XVIII C 2153/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd zasądził od pozwanej na rzecz funduszu sekurytyzacyjnego kwotę 1.633,41 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu, oddalając wniosek o rozłożenie należności na raty.
Powód, fundusz sekurytyzacyjny, domagał się zapłaty 1.633,41 zł od pozwanej J. A. z tytułu umowy pożyczki zawartej z pierwotnym wierzycielem. Pozwana uznała powództwo, ale wniosła o rozłożenie należności na raty po 50 zł miesięcznie, powołując się na trudną sytuację materialną. Sąd uwzględnił powództwo w całości, zasądzając dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami procesu, oddalając jednocześnie wniosek o rozłożenie na raty z uwagi na brak uzasadnionych podstaw.
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi rozpoznał sprawę z powództwa (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w K. przeciwko J. A. o zapłatę. Powód domagał się zasądzenia kwoty 1.633,41 zł z odsetkami, tytułem umowy pożyczki zawartej z pierwotnym wierzycielem. Pozwana J. A. uznała powództwo, jednak wniosła o rozłożenie zasądzonej należności na raty po 50 zł miesięcznie, wskazując na swoją trudną sytuację materialną (dochód z pomocy społecznej w wysokości 317 zł miesięcznie). Sąd, po ustaleniu stanu faktycznego jako bezspornego w zakresie zobowiązania (na podstawie uznania powództwa przez pozwaną) oraz sytuacji majątkowej pozwanej (niezaprzeczonej przez powoda), ocenił roszczenie. Sąd przypomniał przepisy dotyczące umowy pożyczki oraz przelewu wierzytelności, podkreślając prawo dłużnika do podnoszenia przeciwko nabywcy wszelkich zarzutów, które przysługiwały mu przeciwko zbywcy. Kluczową kwestią stało się rozpatrzenie wniosku o rozłożenie świadczenia na raty. Sąd uznał, że instytucja ta, jako wyjątkowa, powinna służyć należytemu zagwarantowaniu interesów obu stron. W niniejszej sprawie sąd nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia wniosku, wskazując, że wysokość dochodów pozwanej nie uzasadnia przypuszczenia, iż rozłożenie świadczenia na raty przyczyni się do sprawniejszego wykonania wyroku. Ponadto, pozwana sama przyznała, że proponowana wysokość rat jest dla niej niemożliwa do uiszczenia. W związku z tym, sąd uwzględnił powództwo w całości, zasądzając dochodzoną kwotę wraz z odsetkami (z uwzględnieniem maksymalnych odsetek za opóźnienie wprowadzonych od 1 stycznia 2016 r.) oraz zasądził od pozwanej na rzecz powoda zwrot kosztów procesu w wysokości 1.247 zł, na które złożyły się opłata od pozwu, wynagrodzenie pełnomocnika i opłata skarbowa od pełnomocnictwa. Sąd nie nadał wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności, uznając, że w tej części rozstrzygnięcie nie jest zgodne ze stanowiskiem pozwanej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek nie został uwzględniony.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że instytucja rozłożenia na raty jest wyjątkowa i powinna służyć interesom obu stron. W tej sprawie, ze względu na niskie dochody pozwanej, sąd nie dopatrzył się podstaw, by rozłożenie na raty przyczyniło się do sprawniejszego wykonania wyroku, a pozwana sama przyznała, że proponowana wysokość rat jest dla niej niemożliwa do uiszczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zasądzenie
Strona wygrywająca
(...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w K. | instytucja | powód |
| J. A. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (11)
Główne
k.c. art. 509 § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 513 § 1
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 320
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.c. art. 720
Kodeks cywilny
k.c. art. 353 § 1
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 213 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 229
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 230
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 99
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uznanie powództwa przez pozwaną. Skuteczność przelewu wierzytelności na fundusz sekurytyzacyjny. Brak podstaw do rozłożenia należności na raty ze względu na brak uzasadnienia interesem obu stron i niemożliwość uiszczenia rat przez pozwaną.
Odrzucone argumenty
Wniosek pozwanej o rozłożenie należności na raty.
Godne uwagi sformułowania
Instytucja ta – sama w sobie wyjątkowa – oznacza ingerencję w uprawnienia wierzyciela na korzyść dłużnika. Ma służyć temu, by w okolicznościach danej sprawy tak ukształtować sposób wykonania wyroku, aby należycie zagwarantować interes obu stron.
Skład orzekający
Artur Piotr Wewióra
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Standardowe zastosowanie przepisów o uznaniu powództwa, przelewie wierzytelności oraz odmowie rozłożenia świadczenia na raty w przypadku braku uzasadnienia."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnej sytuacji faktycznej i nie stanowi przełomu interpretacyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest typowa dla działalności funduszy sekurytyzacyjnych i dotyczy powszechnego problemu zadłużenia oraz wniosków o rozłożenie na raty. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Dane finansowe
WPS: 1633,41 PLN
zapłata: 1633,41 PLN
zwrot kosztów procesu: 1247 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyXVIII C 2153/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 października 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi w Wydziale XVIII Cywilnym w składzie: Przewodniczący: SSR Artur Piotr Wewióra protokolant: Michał Frajtak rozpoznawszy w dniu: 26 października 2016 roku w Ł. na rozprawie sprawę z powództwa: (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w K. przeciwko: J. A. o: zapłatę (1) zasądza od pozwanej J. A. na rzecz powoda (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w K. 1.633,41 zł (jeden tysiąc sześćset trzydzieści trzy złote czterdzieści jeden groszy), z odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej Narodowego Banku Polskiego jednak nie więcej niż odsetki maksymalne za opóźnienie od 597,59 zł (pięciuset dziewięćdziesięciu siedmiu złotych pięćdziesięciu dziewięciu groszy) od 26 kwietnia 2016 roku do dnia zapłaty; (2) zasądza od pozwanej J. A. na rzecz powoda (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w K. 1.247 zł (jeden tysiąc dwieście czterdzieści siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. UZASADNIENIE I. Stanowiska stron. Pozwem z 5 maja 2016 roku1, nadanym pocztą 29 kwietnia 2016 roku, powód H. I Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w K. , reprezentowany przez radcę prawnego, domagał się zasądzenia od pozwanej J. A. 1.633,41 zł z odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego od 597,59 zł od 26 kwietnia 2016 roku do dnia zapłaty z tytułu umowy zawartej z pierwotnym wierzycielem (...) Bank spółką akcyjną . Pozwana na rozprawie 26 października 2016 roku uznała powództwo. Wniosła jednak o rozłożenie należności na raty po 50 zł miesięcznie. II. Ustalenia faktyczne i ocena dowodów. J. A. zawarła 18 lutego 2010 roku z (...) Bank spółką akcyjną umowę pożyczki. Nie wywiązała się z jej postanowień. Wysokość zaległości z tego tytułu to 1.633,41 zł, w tym 597,59 zł zaległości w kapitale, co do których umówiono się o wysokość odsetek za opóźnienie na czterokrotność stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego. Zważywszy wcześniejszą kapitalizację, mogą być one dochodzone od 26 kwietnia 2016 roku. (bezsporne) Pozwana utrzymuje się z pomocy społecznej w wysokości 317 zł miesięcznie. Jej konkubent otrzymuje z tego samego źródła 360 zł miesięcznie. (bezsporne) Ustalenia poczyniono jako bezsporne co do samego zobowiązania, gdyż pozwana uznała powództwo i po pouczeniu o skutkach uznania oświadczenie o uznaniu podtrzymała, a nie dopatrzono się żadnych okoliczności nakazujących przyjęcie, że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa ( art. 213 § 2 k.p.c. ). Powód nie zaprzeczył twierdzeniom pozwanej co do jej sytuacji majątkowej ( art. 229 w związku z art. 230 k.p.c. ). III. Ocena roszczenia. (A) Zasada odpowiedzialności. Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości; pożyczka może być umową odpłatną, jeżeli strony tak postanowią w ramach zasady swobody umów ( art. 720 i art. 353 1 k.c. ). Powód dochodzi roszczenia jako nabywca wierzytelności. Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania ( art. 509 § 1 k.c. ). Jednakże w takiej sytuacji dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie ( art. 513 § 1 k.c. ). (B) Rozłożenie na raty. Nie jest zasadne rozłożenie świadczenia na raty ( art. 320 k.p.c. ). Instytucja ta – sama w sobie wyjątkowa – oznacza ingerencję w uprawnienia wierzyciela na korzyść dłużnika. Ma służyć temu, by w okolicznościach danej sprawy tak ukształtować sposób wykonania wyroku, aby należycie zagwarantować interes obu stron. Oznacza to sytuację, w której zasadnym jest przypuszczenie, że mimo rozłożenia na raty, roszczenie wygrywającego powoda zostanie – w ostatecznym rozrachunku – zaspokojone sprawniej i mniejszym kosztem aniżeli przy wyroku zasądzającym i ewentualnej konieczności jego egzekucji. W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się takich podstaw. Wysokość dochodów pozwanej nie uzasadnia przypuszczenia, że rozłożenie świadczenia na raty – odpowiadające również interesom powoda, a więc nieprzekraczające 12 rat miesięcznych, czyli po około 136 zł – przyczyni się do sprawniejszego wykonania zapadłego rozstrzygnięcia. Taka wysokość rat była zresztą – według twierdzeń pozwanej – i tak dla niej niemożliwa do uiszczenia, co wyklucza możliwość uwzględnienia wniosku. (C) Rozstrzygnięcie. Z tych wszystkich względów, uznając iż powód wykazał dochodzone roszczenie, powództwo uwzględniono w całości, przy uwzględnieniu wprowadzenia od 1 stycznia 2016 roku kategorii maksymalnych odsetek za opóźnienie. Nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności uznając, że w tej części rozstrzygnięcie nie jest zgodne ze stanowiskiem pozwanej, wnoszącej wszak o rozłożenie świadczenia na raty. I. Koszty. Pozwana przegrała sprawę w całości. Na koszty procesu powoda złożyło się: 30 zł opłaty od pozwu, 1.200 zł wynagrodzenia według stawek minimalnych, 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa ( art. 98 § 3 w związku z art. 99 k.p.c. ). Pozwana obowiązana jest zwrócić powodowi całość kosztów procesu ( art. 98 § 1 k.p.c. ). 1 Jeżeli inaczej nie zaznaczono, daty pism według prezentaty Sądu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI