XXIV C 408/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy zasądził od spółki na rzecz m.st. Warszawy zaległe opłaty za użytkowanie wieczyste nieruchomości.
Powód m.st. Warszawa domagał się zasądzenia od pozwanej spółki (...) Park sp. z o.o. zaległych opłat za użytkowanie wieczyste nieruchomości za lata 2012-2014. Pozwana kwestionowała wysokość opłat, powołując się na toczące się postępowania dotyczące ich aktualizacji. Sąd uznał jednak, że zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami, nawet w przypadku kwestionowania wypowiedzenia opłaty, użytkownik wieczysty jest zobowiązany do uiszczania opłat w dotychczasowej wysokości, dopóki nie zapadnie prawomocne orzeczenie w tej sprawie. W związku z tym, sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda całą dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami postępowania.
Powód, m.st. Warszawa, wniósł pozew o zapłatę kwoty 86.462,61 zł wraz z odsetkami ustawowymi, tytułem zaległych opłat rocznych za użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej w Warszawie. Pozwaną spółką była (...) Park sp. z o.o. Powód wskazał, że pozwana, jako następca prawny użytkownika wieczystego, nie uiściła opłat za lata 2012, 2013 i 2014. Opłata roczna została ustalona na kwotę 28.820,87 zł od 1 stycznia 2007 roku, po tym jak wcześniejsze wypowiedzenie opłaty z 2005 roku (13.301,90 zł) nie zostało zakwestionowane. Pozwana w sprzeciwie od nakazu zapłaty wniosła o oddalenie powództwa ponad kwotę 39.905,70 zł, argumentując, że nie była w stanie jednoznacznie ustalić wysokości zobowiązania z powodu toczących się postępowań sądowych dotyczących wysokości opłaty. Sąd Okręgowy ustalił, że prawo użytkowania wieczystego przysługiwało pozwanej spółce, a właścicielką nieruchomości jest m.st. Warszawa. Sąd odwołał się do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami (u.g.n.) i Kodeksu cywilnego (k.c.), podkreślając obowiązek uiszczania opłat rocznych przez użytkownika wieczystego. Sąd stwierdził, że powód skutecznie wypowiedział dotychczasową opłatę pismem z 23 listopada 2006 roku, ustalając nową wysokość na 28.820,90 zł, obowiązującą od 1 stycznia 2007 roku, ponieważ pozwana nie zakwestionowała tej zmiany w ustawowym terminie. Sąd zaznaczył, że kolejne wypowiedzenia opłaty, nawet jeśli kwestionowane przez pozwaną i będące przedmiotem postępowań sądowych, nie zwalniały pozwanej z obowiązku uiszczania opłat w dotychczasowej, skutecznie ustalonej wysokości (28.820,87 zł rocznie) do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia. W związku z tym, zaległości pozwanej za lata 2012-2014 wyniosły łącznie 86.462,61 zł. Sąd zasądził dochodzoną kwotę wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wymagalności poszczególnych rat opłat. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie odpowiedzialności za wynik procesu, zasądzając od pozwanej na rzecz powoda kwotę 7.924 zł.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, złożenie wniosku o zbadanie aktualizacji opłaty nie zwalnia użytkownika wieczystego z obowiązku uiszczania opłat w dotychczasowej wysokości.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 78 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który jednoznacznie stanowi, że postępowanie dotyczące aktualizacji opłaty nie wstrzymuje obowiązku płacenia dotychczasowej stawki.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zasądzenie
Strona wygrywająca
m. st. Warszawa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| m. st. Warszawa | organ_państwowy | powód |
| (...) Park sp. z o.o. w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
u.g.n. art. 71
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Opłaty roczne powinny być wnoszone przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok.
u.g.n. art. 77
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Wysokość opłaty rocznej podlega aktualizacji nie częściej niż raz na 3 lata, jeżeli wartość nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste ulegnie zmianie.
u.g.n. art. 78
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Określa procedurę wypowiedzenia dotychczasowej wysokości opłaty rocznej, w tym wymogi formalne, termin i sposób zakwestionowania przez użytkownika wieczystego.
u.g.n. art. 78 § ust. 4
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Złożenie wniosku o zbadanie aktualizacji wysokości opłaty nie zwalnia użytkownika wieczystego z obowiązku uiszczania opłat w dotychczasowej wysokości.
k.c. art. 238
Kodeks cywilny
Użytkownik wieczysty jest zobowiązany do uiszczania na rzecz właściciela rocznych opłat.
k.c. art. 481 § § 1 i § 2 zd.1
Kodeks cywilny
Wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia w spełnieniu świadczenia pieniężnego, nawet jeśli nie poniósł szkody. Należne są odsetki ustawowe, jeśli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona.
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada odpowiedzialności za wynik procesu w zakresie kosztów postępowania.
Pomocnicze
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości art. 6 pkt 6
Określa wysokość opłat za czynności adwokackie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skuteczne wypowiedzenie opłaty rocznej przez powoda. Obowiązek uiszczania opłat w dotychczasowej wysokości mimo kwestionowania nowej stawki. Prawidłowe wypełnienie przez powoda przesłanek formalnych wypowiedzenia opłaty.
Odrzucone argumenty
Pozwana nie była w stanie jednoznacznie ustalić wysokości zobowiązania z powodu toczących się postępowań. Działania powoda uniemożliwiają wykorzystanie działki zgodnie z przeznaczeniem.
Godne uwagi sformułowania
Złożenie wniosku o zbadanie aktualizacji opłaty nie zwalnia z obowiązku uiszczania opłat w dotychczasowej wysokości.
Skład orzekający
Jacek Tyszka
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady, że kwestionowanie wysokości opłaty za użytkowanie wieczyste nie zwalnia z obowiązku jej uiszczania w dotychczasowej wysokości."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami i procedury aktualizacji opłat.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu zaległości w opłatach za użytkowanie wieczyste i wyjaśnia ważną zasadę proceduralną dotyczącą kwestionowania tych opłat.
“Czy spór o wysokość opłaty za wieczyste użytkowanie zwalnia z płacenia?”
Dane finansowe
WPS: 86 462,61 PLN
zaległe opłaty za użytkowanie wieczyste: 86 462,61 PLN
zwrot kosztów postępowania: 7924 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt XXIV C 408/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 września 2015 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXIV Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Tyszka Protokolant: pracownik biurowy Magdalena Słowińska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2015 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa m. st. Warszawy przeciwko (...) Park sp. z o.o. w W. o zapłatę 1. zasądza od (...) Park sp. z o.o. w W. na rzecz m. st. W. kwotę 86.462,61 zł (osiemdziesiąt sześć tysięcy czterysta sześćdziesiąt dwa złote sześćdziesiąt jeden groszy) wraz z odsetkami ustawowymi od kwot: a) 28.820,87 zł od dnia 1 kwietnia 2012 r. do dnia zapłaty, b) 28.820,87 zł od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia zapłaty, c) 28.820,87 zł od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia zapłaty; 2. zasądza od (...) Park sp. z o.o. w W. na rzecz (...) W. kwotę 7.924 zł (siedem tysięcy dziewięćset dwadzieścia cztery złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt: XXIV C 408/15 UZASADNIENIE Pozwem z 19 marca 2015 roku powód (...) W. wniósł o zasądzenie od pozwanej (...) Park sp. z o.o. z siedzibą w W. kwoty 86.462,61 zł wraz z ustawowymi odsetkami: od kwoty 28.820,87 zł od 1 kwietnia 2012 roku do dnia zapłaty, od kwoty 28.820,87 zł od 1 kwietnia 2013 roku do dnia zapłaty, od kwoty 28.820,87 zł od 1 kwietnia 2014 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnienie powód wskazał, że pozwana (ówcześnie używająca firmy (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. ) na mocy umowy z 27 stycznia 2004 roku zawartej z (...) Spółką Akcyjną (...) Inwestorów Mieszkaniowych z siedzibą w W. stała się użytkownikiem wieczystym nieruchomości, położonej w W. przy ul. (...) , róg ul. (...) , stanowiącej działkę ewidencyjną nr (...) o powierzchni 4.138 m 2 , która to nieruchomość jest własnością powoda. Pismem z 24 marca 2005 roku pozwana została poinformowana o wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste przedmiotowej działki. Opłatę ustalono na kwotę 13.031,90 zł. Pismem z 23 listopada 2006 roku powód złożył oświadczenie o wypowiedzeniu dotychczasowej wysokości opłaty i ustalił nową opłatę w wysokości 28.820,87 zł obowiązującą od 1 stycznia 2007 roku. Podwyższenie opłaty nie zostało w żaden sposób zakwestionowane przez pozwaną. Pozwana nie uiściła opłat za użytkowanie wieczyste za lata 2012, 2013 i 2014. Termin zapłaty kolejnych opłat upływał 31 marca każdego roku (k. 2-5 - pozew). Nakazem zapłaty z 31 marca 2015 roku (sygn. akt XXIV Nc 55/15), wydanym w postepowaniu upominawczym, Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu (k. 36 - nakaz). W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana (...) Park sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o oddalenie powództwa w części ponad kwotę 39.905,70 zł oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W ocenie pozwanej, w okresie objętym pozwem, była ona zobowiązana do uiszczenia opłaty rocznej w kwocie 13.301,90 zł. Pozwana podkreśliła, że ze względu na postępowania sądowe w sprawie wysokości opłaty rocznej, nie uiszczała opłat za wskazane lata, ponieważ nie była w stanie jednoznacznie ustalić wysokości zobowiązania oraz odsetek od zaległych opłat z tytułu użytkowania wieczystego. Ponadto pozwana dodała, że działania powoda uniemożliwiają wykorzystanie działki nr (...) zgodnie z jej przeznaczeniem (k. 42-45 - sprzeciw od nakazu zapłaty). Na rozprawie strony podtrzymały swoje stanowiska. Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego na wniosek stron Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Prawo użytkowania wieczystego działki - stanowiącej własność powoda - położonej w (...) W. , dzielnicy U. , przy zbiegu ulic (...) , oznaczonej w ewidencji numerem 218, z obrębu (...) o powierzchni 4.183 m ( 2) , dla której Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa VII Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...) , przysługiwało (...) Spółce Akcyjnej (...) Inwestorów Mieszkaniowych z siedzibą w W. (bezsporne). Umową z 27 stycznia 2004 roku, zawartą w formie aktu notarialnego, (...) Spółka Akcyjna (...) Inwestorów Mieszkaniowych przeniosła prawo użytkowania wieczystego przedmiotowej działki na spółkę (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. , w zamian za objęcie przez spółkę (...) SA udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym spółki (...) sp. z o.o. (bezsporne, k. 6-11 - umowa, k. 24-28 - elektroniczny odpis księgi wieczystej). (...) M. sp. z o.o zmieniła firmę na (...) Park sp. z o.o. (k. 15 -postanowienie). Pismem z 24 marca 2005 roku powód poinformował pozwaną o wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste. Opłata wynosiła 13.301,90 zł. Pismo zostało doręczone pozwanej 30 marca 2005 roku (k. 12 - pismo, k. 13 - potwierdzenie odbioru). W piśmie z 23 listopada 2006 roku skierowanym do pozwanej, powód złożył oświadczenie o wypowiedzenie wysokości dotychczasowej opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste działki nr (...) . Powód zaproponował ustalenie nowej wysokości opłaty na kwotę 28.820,90 zł. Opłata miała obowiązywać od 1 stycznia 2007 roku. Pozwana odebrała pismo 5 grudnia 2006 roku. Zmiana wysokości opłaty nie została zakwestionowana przez pozwaną (k. 17-18 - pismo, k. 19 - potwierdzenie odbioru). Pismem z 22 października 2007 roku powód wypowiedział pozwanej dotychczasową stawkę opłaty rocznej wynoszącą 1 %. Powód ustalił, że od 1 stycznia 2008 roku stawka ta będzie wynosić 3 %. Na skutek zakwestionowania nowej opłaty przez pozwaną, Sąd Apelacyjny w Warszawie, wyrokiem z 2 września 2011 roku (sygn. akt I ACa 129/11) ustalił, że stawka procentowa opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste działki nr (...) powinna nadal wynosić 1 % (niesporne, k. 48 - pismo). Kolejnej aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste przedmiotowej nieruchomości powód dokonał pismem z 10 grudnia 2012 roku, ustalając wysokość nowej opłaty na kwotę 61.694,23 zł. Pozwana złożyła wniosek o ustalenie, że wypowiedzenie opłaty rocznej było nieuzasadnione. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. oddaliło wniosek pozwanej i utrzymało w mocy nową wysokość opłaty. Od tego orzeczenia pozwany wniósł sprzeciw do sądu. Sprawa jest obecnie rozpatrywana przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa w Warszawie (k. 49 - pismo, k. 50-51 – orzeczenie SKO, k. 52-53 - sprzeciw). Pozwana nie uiściła opłat rocznych za lata: 2012, 2013 i 2014 (bezsporne, k. 20-21 - wezwanie do zapłaty). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie złożonych do akt sprawy dokumentów, uznając je za wiarygodne, w braku okoliczności mogących prowadzić do przeciwnych wniosków. Sąd zważył, co następuje. Powód Miasto S. W. domagał się zasądzenie od pozwanej spółki kwoty 86.462,61 zł z ustawowymi odsetkami z tytułu nieuiszczonych opłat rocznych za oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Okolicznością bezsporną w niniejszej sprawie było, że pozwanej przysługiwało prawo użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. , przy zbiegu ulic (...) , oznaczonej w ewidencji numerem 218, której właścicielem jest powód. Wobec tego zgodnie z art. 71 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (dalej u.g.n.)(tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 782) i art. 238 k.c. pozwana była zobowiązana do uiszczania na rzecz powoda opłat rocznych za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste. Opłata z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczysta może być zmieniana w okresie trwania użytkowania wieczystego. Art. 77 ust. 1 u.g.n. stanowi, że wysokość opłaty rocznej podlega aktualizacji nie częściej niż raz na 3 lata, jeżeli wartość nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste ulegnie zmianie. Stosownie do art. 78 ust. 1 u.g.n. organ zamierzający zaktualizować opłatę roczną powinien wypowiedzieć na piśmie wysokość dotychczasowej opłaty, do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego, przesyłając równocześnie ofertę przyjęcia jej nowej wysokości. W wypowiedzeniu należy wskazać sposób obliczenia nowej wysokości opłaty i pouczyć użytkownika wieczystego o sposobie zakwestionowania wypowiedzenia. Do wypowiedzenia dołącza się informację o wartości nieruchomości oraz o miejscu, w którym można zapoznać się z operatem szacunkowym. W myśl ust. 2 art. 78 u.g.n. wprowadzenie nowej wysokości opłaty może zostać zakwestionowane przez użytkownika wieczystego w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia. Użytkownik wieczysty powinien w tym czasie złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości. Art. 78 ust.4 u.g.n. wskazuje, że złożenie wniosku o zbadanie aktualizacji wysokości opłaty, nie zwalnia z obowiązku uiszczania opłat w dotychczasowej wysokości. Jeżeli użytkownik wieczysty nie złoży wniosku o zbadanie aktualizacji, organ oraz użytkownika wieczystego od 1 stycznia roku następnego obowiązuje nowa wysokość opłaty zaoferowana w wypowiedzeniu. Mając na uwadze powyższe przepisy należało stwierdzić, że do 31 grudnia 2006 roku pozwana zobowiązana była uiszczać opłatę roczną w wysokości 13.301,90 zł. Opłata ta została jej wypowiedziana przez powoda pismem z 23 listopada 2006 roku. Powód wypełnił wszystkie przesłanki formalne wypowiedzenia, o jakich mowa w art. 78 u.g.n., tj. dokonał wypowiedzenia na piśmie, w terminie do 31 grudnia, wskazał nową wysokość opłaty i sposób jej obliczenia, pouczył użytkownika o prawie zakwestionowania nowej wysokości opłaty oraz poinformował o miejscu, w którym użytkownik może zapoznać się z operatem szacunkowym. Pozwana nie zakwestionowała aktualizacji opłaty. Wobec powyższego należało uznać, że doszło do skutecznego wypowiedzenia dotychczasowej opłaty. Od 1 stycznia 2007 roku pozwana była zobowiązana uiszczać opłatę w wysokości 28.820,90 zł. Obowiązku tego nie uchyliły kolejne wypowiedzenia opłaty dokonywane przez powoda, które pozwana kwestionowała, wnosząc wnioski do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wypowiedzenie dokonane pismem z 22 października 2007 roku okazało się nieuzasadnione, nie wywołało ono zatem żadnych skutków prawnych. Odnośnie wypowiedzenia z 10 grudnia 2012 roku, to zgodnie ze wskazanym powyżej art. 78 ust. 4 u.g.n., pomimo zakwestionowania, wypowiedzenia użytkownik wieczysty jest zobowiązany do wnoszenia opłaty w dotychczasowej wysokości. Toczące się postępowanie sądowe, dotyczące wspomnianego ostatnio wypowiedzenia, nie miało zatem znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Złożenie wniosku o zbadanie aktualizacji opłaty nie zwalnia bowiem użytkownika wieczystego od wnoszenia opłaty w dotychczasowej wysokości. Jak już wskazano, opłata ta w latach 2012-2014 wynosiła 28.820,87 zł rocznie, bowiem pozwana nie przedstawiła, żadnych argumentów, które uzasadniałyby stwierdzenie, że ustalenie opłaty na tę kwotę nie było skuteczne. Nie ulegało wątpliwości Sądu, że pozwana w latach 2012, 2013 i 2014 powinna była corocznie uiszczać na rzecz powoda wyżej wymienioną kwotą. Łącznie zaległości pozwanej za wskazany okres, z tytułu opłaty rocznej wyniosły więc 86.462,61 zł. Należy zaznaczyć, że obowiązek zapłaty opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nie jest zależny od działań organów administracyjnych decydujących o możliwości wykorzystania gruntu na cele budowlane. Uprawnienia powoda jako osoby prawnej będącej właścicielem przedmiotowej nieruchomości są niezależne od decyzji administracyjnych wydawanych przez organ w osobie Prezydenta m. st. W. , bez znaczenia czy wspomniane decyzje były prawidłowe/nieprawidłowe. Mając na uwadze powyższe, należało zasądzić od pozwanej na rzecz powoda kwotę 86.462,61 zł. O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 71 ust. 4 u.g.n. oraz art. 481 k.c. Stosownie do art. 71 ust. 4 u.g.n opłaty roczne powinny być wnoszone przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Natomiast zgodnie z art. 481 §1 i § 2 zd.1 k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Roszczenie powoda o zapłatę kolejnych opłat rocznych stawało się wymagalne z dniem 1 kwietnia każdego roku. Ustawa o gospodarce nieruchomościami nie przewidywała szczególnej stopy odsetek, wobec tego należało zasądzić odsetki ustawowe. Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, że powodowi przysługiwały odsetki ustawowe: od opłaty rocznej za rok 2012 w wysokości 28.820,87 zł od 1 kwietnia 2012 r. do dnia zapłaty, od opłaty rocznej za rok 2013 w wysokości 28.820,87 zł od 1 kwietnia 2013 r. do dnia zapłaty, od opłaty rocznej za rok 2014 w wysokości 28.820,87 zł od 1 kwietnia 2014 r. do dnia zapłaty, o czym orzeczono w punkcie 1. wyroku. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. i wynikającej z niego zasady odpowiedzialności za wynik procesu. Pozwana przegrała niniejszą sprawę w całości, wobec tego powodowi przysługiwało roszczenie o zwrot poniesionych przez niego kosztów procesu. Na koszty te złożyła się opłata od pozwu w wysokości 4.324 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 3.600 zł ( § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ), łącznie 7.924 zł. Mając powyższe na uwadze, ostatnio wymienioną kwotę należało zasądzić od pozwanej na rzecz powoda, o czym orzeczono w punkcie 2. wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI