I 1 C 2147/15 upr.

Sąd Rejonowy w GdyniGdynia2016-01-08
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniarejonowy
czesnestudiaprzedawnienieumowawierzytelnośćszkolnictwo wyższekoszty postępowania

Sąd Rejonowy w Gdyni oddalił powództwo spółki o zapłatę czesnego, uznając roszczenie za przedawnione na podstawie przepisów o prawie o szkolnictwie wyższym.

Powódka spółka z o.o. dochodziła zapłaty zaległego czesnego od pozwanego studenta. Sąd Rejonowy w Gdyni oddalił powództwo, uznając zarzut przedawnienia podniesiony przez pozwanego za zasadny. Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na przepisach ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, wskazując na trzyletni termin przedawnienia roszczeń z tytułu czesnego, który w tej sprawie upłynął przed wniesieniem pozwu.

Powódka, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., wniosła pozew przeciwko J. K. o zapłatę kwoty 3247,39 zł wraz z odsetkami, tytułem nieopłaconego czesnego i skapitalizowanych odsetek. Pierwotnym wierzycielem była Szkoła Wyższa Biznesowa w R., która zawarła z pozwanym umowę o warunkach odpłatności za studia. Powódka nabyła wierzytelność na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności. Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia. Sąd Rejonowy w Gdyni, po przekazaniu sprawy z Poznania, ustalił stan faktyczny i uznał zarzut przedawnienia za trafny. Sąd wskazał, że umowa o warunkach odpłatności za studia zawarta na podstawie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym podlega trzyletniemu terminowi przedawnienia, zgodnie z art. 160 ust. 7 tej ustawy. Ponieważ pozew został złożony po upływie tego terminu od daty skreślenia pozwanego z listy studentów, powództwo zostało oddalone w całości. Sąd orzekł również o kosztach postępowania, obciążając nimi powoda.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, roszczenie uczelni wyższej o zapłatę czesnego podlega trzyletniemu terminowi przedawnienia.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że umowa o warunkach odpłatności za studia zawarta na podstawie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym stanowi samodzielny typ umowy, do którego mają zastosowanie przepisy tej ustawy, w tym art. 160 ust. 7, który stanowi o trzyletnim terminie przedawnienia roszczeń z niej wynikających.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalenie powództwa

Strona wygrywająca

J. K.

Strony

NazwaTypRola
(...) z ograniczoną odpowiedzialnosciąspółkapowód
J. K.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (6)

Główne

u.p.s.w. art. 160 § ust. 7

Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym

Roszczenia wynikające z umowy przedawniają się z upływem trzech lat.

Pomocnicze

u.p.s.w. art. 160 § ust. 3

Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym

Warunki odpłatności za studia określa umowa zawarta między uczelnią a studentem w formie pisemnej.

k.c. art. 750

Kodeks cywilny

Nie można przyjąć, że do umowy o warunkach odpłatności za studia znajduje zastosowanie dwuletni termin przedawnienia wskazany w art. 751 pkt 2 k.c.

k.c. art. 98

Kodeks cywilny

Podstawa orzekania o kosztach postępowania.

k.p.c. art. 108

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa orzekania o kosztach postępowania.

Dz. U. z 2013 r., poz. 491

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu

Podstawa ustalenia kosztów zastępstwa procesowego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Roszczenie jest przedawnione na podstawie przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.

Godne uwagi sformułowania

Roszczenia wynikające z umowy przedawniają się z upływem trzech lat.

Skład orzekający

Ewa Kokowska-Kuternoga

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja terminu przedawnienia roszczeń z tytułu czesnego na gruncie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym."

Ograniczenia: Dotyczy umów zawartych na podstawie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu przedawnienia roszczeń, szczególnie w kontekście edukacji, co może być interesujące dla studentów i uczelni.

Czy dług za studia może się przedawnić? Sąd Rejonowy w Gdyni rozstrzyga.

Dane finansowe

WPS: 3247,39 PLN

Sektor

edukacja

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt: I 1 C 2147/15 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga Protokolant: sekr. sądowy Marta Bona po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016 r. w Gdyni sprawy z powództwa (...) z ograniczoną odpowiedzialnoscią z siedzibą w W. przeciwko J. K. o zapłatę I Oddala powództwo w całości; II Ustala koszty postępowania na kwotę 717,00 złotych, w tym 600,00 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego; III Ustalonymi w pkt II kosztami obciąża powoda uznając je za uiszczone w całości. UZASADNIENIE Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniósł pozew przeciwko J. K. o zapłatę kwoty 3247,39 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwany był studentem w Wyższej Szkole (...) w R. i był zobowiązany do ponoszenia opłat w wysokości i terminach wskazanych w kwestionariuszu kandydata na studia, jednak pozwany nie uregulował w należnych opłat. Powód wskazał, że na podstawie umowy o zakup wierzytelności z dnia 7 lutego 2013 r. powód stał się wierzycielem pozwanego, a jego zaległość wynosi: tytułem nieopłaconego czesnego o terminach zapłaty: do 20.12.2005r – 400 zł , do 21.11.2005r- 400 zł , do 30.10.2005r – 400 zł, do 5.10.2005r – 400 zł oraz kwotę 1647, 39 zł skapitalizowanych odsetek . ( pozew – k. 2-4) Nakazem zapłaty z dnia 11 marca 2014 r. wydanym w postepowaniu upominawczym Sąd Rejonowy w Poznaniu- Stare Miasto orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. (nakaz zapłaty – k. 42) Pozwany złożył sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym wniósł o przekazanie sprawy sadowi właściwemu oraz o oddalenie powództwa w całości, zarzucając, że roszczenie będące przedmiotem pozwu jest przedawnione . (sprzeciw – k. 47-51) Postanowieniem z dnia 30.6.2015r sprawa została przekazana do Sądu rejonowego w Gdyni ze względu na miejsce zamieszkania pozwanego ( postanowienie k. 90, uzasadnienie k. 94-5) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W 2005 roku Szkoła Wyższa Biznesowa z siedzibą w R. zawarła z J. K. umowę o warunkach odpłatności za studia na wydziale nauk technicznych i kierunku technika samochodowa i ubezpieczenia komunikacyjne , na podstawie której uczelnia zobowiązała się do zapewnienia możliwości nauki na wybranym kierunku studiów i w wybranej formie, a J. K. zobowiązał się uiszczać czesne za realizowane studia w systemie płatności miesięcznych rat w wysokości określonej w załącznikach do umowy. Umowa została zawarta na czas nauki, przez który należy rozumieć okres od dnia przyjęcia w poczet studentów uczelni do dnia złożenia egzaminu dyplomowego, rezygnacji ze studiów lub skreślenia z listy studentów. (niesporne, statut uczelni k. 11-16,22-26, regulamin studiów k . 27-30, rozliczenie k. 32,zarządzenie w sprawie rekrutacji na rok 2005/2006 k. 32-34, przyznanie pozwanego k.112- na nośniku, kwestionariusz osobowy k 20, ) Zgodnie z zarządzeniem na rok 2005/2006 wysokość czesnego na kierunku technika samochodowa i ubezpieczenia komunikacyjne w ratach miesięcznych została ustalona na kwotę 400,00 zł. (niesporne, nadto tabela opłat k. 33-33v, regulamin k. 27-30, statut uczelni k. 11-16,22-26) J. K. został skreślony z listy studentów w dniu 8.2.2006r . (dowód: decyzja z dnia 8.2.2006r k. 38) W dniu 11 .10. 2012 r. Dział (...) Finansowej sporządził zestawienie zadłużenia J. K. , w którym wskazano na zaległość w kwocie 1600,00 zł tytułem czesnego z terminem płatności od 5.10.2005r do 20.12.2005r . (niesporne, nadto rozliczenie zadłużenia – k. 31) W dniu 29.10. 2012 r. Szkoła Wyższa Biznesowa w R. (zbywca) zawarła z (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (nabywcą) umowę sprzedaży wierzytelności, przedmiotem której było przeniesienie na rzecz nabywcy wierzytelności pieniężnych wskazanych w wyciągu z załącznika, celem ich dalszej windykacji. W treści załącznika wskazana została wierzytelność przysługująca wobec J. K. w kwocie głównej 1600zł. (niesporne, nadto umowa sprzedaży wierzytelności z wyciągiem z załącznika – k. 34-5) Pismem z dnia 30 października 2012 r. (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. poinformował J. K. o nabyciu wierzytelności tytułem zadłużenia wynikającego z umowy o świadczenie usług edukacyjnych oraz wezwał go do zapłaty kwoty 2974, 48 zł. (niesporne, nadto