu ze sobą), co pozwoliło na obejście postanowień punktu XVIII Specyfikacji Warunków Zamówienia wykluczających możliwość uzyskania więcej niż jednej części zamówienia przez jednego wykonawcę, a w konsekwencji doprowadziło do eliminacji konkurencji między tymi podmiotami i ich uprzywilejowania kosztem pozostałych wykonawców uczestniczących w postępowaniu (zarzut numer 2); 3) 
        art. 18 ust. 1 i 3 ustawy PZP w zw. z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy PZP przez zaniechanie ujawnienia wykazów osób złożonych w ramach części 1 postępowania przez (...) S.A. oraz w ramach części 3 postępowania przez (...) sp. z o.o., pomimo że wykonawcy ci nie wykazali zaistnienia podstaw do uznania informacji zawartych w tych dokumentach jako stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa tj. w żaden sposób nie wykazali wartości gospodarczej zastrzeganych informacji, a przedstawione przez nich uzasadnienia mają charakter ogólny, blankietowy i w żaden sposób nie odnoszą się do informacji zawartych w wykazach osób (zarzut numer 3). W oparciu o przedstawione powyżej zarzuty odwołujący wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) sp. z o.o. wnieśli o:  merytoryczne rozpatrzenie odwołania i jego uwzględnienie w całości;  dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentacji postępowania oraz tych opisanych szczegółowo w treści odwołania, a także dowodów, które zostaną przedstawione na rozprawie przed Krajową Izbą Odwoławczą;  w odniesieniu do zarzutów wskazanych w punktach 1) oraz 2) powyżej – nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienia badania i oceny ofert oraz nakazanie zamawiającemu odrzucenia oferty złożonej przez (...) S.A. w ramach części 1, (...) S.A. w ramach części 2 oraz (...) sp. z o.o. w ramach części 3;  w odniesieniu do zarzutu wskazanego w punkcie 3) powyżej – nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej w części 1 i 3 postępowania, ponowienia badania i oceny ofert oraz nakazanie zamawiającemu ujawnienia wykazów osób złożonych w ramach części 1 postępowania przez (...) S.A. oraz w ramach części 3 postępowania przez (...) sp. z o.o.;  zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołujących kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów doradztwa prawnego, według norm przepisanych i zgodnie z fakturą przedstawioną przez odwołujących na rozprawie. Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołujących wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) sp. z o.o. zgłosili:  wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia: (...) spółka akcyjna z siedzibą w G. oraz (...) spółka akcyjna z siedzibą w G. ,  wykonawca (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. i wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) spółka z ograniczoną (...) spółka komandytowa z siedzibą w J. oraz (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. . Natomiast przystąpienie po stronie zamawiającego zgłosili:  wykonawca (...) S.A. z siedzibą w K. ,  wykonawca (...) S.A. z siedzibą w W. ,  wykonawca (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. . Dnia 7 sierpnia 2025 roku zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której zawarł argumentację dla wniosku o oddalenie odwołania w całości jako niezasadnego. Także w dniu 7 sierpnia 2025 roku wykonawcy (...) S.A., (...) S.A. i (...) sp. z o.o. złożyli (jedno ) pismo, w którym przedstawili stanowisko dla wniosku o oddalenie odwołania. KIO 2686/25 W dniu 30 czerwca 2025 roku wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o. (...) sp. k. w J. oraz (...) sp. z o.o. w J. wnieśli odwołanie wobec czynności i zaniechań zamawiającego polegających na ocenie ofert i zaniechaniu wykluczenia (...) S.A. z części 1 postępowania, (...) S.A. z części 2 postępowania oraz (...) sp. z o.o. z części 3 postępowania i odrzucenia złożonych przez nich ofert jako złożonych w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji oraz złożonych przez wykonawców podlegających wykluczeniu z postępowania, co w konsekwencji doprowadziło do wadliwego wyboru najkorzystniejszej oferty. Zaskarżonej czynności zamawiającego odwołujący zarzucił naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy PZP oraz art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy PZP w zw. z art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP oraz w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawa z dnia 16 lutego 2007 roku o ochronie konkurencji i konsumentów (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1714, dalej: u.o.k.i.k.) i w zw. z art. 3 ust. 1 u.z.n.k. przez zaniechanie wykluczenia spółek z grupy (...) z postępowania i odrzucenia ich ofert jako złożonych w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji oraz złożonych przez wykonawców podlegających wykluczeniu z postępowania, co w konsekwencji doprowadziło do wadliwego wyboru najkorzystniejszej oferty. Z uwagi na powyższe zarzuty odwołujący wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. wnieśli o:  uwzględnienie odwołania;  nakazanie zamawiającemu unieważnienie czynności badania i oceny ofert, ponowne badanie i ocenę ofert, w tym wykluczenie z postępowania ofert złożonych przez: (...) S.A., (...) S.A. i (...) sp. z o.o.;  zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołujących kosztów postępowania, w tym kosztów reprezentacji według przedstawionych rachunków. Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołujących wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. zgłosili:  wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) S.A., (...) S.A.,  wykonawca (...) sp. z o.o.,  wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) sp. z o.o. Z kolei po stronie zamawiającego przystąpienie zgłosili:  wykonawca (...) S.A. z siedzibą w K. ,  wykonawca (...) S.A. z siedzibą w W. ,  wykonawca (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. . W dniu 7 sierpnia 2025 roku zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której zawarł argumentację dla wniosku o oddalenie odwołania w całości jako niezasadnego. Również w dniu 7 sierpnia 2025 roku wykonawcy (...) S.A., (...) S.A. i (...) sp. z o.o. złożyli ( jedno ) pismo, w którym przedstawili stanowisko dla wniosku o oddalenie odwołania. KIO 2701/25 Do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 30 czerwca 2025 roku wpłynęło odwołanie wykonawcy (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. od:  czynności zamawiającego z dnia 18 czerwca 2025 roku polegającej na zaniechaniu odrzucenia ofert wykonawców (...) S.A, (...) S.A., (...) sp. z o.o. podczas gdy wykonawcy ci zawarli pomiędzy sobą porozumienie mające na celu zakłócenie konkurencji przez celowe dążenie do uzyskania zamówienia we wszystkich częściach postępowania, w sytuacji gdy należąc do tej samej grupy kapitałowej złożyli odrębne oferty częściowe i nie wykazali, że przygotowali te oferty niezależnie do siebie, oferty tych wykonawców zostały złożone w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji. Zdaniem odwołującego wybór tych wykonawców stanowił naruszenie postanowień Specyfikacji Warunków Zamówienia, a ponadto zaniechanie odrzucenia ofert tych wykonawców podczas gdy wskazane przez tych wykonawców informacje wprowadzały w błąd, zostały podane w wyniku zamierzonego działania, a co najmniej w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa oraz miały istotny wpływ na decyzje zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia i na ich podstawie zamawiający dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty wykonawcy w poszczególnych częściach postępowania;  czynności zamawiającego polegającej na zaniechaniu odrzucenia oferty w części 2 postępowania tj. oferty złożonej przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. w związku z nieprzedłożeniem oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1 ustawy PZP dla podmiotu udostępniającego zasoby – (...) d. o. o., pomimo wezwania przez zamawiającego zgodnie z art. 128 ust. 1 ustawy PZP oraz pomimo że wykonawca ten nie potwierdził spełniania warunku udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej oraz zawodowej dotyczącym posiadania wymaganego doświadczenia;  czynności zamawiającego polegającej na zaniechaniu odtajnienia informacji i dokumentów zastrzeżonych przez wykonawców (...) S.A, (...) S.A., (...) sp. z o.o. w postępowaniu, pomimo że wykonawcy nie wykazali przesłanek z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. Zarzuty podniesione przez odwołującego (...) sp. z o.o. dotyczyły następujących czynności (działań i zaniechań) zamawiającego podjętych w postępowaniu tj.: 1) 
        uznania zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa za skuteczne wobec wszystkich zastrzeżonych przez (...) S.A. informacji i dokumentów, pomimo, że wykonawca ten nie wykazał przesłanek z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. – co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 18 w zw. z art. 11 ust. 2 u.z.n.k.; 2) 
        uznania zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa za skuteczne wobec wszystkich zastrzeżonych przez (...) S.A. informacji i dokumentów, pomimo, że wykonawca ten nie wykazał przesłanek z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. – co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 18 w zw. z art. 11 ust. 2 u.z.n.k.; 3) 
        uznania zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa za skuteczne wobec wszystkich zastrzeżonych przez (...) sp. z o.o. informacji i dokumentów, pomimo, że wykonawca ten nie wykazał przesłanek z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. – co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 18 w zw. z art. 11 ust. 2 u.z.n.k.; 4) 
        zaniechania odrzucenia ofert wykonawcy (...) S.A., wykonawcy (...) S.A. oraz wykonawcy (...) sp. z o.o. podczas, gdy wykonawca (...) S.A., wykonawca (...) S.A. oraz wykonawca (...) sp. z o.o. zawarli pomiędzy sobą porozumienie mające na celu zakłócenie konkurencji przez celowe dążenie do uzyskania zamówienia we wszystkich częściach postępowania, w sytuacji gdy należąc do tej samej grupy kapitałowej złożyli odrębne oferty częściowe i nie wykazali, że przygotowali te oferty niezależnie do siebie. Wybór tych wykonawców stanowi naruszenie postanowień Specyfikacji Warunków Zamówienia – co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 239 ustawy PZP w zw. z art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy PZP w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP; 5) 
        zaniechania odrzucenia ofert wykonawcy (...) S.A., wykonawcy (...) S.A. oraz wykonawcy (...) sp. z o.o., którzy zawarli pomiędzy sobą porozumienie mające na celu zakłócenie konkurencji przez celowe dążenie do uzyskania zamówienia we wszystkich częściach postępowania, a tym samym oferty wykonawcy (...) S.A., wykonawcy (...) S.A. oraz wykonawcy (...) sp. z o.o., zostały złożone w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji. Wybór tych wykonawców stanowi naruszenie postanowień Specyfikacji Warunków Zamówienia – co w efekcie stanowiło naruszenie art. 239 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy PZP w zw. z art. 3 u.z.n.k. oraz art. 15 ust. 1 pkt. 1 u.z.n.k. w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy PZP w zw. z art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP; 6) 
        zaniechania odrzucenia oferty wykonawcy (...) S.A., wykonawcy (...) S.A. oraz wykonawcy (...) sp. z o.o., podczas gdy wskazane przez tych wykonawców informacje wprowadzały w błąd, zostały podane w wyniku zamierzonego działania, a co najmniej w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa oraz miały istotny wpływ na decyzje zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia i na ich podstawie zamawiający dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty wykonawcy (...) S.A., w części 1 postępowania, wykonawcy (...) S.A. w części 2 postępowania oraz wykonawcy (...) sp. z o.o. w części 3 postępowania – co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 239 ustawy PZP w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy PZP w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy PZP w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP; 7) 
        zaniechania odrzucenia w części 2 postępowania oferty złożonej przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. w związku z nieprzedłożeniem oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1 ustawy PZP dla podmiotu udostępniającego zasoby – (...) d. o. o., pomimo wezwania przez zamawiającego zgodnie z art. 128 ust. 1 ustawy PZP – co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy PZP w zw. z art. 63 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 125 ustawy PZP w zw. z art. 118 ustawy PZP w zw. z § 6 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie sposobu sporządzania i przekazywania informacji oraz wymagań technicznych dla dokumentów elektronicznych oraz środków komunikacji elektronicznej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego lub konkursie (Dz. U. poz. 2452) w zw. z art. 99 § 1 k.c. w zw. z art. 781 k.c. w zw. z art. 8 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP w zw. z ustawą z 14 lutego 1991 roku Prawo o notariacie (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1001 z późn. zm.); 8) 
        zaniechania odrzucenia oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o., pomimo że konsorcjum nie potwierdziło spełniania warunku udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej oraz zawodowej dotyczącym posiadania wymaganego doświadczenia – co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy PZP w zw. z art. 57 pkt 2 ustawy PZP w zw. z art. 118 ust. 1, 2, 3 ustawy PZP, art. 119 ustawy PZP oraz art. 122 ustawy PZP w zw. z art. 128 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP; 9) 
        wyboru oferty złożonej przez (...) S.A. jako najkorzystniejszej w postępowaniu w części 1 pomimo, że oferta tego wykonawcy nie była najkorzystniejszą w postępowaniu w ramach ustalonych kryteriów oceny ofert – co w efekcie stanowiło naruszenie art. 239 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP; 10) 
        wyboru oferty złożonej przez (...) S.A. jako najkorzystniejszej w postępowaniu w części 2 pomimo, że oferta tego wykonawcy nie była najkorzystniejszą w postępowaniu w ramach ustalonych kryteriów oceny ofert – co w efekcie stanowiło naruszenie art. 239 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP; 11) 
        wyboru oferty złożonej przez (...) sp. z o.o. jako najkorzystniejszej w postępowaniu w części 3 pomimo, że oferta tego wykonawcy nie była najkorzystniejszą w postępowaniu w ramach ustalonych kryteriów oceny ofert – co w efekcie stanowiło naruszenie art. 239 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP. W związku z opisanymi powyżej naruszeniami oraz zgodnie z dyspozycją art. 516 ust. 1 pkt 9 ustawy PZP odwołujący (...) sp. z o.o. wniósł o uwzględnienie odwołania w całości oraz nakazanie zamawiającemu:  unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej w części 1, 2 oraz 3 postępowania z 18 czerwca 2025 roku;  ponowną ocenę ofert w części 1, 2 oraz 3 postępowania z uwzględnieniem stawianych zarzutów;  odtajnienie informacji i dokumentów bezpodstawnie zastrzeżonych jako tajemnica przedsiębiorstwa przez wykonawcę (...) S.A., wykonawcę (...) S.A. oraz (...) sp. z o.o.;  nakazanie zamawiającemu odrzucenia oferty (...) S.A. w części 1 postępowania;  nakazanie zamawiającemu odrzucenia oferty (...) S.A. w części 2 postępowania;  nakazanie zamawiającemu odrzucenia oferty (...) sp. z o.o. w części 3 postępowania;  nakazanie zamawiającemu odrzucenie oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. w części 2 postępowania;  wybór najkorzystniejszej oferty w części 1, części 2, części 3 postępowania, z uwzględnieniem oferty (...) sp. z o.o., zgodnie z postanowieniami Specyfikacji Warunków Zamówienia. Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego zgłosili:  wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) S.A., (...) S.A.,  wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) sp. z o.o. Tymczasem po stronie zamawiającego przystąpienie zgłosili:  wykonawca (...) S.A. z siedzibą w K. ,  wykonawca (...) S.A. z siedzibą w W. ,  wykonawca (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. ;  wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. W dniu 7 sierpnia 2025 roku zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której zawarł argumentację dla wniosku o oddalenie odwołania w całości jako niezasadnego. Także w dniu 7 sierpnia 2025 roku wykonawcy (...) S.A., (...) S.A. i (...) sp. z o.o. złożyli ( jedno ) pismo, w którym przedstawili stanowisko dla wniosku o oddalenie odwołania. Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. zgłaszający przystąpienie do udziału w postępowaniu po stronie zamawiającego dnia 7 sierpnia 2025 roku złożyli pismo, w którym wnieśli o oddalenie odwołania w części dotyczącej ich oferty. Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) S.A., (...) S.A., zgłaszający przystąpienie do udziału w postępowaniu po stronie odwołujących złożyli w dniu 5 sierpnia 2025 roku jedno pismo do każdej ze spraw, w którym przedstawili stanowiska dla wniosków o uwzględnienie wszystkich odwołań w całości. Wobec spełnienia przesłanek określonych w art. 525 ustawy PZP, Izba stwierdziła skuteczność wszystkich zgłoszonych przystąpień. Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku wydanym w dniu 18 sierpnia 2025 roku w sprawach połączonych do wspólnego rozpoznania na podstawie art. 556 ustawy PZP, zarejestrowanych pod sygn. akt KIO 2678/25, sygn. akt KIO 2686/25 oraz sygn. akt KIO 2701/25, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2025 roku odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 30 czerwca 2025 roku przez: A. wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. , (...) S.A. z siedzibą w M. oraz (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. – sprawa oznaczona sygn. akt KIO 2678/25; B. wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o. (...) sp. k. z siedzibą w J. oraz (...) sp. z o.o. z siedzibą w J. sprawa oznaczona sygn. akt (...) 25; C. wykonawcę (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. – sprawa oznaczona sygn. akt KIO 2701/25; w postępowaniu prowadzonym przez Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. z siedzibą w K. w sprawie o sygn. akt KIO 2678/25: w punkcie pierwszym uwzględniła odwołanie w części dotyczącej zarzutów podniesionych w pkt 2.1. i 2.2. petitum odwołania i nakazała zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienie badania i oceny ofert oraz odrzucenie ofert złożonych przez wykonawców: (...) S.A. z siedzibą w K. (w ramach części 1 zamówienia), (...) S.A. z siedzibą w W. (w ramach części 2 zamówienia) oraz (...) sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (w ramach części 3 zamówienia), w punkcie drugim w pozostałym zakresie oddaliła odwołanie; zaś w punkcie trzecim kosztami postępowania obciążyła wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) S.A., (...) sp. z o. o. w części 1/3 oraz zamawiającego Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. w części 2/3; w sprawie o sygn. akt KIO 2686/25: w punkcie pierwszym uwzględniła odwołanie i nakazała zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienie badania i oceny ofert oraz odrzucenie ofert złożonych przez wykonawców: (...) S.A. z siedzibą w K. (w ramach części 1 zamówienia), (...) S.A. z siedzibą w W. (w ramach części 2 zamówienia) oraz (...) sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (w ramach części 3 zamówienia), w punkcie drugim kosztami postępowania obciążyła zamawiającego Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. w sprawie o sygn. KIO 2701/25: w punkcie pierwszym uwzględniła odwołanie w części dotyczącej zarzutów podniesionych w pkt 4, 5, 9, 10 i 11 petitum odwołania i nakazała zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienie badania i oceny ofert oraz odrzucenie ofert złożonych przez wykonawców: (...) S.A. z siedzibą w K. (w ramach części 1 zamówienia), (...) S.A. z siedzibą w W. (w ramach części 2 zamówienia) oraz (...) sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (w ramach części 3 zamówienia), w punkcie drugim w pozostałym zakresie oddaliła odwołanie; zaś w punkcie trzecim kosztami postępowania obciążyła wykonawcę (...) sp. z o.o. w części 1/2 oraz zamawiającego Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. w części 1/2. W tym miejscu wskazania wymaga, iż ustalenia faktyczne oraz rozważania prawne Izby zawarte w uzasadnieniu wyroku zostaną przytoczone jedynie w zakresie w jakim zaskarżone zostało orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej w ramach skarg o sygn. akt XXIII Zs 130/25, sygn. akt XXIII Zs 132/25 oraz sygn. akt Zs 133/25, a więc co do rozstrzygnięć uwzględniających odwołania o sygn. akt KIO 2678/25, sygn. akt KIO 2686/25 oraz sygn. akt KIO 2701/25. Dokonując ustaleń stanu faktycznego w sprawie Izba podała, że przedmiotem zamówienia jest budowa nowego odcinka sieci elektroenergetycznej najwyższego napięcia (400 kV), który będzie przebiegał od C. i połączy się z istniejącą linią między A. (2) a A. (1) . Postępowanie zostało podzielone na 3 części tzn.: - część 1 – Budowa linii 400 kV C. – nacięcie linii G. G. : Odcinek I – od SE C. do słupa nr 131/Sze-1 (łącznie ze słupem); - część 2 – Budowa linii 400 kV C. – nacięcie linii G. G. : Odcinek II - od słupa nr 131/Sze-1 (bez słupa) do słupa nr 235/Ko-1 (łącznie ze słupem) wraz z przebudową odcinka linii 400 kV Ż. – G. ; - część 3 – Budowa linii 400 kV C. – nacięcie linii G. G. : Odcinek III - od słupa nr 235/Ko-1 (bez słupa) do nacięcia linii G. G. wraz z przebudową odcinka linii 400 kV P. – G. Jak wynikało z postanowień rozdziału XVIII Specyfikacji Warunków Zamówienia, założeniem zamawiającego było udzielenie każdej części zamówienia objętego postępowaniem innemu wykonawcy. Każdy z wykonawców miał prawo złożyć ofertę na jedną, dwie lub trzy części zamówienia, przy czym maksymalnie mógł uzyskać zamówienie w zakresie jednej części, chyba że był jedynym wykonawcą, który złożył ofertę na więcej niż jedną część. W takim przypadku zamawiający mógł przyznać zamówienie temu wykonawcy na wszystkie części, na które oferta została złożona. Natomiast w przypadku uzyskania najwyższej liczby punktów przez wykonawcę w kilku częściach i jednoczesnego braku oferty złożonej jako jedynej w którejkolwiek z nich, zamawiający miał dokonać wyboru według ustalonej kolejności priorytetów części: w pierwszej kolejności część 3, następnie część 2, a w ostatniej kolejności część 1. Izba ustaliła, że termin składania ofert w postępowaniu upłynął w dniu 12 marca 2025 roku. We wskazanym terminie swoje oferty złożyło w sumie 10 wykonawców na różne części postępowania. Wykonawcy (...) S.A., (...) S.A. i (...) sp. z o.o. złożyły oferty na każdą z wyróżnionych części zamówienia w ten sposób, że: - wykonawca (...) S.A. złożył ofertę tylko na część 1 zamówienia; - wykonawca (...) S.A. złożył ofertę tylko na część 2 zamówienia; - wykonawca (...) sp. z o.o. złożył ofertę tylko na część 3 zamówienia. Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) sp. z o.o. dnia 19 marca 2025 roku przekazali do zamawiającego pismo w przedmiocie zidentyfikowanych nieprawidłowości, w którym opisali m. in. informacje wskazujące na podejrzenie zawarcia porozumienia, mającego na celu zakłócenie konkurencji przez spółki z grupy (...) , które złożyły oferty w postępowaniu ( (...) S.A., (...) S.A., (...) sp. z o.o.). Krajowa Izba Odwoławcza relacjonowała, że zamawiający pismem z 22 kwietnia 2025 roku działając w trybie art. 128 ust. 4 ustawy PZP, skierował do wszystkich trzech spółek z grupy (...) wezwania do złożenia wyjaśnień z prośbą o ustosunkowanie się do każdego z punktów podniesionych w treści pisma jednego z wykonawców z 19 marca 2025 roku. Wszyscy trzej wezwani do wyjaśnień wykonawcy złożyli swoje stanowiska w pismach z 5 maja 2025 roku. Argumentacja zwarta w tych pismach była w zasadzie tożsama. Jak ustalono, w dniu 22 kwietnia 2025 roku (czyli równolegle z wezwaniem do złożenia wyjaśnień z prośbą o ustosunkowanie się do każdego z punktów podniesionych w treści pisma z 19 marca 2025 roku) zamawiający wezwał spółki z grupy (...) do złożenia podmiotowych środków dowodowych. Każdy z wzywanych wykonawców przesłał dnia 12 maja 2025 roku podmiotowe środki dowodowe. Część z nich została zastrzeżona jako zawierające tajemnice przedsiębiorstwa (wykazy osób – wykonawcy (...) S.A. i (...) sp. z o.o. oraz opis związany z pomysłem na realizację przedmiotu zamówienia, który miał stanowić know-how wykonawcy – wykonawca (...) S.A.). W pismach przewodnich z 12 maja 2025 roku zawarto uzasadnienie dokonanego zastrzeżenia. Ponadto w odpowiedzi na ww. wezwania każdy z trzech wykonawców z grupy (...) złożył m. in. oświadczenie dotyczące grupy kapitałowej z 12 maja 2025 roku. Wykonawcy w tych oświadczeniach zaznaczyli pkt I o treści: „ I. nie przynależy do tej samej grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. 2024.594 t.j.) z żadnym z Wykonawców, którzy złożyli odrębne oferty w przedmiotowym postępowaniu .” Tym samym każdy z trzech wykonawców z grupy (...) oświadczył, że nie przynależy do tej samej grupy kapitałowej co inny wykonawca biorący udział w postępowaniu w zakresie danej części. W tym sensie, każda ze spółek składając to oświadczenie ograniczyła jego zakres tylko do danej części postępowania, choć odpowiedni wzór oświadczenia załączony do Specyfikacji Warunków Zamówienia takiego ograniczenia nie przewidywał. Kolejno Krajowa Izba Odwoławcza podała, że pismem z 30 maja 2025 roku zamawiający, na podstawie art. 128 ust. 1 ustawy PZP, wezwał każdego z trzech wykonawców z grupy (...) m. in. do złożenia oświadczenia wykonawcy w zakresie art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP o braku przynależności do tej samej grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów z innym wykonawcą, który złożył odrębną ofertę, ofertę częściową albo oświadczenia o przynależności do tej samej grupy kapitałowej wraz z dokumentami lub informacjami potwierdzającymi przygotowanie oferty, oferty częściowej niezależnie od innego wykonawcy należącego do tej samej grupy kapitałowej - obejmujące całe postępowanie, nie zaś jego pojedynczą część. Ponadto zamawiający wskazał w wezwaniach, że zaleca, aby wykonawca złożył oświadczenie, o którym mowa powyżej zgodnie ze Wzorem numer 4 do Części III Specyfikacji Warunków Zamówienia. W odpowiedzi na powyżej wskazane wezwania wykonawcy z grupy (...) złożyli uzupełnione oświadczenia z 11 czerwca 2025 roku dotyczące przynależności do grupy kapitałowej. W oświadczeniach tych zaznaczyli odpowiedzi opisane w pkt II o treści: „ II. przynależy do tej samej grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. 2024.594 t.j.) z następującym/i Wykonawcą/ami, którzy złożyli odrębne oferty w przedmiotowym postępowaniu ”. Przy czym każdy nich wskazał inne podmioty: - wykonawca (...) S.A. wskazał w tym punkcie: (...) S.A. i (...) sp. z o.o.; - wykonawca (...) S.A. wskazał w tym punkcie: (...) S.A. i (...) sp. z o.o.; - wykonawca (...) sp. z o.o. wskazał w tym punkcie: (...) S.A. i (...) S.A. Ponadto każdy z tych wykonawców złożył pismo z wyjaśnieniami z 11 czerwca 2025 roku, w których w znacznej mierze powielone zostały stanowiska i argumenty zawarte wcześniej w wyjaśnieniach z 5 maja 2025 roku. Dodatkowo, każda ze spółek załączyła do swoich wyjaśnień dokumenty, z których miało wynikać, że ich oferty były przygotowane w sposób niezależny i nie prowadzono żadnych uzgodnień, konsultacji ani wymiany informacji z pozostałymi podmiotami grupy kapitałowej. Część z tych dokumentów została zastrzeżona jako zawierająca tajemnicę przedsiębiorstwa. W wyjaśnieniach z 11 czerwca 2025 roku wykonawcy przedstawili uzasadnienie dla dokonanego zastrzeżenia. KIO 2678/25 Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz stanowiska stron i uczestników postępowania odwoławczego Izba uznała, że odwołanie zarejestrowane pod sygn. akt KIO 2678/25 złożone przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) sp. z o.o. częściowo zasługiwało na uwzględnienie. Izba przede wszystkim doszła do przekonania, że oferty złożone przez wykonawców (...) S.A., (...) S.A. oraz (...) sp. z o.o. zostały złożone w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, tym samym oferty ww. wykonawców powinny zostać odrzucone na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy PZP. Czyn nieuczciwej konkurencji, który Izba stwierdziła wobec ofert ww. wykonawców polegał na utrudnianiu innym przedsiębiorcom dostępu do rynku (art. 15 ust. 1 u.z.n.k.) oraz podjęciu działań sprzecznych z prawem i dobrymi obyczajami (art. 3 ust.1 u.z.n.k.). Jedną z form takiego utrudniania może być uzgadnianie przez przedsiębiorców warunków lub sposobu składania ofert. Działania polegające na składaniu ofert w sposób wcześniej skoordynowany stanowią natomiast klasyczny przykład zmowy przetargowej, która godzi w podstawowe zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców oraz wypacza mechanizm rywalizacji rynkowej. W ocenie składu orzekającego Krajowej Izby Odwoławczej powyższe może również wystąpić, gdy do uzgodnień dochodzi w ramach jednej grupy kapitałowej. Struktura grupy umożliwia bowiem wewnętrzną koordynację działań oraz korzystanie z efektu skali, co może prowadzić do sztucznego kształtowania warunków rynkowych. W konsekwencji tworzone są bariery ograniczające dostęp do rynku tym wykonawcom, którzy nie wykorzystują w ten sposób powiązań kapitałowych z innymi podmiotami. Co jednak w ocenie Izby było najistotniejsze, działania spółek z grupy (...) doprowadziły do ich uprzywilejowania kosztem innych wykonawców, działających w warunkach konkurencji, bez możliwości wykorzystania efektów skali i wewnętrznej koordynacji, które zapewnia funkcjonowanie w ramach grupy kapitałowej. Z powyższych względów Izba stwierdziła, że z okoliczności sprawy jednoznacznie wynikało, że spółki z grupy (...) celowo i świadomie dokonały podziału zamówienia pomiędzy sobą, ustalając z góry, która z nich złoży ofertę na którą część. Tego rodzaju działania stanowiły klasyczny przykład koordynacji ofertowej, prowadzącej wprost do wyeliminowania konkurencji wewnątrz grupy kapitałowej oraz ograniczającej konkurencję w stosunku do pozostałych wykonawców składających oferty. W efekcie zamiast rywalizacji między podmiotami powiązanymi kapitałowo, doszło do jej całkowitego wyłączenia oraz uzyskania nieuczciwej przewagi nad innymi wykonawcami. W konsekwencji Izba doszła do przekonania, że trzej wykonawcy działający w ramach jednej grupy kapitałowej zaplanowali, przyjęli i zrealizowali strategię, której celem było obejście ograniczenia wynikającego z rozdziału XVIII Specyfikacji Warunków Zamówienia i uzyskanie korzyści bardzo trudno osiągalnej przy samodzielnym działaniu każdego z tych wykonawców. Na potrzeby wykazania działania sprzecznego z prawem jak i z dobrymi obyczajami Izba przywołała okoliczność zastosowania w postępowaniu mechanizmu z rozdziału XVIII Specyfikacji Warunków Zamówienia. Zamawiający, ustanawiając ograniczenie polegające na możliwości uzyskania zamówienia w maksymalnie jednej części przez jednego wykonawcę, działał w sposób zgodny z zasadami równego traktowania i uczciwej konkurencji, przewidzianymi w art. 16 pkt 1 ustawy PZP. Mechanizm ten Izba oceniła jako sprzyjający zwiększeniu dostępu do rynku, ograniczeniu ryzyka nadmiernej koncentracji i dopuszczeniu do realizacji zamówienia możliwie największej liczby niezależnych wykonawców. Do wskazanego ograniczenia nie dostosowały się jednak spółki grupy (...) , które – przy koordynacji działań – podzieliły pomiędzy siebie oferty tak, aby uniknąć zastosowania ograniczenia z rozdziału XVIII Specyfikacji Warunków Zamówienia. W ocenie składu orzekającego Izby z okoliczności sprawy jednoznacznie bowiem wynikało, że w postępowaniu spółki z grupy (...) koordynowały i współpracowały ze sobą w procesie ofertowania (co należało rozumieć szeroko). W swoich wyjaśnieniach nie wykazały też niezależności w przygotowywaniu ofert. Izba zwróciła przy tym uwagę na następujące okoliczności, które potwierdzały zarzut związany ze złożeniem oferty w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji. Po pierwsze były to okoliczności związane z osobami przygotowującymi oferty. Oferty w postępowaniu zostały podpisane przez następujące osoby: (...) S.A. – pan A. J. ; (...) S.A. – pani K. S. ; (...) sp. z o.o. – pani Z. W. . Uwagę Izby zwrócił fakt, że jedynie pani K. S. posłużyła się swoim służbowym adresem poczty elektronicznej w wypełnionym formularzu ofertowym. W formularzu ofertowym złożonym przez (...) sp. z o.o. przy osobie pani Z. W. został wskazany adres poczty elektronicznej, który wskazywał na to, że była to jej prywatna skrzynka, co należało potraktować jako sytuację osobliwą i niespotykaną. Było to tym bardziej zdumiewające w świetle polityki bezpieczeństwa informacji (...) sp. z o.o. i podjętych działań mających na celu bezpieczeństwo informacji, na które powoływał się (...) sp. z o.o. składając w postępowaniu wyjaśnienia rażąco niskiej ceny. Zdaniem Krajowej Izby Odwoławczej, równie niespotykane i zastanawiające było to, że pan A. J. w formularzu ofertowym wykonawcy wskazał ogólny adres poczty elektronicznej przypisany do spółki (...) S.A. Fakty te pośrednio wskazywały, że ww. osoby są pracownikami spółki (...) . Ustalenie potwierdzone zostało dowodami załączonymi do odwołania w sprawie o sygn. akt KIO 2686/25. I tak pani Z. W. , która w postępowaniu podpisała ofertę (...) sp. z o.o., wykazywała się zatrudnieniem na stanowisku Dyrektora ds. Ofertowania w (...) (dowód numer 5 do odwołania w sprawie KIO 2686/25). Fakt zatrudnienia pani (...) przez (...) S.A. na stanowisku eksperta ds. ofertowania w Dyrekcji (...) S.A. potwierdziło pełnomocnictwo do złożenia oferty (...) S.A. w tym postępowaniu. Z kolei pan A. J. legitymował się zatrudnieniem na stanowisku Dyrektora ds. Wycen w (...) , co potwierdził dowód numer 6 do odwołania w sprawie KIO 2686/25. Powyższe okoliczności potwierdzały, że trzy rzekomo niezależnie sporządzane oferty zostały przygotowywane przez pracowników (...) S.A. Tym samym stanowiska wykonawców z grupy (...) wskazujące na przygotowanie ofert w autonomicznych i niezależnych od siebie zespołach okazały się bardzo wątpliwe. Kolejne argumenty wskazane przez odwołujących w sprawie KIO 2686/25 (również przystępujących po stronie odwołującego w sprawie KIO 2678/25) ostatecznie podważyły stanowiska wykonawców z grupy (...) . Jak wykazali wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k. oraz (...) sp. z o.o. pani Z. W. miała pełnomocnictwo stałe do reprezentowania (...) S.A. i w lutym 2025 roku (a więc kiedy była już z pewnością przygotowywana oferta w postępowaniu, albowiem pierwotny termin składania ofert był ustalony na 27 stycznia 2025 roku) wspólnie z panią K. S. złożyły ofertę dla (...) S.A. w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego pn. Budowa linii 400 kV C. – G. : Odcinek I – od SE C. do słupa nr 64 (łącznie ze słupem), numer postępowania: (...) (dowód numer 7 do odwołania w sprawie KIO 2686/25). W tym samym czasie tj. luty 2025 roku pani Z. W. z konta (...) złożyła ofertę dla konsorcjum (...) sp. z o.o. i (...) S.A. Obok niej pełnomocnikiem (...) sp. z o.o. był pan A. J. . Ponadto skład orzekający wziął pod uwagę dowody złożone na posiedzeniu przez odwołującego w sprawie KIO 2686/25, obejmujące formularze ofertowe składane przez wykonawcę (...) S.A. w siedmiu różnych postępowaniach wraz z pełnomocnictwami z lat 2022-2025. Z dowodów tych wynikało, że w sytuacji składania ofert samodzielnie wykonawcę (...) S.A. reprezentują w tym procesie inne osoby niż ta, która podpisała ofertę ostatecznie w tym postępowaniu. Po drugie : podobieństwa ofert ww. wykonawców, zarówno pod względem warstwy merytorycznej, jak i pod kątem graficznym jednoznacznie wskazywały na skoordynowane przygotowywanie ofert. I tak skład orzekający Izby ustalił, że wszystkie spółki z grupy (...) korzystały dokładnie z tych samych podmiotów udostępniających zasoby ( (...) spółka akcyjna, (...) spółka akcyjna jak i Ż. K. ) i w takim samym zakresie. Zgodnie z zapatrywaniami Izby natomiast tożsamość źródła zasobów – zarówno co do zakresu, jak i formy – wyklucza przypadkowość ich wskazania. Trudno bowiem uznać, że trzy powiązane kapitałowo spółki, startujące w ramach tego samego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, niezależnie i bez wiedzy o działaniach pozostałych, sięgnęłyby po identyczne wsparcie zewnętrzne. Przygotowanie ofert z wykorzystaniem podmiotów trzecich wymagało też aktywnej współpracy i to zarówno po stronie spółek z grupy (...) , jak i po stronie podmiotów udostępniających zasoby. Nie sposób też przyjąć, że podmioty udostępniające swoje zasoby niezależnie zaangażowały się równolegle w trzy oferty, bez pełnej świadomości ich wzajemnego powiązania oraz celu, jaki miały realizować. Izba wywodziła też, że składanie przez te same podmioty analogicznych dokumentów na rzecz trzech różnych wykonawców nie mogło stanowić tylko przejawu współpracy, lecz przede wszystkim potwierdzało istnienie szerszego, skoordynowanego planu działania. Podmioty udostępniające zasoby, jak i poszczególne spółki z grupy (...) musiały mieć bowiem świadomość, że przygotowywane oferty nie będą/nie mogły ze sobą konkurować. Ich rolą było raczej umożliwienie udziału wszystkich trzech spółek w różnych częściach postępowania, z wykorzystaniem jednego zaplecza technicznego – co Izba potraktowała jako kolejny dowód na uzgodniony charakter tego działania. Dalej skład orzekający Izby zwrócił uwagę, że wszyscy trzej wykonawcy z grupy (...) przyjęli bardzo zbliżony, niemal identyczny sposób uporządkowania załączników do oferty oraz ich nazewnictwa. Dokumenty zostały uporządkowane w dokładnie takiej samej kolejności. Przy czym (...) S.A., który jako jedyny składał wyjaśnienia (self-cleaning), oznaczył te wyjaśnienia jako załączniki 1a i 1b. Nie zaburzało to numeracji przyjętej przez wszystkie spółki z tej grupy. W wyjaśnieniach z 5 maja 2025 roku spółki wskazały na okoliczności, które miały uzasadniać powyżej wskazane podobieństwa, tj. na czerpanie nawzajem ze swoich wzorców wypracowanych w ramach prowadzonej działalności. Podkreślono też, że szczególnie spółki z grupy kapitałowej wzorują się na praktyce (...) . Odwołujący w sprawie KIO 2686/25 podważyli jednak ten argument przez wykazanie, że w postępowaniach toczonych w zbliżonym czasie do przedmiotowego (...) S.A. składając oferty stosował inne nazewnictwo załączników w ofercie. Na potwierdzenie tego zaprezentowany został opis załączników do oferty (...) S.A. w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego pn. Budowa linii 400 kV relacji T. - nacięcie linii J. ( R. , Część II: Budowa linii 400 kV relacji T. - nacięcie linii J. ( R. - Odcinek II Linii, nr. ref. (...) (oferta składana w kwietniu 2025 roku) oraz opis załączników do oferty (...) S.A. w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego pn. Budowa linii 400 kV C. – G. Odcinek I – od SE C. do słupa nr 64 (łącznie ze słupem), numer postępowania (...) (oferta składana w lutym 2025 roku). Powyższe argumenty potwierdziły, że (...) S.A. stosował różnorodne nazewnictwo i sposób uporządkowania załączników w toku różnych postępowań. W opinii Izby nie potwierdził się zatem argument o stosowaniu ( co do zasady ) wzorca (...) S.A. Jako drugi argument w pismach z 5 maja 2025 roku spółki z grupy (...) wskazały, że tożsamość nazewnictwa załączników wynikała z przyjęcia nazewnictwa plików zastosowanego przez podmioty udostępniające zasoby. Po pierwsze przyjmując, że nazewnictwo plików zostało zapoczątkowane przez podmioty udostępniające zasoby, to faktycznie można było stwierdzić zbieżność w nazewnictwie plików. Przy czym wbrew powyższym twierdzeniom, spółki z grupy (...) przyjęły nazewnictwo odmienne od wzoru narzuconego przez podmioty udostępniające zasoby. Co więcej wszystkie trzy „wyłamały się” z tego wzorca w ten sam sposób. Otóż wszystkie podmioty udostępniające zasoby nazywały pliki według następującego schematu: nazwa spółki_nazwa dokumentu, czyli np. alterga_krs, kancelaria_jedz. Natomiast każda ze spółek z grupy (...) , które w wyjaśnieniach twierdziły, że nazewnictwo zostało zapoczątkowane przez te podmioty, nazwała pliki dotyczące siebie według wzoru nazwa pliku_nazwa spółki np. (...) . Tym samym każda ze spółek (...) nazwała dokumenty dotyczące siebie według tego samego wzorca, który jednocześnie był inny od wzorca zapoczątkowanego przez podmioty udostępniające zasoby. Przyjmując te wyjaśnienia trzeba byłoby uznać, że każda z tych spółek w niezależny sposób uznała, że dokona uporządkowania załączników w ten sam sposób, przyjmie nazewnictwo zastosowane przez podmioty udostepniające zasoby i jednocześnie każda niezależnie zmieniła wzór nazewnictwa plików w tych samych miejscach, w ten sam sposób. W ocenie składu orzekającego Krajowej Izby Odwoławczej nie można tego było uznać za prawdopodobne. Co więcej, dwa przytoczone powyżej argumenty z pism z 5 maja 2025 roku wzajemnie się wykluczały, ponieważ albo spółki korzystały z jakiegoś znanego wszystkim w grupie kapitałowej narzuconego wzorca nazewnictwa plików albo to nazewnictwo zostało narzucone przez podmioty udostępniające zasoby. Na posiedzeniu przed Izbą odwołujący w sprawie KIO 2686/25 wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o (...) sp. k. oraz (...) sp. z o.o. złożyli dowód w postaci wydruku prezentacji opracowanej przez nich, zatytułowanej „Dwa poziomy zmowy przetargowej”, który został przedstawiony w dwóch wersjach (z komentarzami i bez komentarzy). Dowód ten szczegółowo zestawiał i opisywał podobieństwa występujące w ofertach trzech wykonawców z grupy (...) : literówki, niestandardowe stosowanie znaków interpunkcyjnych czy sposoby wypełnienia poszczególnych fragmentów w składanych dokumentach. Podobieństw tych nie można było wytłumaczyć inaczej, niż skoordynowaniem procesu przygotowania i złożenia ofert przez wszystkich ww. wykonawców. W przedmiotowym dowodzie zostały wykazane następujące podobieństwa w formularzach ofertowych i załącznikach do nich: 1) dotyczące pkt I formularzy ofertowych: - we wszystkich wypełnionych przez tych wykonawców formularzach ofertowych dane wykonawców (firmy spółek, adresy, dane osób uprawnionych do kontaktu z zamawiającym) zostały wpisane wielkimi literami mimo tego, że formularz tego nie wymagał, ani nie dokonywał tego automatycznie; - we wszystkich trzech ofertach między firmą spółki a numerem NIP znajdował się dodatkowy odstęp mimo, że formularz nie wymagał zachowania odstępu między tymi danymi, a użycie tylko jednego „enter” między firmą spółki a numerem NIP spowodowałoby pojedynczy odstęp co oznaczało to, że każdy z wykonawców użył w tym samym miejscu podwójnego odstępu; - we wszystkich trzech ofertach w sekcji „NIP” dodano również numer REGON mimo, że formularz tego nie wymagał; - w żadnej ofercie nie został podany numer telefonu pod adresem mimo, że formularz ofertowy wymagał podania numeru telefonu także w tym miejscu; - we wszystkich ofertach w podsekcji „e-mail” po zwrocie E-MAIL postawiono kropkę mimo, że po tym wyrazie, zgodnie z regułami poprawności językowej, nie stawia się kropki; 2) dotyczące pkt II formularzy ofertowych: - we wszystkich ofertach w ust. 4 elementy, które zostały uzupełnione przez wykonawcę były pogrubione, mimo że formularz ofertowy tego nie wymagał, ani nie dokonywał tego pogrubienia automatycznie; - we wszystkich ofertach w ust. 7 można było dostrzec następujące podobieństwa: po firmie spółki wykonującej prace projektowe postawiono średnik, a po adresie w nawiasie dodano sformułowanie „( (...) )”, tj. nazwę budynku, w którym mieści się siedziba (...) S.A. - to jednak sformułowanie to nie zostało użyte ani w KRS podmiotu, ani w udostępnieniu zasobów, a jednak każdy z trzech wykonawców z grupy (...) dopisał informację dotyczącą nazwy budynku w ten sam sposób; - w przymiotniku złożonym „budowlano- montażowym” dodano odstęp, po nazwie (...) S.A. postawiono średnik, a po adresie a przed kodem pocztowym – przecinek; 3) w pkt III formularzy cenowych w każdej ofercie w ust. 2 w taki sam sposób wykreślono wykropkowane miejsca; 4) w listach załączników do ofert: - we wszystkich formularzach błędnie zapisano wyraz „pełnomocnictwo” (popełniono ten sam błąd w każdym przypadku, zapisano bowiem „pełnomocnmictwo”), a w ocenie składu orzekającego w zasadzie nieprawdopodobne było, aby w trzech niezależnie sporządzanych dokumentach, trzy autonomicznie działające zespoły przygotowujące oferty mogły popełnić dokładnie taką samą literówkę; - we wszystkich trzech listach załączników użyto tego samego skrótu (...) ; - we wszystkich formularzach wymieniono te same załączniki; 5) w oświadczeniach wykonawcy/wykonawców wspólnie ubiegającego się o udzielenie zamówienia przygotowanych na wzorze stanowiącym załącznik numer 10 do części III Specyfikacji Warunków Zamówienia w punkcie 1) link do informacji z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego został zapisany w ten sam sposób tj. tą sama czcionką, kursywą i tym samym kolorem czcionki. Krajowa Izba Odwoławcza doszła zatem do przekonania, że powyżej przedstawione okoliczności potwierdziły, że spółki z grupy (...) nie przygotowywały swoich ofert samodzielnie, porozumiewały się w zakresie kształtu swoich ofert, dostępnych zasobów podmiotów trzecich, a więc ostatecznie nie złożyły autonomicznych ofert. W załączonej do wyjaśnień z 5 maja 2025 roku opinii prawnej z 5 lutego 2025 roku zawarto jednoznaczne stanowisko dotyczące konieczności zachowania pełnej niezależności i braku kontaktu pomiędzy spółkami wchodzącymi w skład grupy (...) na czas trwania postępowania. W opinii tej wskazano wprost, że: kluczowe jest zatem, w przypadku podjęcia ostatecznej decyzji o składaniu swojej samodzielnej oferty przez spółki wchodzące w skład Grupy Kapitałowej (...) , by spółki te jako autonomiczni wykonawcy w postępowaniu, przygotowywali swoje oferty samodzielnie, bez porozumiewania się w zakresie swojego uczestnictwa w postępowaniu i w zakresie wyceny swojej oferty – zasadne będzie wprowadzenie między spółkami na czas trwania postępowania „zasady chińskiego muru” (w celu maksymalnego ograniczenia przepływu informacji między spółkami z Grupy Kapitałowej (...) ) (str. 13 dokumentu). Podobne konkluzje pojawiły się we wnioskach do tej opinii (pkt 5, str. 20-21). Izba w pełnej rozciągłości zgodziła się z wnioskami płynącymi z tej opinii. Opinia ta nie tylko podała i potwierdziła ryzyka prawne związane z równoległym startem spółek powiązanych kapitałowo w jednym postępowaniu, ale również jasno określiła, jakie środki należało podjąć, aby uniknąć podejrzeń o niedozwolone porozumienie. Zastosowanie tzw. „chińskiego muru” miało na celu zabezpieczenie transparentności postępowania i faktyczne rozdzielenie przygotowania ofert pomiędzy podmiotami formalnie niezależnymi. Tymczasem Izba stanęła na stanowisku, że dokonana prze nią analiza złożonych ofert, ich zawartości oraz sposobu przygotowania i złożenia dokumentów jednoznacznie wskazywała, że wykonawcy z grupy (...) nie zastosowali się do powyższych zaleceń. W efekcie wnioski płynące z opinii prawnej nie tylko nie zostały wdrożone, ale wręcz potwierdzały, że osoby odpowiedzialne po stronie wykonawców z grupy (...) miały pełną świadomość ryzyka naruszenia przepisów i celowo zignorowały wskazane środki ostrożności. Zignorowanie zaleceń opinii prawnej dotyczących wprowadzenia „chińskiego muru” między wykonawcami oraz brak jednoznacznych dowodów rozdzielenia procesów przygotowania ofert wskazywały wprost na zawarcie niedozwolonego porozumienia mającego zakłócenie konkurencji, oraz w celu uzyskania wszystkich części zamówienia. Izba przypomniała też, że wykonawcy z grupy (...) pierwotnie złożyli oświadczenia dotyczące przynależności do grupy kapitałowej, w których oświadczyli, że nie przynależą do tej samej grupy kapitałowej, modyfikując treść tego oświadczenia w stosunku do wzoru stanowiącego załącznik numer 4 do części III Specyfikacji Warunków Zamówienia, w ten sposób, że ograniczyli to oświadczenie tylko do jednej części zamówienia (oświadczenia z 12 maja 2025 roku). Abstrahując już od tego, że koncepcja i sposób złożenia ww. oświadczeń stanowiły kolejny dowód potwierdzający okoliczność współpracy wykonawców w przygotowaniu ofert i dokumentów w postępowaniu, to jednak należało podkreślić, że zamawiający na tak złożone oświadczenia zareagował prawidłowo, ponieważ wezwał wykonawców z grupy (...) do ich uzupełnienia w trybie art. 128 ust. 1 ustawy PZP, wskazując, że ww. oświadczenie powinno obejmować całe postępowanie, nie zaś jego pojedynczą część. W odpowiedzi na wezwania wykonawcy złożyli oświadczenia z 11 czerwca 2025 roku w których poinformowali już o przynależności do tej samej grupy kapitałowej. Ponadto wykonawcy z grupy (...) złożyli w tym samym czasie tj. 11 czerwca 2025 roku pisma z wyjaśnieniami, w których przedstawili po raz kolejny argumentacje, która miała potwierdzać, że postąpili zgodnie z przepisami składając oferty w postępowaniu. Argumentacja ta była analogiczna jak w wyjaśnieniach z 5 maja 2025 roku. Co więcej, do tych wyjaśnień wykonawcy załączyli dokumenty, które miały potwierdzać, że działali oni autonomicznie i nie współpracowali ze sobą przy przygotowaniu ofert i dokumentów w postępowaniu. Izba uznała, że dokumenty te nie potwierdziły okoliczności wskazywanych przez wykonawców z grupy (...) . W ocenie Izby Odwoławczej miały one charakter następczy w stosunku do wezwań dotyczących uzupełnienia oświadczeń o przynależności do tej samej grupy kapitałowej i zostały złożone na potrzeby uzasadnienia okoliczności faktycznych i prawnych związanych z uzupełnionymi oświadczeniami o przynależności do tej samej grupy kapitałowej, które w swojej treści jak i co do meritum różniły się w stosunku do oświadczeń pierwotnych. Dokumenty załączone do wyjaśnień z 11 czerwca 2025 roku nie potwierdzały, że wykonawcy z grupy (...) stosowali wspomnianą w opinii prawnej z 5 lutego 2025 roku zasadę „chińskiego muru” przez cały okres przypadający na proces przygotowania i złożenia ofert oraz później w procesie składania kolejnych dokumentów w trakcie trwania postępowania. Tymczasem odwołujący oraz wykonawcy przystępujący po ich stronie przedstawili spójną, wiarygodną i wynikową argumentację, która została poparta adekwatnymi dowodami, potwierdzającą, że wykonawcy z grupy (...) złożyli swoje oferty w postępowaniu w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji o którym mowa w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Izba przyjęła, że w konsekwencji powyższego doszło do sytuacji, w której grupa kapitałowa uzyskała całość zamówienia (wszystkie części) pomimo formalnego zakazu udzielenia więcej niż jednej części jednemu wykonawcy. Takie działanie, choć formalnie rozproszone, powinno zostać ocenione funkcjonalnie, przez pryzmat skutku rynkowego i skutkować uznaniem ofert tych wykonawców za złożone w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji, a w konsekwencji – ich odrzuceniem na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy PZP. Co więcej przyjęty przez spółki z grupy (...) modus operandi miał bezpośredni skutek na innych wykonawców biorących udział w postępowaniu. Pozostali wykonawcy działali bowiem w innej konfiguracji podmiotowej niż spółki z grupy (...) . Innymi słowy, mechanizm złożenia trzech oddzielnych ofert przez trzy formalnie niezależne podmioty należące do tej samej grupy kapitałowej był unikalny i pozwolił im na złożenie ofert na wszystkie części zamówienia, przy jednoczesnym formalnym przestrzeganiu ograniczenia wskazanego w punkcie XVIII Specyfikacji Warunków Zamówienia. Dla porównania, wszyscy inni wykonawcy, którzy chcieli ubiegać się o więcej, niż jedną część zamówienia, złożyli oferty w identycznym składzie podmiotowym na każdą z tych części. Byli to m.in.: trzej odwołujący, wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) S. A., (...) S.A., czy wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp z o.o., (...) S.A. Tym samym w przekonaniu Izby można było uznać, że wszyscy wskazani powyżej wykonawcy, znając literalne brzmienie Specyfikacji Warunków Zamówienia, działali w oparciu o założenie, że – nawet przy maksymalnym powodzeniu – mogą realnie liczyć co najwyżej na udzielenie jednej części zamówienia. Wreszcie, na potrzeby wykazania działania sprzecznego z dobrymi obyczajami – w szczególności z zasadą uczciwości kupieckiej – skład orzekający Izby podkreślił, że spółki z grupy (...) składając oferty dopuściły się nieuczciwego współzawodnictwa gospodarczego. Działając w ramach jednej grupy kapitałowej skoordynowały bowiem swoje oferty w sposób umożliwiający im uniknięcie wewnętrznej konkurencji, a tym samym stworzenie warunków do sztucznego podziału rynku zamówienia publicznego. Praktyka ta prowadziła do uzyskania przez spółki z grupy (...) istotnej przewagi konkurencyjnej, wynikającej z możliwości całościowej optymalizacji realizacji trzech sąsiadujących ze sobą odcinków inwestycji. W praktyce oznaczało to, że wykonując równolegle trzy kontrakty, wykonawcy ci mogli znacząco obniżyć swoje koszty operacyjne m. in. przez: - wspólne wykorzystywanie zaplecza magazynowego i sprzętowego, - elastyczne zarządzanie personelem i przerzucanie brygad roboczych pomiędzy placami budowy, - redukcję kosztów ogólnych i administracyjnych, - uzyskanie korzystniejszych warunków zakupowych dzięki zwiększonej sile negocjacyjnej wobec dostawców materiałów i usług. Według zapatrywania Izby na tle powyższego szczególnego znaczenia nabierał fakt, że jedynym kryterium oceny ofert w każdej części postępowania była cena. Tym samym ww. wykonawcy dzięki synergii wynikającej z realizacji wszystkich trzech części postępowania, mogli zaoferować ceny nierealne do osiągnięcia przez niezależnych wykonawców, kalkulujących ofertę wyłącznie w odniesieniu do jednej części zamówienia. Krajowa Izba Odwoławcza stanęła na stanowisku, że opisana sytuacja prowadziła do uprzywilejowania spółek z grupy (...) kosztem innych wykonawców, działających w warunkach konkurencji, bez możliwości wykorzystania efektów skali i wewnętrznej koordynacji. Tym samym działanie to należało uznać za sprzeczne z dobrymi obyczajami w rozumieniu art. 3 ust. 1 u.z.n.k., ponieważ naruszało zasady lojalnego współzawodnictwa i zakłócało równowagę konkurencyjną w postępowaniu, a tym samym utrudniało innym wykonawcom dostęp do zamówienia (art. 15 ust. 1 u.z.n.k.). Zamawiający oraz wykonawcy z grupy (...) , którzy przystąpili po jego stronie argumentowali, że wbrew twierdzeniom odwołującego, postanowienia rozdziału XVIII Specyfikacji Warunków Zamówienia nie zabraniały składania ofert na poszczególne części zamówienia spółkom pozostającym w jednej grupie kapitałowej. Ponadto zwracali uwagę, że zakaz złożenia ofert przez podmioty należące do jednej grupy kapitałowej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego nie wynikał z żadnej części Specyfikacji Warunków Zamówienia i ogłoszenia o zamówieniu, a zamawiający ograniczył jedynie liczbę części, na którą udzieli zamówienia jednemu wykonawcy, i to ograniczenie nie obejmowało osobnych podmiotów (wykonawców), należących do jednej grupy kapitałowej. Odnosząc się do powyższej argumentacji Izba stwierdziła, że odwołanie nie koncentrowało się na zarzutach związanych z koniecznością odrzucenia ofert wykonawców z grupy (...) z powodu niezgodności ich treści z warunkami zamówienia. Zarzuty dotyczyły przede wszystkim odrzucenia ofert tych wykonawców z innych przesłanek. Ponadto żeby uznać, że oferta została złożona w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji nie jest konieczne do tego postanowienie zawarte w Specyfikacji Warunków Zamówienia, wskazujące czy też przypominające wykonawcom, że oferta złożona w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji zostanie odrzucona. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, mając na uwadze szeroko powyżej przedstawioną argumentację Izby, Izba uznała, że oferty złożone przez wykonawców z grupy (...) podlegały odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy PZP, co skutkowało uwzględnieniem zarzutu wskazanego w pkt 2 petitum odwołania. Izba zważyła też, że potwierdził się również zarzut podniesiony w punkcie 1 petitum odwołania. Izba wskazała, że argumentacja i ustalenia opisane powyżej w związku zarzutem naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy PZP miały zastosowanie również w zakresie przedmiotowego zarzutu. W tym kontekście skład orzekający Izby stwierdził, że uzgodnione lub skoordynowane działania wykonawców, zmierzające do podziału zamówienia pomiędzy podmioty wchodzące w skład tej samej grupy kapitałowej, można potraktować jako porozumienie ograniczające konkurencję, a tym samym wypełniające przesłankę wykluczenia z art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP. Uzasadniając powyższe, Izba zwróciła uwagę na stanowisko wynikające z komentarza Urzędu Zamówień Publicznych (red. H. Nowak, M. Winiarz, wydanie II) do art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP, które wprost odnosi się do mechanizmu obejścia warunków postępowania ustanowionych przez zamawiającego co do maksymalnej liczby składanych ofert przez spółki należące do tej samej grupy kapitałowej: „ D. legis przepisu art. 108 ust. 1 pkt 5 Pzp jest przeciwdziałanie porozumieniom mającym na celu wyeliminowanie, ograniczenie lub w inny sposób naruszenie konkurencji. Przenosząc powyższe na grunt ofert częściowych, należy stwierdzić, że zakazane są więc tylko takie przypadki złożenia ofert częściowych przez członków grupy kapitałowej, które mogą zakłócić konkurencję. Wydaje się, że co do zasady możemy mieć do czynienia z dwoma takimi przypadkami. Pierwszy, gdy dochodzi do złożenia ofert przez członków grupy na tę samą część zamówienia. Drugi, gdy w przypadku ustanowienia przez zamawiającego limitu liczby ofert częściowych na podstawie art. 91 ust. 3 Pzp łączna liczba ofert częściowych złożonych przez członków grupy kapitałowej przewyższa ten limit. W tym drugim wypadku zachowania członków grupy kapitałowej wskazują na zawarcie porozumienia, którego celem jest obejście ustanowionego przez zamawiającego ograniczenia i zapewnienie sobie udziału w większej liczbie części zamówienia, niż to przewidział zamawiający. Takie zachowanie zaburza konkurencję i w konsekwencji prowadzi do naruszenia zasady uczciwej konkurencji .” W dalszej kolejności skład orzekający Izby zgodził się z argumentacja podaną w wyroku z 23 kwietnia 2018 roku sygn. akt XXIII Ga 1921/17, w którym Sąd Okręgowy stwierdził: „ W konsekwencji, nie można wykluczyć a priori (a tak czyni PUZP) również takiej sytuacji, kiedy podmioty należące do wspólnej grupy kapitałowej składając oferty na różne części w danym zamówieniu (jak w niniejszej sprawie), podejmują działania, które mogą prowadzić do zakłócenia konkurencji w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Akceptacja stanowiska Prezesa UZP oznaczałoby przyzwolenie Sądu Okręgowego na obejście ograniczeń istniejących w art. 36 aa ustawy Pzp . W celu unaocznienia zagrożeń jakie mogą powstać w takiej sytuacji, Sąd Okręgowy podaje hipotetyczny przykład: Wystarczyłoby, aby jeden podmiot powołał 14 spółek celowych (ten podmiot miałby 100% udziałów w każdej z nich), a spółki te ubiegałaby się - każda - na inną część zamówienia. Gdyby oferta każdej z tych spółek okazała się najkorzystniejsza to jedna grupa kapitałowa wykonywałaby de facto całość zamówienia, a podział na części z ograniczeniem do dwóch (jak w tym wypadku) byłby fikcją .” Krajowa Izba Odwoławcza zwróciła uwagę, że co prawda ww. wyrok zapadł we wcześniejszym stanie prawnym i dotyczył przepisów ustawy z 2004 roku, jednakże argumentacja przedstawiona przez Sąd pozostaje nadal aktualna. Różnica pomiędzy aktualnie obowiązującą ustawą a ustawą z 2004 roku w materii dotykającej przedmiotowej sprawy sprowadza się do tego, że przesłanka wykluczenia wykonawcy określona obecnie w art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP, w ustawie z 2004 roku funkcjonowała pod dwoma przepisami (ówczesny art. 24 ust. 1 pkt 20 i 23 ustawy Prawo zamówień publicznych z 2004 roku). Sąd w przedmiotowym orzeczeniu wyraźnie potwierdził, że nie można wykluczyć a priori takiej sytuacji, kiedy podmioty należące do wspólnej grupy kapitałowej składając oferty na różne części w danym zamówieniu, podejmują działania, które mogą prowadzić do zakłócenia konkurencji w postępowaniu. Stanowisko sądu pozostaje aktualne również w obecnym stanie prawnym, tym samym zdaniem Izby nie można z góry założyć, że wykonawcy funkcjonujący w jednej grupie kapitałowej nie mogą podlegać wykluczeniu na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP, jeśli złożą oferty w różnych częściach tego samego zamówienia. Izba stwierdziła, że każdą tego typu sprawę należy oceniać indywidualnie, mając na uwadze dokonane ustalenia, stanowiska stron i uczestników oraz zebrany w sprawie materiał dowodowy. Mając na uwadze powyżej wskazane wytyczne Izba uznała, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy wystąpiły wiarygodne przesłanki wskazujące na zawarcie porozumienia przez wykonawców z grupy (...) , którzy należąc do tej samej grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy z 16 lutego 2007 roku o ochronie konkurencji i konsumentów , złożyli oferty częściowe, a przy tym nie wykazali, że przygotowali te oferty niezależnie od siebie. W dalszej kolejności Izba zwróciła uwagę na opinię z 31 marca 2025 roku, załączoną do wyjaśnień z 5 maja 2025 roku, zwaną dalej jako „memorandum”. Dla przypomnienia skład orzekający Izby wskazał, że wykonawcy z grupy (...) do wyjaśnień z 5 maja 2025 roku załączyli dwie opinie (z 5 lutego 2025 roku oraz memorandum). Analizując obie opinie można było stwierdzić, że nie były one ze sobą do końca spójne. O ile opinia z 5 lutego 2025 roku wskazywała na konieczność stosowania zasady „chińskiego muru” polegającej na tym, aby wykonawcy składali oferty w sposób autonomiczny, niezależnie od siebie, o tyle memorandum zdawało się stwierdzać, że wykonawcy należący do jednej grupy kapitałowej nie mogą zawrzeć porozumienia zakłócającego konkurencję, o którym mowa w art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP. Podobną argumentację wykonawcy ci przedstawili w piśmie procesowym złożonym w postępowaniu. Argumentacja ta opierała się głównie na orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a przede wszystkim na wyroku TSUE z 15 września 2022 roku w sprawie E. - Ł. , C-416/21. W ocenie Składu Orzekającego Izby przystępujący z grupy (...) wyciągnęli zbyt daleko idące wnioski ze wskazanego orzeczenia. Zgodnie z punktem 50 uzasadnienia tego wyroku „ W niniejszej sprawie należy zauważyć, jak wskazuje Komisja Europejska, że w przypadku takim jak rozpatrywany w postępowaniu głównym nie można uznać, iż dwóch wykonawców, którzy co do zasady występują pod postacią jednej i tej samej osoby do celów podejmowania decyzji, mogło zawrzeć między sobą 'porozumienia', ponieważ nie wydaje się, aby istniały tu dwie odrębne wole, które mogłyby być zbieżne. Do sądu odsyłającego należy jednak zbadanie, czy z uwagi na związek pomiędzy J a K. R. jest możliwe, by zawierali oni takie porozumienia w celu zakłócenia konkurencji. Jeśli tak nie jest, fakultatywna podstawa wykluczenia przewidziana w art. 57 ust. 4 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy 2014/24 nie może mieć zastosowania do ich sytuacji.” Co prawda Trybunał w początkowym fragmencie powyżej cytowanego uzasadnienia stwierdza, że Komisja Europejska wskazuje, że nie można uznać, iż dwóch wykonawców, którzy co do zasady występują pod postacią jednej i tej samej osoby do celów podejmowania decyzji, mogło zawrzeć między sobą 'porozumienia', ponieważ nie wydaje się, aby istniały tu dwie odrębne wole, które mogłyby być zbieżne, jednakże jak podkreśliła Izba - nie można było poprzestać tylko na tym fragmencie cytowanego uzasadnienia. W dalszej jego części Trybunał wskazuje bowiem, że to jednak sąd krajowy ma dokonać weryfikacji i oceny, czy rozpatrywane w postępowaniu oferty zostały złożone w sposób autonomiczny i niezależny. Dopiero jeśli sąd odsyłający uzna, że tak nie jest, podstawa wykluczenia przewidziana w art. 57 ust. 4 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy 2014/24 nie może mieć zastosowania do ich sytuacji. Jak wskazano powyżej, Izba w okolicznościach przedmiotowej sprawy stwierdziła, że wykonawcy z grupy (...) zawarli porozumienie w celu zakłócenia konkurencji w związku z tym miała wobec nich zastosowanie przesłanka wykluczenia. Ponadto w punkcie 51 przedmiotowego uzasadnienia Trybunał stwierdził, że art. 57 ust. 4 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy 2014/24 w zw. z art. 80 ust. 1 akapit trzeci dyrektywy 2014/25 należy interpretować w ten sposób, że fakultatywna podstawa wykluczenia określona w art. 57 ust. 4 akapit pierwszy lit. d) dotyczy sytuacji, w których istnieją wystarczająco wiarygodne przesłanki pozwalające uznać, że wykonawcy zawarli porozumienie zakazane na mocy art. 101 TFUE, lecz nie jest ograniczona jedynie do porozumień, o których mowa w tym postanowieniu. Tym samym Trybunał opowiedział się za koniecznością przyjęcia szerokiej wykładni art. 57 ust. 4 dyrektywy 2014/24, który przecież odnosi się do przepisów z zakresu zamówień publicznych i obejmuje większą ilość przypadków niż te wynikające z art. 101 TFUE, który dotyczy prawa antymonopolowego, a jego celem jest zwalczanie zachowań antykonkurencyjnych. Zdaniem składu orzekającego Izby przepis art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP nie sprzeciwia się też wykładni zawartej w wyroku C-416/21, ponieważ „przywilej koncernowy”, wywodzony z art. 101 TFUE, nie jest zasadą nadrzędną względem zasad i celów wynikających z przepisów dotyczących zamówień publicznych. Dodatkowo Trybunał w pkt 61, 62 i 63 omawianego wyroku w sposób niebudzący wątpliwości wskazał „Stwierdzenie że powiązania między oferentami miały wpływ na treść złożonych przez nich w tym samym postępowaniu ofert wystarczy bowiem do tego, by podmiot zamawiający nie mógł brać tych ofert pod uwagę, ponieważ - jeżeli pochodzą od powiązanych oferentów - oferty muszą zostać złożone w pełni samodzielnie i niezależnie (pkt 61). Uwagi te mają tym bardziej zastosowanie w sytuacji, gdy oferenci nie są po prostu powiązani, lecz tworzą jednostkę gospodarczą (pkt 62) oraz : Tym samym gdyby sąd odsyłający, po dokonaniu koniecznych weryfikacji i ocen, doszedł do wniosku, że rozpatrywane w postępowaniu głównym oferty nie zostały złożone w sposób autonomiczny i niezależny, art. 36 ust. 1 dyrektywy 2014/25 stoi na przeszkodzie udzieleniu spornego zamówienia oferentom, którzy złożyli takie oferty (pkt 63). Izba podkreśliła, że pomiędzy wykonawcami z grupy (...) stwierdzone zostały powiązania, które miały wpływ na treść złożonych przez nich w postępowaniu ofert, a oferty te nie zostały złożone w pełni samodzielnie i niezależnie, stąd zamawiający nie mógł ich brać pod uwagę, czyli zobowiązany był je odrzucić w związku z wykluczeniem wykonawców. Izba odniosła się także do dowodów złożonych na posiedzeniu przez przystępujących z grupy (...) . Dowody te dotyczyły przeprowadzonej przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych (UZP) kontroli uprzedniej postępowania Praca na linii kolejowej nr 7 Warszawa W. – D. na odcinku W. – O. – D. – L. , odcinek O. – L. w km 26,050 – 175,850, w zakresie części A, B i C o numerze (...) /P. Wniosek przystępujących w kontekście tych dowodów sprowadzał się do stwierdzenia, że Prezes UZP dokonał kontroli w postępowaniu, w którym miała miejsce analogiczna sytuacja związana ze złożeniem ofert przez wykonawców z grupy (...) , jednakże w wyniku kontroli nie zostały stwierdzone naruszenia. Jak ustaliła Izba informacje o wyniku kontroli zostały opatrzone datami 23 maja 2017 roku i 1 czerwca 2017 roku i dotyczyły postępowania wszczętego 9 grudnia 2015 roku. Dowody te nie mogły potwierdzić słuszności argumentacji przystępujących ponieważ w stanie prawnym obowiązującym w dniu wszczęcia postępowania przepisy ówcześnie obowiązującej ustawy Prawo zamówień publicznych z 2004 roku nie wskazywały na konieczność wykluczenia wykonawców w sytuacji, w której należąc do tej samej grupy kapitałowej złożyli oferty częściowe. Dopiero nowelizacja ustawy Prawo zamówień publicznych z 2004 , która weszła w życie 28 lipca 2016 roku odnosiła się do ofert częściowych w obowiązującym wtedy art. 24 ust. 2 pkt 5 ustawy PZP, który regulował przedmiotową materię. W celu unaocznienia różnic w treści wskazanego przepisu Izba zaprezentowała jego brzmienie przed i po nowelizacji (istotna różnica została wskazana przez pogrubienie): 1) art. 24 ust. 2 pkt 5 ustawy PZP z 2004 roku w wersji obowiązującej do 28 lipca 2016 roku: należąc do tej samej grupy kapitałowej, w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego 2007 roku o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, z późn. zm.), złożyli odrębne oferty lub wnioski o dopuszczenie do udziału w tym samym postępowaniu, chyba że wykażą, że istniejące między nimi powiązania nie prowadzą do zachwiania uczciwej konkurencji pomiędzy wykonawcami w postępowaniu o udzielenie zamówienia; 2) art. 24 ust. 2 pkt 5 ustawy PZP z 2004 roku w wersji obowiązującej od dnia 28 lipca 2016 roku:wykonawców, którzy należąc do tej samej grupy kapitałowej, w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego2007 roku o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2015 r. poz. 184, 1618 i 1634), złożyli odrębne oferty, oferty częściowe lub wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, chyba że wykażą, że istniejące między nimi powiązania nie prowadzą do zakłócenia konkurencji w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Izba wywodziła, że w momencie wszczęcia postępowania objętego kontrolą nie było przepisu nakładającego obowiązek wykluczenia wykonawców w sytuacji, w której należąc do tej samej grupy kapitałowej złożyli oferty częściowe. Tym samym Prezes UZP nie mógł stwierdzić naruszenie przepisów w tym zakresie. Izba uwzględniła zarzut naruszenia art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy PZP w zw. z art. 239 ust. 1 ustawy PZP wskazany w punkcie 1 petitum odwołania. W konsekwencji, podsumowując dotychczasowe ustalenia, Izba stwierdziła, że zamawiający powinien odrzucić oferty wykonawców (...) S.A., (...) S.A. i (...) sp. z o.o. na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy PZP oraz art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy PZP w zw. z art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP. Nie potwierdził się ostatni z zarzutów podniesionych w odwołaniu odnoszący się do zaniechania ujawnienia wykazów osób złożonych w ramach części 1 postępowania przez (...) S.A. oraz w ramach części 3 postępowania przez (...) sp. z o.o. W związku z powyższym Izba uznała, że odwołanie podlegało uwzględnieniu w części odnoszącej się do zarzutów podniesionych w punktach 1 i 2 petitum odwołania i na podstawie art. 553 zdanie pierwsze ustawy PZP orzekła jak w sentencji. Zgodnie bowiem z treścią art. 554 ust. 2 pkt 1 ustawy PZP, Izba uwzględnia odwołanie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia. Potwierdzenie części zarzutów wskazanych w odwołaniu spowodowało, że w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy została wypełniona hipoteza normy prawnej wyrażonej w ww. przepisie, ponieważ zamawiający w sposób naruszający przepisy Prawa zamówień publicznych dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach zamówienia wybierając oferty, które powinny zostać odrzucone. Zgodnie z art. 575 ustawy PZP strony oraz uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku. Krajowa Izba Odwoławcza rozpatrzyła merytorycznie 3 zarzuty, przy czym 2 zarzuty znalazły potwierdzenie, natomiast 1 zarzut został oddalony. W konsekwencji Izba podzieliła koszty w części 1/3 na rzecz odwołującego i w części 2/3 na rzecz zamawiającego. O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła zatem stosownie do jego wyniku, na podstawie art. 557 ustawy PZP, art. 574 ustawy PZP i art. 575 ustawy PZP oraz § 5 pkt 1 i pkt 2 lit. b w zw. z § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 roku poz. 2437). KIO 2686/25 Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz stanowiska stron i uczestników postępowania odwoławczego Izba uznała, że odwołanie wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. zasługiwało na uwzględnienie. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Izba przytoczyła argumentację tożsamą, jak w przypadku rozważań poczynionych w odniesieniu zarzutów zawartych w punktach 1 i 2 odwołania o sygn. akt (...) 25, tj. uznając, że zamawiający powinien odrzucić oferty wykonawców (...) S.A., (...) S.A. i (...) sp. z o.o. na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy PZP oraz art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy PZP w zw. z art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP. W konsekwencji Krajowa Izba Odwoławcza o kosztach tego postępowania odwoławczego orzekła stosownie do jego wyniku, na podstawie art. 557 ustawy PZP i art. 575 ustawy PZP oraz § 5 pkt 1 i 2 lit. b w zw. z § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania, obciążając nimi zamawiającego. KIO 2701/25 Kolejno Izba uznała, że odwołanie wykonawcy (...) sp. z o.o. częściowo zasługiwało na uwzględnienie. Mając na uwadze argumentację szeroko przedstawioną już powyżej, tj. dotyczącą rozważań poczynionych w odniesieniu zarzutów odwołania o sygn. akt (...) 25 Izba uznała, że oferty złożone przez wykonawców z grupy (...) podlegały odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy PZP oraz art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy PZP w zw. z art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP, co skutkowało uwzględnieniem zarzutu wskazanego w punktach 4 i 5 petitum odwołania oraz zarzutów wynikowych w stosunku do tych zarzutów, czyli zarzutów oznaczonych punktami 9, 10 i 11. Izba oddaliła natomiast zarzut podniesiony w 6 petitum odwołania. W ramach tego zarzutu odwołujący wskazał, że informacje przekazane przez wykonawców z grupy (...) wprowadzały zamawiającego w błąd, zostały podane w wyniku zamierzonego działania, a co najmniej w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa oraz miały istotny wpływ na decyzje zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Skład orzekający uznał, że odwołanie skupiało się przede wszystkim na okolicznościach opisanych w ramach zarzutów z punktów 4 i 5. Izba uwzględniła te zarzuty, w tym zarzut najdalej idący wykluczenia wykonawców z grupy (...) na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP. Przedmiotowy przepis dotyczy obligatoryjnej przesłanki wykluczenia wykonawcy i w ramach jego zakresu zawierały się wszystkie okoliczności wskazane przez odwołującego, jako uzasadnienie zarzutu z punktu 6. Tym samym uwzględnienie zarzutu naruszenia art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP skonsumowało wszystkie okoliczności składające się na uzasadnienie zarzutu z punktu 6, stąd skład orzekający nie znalazł powodów do uznania, że w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy doszło jeszcze dodatkowo do naruszenia art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy PZP. Izba oddaliła również zarzuty wskazane w punktach 1-3 petitum odwołania. Skład orzekający wskazał, że w związku z uwzględnieniem zarzutów z punktów 4 i 5, rozstrzygnięcie trzech pierwszych zarzutów pozostawało bez wpływu na wynik postępowania. Tym samym już z tego powodu zarzuty te podlegały oddaleniu. Skład orzekający odniósł się też do dokonanych przez wykonawców z grupy (...) zastrzeżeń tajemnicy przedsiębiorstwa w odniesieniu do każdego dokumentu i każdej informacji wskazując, iż ich pisma dotyczące tych zastrzeżeń zawierały szczegółowe uzasadnienie ich zasadności w czasie do tego przeznaczonym i w formie do tego odpowiedniej. Tym samym Izba oddaliła zarzuty naruszenia art. 18 ust. w zw. z art. 11 ust. 2 (...) wskazane w punktach 1-3. Ostatnie dwa zarzuty oznaczone punktami 7 i 8 dotyczyły oferty konsorcjum (...) . Izba w zakresie tych zarzutów przychyliła się do stanowiska zamawiającego, który wskazywał, że przedmiotowe zarzuty należy uznać za przedwczesne. W konsekwencji Izba nie rozpatrzyła merytorycznie tych zarzutów i oddaliła je jako przedwczesne. W związku z powyższym Izba uznała, że odwołanie podlegało uwzględnieniu w części odnoszącej się do zarzutów podniesionych w punktach 4, 5, 9, 10 i 11 petitum odwołania i na podstawie art. 553 zdanie pierwsze ustawy PZP orzekła jak w sentencji. Odnośnie kosztów postępowania odwoławczego, z uwagi na merytoryczne rozpoznanie 11 zarzutów, przy uwzględnieniu 5, Izba na podstawie art. 575 ustawy PZP orzekła o tych kosztach w 1/2 części na rzecz odwołującego i w 1/2 części na rzecz zamawiającego. O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła zatem stosownie do jego wyniku, na podstawie art. 557 ustawy PZP, art. 574 ustawy PZP i art. 575 ustawy PZP oraz § 5 pkt 1 i pkt 2 lit. b w zw. z § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 roku poz. 2437). Zrelacjonowany powyżej wyrok Krajowej Izby Odwoławczej zaskarżyli przystępujący po stronie zamawiającego wykonawcy (...) sp. z o.o. (sygn. akt XXIII Zs 130/25), (...) S.A. (sygn. akt XXIII Zs 132/25) oraz (...) S.A. (sygn. akt XXIII Zs 133/25). Poniżej przedstawione zostaną zakresy zaskarżenia wywiedzione w poszczególnych skargach, zaś zarzuty oraz wnioski skarg zostaną ujęte łącznie, albowiem treść zarzutów i wniosków we wszystkich skargach była zbieżna. Skarżący (...) sp. z o.o. (sygn. akt XXIII Zs 130/25) zaskarżył w części wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 18 sierpnia 2025 roku, wydany w sprawach o sygn. akt KIO 2678/25, sygn. akt KIO 2686/25, sygn. akt KIO 2701/25 tj.:  w odniesieniu do punktu 1 rozstrzygnięcia dotyczącego sprawy o sygn. akt KIO 2678/25, w którym Izba uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutów podniesionych w punktach 2.1 i 2.2 petitum odwołania i nakazuje zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienie badania i oceny ofert oraz odrzucenie oferty złożonej przez (...) sp. z o.o. (w ramach części 3 zamówienia),  w odniesieniu do punktu 1 rozstrzygnięcia dotyczącego sprawy KIO 2686/25, w którym Izba uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienie badania i oceny ofert oraz odrzucenie oferty złożonej przez (...) sp. z o.o. (w ramach części 3 zamówienia),  w odniesieniu do punktu 1 rozstrzygnięcia dotyczącego sprawy KIO 2701/25, w którym Izba uwzględnia odwołanie w części dotyczącej zarzutów podniesionych w pkt 4, 5, 9, 10 i 11 petitum odwołania i nakazuje zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienie badania i oceny ofert oraz odrzucenie oferty złożonej przez (...) sp. z o.o. (w ramach części 3 zamówienia). Skarżący (...) S.A. (sygn. akt XXIII Zs 132/25) zaskarżył w części wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 18 sierpnia 2025 roku, wydany w sprawach o sygn. akt KIO 2678/25, sygn. akt KIO 2686/25, sygn. akt KIO 2701/25 tj.:  w odniesieniu do punktu 1 rozstrzygnięcia dotyczącego sprawy o sygn. akt KIO 2678/25, w którym Izba uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutów podniesionych w punktach 2.1 i 2.2 petitum odwołania i nakazuje zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienie badania i oceny ofert oraz odrzucenie oferty złożonej przez (...) S.A. (w ramach części 2 zamówienia),  w odniesieniu do punktu 1 rozstrzygnięcia dotyczącego sprawy KIO 2686/25, w którym Izba uwzględnia odwołanie i nakazuje Zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienie badania i oceny ofert oraz odrzucenie oferty złożonej przez (...) S.A. (w ramach części 2 zamówienia),  w odniesieniu do punktu 1 rozstrzygnięcia dotyczącego sprawy KIO 2701/25, w którym Izba uwzględnia odwołanie w części dotyczącej zarzutów podniesionych w punktach 4, 5, 9, 10 i 11 petitum odwołania i nakazuje zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienie badania i oceny ofert oraz odrzucenie oferty złożonej przez (...) S.A. (w ramach części 2 zamówienia). Skarżący (...) S.A. (sygn. akt XXIII Zs 133/25) zaskarżył w części wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 18 sierpnia 2025 roku, wydany w sprawach o sygn. akt KIO 2678/25, sygn. akt KIO 2686/25, sygn. akt KIO 2701/25 tj.:  w odniesieniu do punktu 1 rozstrzygnięcia dotyczącego sprawy o sygn. akt KIO 2678/25, w którym Izba uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutów podniesionych w punktach 2.1 i 2.2 petitum odwołania i nakazuje zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienie badania i oceny ofert oraz odrzucenie oferty złożonej przez (...) S.A. (w ramach części 1 zamówienia),  w odniesieniu do punktu 1 rozstrzygnięcia dotyczącego sprawy KIO 2686/25, w którym Izba uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienie badania i oceny ofert oraz odrzucenie oferty złożonej przez (...) S.A. (w ramach części 1 zamówienia),  w odniesieniu do punktu 1 rozstrzygnięcia dotyczącego sprawy KIO 2701/25, w którym Izba uwzględnia odwołanie w części dotyczącej zarzutów podniesionych w punktach 4, 5, 9, 10 i 11 petitum odwołania i nakazuje zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienie badania i oceny ofert oraz odrzucenie oferty złożonej przez (...) S.A. (w ramach części 1 zamówienia). Zaskarżonemu wyrokowi skarżący (...) sp. z o.o. (sygn. akt XXIII Zs 130/25), (...) S.A. (sygn. akt XXIII Zs 132/25) oraz (...) S.A. (sygn. akt XXIII Zs 133/25) zarzucili: I. 
        naruszenie prawa materialnego, tj. art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy PZP w zw. z art. 3 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 u.z.n.k. poprzez jego błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie polegające na uznaniu, że w przypadku wykonawców należących do jednej grupy kapitałowej i stanowiących jedną jednostkę gospodarczą fakt, że wykonawcy ci uzgadniają i składają oferty w różnych częściach danego zamówienia, może być uznany za działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami lub jako działanie mające na celu utrudnienie innym przedsiębiorcom dostępu do zamówienia i uprzywilejowanie wykonawców powiązanych kapitałowo kosztem innych wykonawców, co ma wynikać z rzekomego zawarcia przez tych wykonawców porozumienia eliminującego konkurencję między podmiotami należącymi do tej samej grupy kapitałowej oraz ich skoordynowanym działaniem przy przygotowywaniu poszczególnych ofert, podczas gdy ustalenia wykonawców należących do tej samej grupy kapitałowej i stanowiących jedną jednostkę gospodarczą nie stanowią wyrazu ich niezależnych woli, ale wyrażają wolę grupy kapitałowej i nie jest właściwe uznawanie ich działań za przejaw porozumienia, do zawarcia którego konieczne jest wystąpienie co najmniej dwóch niezależnych woli wyrażonych przez dwa niezależne podmioty, a jakiekolwiek uprzywilejowanie podmiotów należących do grupy kapitałowej i wystąpienie nieuczciwego współzawodnictwa z innymi podmiotami, które do grupy nie należą, nie zostało udowodnione i w okolicznościach sprawy (postanowień Specyfikacji Warunków Zamówienia) było, de facto, niemożliwe; II. 
        naruszenie prawa materialnego, tj. art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP w zw. z art. 57 ust. 4 lit. d) Dyrektywy 2014/24/UE oraz art. 65 ust. 1 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy PZP poprzez jego błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie polegające na uznaniu, że w przypadku wykonawców należących do jednej grupy kapitałowej i stanowiących jedną jednostkę gospodarczą fakt, że wykonawcy ci składają oferty w różnych częściach danego zamówienia - niezależnie od tego, czy wykazują że oferty te zostały przygotowane niezależnie - może być uznany za porozumienie naruszające konkurencję, podczas gdy ustalenia wykonawców należących do jednej grupy kapitałowej i stanowiących jedną jednostkę gospodarczą nie stanowią wyrazu ich niezależnych woli, ale wyrażają wolę grupy kapitałowej i nie jest właściwe uznawanie ich działań za przejaw porozumienia, do zawarcia którego konieczne jest wystąpienie co najmniej dwóch niezależnych woli wyrażonych przez dwa niezależne podmioty/wykonawców/konkurentów; III. 
        naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 542 ust. 1 ustawy PZP i art. 552 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 534 ust. 1 ustawy PZP, art. 531 ustawy PZP, i w zw. z art. 555 ustawy PZP poprzez dokonanie oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób wybiórczy, dowolny, a nie swobodny, i bez uwzględnienia zasad doświadczenia życiowego i zasad logiki, a w konsekwencji przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, co doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych, a także do ich sprzeczności z treścią materiału dowodowego, co miało istotny wpływ na wynik postępowania, bowiem skutkowało przyjęciem przez Izbę, że:  pomiędzy skarżącymi i spółkami należącymi do tej samej grupy kapitałowej istniało porozumienie mające na celu zakłócenie konkurencji, zmierzające do obejścia postanowień Rozdziału XVIII Specyfikacji Warunków Zamówienia, czego podstawą miała być skoordynowana decyzja o niekonkurowaniu między sobą w poszczególnych częściach postępowania, a także wspólne przygotowanie ofert,  złożenie ofert przez skarżących i spółki należące do tej samej grupy kapitałowej odbyło się w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na skoordynowanym działaniu wykonawców przejawiającym się w formalnym rozdzieleniu ofert przy faktycznej jedności interesów, wspólnym zapleczu wykonawczym i koordynacji działań, co w konsekwencji doprowadziło Krajową Izbę Odwoławczą do błędnego przekonania, że skarżący podlegają wykluczeniu z postępowania, a ich oferty powinny zostać odrzucone. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący (...) sp. z o.o. (sygn. akt XXIII Zs 130/25), (...) S.A. (sygn. akt XXIII Zs 132/25) oraz (...) S.A. (sygn. akt XXIII Zs 133/25) wnieśli o: 1) 
        uwzględnienie skarg w całości poprzez orzeczenie co do istoty sprawy, 2) 
        na podstawie art. 588 ust. 2 ustawy PZP w zw. z art. 554 ust. 1 i ust. 3 ustawy PZP, zmianę zaskarżonego wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 18 sierpnia 2025 roku wydanego w sprawie o sygn. akt (...) 25, (...) 25, (...) 25 i orzeczenie co do istoty sprawy: - poprzez oddalenie w całości odwołań z dnia 30 czerwca 2025 roku rozpoznanych pod sygn. akt (...) 25, (...) 25, (...) 25, - poprzez obciążenie kosztami postępowania odwoławczego w całości odwołujących, tj.: - w sprawie o sygn. akt (...) 25 - wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) sp. z o.o., - w sprawie o sygn. akt (...) 25 - wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k. oraz (...) sp. z o.o., - w sprawie o sygn. akt (...) 25 - (...) sp. z o.o., 3) 
        udzielenie zabezpieczenia roszczeń niepieniężnych na podstawie art. 730 § 1 i 2 w zw. z art. 730 1 § 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 579 ust. 2 ustawy PZP, poprzez wydanie postanowienia o ustanowieniu zakazu zawarcia przez zamawiającego umowy w sprawie zamówienia publicznego w postępowaniu (w zakresie wszystkich trzech części) do czasu prawomocnego zakończenia postępowania skargowego zainicjowanego skargami, ewentualnie w przypadku zawarcia umowy - poprzez nakazanie zamawiającemu wstrzymania wykonania umowy do czasu rozstrzygnięcia skarg, 4) 
        dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania odwoławczego prowadzonego przed Krajową Izbą Odwoławczą, 5) 
        na podstawie art. 374 k.p.c. w zw. z art. 579 ust. 2 ustawy PZP o rozpoznanie skarg na rozprawie, 6) 
        (w zakresie wniosku zawartego pod pozycją numer 3) uznanie sprawy za przypadek niecierpiący zwłoki w rozumieniu art. 735 § 2 k.p.c. , 7) 
        zasądzenie od przeciwników skargi na rzecz skarżących skarżący (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) S.A. kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedziach na skargę przeciwnicy skargi wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) S.A., (...) sp. z o.o. wnieśli o oddalenie skarg (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) S.A. w całości jako bezzasadnych, zasądzenie od skarżących na rzecz przeciwników skargi kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Ponadto na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 579 ust. 2 ustawy PZP wniesiono o odrzucenie wniosków o zabezpieczenie zawartych w poszczególnych skargach z uwagi na ich niedopuszczalność, ewentualnie na podstawie art. 730 1 § 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 579 ust. 2 ustawy PZP o oddalenie wniosków o zabezpieczenie w całości z uwagi na ich bezzasadność. Przeciwnicy skargi wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o (...) sp. k. oraz (...) sp. z o.o., (odwołujący w sprawie o sygn. akt KIO 2686/25) wnieśli o oddalenie wszystkich skarg w całości, odrzucenie wniosków o zabezpieczenia ewentualnie ich oddalenie oraz zasądzenie od każdego ze skarżących na rzecz przeciwników skargi kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W pismach procesowych przeciwnik skargi (...) sp. z o.o. (odwołujący w sprawie o sygn. akt (...) 25) wniósł o oddalenie skarg (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) S.A. w całości jako bezzasadnych oraz o zasądzenie od skarżacych na rzecz przeciwnika skargi (...) sp. z o.o. kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Przeciwnicy skargi wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) S.A., (...) S.A. (przystępujący do postępowania odwoławczego po stronie odwołujących) wnieśli o oddalenie skargi wywiedzionej przez (...) sp. z o.o. w całości, oddalenie wniosku o ustanowienie zabezpieczenia roszczenia o zawarcie umowy w sprawie zamówienia publicznego jako bezzasadnego oraz przeprowadzenie rozprawy. Postanowieniami z 20 października 2025 roku wnioski skarżących o udzielenie zabezpieczenia zostały odrzucone. Rozpoznając skargi wykonawców (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) S.A. Sąd Okręgowy – Sąd Zamówień Publicznych zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny podniesionych w skargach zarzutów zwrócić należy uwagę, że skarżący (...) sp. z o.o. (sygn. akt XXIII Zs 130/25), (...) S.A. (sygn. akt XXIII Zs 132/25) oraz (...) S.A. (sygn. akt XXIII Zs 133/25) złożyli wnioski o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania odwoławczego prowadzonego przed Krajową Izbą Odwoławczą. Wnioski te podlegały jednakże pominięciu. Wskazać bowiem należy, że w postępowaniu skargowym odpowiednio stosuje się przepisy o postępowaniu apelacyjnym, co oznacza też, że na podstawie art. 391 § 1 k.p.c. mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu przez sądem pierwszej instancji. Sąd drugiej instancji natomiast rozpoznając sprawę na skutek apelacji bierze pod uwagę ustalony stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy apelacyjnej (orzekania - art. 316 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. ), co jest oczywistą konsekwencją systemu apelacji pełnej, przyjętej w kodeksie postępowania cywilnego . Tym samym sąd rozpoznający skargę bierze pod uwagę całokształt materiału znajdującego się w aktach sprawy, w tym stanowiska wygłoszone na rozprawie i zawarte w pismach procesowych, jak i samo zaskarżone rozstrzygnięcie i jego uzasadnienie. W rezultacie w sprawie nie jest konieczne zgłaszanie przez strony wniosków dowodowych z dokumentów składających się na akta postępowania odwoławczego, stanowiących podstawę wydania (skarżonego następnie) rozstrzygnięcia. Zauważyć tu też należy, że zgłoszenie „dowodów z dokumentów” bez ich wyszczególnienia i sprecyzowania tez dowodowych, w tym wobec ewentualnego oddalenia dowodów przez Izbę, w myśl przepisu art. 235 1 k.p.c. jak i art. 381 k.p.c. w zw. z art. 579 ust. 2 ustawy PZP stanowiło o braku zasadność wskazanych wyżej wniosków dowodowych (pkt 4 wniosków skarg). Przechodząc do meritum sprawy Sąd Okręgowy uznał, iż skargi wykonawców (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) S.A. nie były zasadne, co stanowiło podstawę do ich oddalenia. Sąd Okręgowy wskazuje, iż w całości podziela ustalenia faktyczne dokonane przez Krajową Izbę Odwoławczą stanowiące podstawę uwzględnienia odwołań złożonych: w sprawie o sygn. akt KIO 2678/25 przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) sp. z o.o.; w sprawie o sygn. akt KIO 2686/25 przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k. oraz (...) sp. z o.o. oraz w sprawie o sygn. akt KIO 2701/25 przez (...) sp. z o.o., jak i wywody prawne w tym zakresie zawarte w uzasadnieniu wyroku Izby. Zauważyć też należy, iż w istocie wywody zawarte w części merytorycznej skarg sprowadzają się do prezentowania przez skarżących własnej, a konkurencyjnej wobec Krajowej Izby Odwoławczej oceny faktycznej i prawnej sprawy. W ocenie Sądu Okręgowego natomiast Krajowa Izba Odwoławcza w sposób staranny, wyczerpujący i wszechstronny wyjaśniła podstawy uwzględnienia odwołań we wszystkich sprawach. Ocena materiału dowodowego w zaskarżonym zakresie została też dokonana w sposób wszechstronny i bezstronny, nie naruszała granic oceny swobodnej, była zgodna z zasadami doświadczenia życiowego oraz nie zawierała błędów faktycznych lub logicznych, stąd ustalenia te Sąd Okręgowy uznaje za własne. Sąd Okręgowy podziela także argumentację prawną przedstawioną przez Krajową Izbę Odwoławczą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku odnoszącą się do uwzględnienia odwołań. Żaden z zarzutów wywiedzionych w skargach wykonawców (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) S.A. nie uzyskał też aprobaty Sądu Okręgowego. Dla przejrzystości wywodu w pierwszej kolejności zaakcentowania wymaga, iż zamawiający Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. z siedzibą w K. w prowadzonym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pod nazwą „Budowa linii 400 kV C. - nacięcie linii G. - G. ” o numerze referencyjnym (...) zgodnie z rozdziałem III (Opis przedmiotu zamówienia) punktem 1 Specyfikacji Warunków Zamówienia podzielił przedmiot zamówienia na trzy części. Zgodnie zaś z rozdziałem XI (Opis sposobu przygotowywania oferty) punktem 1 Specyfikacji Warunków Zamówienia każdy wykonawca mógł złożyć ofertę na jedną lub więcej części zamówienia, stąd maksymalna liczba części, na które wykonawca mógł złożyć ofertę to 3 (trzy) części. Kolejno także w rozdziale XVIII (Oferty częściowe, wariantowe oraz zamówienia, o których mowa w art. 388 ustawy), punkcie 1 Specyfikacji Warunków Zamówienia zamawiający ponownie wskazał, iż dopuszcza składanie ofert częściowych, a przedmiot zamówienia został podzielony na 3 części. Każdy wykonawca mógł złożyć ofertę na jedną lub więcej części zamówienia, maksymalna liczba części, na które wykonawca mógł złożyć ofertę to 3 (trzy) części. Zamawiający ograniczył zatem maksymalną liczbę części zamówienia, której udzieli jednemu wykonawcy do 1 (jednej) części z zastrzeżeniem, że ograniczenie to nie ma zastosowania w sytuacji, gdy wykonawca złoży ofertę jako jedyny na dwie lub trzy części. Zamawiający określił też obiektywne zasady wyboru, w których częściach zostanie wykonawcy udzielone zamówienie w przypadku, gdy w wyniku przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia jeden wykonawca miałby złożyć ofertę na większą liczbę części zamówienia, niż wynosi maksymalna liczba, na którą może zostać mu udzielone zamówienie. Informacje dotyczące podziału przedmiotowego zamówienia na części oraz zasad składania i wyboru ofert najkorzystniejszych w poszczególnych częściach zamówienia zostały także przywołane w ogłoszeniu o zamówieniu. Podkreślić należy, iż przywołane postanowienia dokumentacji przetargowej nie zostały zaskarżone w ustawowym terminie przez żadnego z potencjalnych wykonawców. Przyjęty przez zamawiającego podział zamówienia na części i zasady wyboru w ramach przedmiotowego postępowania najkorzystniejszej oferty znajdowały zatem swoje oparcie w art. 91 ustawy PZP: „1. Zamawiający może udzielić zamówienia w częściach, z których każda stanowi przedmiot odrębnego postępowania o udzielenie zamówienia, lub dopuścić możliwość składania ofert częściowych w ramach jednego postępowania o udzielenie zamówienia, określając zakres i przedmiot części oraz wskazując, czy ofertę można składać w odniesieniu do jednej, kilku lub wszystkich części zamówienia. (…) 3. Zamawiający może ograniczyć liczbę części, którą można udzielić jednemu wykonawcy, pod warunkiem że maksymalną liczbę części, jaka może być udzielona jednemu wykonawcy, wskaże w ogłoszeniu o zamówieniu, a w przypadku trybu negocjacji bez ogłoszenia - w zaproszeniu do negocjacji. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, zamawiający określa w dokumentach zamówienia obiektywne i niedyskryminujące kryteria lub zasady, które zastosuje w celu wyboru, w których częściach zostanie wykonawcy udzielone zamówienie w przypadku, gdy w wyniku przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia jeden wykonawca miałby uzyskać większą liczbę części zamówienia, niż wynosi maksymalna liczba, na które może zostać mu udzielone zamówienie.” Wskazana regulacja oznacza zatem, że ustawodawca usankcjonował podział jednego dużego zamówienia na części. Takie postępowanie było też wynikiem – co w doktrynie nie budzi wątpliwości – implementacji wytycznych Unii Europejskiej, która oczekiwała od państw członkowskich stwarzania warunków pozwalających na zwiększenie udziału małych i średnich przedsiębiorstw w rynku zamówień publicznych. Jednym z narzędzi, za pomocą którego cel ten mógł być realizowany, jest podział dużych zamówień na mniejsze części, tak aby zakres zamówienia na jaki można złożyć ofertę bardziej odpowiadał możliwościom małych i średnich przedsiębiorstw. Wskazać tu też należało, iż przytoczony przepis jest implementacją art. 46 ust. 1 dyrektywy 2014/24/UE oraz motywu 78 preambuły do tej dyrektywy. Zgodnie bowiem z art. 46 ust. 1 dyrektywy 2014/24/UE zamawiający powinien rozważyć podzielenie danego zamówienia na części – tak, aby ułatwić udział małych i średnich przedsiębiorstw w postępowaniu. Jednocześnie, zgodnie z motywem 78 preambuły do dyrektywy 2014/24/UE, zamówienia publiczne powinny być wręcz dostosowane do potrzeb małych i średnich przedsiębiorstw, w szczególności poprzez dzielenie dużych zamówień na części. Celem doprecyzowania, w jaki sposób instytucje zamawiające mogą ułatwić dostęp MŚP do udziału w zamówieniach publicznych, Komisja Europejska wydała «Europejski kodeks najlepszych praktyk ułatwiających dostęp MŚP do zamówień publicznych» (dalej «Kodeks praktyk»). Zgodnie z Kodeksem praktyk, podział zakupów publicznych w sposób oczywisty ułatwia dostęp dla MŚP, zarówno pod względem ilościowym (wielkość poszczególnych części może lepiej odpowiadać możliwościom produkcyjnym MŚP), jak i jakościowym (zakres poszczególnych części może lepiej odpowiadać specjalizacji branży, w której działa MŚP). Takie działanie ma ponadto sprzyjać zwiększeniu konkurencji – co niesie korzyści również po stronie instytucji zamawiających ( Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 27 sierpnia 2019 roku, sygn. akt KIO 1568/1 9). Powołać tu też należało motyw 79 dyrektywy 2014/24/UE) : W przypadku podziału zamówienia na części, instytucjom zamawiającym należy, na przykład w celu ochrony konkurencji lub zagwarantowania niezawodności dostaw, zezwolić na ograniczenie liczby części, o które może się ubiegać wykonawca; należy im również zezwolić na ograniczenie liczby części, które mogą zostać przyznane jednemu oferentowi. Wobec powyższego oczywistym jest stwierdzenie, iż nie zakwestionowane w ramach procedury odwoławczej zapisy dokumentacji przetargowej w zakresie powyżej przywołanym przez Sąd Okręgowy, dokonane przez zamawiającego Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A., są zgodne z regulacjami krajowymi jak i unijnymi w zakresie dotyczącym udzielania zamówień publicznych. Ponadto w sposób jasny i precyzyjny wskazane przepisy wyznaczają zasady jakimi kierować winni się wykonawcy chcący uzyskać przedmiotowe zamówienie, aby ich działania mieściły się w ramach uczciwej konkurencji, a więc były zgodne z jedną z kardynalnych zasad udzielania zamówień publicznych zawartą w art. 16 pkt 1 ustawy PZP. Sąd Zamówień Publicznych nie stracił zatem z pola widzenia, iż analiza przedmiotowej sprawy winna zostać dokonana przez pryzmat obowiązujących regulacji prawnych w korelacji z postanowieniami dokumentacji przetargowej wiążącymi wykonawców składających oferty w przedmiotowym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pod nazwą „Budowa linii 400 kV C. - nacięcie linii G. - G. ”. Skład Orzekający stanął zatem na stanowisku, że wobec tak ukształtowanych w niniejszej sprawie postanowień Specyfikacji Warunków Zamówienia – w szczególności przywołanych zapisów zawartych w pkt 1 rozdz. III, pkt 1 rozdz. XI, pkt 1 rozdz. XVIII SWZ – przepis art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP należy interpretować w kontekście całego postępowania o udzielenie zamówienia, nie zaś wyłącznie mając na względzie poszczególne części zamówienia rozpatrywane oddzielnie. Sąd Zamówień Publicznych podziela tu też pogląd wyrażony w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego wydanego w sprawie o sygn. akt XXIII Ga 1921/17 z dnia 23 kwietnia 2018 roku, który pomimo zmiany ustawy PZP zachowuje swoją aktualność. Przekładając go na grunt przedmiotowej sprawy wskazuje , że podział jednego zamówienia na części nie powoduje, iż każda jego część z chwilą podziału staje się odrębnym zamówieniem /odrębnym bytem, tu – 3 odrębnymi zamówieniami, ale za to wszczętym jednym ogłoszeniem o zamówieniu czy też z jednym SWZ. Jest odwrotnie : wyodrębniona część zamówienia nadal stanowi część/fragment tego zamówienia. To, że części jednego zamówienia nie mają odrębnego, niezależnego bytu świadczą też zapisy art. 91 ustawy PZP stanowiące wprost o uprawnieniu/dopuszczalności zamawiającego do udzielenia zamówienia w częściach. Zwrócić tu też należy uwagę na treści dokumentów ogłoszonego przez Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. zamówienia, tj. na wyraźnie sformułowaną przez tego zamawiającego wolę, iż był to jedynie podział zamówienia na części. Gdyby uznać też inaczej, ograniczenia w składaniu ofert byłyby niezgodne z prawem krajowym i europejskim. Ustawodawca bowiem uniemożliwiałby wykonawcom złożenie oferty na zamówienie publiczne, tym samym dyskryminowałby określone podmioty tylko dlatego, że uczestniczą w innych analogicznych zamówieniach, będących odrębnymi postępowaniami. Tylko też dlatego, że są to wyłącznie części większego zamówienia publicznego, w których wykonawca ma prawo uczestniczyć, następuje dopuszczalne ograniczenie do pewnego jego zakresu (określonych części). Innymi słowy wykonawca może/ma prawo starać się o takie zamówienie lecz nie ma możliwości/prawa, aby je zdobyć w całości, tym samym pozbawiając takiej możliwości innych wykonawców. W takim wypadku nie ogranicza się jednak konkurencji lecz ją wzmacnia umożliwiając konkurowanie większej ilości podmiotów, w tym MŚP, także umożliwiając takim podmiotom zawarcie umów. Gdyby nie podział dużego zamówienia, ich udział w postępowaniu mógłby też z uwagi na wielkość ich potencjału być iluzoryczny. Stanowisko Sądu Okręgowego nie jest hipotetyczne, gdyż chociażby w zamówieniach publicznych na budowę autostrad przed 2016 roku wygrywały wyłącznie wielkie koncerny budowlane posiadające doświadczenie i zasoby na wykonanie całości zamówienia, a MŚP pozostawała wyłącznie rola podwykonawców. Wobec powyższego wskazania wymaga, iż skarżący (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) S.A. ograniczając pierwotne oświadczenia o przynależności do grupy kapitałowej wyłącznie do części, w których złożyli oferty, podjęli nieuzasadnioną próbę forsowania poglądu sprzecznego z istotą niniejszego postępowania podzielonego na części. Ich stanowisko sprowadzało się do błędnego traktowania poszczególnych części zamówienia jako autonomicznych bytów, podczas gdy stanowią one elementy jednego, spójnego postępowania. Tym samym należało uznać za w pełni uprawnione działanie zamawiającego, który zasadnie wezwał skarżących do przedłożenia oświadczeń o przynależności do grupy kapitałowej w odniesieniu do wszystkich części zamówienia. W konsekwencji, oświadczenia dotyczące grupy kapitałowej (składane na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP) muszą być oceniane przez zamawiającego w kontekście całego postępowania. Tylko taka analiza pozwala zweryfikować, czy poprzez złożenie ofert na różne części przez podmioty powiązane, nie doszło do naruszenia ograniczeń ustanowionych na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy PZP. Uwypuklenia wymaga, iż rozpatrując normę zawartą w art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP należy uwzględniać możliwość złożenia ofert częściowych w ramach prowadzonego postępowania, jako okoliczności wypełniającej dyspozycję tego przepisu. Ta norma prawna nie zawiera jednak dalszych ograniczeń w jej stosowaniu, w tym wskazania, że oferty częściowe składane przez podmioty z grupy kapitałowej musiałyby być złożone wyłącznie w tej samej części, aby zachodziła podstawa do ich wykluczenia ( Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 23 kwietnia 2018 roku, sygn. akt XXIII Ga 1921/17 ). W konsekwencji, w przedmiotowym postępowaniu, kiedy podmioty należące do wspólnej grupy kapitałowej składając oferty na różne części w danym zamówieniu podejmują działania, które mogą prowadzić do zakłócenia konkurencji w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, norma zawarta w art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP może mieć zastosowanie. Znamiennym jest, iż w ramach przedmiotowego postępowania oferta każdej ze spółek tj. (...) sp. z o.o., (...) S.A., (...) S.A. okazała się najkorzystniejsza, odpowiednio każda w jednej z trzech części postępowania, a więc to jedna grupa kapitałowa wykonywałaby de facto całość zamówienia, a podział na części i wskazanie w warunkach zamówienia ograniczenia co do wyboru danego wykonawcy jedynie do wykonania jednej części byłby fikcją. Powyższe rozważania w sposób niebudzący wątpliwości dowodzą, że ustanowione w Specyfikacji Warunków Zamówienia limity dotyczące liczby części zamówienia, jakie mogą zostać udzielone jednemu wykonawcy, mają charakter wiążący. W konsekwencji, rygory te muszą być ściśle przestrzegane zarówno przez zamawiającego na etapie oceny ofert, jak i przez wykonawców, a jakakolwiek próba ich obejścia stanowi naruszenie fundamentalnych zasad transparentności oraz równego traktowania oferentów. Następnie wskazać należało, iż Sąd Okręgowy, co do zasady, nie widzi podstaw do uniemożliwienia członkom tej samej grupy kapitałowej do ubiegania się o wykonanie całości lub części tego samego zamówienia. W kontekście jednak podmiotów będących członkami tej samej grupy kapitałowej, w obliczu tak ukształtowanych postanowień SWZ, winni oni jednak wskazać na etapie składania ofert w jaki sposób przynależność do grupy kapitałowej wpłynęła na proces przygotowania ofert poszczególnych członków grupy. Powiązani ze sobą w ramach grupy kapitałowej wykonawcy chcąc zostać uznani za oddzielnych wykonawców, aby móc uzyskać wszystkie 3 części zamówienia powinni bowiem przedstawić dowody, że dysponują samodzielnością w prowadzeniu swej polityki handlowej i działalności gospodarczej, zwłaszcza w zakresie udziału w przetargach. Chodzi tu przykładowo o zawarte umowy, wewnętrzne procedury lub standardy, które gwarantują zarówno niezależność, jak poufność przy opracowaniu ofert. Ponadto argumentacja wykonawców powinna być nakierowana na wykazanie różnic pomiędzy ich ofertami lub wnioskami o dopuszczenie do udziału, w szczególności odnośnie do sposobu wykonania zamówienia (oferowanie różnych rozwiązań, w których każdy z członków grupy się specjalizuje), kalkulacji ceny, łańcuchów dostaw, planowanego podwykonawstwa, wykazów zrealizowanych zamówień, osób skierowanych do realizacji zamówienia lub sprzętu. Musi się zaznaczać indywidualne, przemyślane podejście do sporządzenia ofert, które wyklucza przyjęcie, że w danym przypadku członkowie grupy kapitałowej porozumieli się co do stosowania nieuczciwych praktyk, takich jak rozstawianie i wycofywanie ofert lub złożenie oferty kurtuazyjnej (jak Prawo zamówień publicznych. Komentarz pod redakcją Huberta Nowaka, Mateusza Winiarza, Urząd Zamówień Publicznych, wydanie II, 2023 r., str. 389-391 ). Jak wynika z ustaleń faktycznych Izby, które Sąd Zamówień Publicznych podziela uznając za prawidłowe, oferty skarżących zawierały szereg elementów świadczących o braku autonomii i niezależności w ich przygotowaniu. Były to powiązania dotyczące osób składających podpisy pod ofertami, tożsame błędy językowe w ofertach, niemal identyczny sposób uporządkowania załączników do oferty, ich nazewnictwo, jak i korzystanie z tych samych podmiotów udostępniających zasoby i w takim samym zakresie. Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k. oraz (...) sp. z o.o. złożyli wydruk opracowanej przez nich prezentacji, zatytułowanej „Dwa poziomy zmowy przetargowej”. Prezentacja ta zawierała szczegółowe zestawienie i opis podobieństw występujących w ofertach trzech wykonawców z grupy (...) , w tym tożsame literówki, niestandardowe stosowanie znaków interpunkcyjnych czy sposoby wypełnienia poszczególnych fragmentów w składanych dokumentach. Za słuszne należało uznać stanowisko Izby zgodnie z którym podobieństw tych nie można było wytłumaczyć inaczej, niż skoordynowaniem procesu przygotowania i złożenia ofert przez wszystkich skarżących. W tym miejscu wskazania wymaga, iż jak stanowi art. 108 ust 1 pkt 5 ustawy PZP z postępowania o udzielenie zamówienia wyklucza się wykonawcę jeżeli zamawiający może stwierdzić na podstawie wiarygodnych przesłanek, że wykonawca zawarł z innymi wykonawcami porozumienie mające na celu zakłócenie konkurencji, w szczególności jeżeli należąc do tej samej grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego 2007 roku o ochronie konkurencji i konsumentów , złożyli odrębne oferty, oferty częściowe lub wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, chyba że wykażą, że przygotowali te oferty lub wnioski niezależnie od siebie. Przepis ten stanowi implementację do polskiego prawa art. 57 ust. 4 pkt d) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE („dyrektywa klasyczna”) stanowiącego, że „Instytucje zamawiające mogą wykluczyć lub zostać zobowiązane przez państwa członkowskie do wykluczenia z udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia każdego wykonawcę znajdującego się w sytuacji: jeżeli instytucja zamawiająca może stwierdzić na podstawie wiarygodnych przesłanek, że wykonawca zawarł z innymi wykonawcami porozumienia mające na celu zakłócenie konkurencji.” Jest to w dyrektywie klasycznej fakultatywna podstawa wykluczenia wykonawców z postępowania. Niemniej jednak, zgodnie z implementacją tej dyrektywy, ustawodawca do obowiązującej od 1 stycznia 2021 roku ustawy Prawo Zamówień Publicznych wprowadził do naszego porządku prawnego tę przesłankę, jako przesłankę obligatoryjną wykluczenia wykonawcy z postępowania. Ustawodawca polski za ustawodawcą unijnym posługuje się sformułowaniem „zakłócenie konkurencji”, które jest niedookreślone i wymaga od zamawiających oceny, czy konkretne działania lub zaniechania wykonawców poddawane przez nich ocenie dają podstawę do stwierdzenia, iż doszło do „zakłócenia konkurencji”, które powszechnie nazywane jest „zmową przetargową”. Kolejnym niedookreślonym sformułowaniem wymagającym oceny przez zamawiającego są „wiarygodne przesłanki”. W razie bowiem stwierdzenia, że w danych okolicznościach takie przesłanki występują, na gruncie prawa polskiego zamawiający jest obowiązany wykluczyć wykonawcę z postępowania. Przepis art. 108 ust.1 pkt 5 ustawy PZP stanowi tym samym obligatoryjną podstawę wykluczenia wykonawcy z danego postępowania, jeżeli zamawiający będzie miał „wiarygodne przesłanki”, iż wykonawcy zawarli tzw. „zmowę przetargową”. Wchodzenie uczestników postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w zmowę z innymi wykonawcami stoi, co oczywiste, w sprzeczności z art. 16 pkt 1 ustawy PZP, który w swojej treści przewiduje zasadę zachowania uczciwej konkurencji. Ustawowa definicja zmowy przetargowej została określona w art. 6 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. z 2007 r. Nr 50, poz. 331 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem zakazane są porozumienia, których celem lub skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na rynku właściwym, polegające w szczególności na: uzgadnianiu przez przedsiębiorców przystępujących do przetargu lub przez tych przedsiębiorców i przedsiębiorcę będącego organizatorem przetargu warunków składanych ofert, w szczególności zakresu prac lub ceny. Celem takiego działania jest doprowadzenie do udzielenia zamówienia konkretnemu wykonawcy. Zauważyć przy tym należy, iż niedopuszczalność takiego „porozumienia mającego na celu zakłócenie konkurencji”, jak wskazuje sam przepis, wynika z celu jego zawarcia. Nie jest konieczne, aby nastąpił skutek w postaci zakłócenia konkurencji. Omawiany czyn nieuczciwej konkurencji w postaci tzw. „Zmowy przetargowej” jest jednym z przewidzianych przez ustawodawcę unijnego w art. 101 ust. 1 i 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej czynów nieuczciwej konkurencji. Przepis ten stanowi, że: 1. Niezgodne z rynkiem wewnętrznym i zakazane są wszelkie porozumienia między przedsiębiorstwami, wszelkie decyzje związków przedsiębiorstw i wszelkie praktyki uzgodnione, które mogą wpływać na handel między Państwami Członkowskimi i których celem lub skutkiem jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji wewnątrz rynku wewnętrznego, a w szczególności te, które polegają na: a) ustalaniu w sposób bezpośredni lub pośredni cen zakupu lub sprzedaży albo innych warunków transakcji; b) ograniczaniu lub kontrolowaniu produkcji, rynków, rozwoju technicznego lub inwestycji; c) podziale rynków lub źródeł zaopatrzenia; d) stosowaniu wobec partnerów handlowych nierównych warunków do świadczeń równoważnych i stwarzaniu im przez to niekorzystnych warunków konkurencji; e) uzależnianiu zawarcia kontraktów od przyjęcia przez partnerów zobowiązań dodatkowych, które ze względu na swój charakter lub zwyczaje handlowe nie mają związku z przedmiotem tych kontraktów. 2. Porozumienia lub decyzje zakazane na mocy niniejszego artykułu są nieważne z mocy prawa. Z uwagi na to, że porozumienia o charakterze zmowy przetargowej zazwyczaj są zawierane przez zaufany krąg osób utrzymujących kontakty biznesowe, czy też towarzyskie, wykrycie zmowy przetargowej w oparciu o reguły dowodowe wynikające z art. 6 k.c. byłoby najczęściej niemożliwie. Z tych względów udowodnienie jej zaistnienia w większości przypadków w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego opierało się na dowodach i okolicznościach pośrednio wskazujących na powyższe. Oznacza to, że zamawiający nie musi dysponować w tym zakresie dowodami, ale może oprzeć swoją ocenę na okolicznościach, które w danym stanie faktycznym dają podstawy do przyjęcia, że doszło do zawarcia takiego niedozwolonego porozumienia. Ponieważ „porozumienia mające na celu zakłócenie konkurencji” są przedmiotem badania przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zarówno Krajowa Izba Odwoławcza, jak i Sąd Zamówień Publicznych wykorzystują w swoich orzeczeniach dorobek orzeczniczy Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z którym: „Wprawdzie uznanie faktów za niewytłumaczalne bez wcześniejszej zmowy, musi następować na podstawie całokształtu okoliczności, a nie pojedynczej, choćby najistotniejszej przesłanki, jednakże gdy po dokonaniu oceny dowodów pośrednich okaże się, w kontekście całokształtu tych okoliczności, że wniosek o zawarciu niedozwolonego porozumienia jest jedynym możliwym do wyprowadzenia, należy przyjąć zawarcie porozumienia za udowodnione (por. wyrok SOKiK z 31.8.2008 r., XVII AmA 142/07)”. (..) Wskazać ponownie należy, iż art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP nie wymaga od zamawiającego udowodnienia zawarcia porozumienia mającego na celu zakłócenie konkurencji. Zgodnie z treścią tego przepisu wystarczy tylko oparcie się na wiarygodnych przesłankach (tak: Sąd Okręgowy w W. w wyroku z dnia 21 kwietnia 2022r., sygn. akt XXIII Zs 156/21, jak też w wyroku z dnia 5 maja 2022r., sygn. akt XXIII Zs 21/22). ( Referat SSO Moniki Skalskiej „Wiarygodność przesłanek, że wykonawca zawarł z innymi wykonawcami porozumienie mające na celu zakłócenie konkurencji” w ramach konferencji pt. "Dowodzenie w zamówieniach publicznych", organizowanej przez Katedrę Publicznego Prawa Gospodarczego i Polityki Gospodarczej Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Katedrę Postępowania Administracyjnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, wrzesień 2025 roku, niepublikowany ). Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy Sąd Okręgowy wskazuje, iż w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Krajowa Izba Odwoławcza bardzo szczegółowo powołując się na okoliczności faktyczne przedstawiła tok swojego rozumowania prowadzący do stwierdzenia, iż członkowie grupy kapitałowej (...) , a więc (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) S.A. przygotowując oferty na trzy części inwestycji w postępowaniu prowadzonym przez Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. pozostawali w zmowie. Izba doszła do przekonania, iż wszystkie oferty złożone przez członków konsorcjum zostały złożone w warunkach nieuczciwej konkurencji tj. w okolicznościach uzgadniania przez tych przedsiębiorców warunków ofert, co nastąpiło w sposób skoordynowany, wykluczający mechanizm rywalizacji rynkowej. Krajowa Izba Odwoławcza słusznie uznała też, że do takich niedozwolonych działań doszło też w sposób świadomy, zaplanowany i mający określony cel tj. uzyskanie przez każdego z trzech członków grupy kapitałowej jednej z trzech części zamówienia. Wprowadzone przez zamawiającego w SWZ ograniczenie, oparte na dyspozycji art. 91 ust. 2 ustawy PZP, zgodnie z którym jeden wykonawca może uzyskać tylko jedną część zamówienia, nie miało charakteru wyłącznie technicznego. Jego nadrzędnym celem była dywersyfikacja wykonawców czyli podział zamówienia na mniejsze części i powierzenie ich różnym, niezależnym podmiotom. Dodatkowo wskazać należy, iż ograniczenie liczby części dla jednego wykonawcy jest bezpośrednim narzędziem minimalizacji ryzyka operacyjnego. Pozwala to, aby w razie problemów z jednym podmiotem, pozostali wykonawcy mogli kontynuować pracę lub przynajmniej czasowo w celu zabezpieczenia inwestycji przejąć zadania wykonawcy, który nie wywiązał się z powierzonego mu zadania. Działanie wykonawców, będących członkami tej samej grupy kapitałowej - (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) S.A., którzy złożyli oferty na trzy odrębne części, stanowiło zatem w ocenie Sądu Okręgowego, klasyczny przykład obejścia prawa oraz naruszenia zasady uczciwej konkurencji (art. 16 pkt 1 ustawy PZP). Poprzez skoordynowane działanie i wewnętrzny podział ról, podmioty te doprowadziły do sytuacji, w której limit „jedna część dla jednego wykonawcy” stał się całkowicie iluzoryczny. Choć formalnie oferty pochodziły od różnych podmiotów, to w aspekcie ekonomicznym i faktycznym cały przedmiot zamówienia został „opanowany” przez jeden interes gospodarczy. Należy też podkreślić, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem TSUE (m.in. w sprawie C-531/16), samo istnienie powiązań kapitałowych nie jest wystarczające do wykluczenia, jednak zamawiający ma bezwzględny obowiązek zbadania, czy relacje te nie doprowadziły do zakłócenia konkurencji. W niniejszej sprawie naruszenie jest ewidentne: przepływ informacji poufnych oraz brak autonomii w przygotowaniu ofert pozwoliły grupie na takie rozstawienie podmiotów zależnych, by wyeliminować ryzyko konkurowania ze sobą nawzajem i zagwarantować grupie cały zakresu zamówienia. Dopuszczenie do takiej praktyki oznaczałoby przyzwolenie na tworzenie sztucznych struktur ofertowych, których jedynym celem jest ominięcie limitów (ilościowych) nakładanych przez zamawiającego. Prowadzi to do rażącego naruszenia zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania, tym samym stawiając w dyskryminującej pozycji wykonawców niezależnych, którzy – w przeciwieństwie do członków grupy – realnie stosowali się do restrykcji wynikających ze SWZ, nie mając możliwości uzyskania wszystkich części zamówienia poprzez podmioty powiązane. Istnienie zmowy przetargowej należy oceniać też przez pryzmat szerszego spojrzenia, uwzględniając całość towarzyszących okoliczności, a przede wszystkim wynikających z nich skutków. A więc, już w przypadku stwierdzenia pewnych zdarzeń, sytuacji faktycznych w wysokim stopniu uprawdopodabniających zmowę przetargową, zamawiający winien odrzucić ofertę z postępowania. Zauważyć kolejno należy, iż jeszcze na etapie postępowania odwoławczego członkowie konsorcjum twierdzili, że występowali w przedmiotowym postępowaniu jako niezależne podmioty gospodarcze i nie naruszali zasad uczciwej konkurencji. Na etapie postępowania skargowego żaden z tych skarżących nie kwestionował już jednak w istocie ustaleń Krajowej Izby Odwoławczej co do mających miejsce uzgodnień, które prowadzić miały do osiągnięcia z góry zaplanowanego celu w postaci uzyskania przez każdego z tych umawiających się wykonawców jednej z trzech części zamówienia. Podstawą ich skarg było już bowiem w istocie – wobec pominięcia kwestii związanych z zarzutem zmowy – przyznanie wspólnego działania w ramach grupy kapitałowej poprzez powołanie się na wyrok TSUE C 416/21. Przypomnieć tu należy, iż bezspornym warunkiem zamówienia było, iż o ile dozwolone było składanie przez wykonawców dowolnej ilości ofert to z góry wiadomym było, że zamawiający nie udzieli zamówienia jednemu wykonawcy na więcej niż jedną część zamówienia. W postępowaniu skargowym skarżący powołując się natomiast na wyrok TSUE C 416/21 wywodzili już jedynie, iż zgodnie z punktem 50 tego wyroku nie można było im zarzucić zawarcia pomiędzy sobą niedozwolonego porozumienia, skoro działali pod postacią jednej osoby czyli jako jedna grupa kapitałowa. Sąd Okręgowy pragnie natomiast zwrócić tu uwagę, iż analiza punktów 57-63 wyroku TSUE C 416/21 prowadzi jednak do konkluzji, iż w zaistniałym stanie faktycznym (w szczególności wobec treści postanowień dokumentacji przetargowej) działania pod postacią „jednej osoby”, które doprowadziły do uzyskania wszystkich 3 części zamówienia wbrew ustanowionym ograniczeniom, stanowiły niedozwolone porozumienie. We wskazanym wyroku Trybunał wskazał bowiem „ W szczególności w przypadku powiązanych oferentów zasada równego traktowania, o której mowa w art. 36 ust. 1 dyrektywy 2014/25, zostałaby naruszona, gdyby oferenci ci mogli składać skoordynowane lub uzgodnione oferty, czyli oferty, które nie są samodzielne ani niezależne i dzięki temu mogą przysporzyć im nieuzasadnionych korzyści w stosunku do innych oferentów (zob. analogicznie wyrok z dnia 17 maja 2018 r., S. , C-531/16, EU:C:2018:324, pkt 29)” – pkt 59. „W tym kontekście poszanowanie zasady proporcjonalności wymaga, by podmiot zamawiający był zobowiązany do zbadania i oceny okoliczności faktycznych w celu ustalenia, czy stosunek istniejący między dwoma podmiotami wywarł konkretny wpływ na treść poszczególnych ofert złożonych w ramach jednego postępowania przetargowego, przy czym stwierdzenie takiego wpływu w dowolnej formie wystarczy do tego, aby podmioty te mogły zostać wykluczone z postępowania (zob. podobnie wyroki: z dnia 19 maja 2009 r., A. , C-538/07, EU:C:2009:317, pkt 32; z dnia 8 lutego 2018 r., L. , C-144/17, EU:C:2018:78, pkt 38).” – pkt 60. „Stwierdzenie, że powiązania między oferentami miały wpływ na treść złożonych przez nich w tym samym postępowaniu ofert, wystarczy bowiem do tego, by podmiot zamawiający nie mógł brać tych ofert pod uwagę, ponieważ – jeżeli pochodzą od powiązanych oferentów – oferty muszą zostać złożone w pełni samodzielnie i niezależnie (zob. podobnie wyrok z dnia 17 maja 2018 r., S. , C-531/16, EU:C:2018:324, pkt 38).” – pkt 61. Uwagi te mają tym bardziej zastosowanie w sytuacji, gdy oferenci nie są po prostu powiązani, lecz tworzą jednostkę gospodarczą.” – pkt 62. „Tym samym gdyby sąd odsyłający, po dokonaniu koniecznych weryfikacji i ocen, doszedł do wniosku, że rozpatrywane w postępowaniu głównym oferty nie zostały złożone w sposób autonomiczny i niezależny art. 36 ust. 1 dyrektywy 2014/25 stoi na przeszkodzie udzieleniu spornego zamówienia oferentom, którzy złożyli takie oferty.” – pkt 63. Jak wskazali skarżący w uzasadnieniach skarg : (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) S.A., są to podmioty powiązane, należące do tej samej grupy kapitałowej stanowiąc jedną jednostkę gospodarczą (ang. single economic unit- SEU). Istotą SEU jest to, że podmioty ją tworzące nie wykazują w pełni autonomicznego zachowania rynkowego, lecz stosują się do instrukcji przekazywanych przez spółkę dominującą, biorąc pod uwagę w szczególności więzy ekonomiczne, organizacyjne i prawne je łączące. W ocenie Sądu Okręgowego zamawiający, stojąc na straży zasad określonych w art. 16 pkt 1 ustawy PZP, nie może zatem ograniczać się do bezkrytycznego przyjęcia formalnej odrębności prawnej wykonawców (posiadania osobnych numerów KRS czy NIP). W sytuacji, gdy wykonawcy sami deklarują przynależność do „jednej jednostki gospodarczej”, na zamawiającym spoczywa szczególny obowiązek weryfikacji, czy złożone oferty są wynikiem niezależnych procesów decyzyjnych, czy też skoordynowanym działaniem mającym na celu manipulację wynikiem postępowania. Skarżący zapomnieli natomiast, iż działając jako jedna grupa kapitałowa – nawet, jako jeden podmiot mający wspólną wolę, nie mogący zatem w ramach tej „wspólnej woli” zawrzeć niedopuszczalnych porozumień – i tak naruszyli zasady uczciwej konkurencji, skoro ich celem – zresztą osiągniętym, było uzyskanie jako jedna grupa kapitałowa wszystkich trzech części zamówienia. Osiągnęli oni bowiem nieuzasadnione korzyści w stosunku do innych oferentów (pkt 59 TSUE C 416/21). Ich działanie naruszało też art. 101 ust. 1 i 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowiący, że niezgodne i zakazane są wszelkie porozumienia między przedsiębiorstwami, jak i wszelkie uzgodnione praktyki, których celem lub skutkiem jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji wewnątrz rynku wewnętrznego, co poprzez zawarte porozumienie miało właśnie miejsce. Należy bowiem podkreślić, że osiągnięcie tego celu nastąpiło kosztem innych wykonawców w ramach niedozwolonej zmowy naruszającej też zasady uczciwej konkurencji, o czym stanowi Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji ( art. 3, Dz.U. 1993, nr 47 poz 211 ze zm.). Działanie skarżących wprost wpisywało się bowiem w normę art. 3 tej ustawy stanowiącego, iż czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub z dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy, co niewątpliwie miało miejsce. Zmowa skutkowała bowiem nieuprawnionym uprzywilejowaniem tych przedsiębiorców. Na marginesie wskazania wymaga, iż wybór trzech spółek zależnych od tego samego ośrodka decyzyjnego powoduje, że ryzyko inwestycyjne pozostaje skoncentrowane w obrębie jednego podmiotu. Ewentualne problemy finansowe lub operacyjne podmiotu dominującego wpłyną bezpośrednio na zdolność realizacyjną wszystkich trzech spółek, co stoi w sprzeczności z zasadą bezpieczeństwa kontraktowego zamawiającego. Skarżący wykonawcy z jednej strony, aby korzystać z zasobów grupy, powołują się na jedność gospodarczą (SEU). Z drugiej strony, na potrzeby niniejszego postępowania, próbują wykreować iluzję odrębności, by obejść limit części zamówienia określony w SWZ. Takie działanie stanowi nadużycie. Jeżeli podmioty te tworzą bowiem jedną jednostkę gospodarczą (SEU), to w świetle celu SWZ (umożliwienie udziału w postępowaniu MŚ, a także rozproszenie ryzyka) muszą być traktowane jako jeden wykonawca. Złożenie przez nich ofert na trzy różne części, przy jednoczesnym zakazie kumulacji zamówienia przez jeden podmiot, jest zatem klasycznym przykładem zmowy przetargowej mającej na celu obejście prawa i eliminację realnej konkurencji. W pełni zasadnie Krajowa Izba Odwoławcza w sentencji zaskarżonego wyroku nakazała zatem zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty we wszystkich trzech częściach postępowania, ponowienie badania i oceny ofert oraz odrzucenie ofert złożonych przez wykonawców: (...) S.A. z siedzibą w K. (w ramach części 1 zamówienia), (...) S.A. z siedzibą w W. (w ramach części 2 zamówienia) oraz (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. (w ramach części 3 zamówienia). W świetle przytoczonych ustaleń i wniosków, Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do uznania zasadności zarzutów podniesionych przez skarżących (...) sp. z o.o., (...) S.A. oraz (...) S.A. , co na podstawie art. 588 ust. 1 ustawy PZP musiało skutkować oddaleniem skarg wniesionych w sprawach o sygn. akt XXIII Zs 130/25, sygn. akt XXIII Zs 132/25 oraz sygn. akt XXIII 133/25 jako bezzasadnych. KOSZTY w sprawie o sygn. akt XXIII Zs 130/25 Sąd Okręgowy o kosztach postępowania skargowego orzekł stosownie do treści art. 589 ust. 1 ustawy PZP statuującego zasadę odpowiedzialności za wynik sporu i tym samym obciążył skarżącego (...) sp. z o.o. kosztami postępowania w całości jako stronę przegrywającą. Koszty postępowania wywołanego wniesieniem skargi poniesione przez zamawiającego Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. sprowadzają się do wynagrodzenia reprezentującego go radcy prawnego w kwocie 3 600 zł ustalonej na podstawie § 14 ust. 2a pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.). W konsekwencji Sąd Okręgowy zasądził od (...) sp. z o.o. w W. na rzecz Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. w K. 3600zł tytułem kosztów postępowania skargowego ( punkt II wyroku ). Przeciwnicy skargi wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) S.A., (...) sp. z o.o. (odwołujący w sprawie o sygn. akt KIO 2678/25) ponieśli koszty postępowania skargowego w postaci wynagrodzenia reprezentującego ich radcy prawnego w kwocie 3 600 zł ustalonej na podstawie § 14 ust. 2a pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Tak więc Sąd Zamówień Publicznych zasądził od (...) sp. z o.o. w W. na rzecz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. w W. , (...) S.A. w M. , (...) sp. z o.o. w W. 3 600 zł tytułem kosztów postępowania skargowego ( punkt III wyroku ). Koszty postępowania skargowego po stronie przeciwników skargi wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. (odwołujących w sprawie o sygn. akt KIO 2686/25) to wynagrodzenie reprezentującego ich radcy prawnego w kwocie 3 600 zł ustalonej na podstawie § 14 ust. 2a pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. W rezultacie Sąd Okręgowy zasądził od (...) sp. z o.o. w W. na rzecz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k. w J. , (...) sp. z o.o. w J. 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem kosztów postępowania skargowego ( punkt IV wyroku ). Przeciwnik skargi (...) sp. z o.o. (odwołujący w sprawie o sygn. akt KIO 2701/25) poniósł koszty postępowania skargowego w postaci wynagrodzenia reprezentującego go radcy prawnego w kwocie 3 600 zł ustalonej na podstawie § 14 ust. 2a pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. W wyniku tego Sąd Zamówień Publicznych zasądził od (...) sp. z o.o. w Warszawie na rzecz (...) sp. z o.o. w Warszawie 3 600 zł tytułem kosztów postępowania skargowego ( punkt V wyroku ). Wskazać w tym miejscu należy, iż skarżący (...) sp. z o.o. składał skargi od trzech rozstrzygnięć Krajowej Izby Odwoławczej, tj. w sprawie odwołań o sygn. akt KIO 2678/25, KIO 2686/25 oraz KIO 2701/25 połączonych do wspólnego rozpoznania. Przedmiotowe rozstrzygnięcia zostały wyrażone w wyroku Izby z dnia 18 sierpnia 2025 roku. Zgodnie natomiast z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz. U. z 2025 roku, poz. 1228 z późn. zm., dalej: uksc) od skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej przy Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych pobiera się opłatę stałą w wysokości trzykrotności wpisu wniesionego od odwołania w sprawie, której dotyczy skarga. Zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. poz. 2437) wysokość wpisu wnoszonego w postępowaniu o udzielenie zamówienia na roboty budowlane o wartości: równej progom unijnym, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy PZP, lub przekraczającej te progi, wynosi 20 000 zł. Zatem trzykrotność wpisu od odwołania to 60 000 zł. Mając zaś na uwadze, że skarga została złożona od rozstrzygnięć Izby dotyczących trzech odowłań, należna opłata od skargi wynosiła 180 000 zł. Skarżący wniósł opłatę od skargi w wysokości 60 000 zł. Na etapie ustalania braków formalnych skargi kwestia prawidłowej wysokości opłaty została przeoczona i skarżący nie był wzywany do uzupełnienia opłaty od skargi. Tym niemniej Sąd Okręgowy rozpoznając skargę obowiązany był w tej sytuacji wydać orzeczenie ustalające właściwą opłatę od skargi i nakazujące ściągniecie brakującej części opłaty od skargi. Wobec powyższego Sąd Okręgowy ustalił, iż należna opłata od skargi wynosi 180 000zł i nakazał ściągnąć od (...) sp. z o.o. w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie 120 000 zł tytułem brakującej opłaty od skargi ( punkt VI wyroku ) KOSZTY w sprawie o sygn. akt XXIII Zs 132/25 Rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego o kosztach postępowania skargowego oparto na dyspozycji art. 589 ust. 1 ustawy PZP. Przyjęta przez Sąd zasada odpowiedzialności za wynik procesu skutkowała obciążeniem skarżącego (...) S.A. kosztami postępowania, co jest następstwem uznania go za stronę przegrywającą sprawę. Koszty postępowania wywołanego wniesieniem skargi poniesione przez zamawiającego Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. sprowadzają się do wynagrodzenia reprezentującego go radcy prawnego w kwocie 3 600 zł ustalonej na podstawie § 14 ust. 2a pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. W efekcie Sąd Okręgowy zasądził od (...) S.A. w W. na rzecz Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. w K. 3600 zł tytułem kosztów postępowania skargowego ( punkt II wyroku ). Przeciwnicy skargi wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) S.A., (...) sp. z o.o. (odwołujący w sprawie o sygn. akt KIO 2678/25) ponieśli koszty postępowania skargowego w postaci wynagrodzenia reprezentującego ich radcy prawnego w kwocie 3 600 zł ustalonej na podstawie § 14 ust. 2a pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Skutkiem czego zasądzono od (...) S.A. w W. na rzecz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. w W. , (...) S.A. w M. , (...) sp. z o.o. w (...) 3 600 zł tytułem kosztów postępowania skargowego ( punkt III wyroku ). Koszty postępowania skargowego po stronie przeciwników skargi wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. (odwołujących w sprawie o sygn. akt (...) 25) to wynagrodzenie reprezentującego ich radcy prawnego w kwocie 3 600 zł ustalonej na podstawie § 14 ust. 2a pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. W świetle powyższego Sąd Zamówień Publicznych zasądził od (...) SA. w W. na rzecz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k. w J. , (...) sp. z o.o. w (...) 600 zł tytułem kosztów postępowania skargowego ( punkt IV wyroku ). Przeciwnik skargi (...) sp. z o.o. (odwołujący w sprawie o sygn. akt (...) 25) poniósł koszty postępowania skargowego w postaci wynagrodzenia reprezentującego go radcy prawnego w kwocie 3 600 zł ustalonej na podstawie § 14 ust. 2a pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. W rezultacie Sąd Okręgowy zasądził od (...) spółki akcyjnej w W. na rzecz (...) sp. z o.o. w (...) 600 tytułem kosztów postępowania skargowego ( punkt V wyroku ). Skarżący (...) S.A. również zaskarżył rozstrzygnięcia Izby dotyczące spraw o sygn. akt KIO 2678/25, KIO 2686/25 oraz KIO 2701/25 połączonych do wspólnego rozpoznania. Należy wskazać, iż opłata od skargi w wysokości 60 000 zł wniesiona przez skarżącego (...) S.A. nie została zweryfikowana w stosunku do tego skarżącego. Sąd, działając z urzędu, był zatem zobligowany do ustalenia prawidłowej opłaty oraz wdrożenia procedury ściągnięcia jej brakującej części. Sąd Zamówień Publicznych ustalił, iż należna opłata od skargi wynosi 180 000 zł i nakazał ściągnąć od (...) S.A. w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie 120 000 zł tytułem brakującej opłaty od skargi ( punkt VI wyroku ). KOSZTY w sprawie o sygn. akt XXIII Zs 133/25 Sąd Okręgowy, kierując się wyrażoną w art. 589 ust. 1 ustawy PZP zasadą odpowiedzialności za wynik sporu, nałożył na skarżącego (...) S.A. obowiązek zwrotu całości kosztów postępowania, uznając jego skargę za bezzasadną. Koszty postępowania wywołanego wniesieniem skargi poniesione przez zamawiającego Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. sprowadzają się do wynagrodzenia reprezentującego go radcy prawnego w kwocie 3 600 zł ustalonej na podstawie § 14 ust. 2a pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Sąd Okręgowy zasadził więc od (...) S.A. w K. na rzecz Polskich Sieci Elektroenergetycznych spółki akcyjnej w (...) 600 zł tytułem kosztów postępowania skargowego ( punkt II wyroku ). Przeciwnicy skargi wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) S.A., (...) sp. z o.o. (odwołujący w sprawie o sygn. akt KIO 2678/25) ponieśli koszty postępowania skargowego w postaci wynagrodzenia reprezentującego ich radcy prawnego w kwocie 3 600 zł ustalonej na podstawie § 14 ust. 2a pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. W konsekwencji Sąd Zamówień Publicznych zasądził od (...) S.A. w K. na rzecz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. w W. , (...) S.A. w M. , (...) sp. z o.o. w (...) 600 zł tytułem kosztów postępowania skargowego ( punkt III wyroku ). Koszty postępowania skargowego po stronie przeciwników skargi wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o. (...) sp. k., (...) sp. z o.o. (odwołujących w sprawie o sygn. akt KIO 2686/25) to wynagrodzenie reprezentującego ich radcy prawnego w kwocie 3 600 zł ustalonej na podstawie § 14 ust. 2a pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. W efekcie Sąd Okręgowy zasądził od (...) spółki akcyjnej w K. na rzecz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: (...) sp. z o.o. (...) sp. k. w J. , (...) sp. z o.o. w (...) 600 zł tytułem kosztów postępowania skargowego ( punkt IV wyroku ). Przeciwnik skargi (...) sp. z o.o. (odwołujący w sprawie o sygn. akt KIO 2701/25) poniósł koszty postępowania skargowego w postaci wynagrodzenia reprezentującego go radcy prawnego w kwocie 3 600 zł ustalonej na podstawie § 14 ust. 2a pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Tym samym Sąd Zamówień Publicznych zasądził od (...) S.A. w K. na rzecz (...) sp. z o.o. w W. 3 600 zł tytułem kosztów postępowania skargowego ( punkt V wyroku ). Także skarżący (...) S.A. wniósł skargę w zakresie trzech odowłań zarejestrowanych pod sygn. akt KIO 2678/25, KIO 2686/25 oraz KIO 2701/25. Wobec braku weryfikacji opłaty od skargi wniesionej przez (...) S.A., a opiewającej na kwotę 60 000 zł, na Sądzie również w tym przypadku spoczywał procesowy obowiązek ustalenia jej należnej wysokości. Tym samym Sąd Okręgowy nakazał jednocześnie ściągnięcie niedopłaty w należnej wysokości. Sąd Okręgowy ustalił, iż należna opłata od skargi wynosi 180 000 i nakazał ściągnąć od (...) S.A. w K. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie 120 000 zł tytułem brakującej opłaty od skargi ( punkt VI wyroku ). Mając powyższe na względzie Sąd Zamówień Publicznych orzekł jak w sentencji wyroków w sprawach o sygn. akt XXIII Zs 130/25, sygn. akt XXIII Zs 132/25 oraz sygn. akt XXIII 133/25. Andrzej Sobieszczański Alicja Dziekańska Monika Skalska