XVIII C 115/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowód P.S. wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Aresztu Śledczego w Poznaniu, domagając się 30 000 zł zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych, publikacji przeprosin oraz nadania wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności. Powód wskazał, że od czerwca do października 2017 r. przebywał w Areszcie Śledczym w Poznaniu, w tym w celi nr 102 przeznaczonej dla niepalących, gdzie współosadzony Z.W.(1) palił papierosy przez około półtora miesiąca. Powód, jako osoba niepaląca, interweniował u wychowawcy i złożył skargę do Dyrektora Aresztu, jednak bezskutecznie. Sąd Okręgowy w Poznaniu, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, ustalił, że powód przebywał w celi nr 102 z osobą palącą, co stanowiło naruszenie jego prawa do zdrowia. Sąd uznał działanie pozwanego za bezprawne, powołując się na przepisy dotyczące ochrony zdrowia przed następstwami używania tytoniu oraz rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości. Mimo że powód domagał się 30 000 zł, sąd zasądził 750 zł zadośćuczynienia, uznając, że taka kwota adekwatnie rekompensuje krzywdę doznaną przez powoda w okresie półtora miesiąca. Sąd oddalił żądanie publikacji przeprosin, uznając je za niecelowe i nieproporcjonalne do stwierdzonych naruszeń. Wniosek o nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności został oddalony ze względu na przepis prawa. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa, a powoda zwolniono od ich ponoszenia na podstawie art. 102 k.p.c.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalenie odpowiedzialności Skarbu Państwa za naruszenie dóbr osobistych osadzonego w związku z warunkami w zakładzie karnym, w szczególności w kontekście palenia tytoniu.
Konkretna kwota zadośćuczynienia jest zależna od indywidualnych okoliczności sprawy i czasu trwania naruszenia. Oddalenie żądania publikacji przeprosin może być odmiennie oceniane w innych sprawach.
Zagadnienia prawne (3)
Czy umieszczenie osoby niepalącej w celi przeznaczonej dla niepalących, lecz faktycznie używanej przez współosadzonego do palenia wyrobów tytoniowych, stanowi naruszenie dóbr osobistych w postaci prawa do zdrowia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, umieszczenie osoby niepalącej w celi dla niepalących z osobą faktycznie palącą przez okres półtora miesiąca stanowi bezprawne naruszenie dóbr osobistych w postaci prawa do zdrowia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepisy prawa nakładają na pozwanego obowiązek zapewnienia izolacji uniemożliwiającej oddziaływanie dymu tytoniowego. Mimo formalnego statusu współosadzonego jako niepalącego, faktyczne palenie w celi przez okres 1,5 miesiąca naruszyło prawo powoda do zdrowia, zwłaszcza w kontekście szkodliwości biernego palenia.
Czy Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność za naruszenie dóbr osobistych osadzonego, jeśli jednostka penitencjarna nie zarejestrowała skargi dotyczącej niewłaściwych warunków?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność, ponieważ niedoskonałości systemu ewidencyjnego skarg w jednostkach penitencjarnych nie mogą obciążać osadzonego, a brak rejestracji skargi nie dowodzi jej niezłożenia.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że system rejestrowania skarg w Areszcie Śledczym ma luki, a osadzeni nie otrzymują potwierdzenia złożenia skargi. W związku z tym, brak wpisu w ewidencji nie może być podstawą do obciążenia powoda dowodem niezłożenia skargi, a pozwany nie obalił domniemania bezprawności swojego działania.
Czy sąd powinien zobowiązać pozwanego do publikacji przeprosin o treści wskazanej przez powoda w celu usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych?
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie uwzględnił żądania publikacji przeprosin, uznając je za niecelowe i nieproporcjonalne do stwierdzonych naruszeń.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że żądane oświadczenie było zbyt ogólne i niekonieczne do usunięcia skutków naruszenia, a zasądzona kwota zadośćuczynienia wystarczająco rekompensuje doznaną krzywdę.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. S. | osoba_fizyczna | powód |
| Skarb Państwa – Dyrektor Aresztu Śledczego w P. | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (13)
Główne
k.c. art. 23
Kodeks cywilny
k.c. art. 24 § § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 448
Kodeks cywilny
u.o.z.p.u.t. art. 3
Ustawa o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych
rozp. MS z 20.06.2011 art. 6 § ust. 1 i 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie szczegółowych warunków używania wyrobów tytoniowych na terenie obiektów podlegających Ministrowi Sprawiedliwości oraz w środkach przewozu osób
Pomocnicze
k.p.c. art. 67 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
rozp. MS z 13.08.2003 art. 11 § ust. 1 i 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych
k.p.c. art. 321 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.c. art. 481 § § 1 i 2
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 335 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
Konstytucja RP art. 77
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 91 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Umieszczenie osoby niepalącej w celi z osobą palącą narusza prawo do zdrowia. • Niedoskonałości systemu ewidencyjnego skarg nie mogą obciążać osadzonego. • Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność za działania jednostek organizacyjnych.
Odrzucone argumenty
Brak dowodu na złożenie skargi przez powoda. • Żądanie publikacji przeprosin jest niecelowe i nieproporcjonalne. • Wspólne osadzenie było zgodne z deklaracją współosadzonego jako niepalącego.
Godne uwagi sformułowania
domagał się zasądzenia od pozwanego na swoją rzecz kwoty 30.000 zł zadośćuczynienia tytułem naruszenia dóbr osobistych • powód jako osoba prowadząca zdrowy styl życia, niepijąca alkoholu i niepaląca papierosów, manifestował współosadzonym swoje niezadowolenie • nie ma możliwości przeniesienia Z. W. (1) z uwagi na brak miejsc i muszą się w celi dogadać • domaga się publicznych przeprosin za niewłaściwe traktowanie przez funkcjonariuszy aresztu śledczego w P. bez wskazania na czym to niewłaściwe zachowanie mogłoby polegać • nie można przerzucać na powoda ciężaru dowodu w tej kwestii • nie spełnia w ocenie Sądu, warunków § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia osadzenia niepalącego powoda w celi dla niepalących z osobą faktycznie używająca wyrobów tytoniowych
Skład orzekający
Magdalena Ławrynowicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie odpowiedzialności Skarbu Państwa za naruszenie dóbr osobistych osadzonego w związku z warunkami w zakładzie karnym, w szczególności w kontekście palenia tytoniu."
Ograniczenia: Konkretna kwota zadośćuczynienia jest zależna od indywidualnych okoliczności sprawy i czasu trwania naruszenia. Oddalenie żądania publikacji przeprosin może być odmiennie oceniane w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy warunków panujących w zakładach karnych i praw osadzonych, co jest tematem budzącym zainteresowanie. Pokazuje, że nawet w specyficznych warunkach więziennych można dochodzić ochrony swoich dóbr osobistych.
“Czy można dochodzić zadośćuczynienia za palenie w celi więziennej?”
Dane finansowe
WPS: 30 000 PLN
zadośćuczynienie: 750 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.