XXIII GZ 1501/17

Sygn. akt XXIII Gz 1501/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Alicja Dziekańska Sędziowie: SO Anna Gałas (spr.) SO Monika Skalska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) spółki akcyjnej w W. z udziałem M. Ł. o nadanie klauzuli wykonalności ugodzie zawartej przed mediatorem na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 30 czerwca 2017 r., sygn. akt IX GCo 414/17 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Anna Gałas SSO Alicja Dziekańska SSO Monika Skalska Sygn. akt XXIII Gz 1501/17 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie w pkt. 1 nadał klauzulę wykonalności na ugodę mediacyjną zawartą w dniu 5 maja 2017 r. przez (...) spółkę akcyjną w W. i M. Ł. przed mediatorem P. S. , w części, tj. co do obowiązku zapłaty przez M. Ł. pierwszej raty należności w kwocie 1 896,35 zł oraz drugiej raty należności w kwocie 1 902 zł. Natomiast w pkt. oddalił wniosek w pozostałej części. W uzasadnieniu pkt. 2 Sąd Rejonowy wskazał, iż zgodnie z art. 183 14 § 2 k.p.c. w zw. z art. 786 k.p.c. ugoda zawarta przez strony przed mediatorem w dniu 5 maja 2017 r. podlega wykonaniu w drodze egzekucji, jednak zapłaty kwoty wskazana w ugodzie nastąpić ma w 22 miesięcznych ratach, płatnych do 20 dnia każdego miesiąca poczynając od maja 2017 r. W dacie orzekania w przedmiocie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności upłynął termin zapłaty dwóch rat: pierwszej w wysokości 1 896,35 zł oraz drugiej w kwocie 1 902 zł zatem tylko w tej części możliwe było nadanie na nią klauzuli wykonalności. Sąd Rejonowy wskazał, że w pozostałym zakresie nie upłynął jeszcze termin płatności poszczególnych rat, nie zostało także podniesione i wykazane, że w związku z uchybieniem płatności którejkolwiek z rak całe roszczenie stało się wymagalne w związku z tym wystąpienie w wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności na całą ugodę było przedwczesne. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł wnioskodawca, zaskarżając je w istocie w części co do pkt. 2. Przedmiotowemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 183 14 k.p.c. wskazując, że sposób zatwierdzenia ugody zawartej przed mediatorem zależy od tego czy ugoda podlega czy nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji. Natomiast zdaniem skarżącego Sąd jak wynika z treści uzasadnienia nie dopatrzył się aby ugoda była sprzeczna z prawem, a także by była niezrozumiała lub zawierała sprzeczności, a więc przesłanek uniemożliwiających nadanie klauzuli wykonalności o których mowa w §3 tego przepisu. Tym samym Sąd winien nadać klauzulę wykonalności na całość ugody a nie tylko na wymagalne raty. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i nadanie klauzuli wykonalności na całą zawartą przez strony ugodę bez wyszczególniania rat które są wymagalne. Ponadto skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne i nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne oraz ocenę prawną Sądu Rejonowego i przyjmuje je za własne. Wbrew twierdzeniom skarżącego, nie sposób uznać, że Sąd Rejonowy błędnie oddalił wniosek o nadanie klauzuli wykonalności w zakresie rat niewymagalnych. Po pierwsze art. 183 14 k.p.c. należy rozpatrywać zawsze w powiązaniu z art. 786 §1 k.p.c. w szczególności, jeżeli świadczenie w ugodzie zostało rozłożone na raty, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. Zgodnie z tym przepisem jeżeli wykonanie tytułu egzekucyjnego jest uzależnione od zdarzenia, które udowodnić powinien wierzyciel, sąd nada klauzulę wykonalności po dostarczeniu dowodu tego zdarzenia w formie dokumentu urzędowego lub prywatnego z podpisem urzędowo poświadczonym. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca na dzień orzekania przez Sąd Rejonowy, tj. 30 czerwca 2017 r. nie wykazał, iż pozostałe raty zawarte w ugodzie są wymagalne, co za tym idzie nie wykazał, że nadają się do wykonania w drodze egzekucji. Jak wynika bowiem z §2 ugody (k. 8) dłużnik zobowiązał się do spłaty zadłużenia o którym mowa w §1 pkt.1 i 2 w łącznej kwocie 41 838,35 zł na rzecz (...) S.A. w W. w 22 następujących po sobie ratach, płatnych do 20 - tego dnia każdego miesiąca poczynając od maja 2017 r. Pierwsza rata zostanie uregulowana w kwocie 1 896,35 zł, a 21 pozostałych rat w kwotach po 1 902 zł. Co za tym idzie Sąd Rejonowy słusznie uznał, iż w dacie orzekania, tj. na dzień 30 czerwca 2017 r. wymagalne były tylko 2 raty. Jedynie na marginesie należało wskazać, że wierzyciel w związku z tak brzmiącą ugodą, którą zaakceptowały obie strony, nie może skutecznie wystąpić o nadanie klauzuli wykonalności na całą ugodę a jedynie tylko na wymagalne raty. Jeżeli bowiem świadczenie zostało rozłożone na raty, to dopiero upływ terminu wymagalności każdej z nich jest warunkiem nadania klauzuli. Wbrew twierdzeniom skarżącego niedopuszczalnym jest nadanie klauzuli wykonalności na całą ugodę w oderwaniu od okoliczności, że ugodzone nią świadczenie zostało rozłożone na raty. Z tych wszystkich względów wobec oczywistej bezzasadności zażalenia Sąd Okręgowy postanowił o jego oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 §2 k.p.c. SSO Anna Gałas SSO Alicja Dziekańska SSO Monika Skalska