XVII KA 965/15

Sąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając apelację Urzędu Skarbowego, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Lesznie, który uniewinnił oskarżonego A. K. od zarzutów popełnienia dwóch wykroczeń skarbowych z art. 57 § 1 k.k.s. Apelacja prokuratora opierała się na zarzucie naruszenia prawa materialnego, w szczególności art. 1 § 3 k.k.s., poprzez uniewinnienie oskarżonego, które miało być nieadekwatne do popełnionych czynów i jego wiedzy o obowiązkach podatkowych. Sąd Okręgowy uznał jednak apelację za bezzasadną. Stwierdzono, że zarzut postawiony przez skarżącego był wadliwy, a kontrola odwoławcza wykazała, że Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i ocenił dowody zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania. Sąd podkreślił, że wykroczenie z art. 57 § 1 k.k.s. wymaga uporczywego niewpłacania podatku, co wiąże się z możliwością wykonania obowiązku i złą wolą sprawcy. W niniejszej sprawie brak środków na zapłatę podatku wynikał z nieszczęśliwego splotu okoliczności, w tym wypadku samochodowego, sporu umownego i egzekucji komorniczej, co obiektywnie uniemożliwiło terminową zapłatę. Sąd odrzucił argument o umyślności, wskazując na dobrowolne wpłaty oskarżonego na rachunek zajęty przez urząd skarbowy oraz na fakt, że przyczynienie się do szkody nie świadczy o umyślności. Sąd Odwoławczy uznał, że apelujący jedynie polemizował z ustaleniami sądu I instancji, nie wykazując konkretnych błędów logicznego rozumowania. Kosztami postępowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający