XX GCO 316/14

Sygn. akt XX GCo 316/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XX Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: SSO Magdalena Kurc-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. B. (1) z udziałem Telewizji (...) spółki akcyjnej w W. o uznanie orzeczenia państwa obcego postanawia: oddalić wniosek. SSO Magdalena Kurc-Mazurkiewicz UZASADNIENIE W dniu 5 grudnia 2014 roku A. B. (2) złożył wniosek o uznanie i zezwolenie na wykonanie przymusowe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej decyzji Sądu Najwyższego Republiki Białorusi z dnia 4 września 2014 r. w sprawie numer (...) r., na mocy którego kolegium sądowe postanowiło uznać za niezgodne z prawem i naruszające prawo wyjątkowe A. B. (1) do znaku towarowego (...) ze świadectwa nr (...) wobec usług 37 klasy - obsługiwanie systemów telewizji satelitarnej, 38 klasy - łączność satelitarna, 42 klasy (...) konsultacja w zakresie instalacji, strojenia i obsługiwania systemów telewizji satelitarnej - czynności spółki Telewizja (...) spółki akcyjnej w W. , w zakresie wykorzystywania na terytorium Republiki Białorusi oznakowania (...) , podobnego w stopniu umożliwiającym pomylenie do znaku towarowego (...) i zobowiązać spółkę Telewizja (...) spółkę akcyjnej w W. do zaprzestania wykorzystywania oznakowania (...) podczas transmitowania na terytorium Republiki Białorusi poprzez nadawanie satelitarne kanału telewizyjnego (...) oraz na stronie internetowej pod adresem (...) , która jest dostępna dla użytkowników na terytorium Republiki Białorusi oraz ściągnąć ze spółki Telewizja (...) spółki akcyjnej w W. , na rzecz A. B. (1) wydatki sądowe w wysokości 9.998.800 rubli (dziewięć milionów dziewięćset dziewięćdziesiąt osiem tysięcy osiemset rubli) (decyzja k.6-23, tłumaczenie k.24-38). Telewizja (...) spółka akcyjna w W. w dniu 22 maja 2015 roku wniosła o oddalenie powyższego wniosku wskazując, iż w świetle art. 1146 § 1 pkt 2) k.p.c. powyższe orzeczenie nie podlega uznaniu, ponieważ zapadło w sprawie należącej do wyłącznej jurysdykcji sądów polskich. Telewizja (...) spółka akcyjna w W. nie posiadała i nie posiada na terytorium Białorusi organu zarządzającego, ani przedstawicielstwa, ani też oddziału, tym samym mając na uwadze obowiązujące przepisy Białoruskiego Kodeksu Postępowania Cywilnego , a dokładnie art. 53 w związku z art. 544-549 należy stwierdzić, że sądu białoruskie nie miały jurysdykcji do rozpatrzenia zaistniałego sporu (odpowiedź na wniosek k. 85-80). Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1145. k.p.c. orzeczenia sądów państw obcych wydane w sprawach cywilnych podlegają uznaniu z mocy prawa, chyba że istnieją przeszkody określone w art. 1146 k.p.c. przeszkody w uznaniu orzeczenia, W świetle art. 1146 § 1 pkt 2) k.p.c. przeszkodą uniemożliwiającą stwierdzenie wykonalności orzeczenia sądu zagranicznego jest sytuacja, w której orzeczenie zapadło w sprawie należącej do wyłącznej jurysdykcji sądów polskich. Jak wynika z art. 39 ust. 1 i 2 Umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Białoruś o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych, pracowniczych i karnych (Dz.U.1995.128.619) „ Zobowiązania powstające wskutek czynów niedozwolonych (wyrządzenia szkody) podlegają prawu tej Umawiającej się Strony, na której terytorium nastąpiło zdarzenie, które spowodowało powstanie szkody (…).W sprawach wymienionych w ustępie 1 właściwy jest sąd tej Umawiającej się Strony, na której terytorium nastąpiło zdarzenie, które spowodowało powstanie szkody, lub na której terytorium pozwany ma miejsce zamieszkania (…)”. Na mocy niniejszej umowy, określono wyłączność jurysdykcji sądów polskich w zakresie spraw, w których zdarzenie powodujące szkodę ma miejsce na terenie Rzeczpospolitej Polskiej, a pozwanym jest podmiot mający siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, który nie ma majątku na terenie Republiki Białorusi. Powyższe okoliczności, znajdują również swoje potwierdzenie w postanowieniu Sądu Najwyższego Republiki Białorusi, (...) . Należy podkreślić, iż Sąd lub inny organ polski, który dokonuje oceny, czy zagraniczne orzeczenie podlega uznaniu, nie bada, czy sąd obcy w ogóle posiadał w danej sprawie jurysdykcję, ani też, czy nie zostały naruszone przepisy o wyłącznej jurysdykcji państwa trzeciego. Odmowę uznania zagranicznego orzeczenia uzasadnia jedynie okoliczność, że sprawa, w której zapadło orzeczenie, należała do wyłącznej jurysdykcji sądów polskich. Organ polski powinien zatem ustalić treść obowiązujących w kraju norm procesowych w zakresie jurysdykcji wyłącznej. W obecnym stanie faktycznym nie sposób jednak pominąć regulację prawną obowiązującą na terenie Republiki Białorusi, zawartą w art. 545 białoruskiego kodeksu postępowania cywilnego , który to przepis jednoznacznie wskazuje, iż „Sądy mają jurysdykcję w Republice Białorusi i w przypadku roszczeń wobec cudzoziemców i osób bez obywatelstwa, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Republiki Białorusi, do zagranicznych osób prawnych, o ile w Republice Białorusi jest organ zarządzający, przedstawicielstwo lub oddział takiej osoby prawnej” W przedmiotowej sprawie powyższe przeszkody, o których mowa w art. 1146 § 1 pkt 2 k.p.c. , zaistniały, co skutkuje odmową stwierdzenia wykonalności orzeczenia, ponieważ bezwzględnie obowiązujący charakter norm o jurysdykcji wyłącznej sprawia, że w razie zbiegu krajowej i zagranicznej jurysdykcji wyłącznej kolizja musi być rozstrzygnięta na rzecz polskiej kolizyjnej normy procesowej. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji. SSO Magdalena Kurc-Mazurkiewicz ZARZĄDZENIE (...) (...) (...) (...) SSO Magdalena Kurc - Mazurkiewicz