wezwanie do zapłaty – k. 36-37) Sąd zważył, co następuje: Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie Sąd ustalił na podstawie dowodów z w/w dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania, których prawdziwość nie budziła wątpliwości Sądu co do swej wiarygodności, a nadto nie była kwestionowana przez strony, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary. Pozostałe dokumenty złożone w sprawie nie mają istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż nie wnoszą do sprawy nowych istotnych okoliczności. Powód domagając się zasądzenia od pozwanego kwoty wskazanej w pozwie powoływał się na regulamin odpłatności za studia , na podstawie którego pozwany był zobowiązany do uiszczania opłat z tytułu czesnego. Ponadto powód wskazywał, iż dochodzoną w niniejszej sprawie wierzytelność z tytułu czesnego nabył od pierwotnego wierzyciela na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 29.10.2012r. W sprawie bezspornym było, iż pozwanego łączyła ze Szkołą Wyższą Biznesową w R. w/w umowa o warunkach odpłatności za studia oraz że powód na podstawie umowy przelewu wierzytelności nabył w dniu29.10.2012 r. od przedmiotowej uczelni wierzytelności pieniężne, wśród których wskazana została wierzytelność wobec pozwanego dochodzona w niniejszym procesie. Pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia powoda. Odnosząc się w pierwszej kolejności do podniesionego zarzutu przedawnienia Sąd uznał, iż zarzut ten był trafny. W pierwszej kolejności należy wskazać, że pozwanego łączyła ze Szkołą Wyższą Biznesową w R. umowa o warunkach odpłatności za studia, zawarta w czasie obowiązywania ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. prawo o szkolnictwie wyższym (tj. Dz.U. 2012, poz. 572 ze zm.), zgodnie z którą warunki odpłatności za studia określa umowa zawarta między uczelnią a studentem w formie pisemnej ( art. 160 ust. 3 ). W ocenie Sądu umowa zawarta przez pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda stanowi samodzielny typ umowy, której elementy istotne określa w/w ustawa, wobec czego nie można przyjąć, że do umowy tej, na podstawie art. 750 k.c. , znajduje zastosowanie dwuletni termin przedawnienia wskazany w treści art. 751 pkt 2 k.c. Do umowy łączącej pozwanego z uczelnią będą bowiem miały zastosowanie przepisy w/w ustawy prawo o szkolnictwie wyższym ( art. 160 pkt 7 .:” Roszczenia wynikające z umowy przedawniają się z upływem trzech lat.”), a w zakresie nieuregulowanym, przepisy ogólne Kodeksu cywilnego . Wobec powyższego w ocenie Sądu roszczenie uczelni o zapłatę czesnego jest roszczeniem, do którego ma zastosowanie trzyletni termin przedawnienia wynikający z art. 160 pkt 7 ustawy o szkolnictwie wyższym. Nadto należy wskazać, że umowa łącząca pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda została zawarta na czas nauki, przez który należy rozumieć okres od dnia przyjęcia w poczet studentów uczelni do dnia złożenia egzaminu dyplomowego, rezygnacji ze studiów lub skreślenia z listy studentów, a zatem do 8.2.2006r. Przyjmując zatem, że do roszczenia uczelni wyższej o zapłatę czesnego ma zastosowanie trzyletni termin przedawnienia, uznać należało, iż roszczenie dochodzone w niniejszej sprawie uległo przedawnieniu, albowiem pozew w tej sprawie złożono 25.2.2014r, więc po upływie trzech lat. Tym samym dochodzone w niniejszym procesie żądanie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie, zaś powództwo należało w całości oddalić. Podsumowując powyższe, Sąd w pkt. I wyroku, na podstawie art. 160 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. z 2012 r., poz. 572 ze zm.) w zw. z § 20 Regulaminu studiów a contrario , oddalił powództwo jako niezasadne. O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawie art. 98 k.p.c. i art. 108 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 4 w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 491), ustalając w pkt. II wyroku je na kwotę 717,00 zł, w tym 600 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, na którą składają się: kwota 600,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, 100 zł tytułem opłaty wpisu sądowego oraz 17 zł opłaty za pełnomocnictwo. W całości zostały poniesione przez powoda, wiec Sąd nie obciążył nimi wygrywającego pozwanego, ale powoda uznając je za uiszczone w całości.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI