XVII KA 37/13

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział XVI Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Maria Kostecka Protokolant: st. sekr. sąd. E. M. przy udziale E. B. (1) prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań-Grunwald w Poznaniu po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 5 sierpnia 2013 r., 18 września 2013 r., 19 września 2013 r., 16 października 2013 r., 18 października 2013 r., 5 listopada 2013 r., 20 listopada 2013 r., 18 grudnia 2013 r., 31 stycznia 2014 r., 6 marca 2014 r. 15 i 29 kwietnia 2014 r. sprawy A. M. (1) , córki R. i E. z domu C. , urodzonej dnia (...) w P. , nie karanej, oskarżonej o to, że: I . działając czynem o charakterze ciągłym w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w krótkich odstępach czasu w P. i we W. : - sfałszowała w dniu 25.09.1998 r. oświadczenie o stanie majątkowym złożone w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych we W. , a dotyczące Firmy (...) , - w dniu 3 grudnia 1998 r. jako osoba upoważniona poprzez fakt swojego zatrudnienia w charakterze księgowej poświadczyła nieprawdę co do opóźnień w opłacaniu składek ubezpieczeniowych w ZUS-ie a dotyczących w/wym. Firmy, tj. o czyn z art. 270 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. II . działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wprowadzając w błąd co do przeznaczenia przekazanych jej pieniędzy dokonała przelania kwoty 13.909,99 zł na konto E. K. (1) w dniu 15 kwietnia 1999 r. w P. , doprowadzając G. U. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w tej wysokości, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. III. będąc zatrudniona w charakterze księgowej w Firmie (...) w P. w okresie od września 1997r. do czerwca 2000r. uporczywie naruszała prawa 20 pracowników zatrudnionych w Firmie poprzez nieopłacenie comiesięcznych składek związanych z grupowym ubezpieczeniem (...) i przywłaszczając powierzone jej z tego tytułu pieniądze w łącznej kwocie 11.220 zł, tj. o czyn z art. 218 § 1 k.k. i art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. IV. będąc zatrudniona w charakterze księgowej w Zakładzie (...) , Zakład Produkcyjno-Handlowy (...) i Przedsiębiorstwo (...) oraz w Firmie (...) oraz jako administrator kamienicy przy ul. (...) w P. działając czynem o charakterze ciągłym w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru przywłaszczyła sobie powierzone jej mienie o znacznej wartości w łącznej kwocie 231.293,30 zł. i tak: - w okresie od 1998 r. do października 2000 r. 3.000 zł. przyjęte od J. P. (1) z tytułu składek ZUS, - 6.700 zł. przyjęte w okresie od sierpnia 1999 r. do października 2000 r. od G. J. w kwocie 6.500 zł. z tytułu składek ZUS, 200 zł. z tytułu podatku skarbowego, - 40.873,08 zł. w okresie od stycznia 2000 r. do października 2000 r. z tytułu składek ZUS przyjęte od G. U. , - 59.410,23 zł. z tytułu przekazanych jej w okresie marca, listopada, grudnia 1999 r. i lutego, marca, kwietnia i maja 2000 r. przez S. U. na opłatę składek ZUS, - 120.310 zł. 33 gr. w okresie od 1 marca 1999 r. do 30 października 2000 r. z tytułu opłat przekazanych jej przez lokatorów jako administratorowi kamienicy przy ul. (...) , tj. o czyn z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 294 § 1 k.k. 1. W ramach czynu zarzucanego oskarżonej A. M. (1) opisanego wyżej w punkcie I uznaje ją za winną tego, że w dniu 28 września 1998 r. we W. przedłożyła w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. Inspektorat we W. jako autentyczne uprzednio przez siebie podrobione oświadczenie o stanie majątkowym, wystawione rzekomo przez G. U. w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej pod nazwą Zakład Produkcyjno-Handlowy (...) w O. , tj. przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 270 § 1 k.k. wymierza jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 2. W ramach czynu zarzucanego oskarżonej A. M. (1) opisanego wyżej w punkcie III uznaje ją za winną tego, że w okresie od września 1997 r. do czerwca 2000 r., będąc zatrudniona w charakterze księgowej u G. U. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą (...) w P. , przywłaszczyła powierzone jej przez pracowników tej firmy z tytułu comiesięcznych składek na grupowe ubezpieczenie pracownicze w (...) S.A. , w wysokości co najmniej 15 zł od osoby, pieniądze w łącznej kwocie co najmniej 6.195 zł, w tym na szkodę: - B. M. w kwocie co najmniej 510 zł, - B. B. w kwocie co najmniej 510 zł, - A. U. w kwocie co najmniej 510 zł, - H. C. w kwocie co najmniej 510 zł, - M. K. (1) w kwocie co najmniej 510 zł, - R. R. (2) w kwocie co najmniej 510 zł, - H. K. w kwocie co najmniej 90 zł, - E. P. w kwocie co najmniej 510 zł, - E. B. (2) w kwocie co najmniej 90 zł, - H. P. w kwocie co najmniej 420 zł, - K. B. (1) w kwocie co najmniej 510 zł, - M. C. w kwocie co najmniej 420 zł, - T. M. w kwocie co najmniej 105 zł, - E. R. w kwocie co najmniej 450 zł, - S. M. w kwocie co najmniej 30 zł, - J. W. (1) w kwocie co najmniej 510 zł, tj. przestępstwa z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 284 § 2 k.k. wymierza jej karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę grzywny w wymiarze 20 (dwudziestu) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych; 3. W ramach czynów zarzucanych oskarżonej A. M. (1) opisanych wyżej w punktach II i IV uznaje ją za winną tego, że w okresie od kwietnia 1998 r. do października 2000 r. w P. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, przywłaszczyła sobie na szkodę J. P. (1) , G. J. , G. U. i S. U. powierzone jej pieniądze w łącznej kwocie 162.146,61 zł, i tak: - w okresie od kwietnia 1998 r. do lipca 1998 r. oraz od lipca 1999 r. do października 2000 r. przywłaszczyła powierzone jej przez S. U. , prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Produkcyjno-Handlowy (...) w O. , pieniądze w łącznej kwocie 88.719,75 zł, przekazane jej celem uregulowania składek na ubezpieczenie społeczne, - w okresie do października 1998 r. do grudnia 1998 r. oraz od lutego 2000 r. do października 2000 r. przywłaszczyła powierzone jej przez G. U. , prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą (...) w P. , pieniądze w łącznej kwocie 49.730,81 zł, przekazane jej celem uregulowania składek na ubezpieczenie społeczne, - w kwietniu 1999 r. przywłaszczyła powierzone jej przez G. U. pieniądze w kwocie 13.909,99 zł, przekazane jej za pośrednictwem rachunku bankowego należącego do E. K. (1) , - w okresie od sierpnia 1999 r. do października 2000 r. przywłaszczyła powierzone jej przez G. J. , prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo (...) w P. , pieniądze w łącznej kwocie 8.347,23 zł, przekazane jej celem uregulowania składek na ubezpieczenie społeczne oraz w grudniu 1999 r. pieniądze w kwocie 200 zł, przekazane jej celem uregulowania podatku VAT za listopad 1999 r., - w okresie od września 1999 r. do końca grudnia 1999 r. przywłaszczyła powierzone jej przez J. P. (1) , prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PPHU (...) w P. , pieniądze w łącznej kwocie 1.238,83 zł, przekazane jej celem uregulowania składek na ubezpieczenie społeczne, tj. przestępstwa z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 284 § 2 k.k. i art. 33 § 2 k.k. wymierza jej karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych; 4. Na podstawie art. 44 § 1 k.k. i art. 195 k.k.w. orzeka przepadek poprzez pozostawienie w aktach sprawy dowodu rzeczowego w postaci oświadczenia o stanie majątkowym Zakładu Produkcyjno-Handlowego (...) z dnia 28 września 1998 r. (k. 134); 5. Na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonej obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem wyżej opisanym w punkcie 3 na rzecz J. P. (1) w kwocie 1.238,83 zł; 6 . Na podstawie art. 415§4 kpk i art. 415§1 kc zasądza od oskarżonej A. M. (1) odszkodowanie tytułem naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym w pkt. 3 wyroku na rzecz; - S. U. w kwocie 88 719,75 zł (osiemdziesięciu ośmiu tysięcy siedmiuset dziewiętnastu złotych 75/100) - K. U. , jako następcy prawnego G. U. w kwocie 63 640,80 zł (sześćdziesięciu trzech tysięcy sześciuset czterdziestu złotych 80/100)) - G. J. w kwocie 8547,23 zł (ośmiu tysięcy pięciuset czterdziestu siedmiu złotych 23/100), 7. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy orzeczone wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności i grzywny oraz wymierza jej kary łączne 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych; 8. Na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat tytułem próby; 9. Na podstawie art. 645 k.p.k. oraz art. 13 ust. 1 i art. 21 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm.) zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonej A. M. (1) kwotę 30 zł tytułem należnej opłaty stosunkowej od zasądzonego w punkcie 6 odszkodowania pieniężnego. 10. Na podstawie art. 627 k.p.k. oraz art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2, § 14 ust. 2 pkt. 5 i 6 oraz § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 461) zasądza od oskarżonej A. M. (1) na rzecz oskarżyciela posiłkowego S. U. kwotę 7970,40 zł z 23 % VAT (siedmiu tysięcy dziewięciuset siedemdziesięciu złotych 40/100) tytułem zwrotu uzasadnionych wydatków związanych z kosztami ustanowienia zastępstwa procesowego; 11. Na podstawie art. 627 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 pkt 4 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t. jedn. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zasądza na rzecz Skarbu Państwa w całości należne od oskarżonej koszty sądowe w kwocie 7.349,50 zł oraz wymierza jej opłatę w kwocie 600 zł. SSO Maria Kostecka UZASADNIENIE Zaznaczyć należy na wstępie, że Sąd w niniejszym postępowaniu zgodnie z art. 442 § 1 k.p.k. badał wyłącznie zarzuty aktu oskarżenia objęte przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania na mocy wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 11 kwietnia 2013 r. (sygn. akt XVII Ka 37/13), a więc z wyłączeniem zarzutów III i V wedle systematyki aktu oskarżenia, co do których doszło do prawomocnego umorzenia postępowania karnego w związku z przedawnieniem karalności wobec zaskarżenia wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 27 stycznia 2012 r. (sygn. akt VIII K 387/08) wyłącznie na korzyść oskarżonej i to tylko w zakresie, w jakim rozstrzygniecie to dotyczyło skazania oskarżonej. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W 1997 r. A. M. (1) zawarła z J. P. (1) , prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą PPHU (...) w P. , ustną umowę na prowadzenie księgowości jego firmy. Nie została na tę okoliczność sporządzona pisemna umowa o pracę, jednakże oskarżona otrzymała dokumentację firmy i miała prowadzić jej księgowość w domu. W ewidencji działalności gospodarczej wskazano, że siedziba firmy mieści się w P. przy ul. (...) i jest też wykonywana przy ul. (...) w P. . Oskarżona zajmowała się sporządzaniem i składaniem deklaracji podatkowych i ubezpieczeniowych oraz prowadzeniem rejestru sprzedaży i zakupów. Początkowo J. P. (1) sam rozliczał wszelkie należności wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS) opierając się na wyliczeniach oskarżonej, jednak gdy zmieniły się przepisy dotyczące ubezpieczeń społecznych w 1999 r. A. M. (1) zaczęła się również zajmować regulowaniem składek w ZUS za pokrzywdzonego. Obliczała ona składki w ostatnim dniu ich płatności, po czym informowała J. P. (1) , że wyłoży z własnych pieniędzy daną kwotę, a on potem jej ją zwróci. Po pewnym czasie oskarżona okazywała pokrzywdzonemu oryginały dowodów wpłat, a on przekazywał jej pieniądze tytułem zwrotu, przy czym dokumenty te oskarżona zabierała do domu rzekomo celem zaksięgowania. A. M. (1) postępowała w podany sposób od września do końca grudnia 1999 r. W międzyczasie J. P. (1) otrzymał monity z urzędu skarbowego, które przekazywał oskarżonej do wyjaśnienia, ta zaś następnie informowała go, że była w urzędzie skarbowym i że wszystko jest w porządku, przy czym w badanym okresie nie powstało zadłużenie pokrzywdzonego w podatkach, a w jego sprawie nie przeprowadzano kontroli. Ostatecznie pokrzywdzony utracił zaufanie do oskarżonej, kiedy nie mógł uzyskać dokumentacji firmy i informacji o działaniach podjętych przez nią w celu uzyskania refundacji z tytułu zatrudnienia w firmie ucznia. Dowód: zeznania świadka J. P. (1) (k. 47-48, k. 384-387, k. 827 i k. 1725-1726 w zw. z k. 2186, k. 2186), pisma Powiatowego Urzędu Pracy w P. (k. 218, k. 589-590), pismo Urzędu Skarbowego P. (k. 219), częściowo wyjaśnienia oskarżonej A. M. (1) (k. 656-664 i k. 773v-775 w zw. z k. 2002), dane z ewidencji działalności gospodarczej (k. 2349-2351), pismo Urzędu Skarbowego P. (k. 2379). W okresie od września 1999 r. do końca grudnia 1999 r. oskarżona otrzymała od J. P. (1) łącznie kwotę 1.238,83 zł z przeznaczeniem tych pieniędzy na uregulowanie składek na ubezpieczenie społeczne za jego firmę. A. M. (1) nie uiściła w imieniu pokrzywdzonego składek ZUS, lecz zatrzymała otrzymane pieniądze dla siebie, o czym nie poinformowała wskazanego pokrzywdzonego. W związku z tym w stosunku do J. P. (1) powstało zadłużenie w ZUS z tytułu braku regulowania składek za okres od września 1999 r. do grudnia 1999 r. w kwocie głównej 1.238,83 zł, co obejmowało: a) zadłużenie w składkach na ubezpieczenie społeczne: - za (...) w wysokości 268,18 zł, - za (...) w wysokości 268,18 zł, - za (...) w wysokości 275,50 zł, b) zadłużenie w składkach na ubezpieczenie zdrowotne: - za (...) w wysokości 114,30 zł, - za (...) w wysokości 114,31 zł, - za (...) w wysokości 115,53 zł, c) zadłużenie w składkach na (...) : - za (...) w wysokości 32,89 zł, - za (...) w wysokości 32,89 zł, - za (...) w wysokości 16,96 zł. W grudniu 2000 r. pokrzywdzony uiścił na rzecz ZUS tytułem składek kwotę 2.696,05 zł za (...) . Dowód: częściowo zeznania świadka J. P. (1) (k. 384-387 i k. 1725-1726 w zw. z k. 2186, k. 2186), pisma ZUS (k. 585, k. 924), dowody wpłat (k. 849). W okresie od marca 1997 r. do końca października 2000 r. A. M. (1) była zatrudniona w charakterze księgowej w firmie (...) , prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą (...) z siedzibą w P. przy ul. (...) . W ewidencji działalności gospodarczej wskazano, że siedziba firmy mieści się w P. , przy ul. (...) . Ponadto w okresie od maja 1997 r. do końca października 2000 r. oskarżona pracowała jako księgowa w firmie (...) , prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Produkcyjno-Handlowy (...) w O. , przy ul. (...) . W ewidencji działalności gospodarczej wskazano, że siedziba firmy mieści się w O. , przy ul. (...) . Oskarżona została polecona do pracy pokrzywdzonym przez J. P. (1) . Pracę w firmach małżonków U. oskarżona wykonywała na podstawie umów o pracę z dnia 1 czerwca 1997 r. na 1/2 etatu, przy czym wcześniej pracując u G. U. nie miała umowy. A. M. (1) miała swoje biurko w oddziale firmy (...) , przy ul. (...) w P. . Oskarżona otrzymała od poprzedniej księgowej J. Z. (1) dokumentację księgową obu firm. Do obowiązków oskarżonej należało prowadzenie całej dokumentacji księgowej firm, w tym składanie deklaracji do ZUS, urzędów skarbowych, (...) i regulowanie należności wobec tych instytucji. Dowód: zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa (k. 15-16), zeznania świadka G. U. (k. 21-25, k. 102-105, k. 281-283, k. 379-383, k. 796-801 i k. 1526-1528 w zw. z k. 2302 i k. 2401), dokumentacja zatrudnienia (k. 26-27, k. 256, k. 258), zeznania świadka S. U. (k. 49-51, k. 272-273, k. 799-801 i k. 1529-1530 w zw. z k. 2090-2091, k. 2089-2091), dane z ewidencji działalności gospodarczej (k. 88), zeznania świadka J. Z. (1) (k. 295-296 i k. 1724-1725 w zw. z k. 2246, k. 2246-2247), częściowo wyjaśnienia oskarżonej A. M. (1) (k. 656-664 i k. 773v-775 w zw. z k. 2002), zeznania świadka K. U. (k. 2092, k. 2582-2584), dane z ewidencji działalności gospodarczej (k. 2346-2350, k. 2369-2370, k. 2374-2375). Do dnia 16 października 1998 r. oskarżona na prośbę G. U. pisemnie potwierdzała przyjmowanie od niej pieniędzy przeznaczonych na regulowanie w/w należności firmy. Po tej dacie G. U. dalej przekazywała takie należności oskarżonej, lecz bez pokwitowania działając w zaufaniu do niej i opierając się na okazywanych jej dowodach wpłat. Dowód: zeznania świadka G. U. (k. 21-25 i k. 796-801 w zw. z k. 2302 i k. 2401), pokwitowania (k. 28-29). Oskarżona otrzymywała od S. U. pieniądze przeznaczone na regulowanie należności firmy, w tym składek w ZUS. Oskarżona dokonywała wyliczeń należnych od pokrzywdzonego składek, a następnie, co miesiąc pisała mu na karteczce, jaką kwotę ma jej przekazać na ten cel. S. U. przekazywał oskarżonej pieniądze na uiszczanie składek bez pokwitowania. Dowód: zeznania świadka S. U. (k. 404-406 w zw. z k. 2090-2091). Oskarżona okazywała małżonkom U. sfałszowane dowody wpłat składek na rzecz ZUS, w tym G. U. za czerwiec 2000 r. na kwotę 7.016,52 zł. Dowód: częściowo dowody wpłaty (k. 18-19, k. 46), zeznania świadka G. U. (k. 21-25 w zw. z k. 2302 i k. 2401), zeznania świadka S. U. (k. 49-51 w zw. z k. 2090-2091). Do G. U. nie dochodziły sygnały o jakichkolwiek poważnych nieprawidłowościach w rozliczaniu i regulowaniu należności jej firmy przez oskarżoną. Wszystkie sygnały o braku regulowania składek były zgłaszane przez małżonków U. oskarżonej, która zawsze potem twierdziła, że załatwiła sprawę. Na przełomie maja i czerwca 2000 r. oskarżona informowała wskazaną pokrzywdzoną na jej pytania związane z rozliczaniem zajęcia komorniczego na wynagrodzeniu jej pracownika M. S. (1) , że opóźnienia we wpłatach na rzecz komornika wynikały wyłącznie ze zmiany rachunku bankowego komornika. Oskarżony w podobny sposób tłumaczyła brak przekazywania pieniędzy komornikowi wobec B. B. . Dowód: zeznania świadka G. U. (k. 21-25 i k. 796-801 w zw. z k. 2302 i k. 2401), zeznania świadka B. B. (k. 545-547 w zw. z k. 2638). Kontrole Powiatowego Urzędu Pracy w P. (w dniach od 7 do 14 czerwca 2000 r.) i Państwowej Inspekcji Pracy - Okręgowy Inspektorat Pracy w P. (w dniach 28 kwietnia 2000 r. i 5 maja 2000 r.), przeprowadzone w firmie (...) , nie wykazały nieprawidłowości związanych z regulowaniem przez oskarżoną należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i odprowadzania składek na ubezpieczenie grupowe pracowników. Dowód: zeznania świadka G. U. (k. 21-25 i k. 82-83 w zw. z k. 2302 i k. 2401), dokumentacja kontroli (k. 30-34). W dniach 21, 24 i 28 września 1998 r. została przeprowadzona przez inspektora kontroli ZUS kontrola w firmie (...) w O. w zakresie zgłaszania do ubezpieczenia społecznego za okres od VI/97 do VIII/98, obliczania i opłacania składek na ubezpieczenie społeczne za okres od VI/97 do VIII/98 oraz ustalania uprawnień do świadczeń i ich wypłacania oraz dokonywania rozliczeń z tego tytułu za okres od VI/97 do VIII/98, która nie wykazała istotnych uchybień. Pokrzywdzonego w toku kontroli reprezentowała wyłącznie oskarżona, która podpisała się pod protokółem kontroli. Jak wynika z notatki z dnia 28 września 1998 r. inspektor ZUS mimo usilnych starań nie mógł się skontaktować ze S. U. w związku z realizowaną kontrolą. W dniach 27 i 28 października 1999 r. została przeprowadzona przez inspektora kontroli ZUS kontrola w firmie (...) w zakresie zgłaszania danych rozliczeniowych dla celów ubezpieczeń społecznych oraz dokonywania wpłat, jak też zgłaszania danych identyfikacyjnych płatnika za okres od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 30 września 1999 r., która nie wykazała istotnych uchybień. Podczas kontroli był obecny S. U. , który złożył podpis pod zawiadomieniem o wszczęciu postępowania kontrolnego. W dniu 31 sierpnia 2000 r. zostało wszczęte przez inspektora kontroli ZUS postępowanie kontrolne w zakresie wywiązywania się przez G. U. z obowiązku regulowania składek, przy czym kontrola nie wykazała żadnych nieprawidłowości. Przy kontroli oskarżona okazała dowody wpłat należności składkowych za okres od 04/1999 do 12/1999. Ponownie w dniu 11 października 2000 r. w firmie (...) pojawił się poborca skarbowy, który twierdził, że pokrzywdzeni nadal mają zaległości. Tym razem oskarżona znów okazywała się dowodami wpłat, jednak poborca zajął na poczet należności pojazd ciężarowy należący do G. U. . Dowód: zeznania świadka G. U. (k. 21-25, k. 82-83 i k. 1526-1528 w zw. z k. 2302 i k. 2401), dokumentacja kontroli (k. 35-39, k. 53-59, k. 139-142), zeznania świadka S. U. (k. 49-51, k. 799-801, k. 992, k. 1529-1530 i k. 1547 w zw. z k. 2090-2091, k. 2089-2091), pismo Urzędu Skarbowego P. z załącznikami, w tym protokół zajęcia ruchomości (k. 220-253), zeznania świadka M. P. (k. 991 w zw. z k. 2332, k. 2332), zeznania świadka K. U. (k. 2092), zeznania świadka A. P. (k. 2637-2638). W związku z powstałymi zaległościami w opłacaniu składek ZUS zostały wystawione przeciwko wskazanych pokrzywdzonym następujące administracyjne tytułu wykonawcze z adnotacją o braku przesłania upomnienia: - nr 10/98 z dnia 9 września 1998 r. przez Urząd Skarbowy P. przeciwko S. U. , w którym wskazano jego adres zamieszkania w P. , przy ul. (...) , - nr (...) z dnia 11 grudnia 1998 r. przez Urząd Skarbowy P. przeciwko G. U. , w którym wskazano jej adres zamieszkania w P. , przy ul. (...) , - nr 503/99 z dnia 26 stycznia 1999 r. przez Urząd Skarbowy P. przeciwko S. U. , w którym wskazano jego adres zamieszkania w P. , przy ul. (...) , - nr 752/99 z dnia 16 lutego 1999 r. przez Urząd Skarbowy P. przeciwko S. U. , w którym wskazano jego adres zamieszkania w P. , przy ul. (...) , - nr (...) z dnia 18 czerwca 1999 r. przez Urząd Skarbowy P. przeciwko G. U. , w którym wskazano jej adres zamieszkania w P. , przy ul. (...) , - nr (...) z dnia 18 czerwca 1999 r. przez Urząd Skarbowy P. przeciwko G. U. , w którym wskazano jej adres zamieszkania w P. , przy ul. (...) , - nr (...) z dnia 18 czerwca 1999 r. przez Urząd Skarbowy P. przeciwko G. U. , w którym wskazano jej adres zamieszkania w P. , przy ul. (...) . Poza tym zostały wystawione przeciwko pokrzywdzonym następujące administracyjne tytułu wykonawcze związane z należnościami z tytułu podatku od nieruchomości i opłaty skarbowej: - nr (...) z dnia 10 maja 2000 r. przez Urząd Skarbowy P. przeciwko G. U. , w którym wskazano jej adres zamieszkania w P. , przy ul. (...) , - nr (...) z dnia 27 września 1999 r. przez Urząd Skarbowy P. przeciwko G. U. , w którym wskazano jej adres zamieszkania w P. , przy ul. (...) . Dowód: tytuły wykonawcze i decyzje (k. 409-410, k. 2283-2294). W związku z prowadzonym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. Inspektorat we W. postępowaniem w zakresie zaległości w opłacaniu składek przez S. U. za okres od lutego do lipca 1998 r. i w/w kontrolą ZUS przeprowadzoną u pokrzywdzonego we wrześniu 1998 r. A. M. (1) złożyła w jego imieniu wniosek z dnia 22 września 1998 r. o rozłożenie owej zaległości na raty. Wniosła przy tym o kierowanie korespondencji do płatnika na adres ul. (...) , P. . Przedłożyła także pisemne upoważnienie S. U. z dnia 24 września 1998 r. do prowadzenia sprawy tego pokrzywdzonego, zawierające jego podpis. Dowód: zeznania świadka S. U. (k. 49-51, k. 272-273 i k. 992 w zw. z k. 2090-2091, k. 2089-2091), wniosek z upoważnieniem i oświadczeniem (k. 52-53), pismo ZUS z załącznikami (k. 133-138), częściowo wyjaśnienia oskarżonej A. M. (1) (k. 656-664 i k. 773v-775 w zw. z k. 2002). Wraz z tym wnioskiem w dniu 28 września 1998 r. A. M. (1) osobiście przedłożyła w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. Inspektorat we W. uprzednio przez siebie sporządzone oświadczenie o stanie majątkowym S. U. , prowadzącego działalność pod nazwą Zakład Produkcyjno-Handlowy (...) w O. . Wskazała w nim na stan majątkowy małżeństwa U. . Jednocześnie podpisała się pod tym oświadczeniem jako G. U. . Przyjęcie pisma zostało stwierdzone prezentantą w/w jednostki ZUS. Dowód: zeznania świadka G. U. (k. 281-283 w zw. z k. 2302 i k. 2401), zeznania świadka S. U. (k. 49-51 i k. 272-273 w zw. z k. 2090-2091), oświadczenie (k. 53, k. 134), notatka służbowa (k. 142), częściowo wyjaśnienia oskarżonej A. M. (1) (k. 656-664 w zw. z k. 2002), opinia z zakresu (...) z dnia 28 sierpnia 2013 r. (k. 2011-2024), opinia z zakresu (...) z dnia 4 listopada 2013 r. (k. 2199-2210). W związku z tym w dniu 2 października 1998 r. został zawarty układ ratalny obejmujący spłatę zaległości za okres od lutego do lipca 1998 r. w kwocie 41.189,98 zł z odsetkami, który został zerwany w dniu 20 maja 1999 r. wobec braku regulowania rat przez oskarżoną. Dopiero w listopadzie 2000 r. S. U. udał się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. Inspektorat we W. , gdzie uzyskał informację, że jego zadłużenie w ZUS na dzień 2 października 1998 r. wynosiło 41.189,98 zł, przy czym zostało ono rozłożone na raty na podstawie jego wniosku, do którego zostało dołączone oświadczenie o stanie majątkowym. S. U. wcześniej nie wiedział o złożeniu wniosku o rozłożenie zadłużenia na raty. Dowód: zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa (k. 15-16), zeznania świadka S. U. (k. 49-51 i k. 272-273 w zw. z k. 2090-2091, k. 2089-2091), pismo ZUS z załącznikami (k. 133-136). W międzyczasie ze względu na brak spłaty rat zaległości A. M. (1) pismem z dnia 3 grudnia 1998 r., złożonym w dniu 9 grudnia 1998 r., poinformowała Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. Inspektorat we W. w imieniu S. U. , że opóźnienia w uiszczaniu rat wynikając z zatorów płatniczych ze strony kontrahenta. Dowód: pismo oskarżonej (k. 137). W okresie od kwietnia 1998 r. do lipca 1998 r. oraz od lipca 1999 r. do października 2000 r. oskarżona otrzymała od S. U. łącznie kwotę 88.719,75 zł z przeznaczeniem tych pieniędzy na uregulowanie składek na ubezpieczenie społeczne za jego firmę. A. M. (1) nie przekazała tych pieniędzy do ZUS, lecz zatrzymała je dla siebie, o czym nie poinformowała wskazanego pokrzywdzonego. W związku z tym w stosunku do S. U. powstało zadłużenie w ZUS z tytułu braku regulowania składek za w/w okres w kwocie głównej 88.719,75 zł, co obejmowało: a) zadłużenie w składkach na ubezpieczenie społeczne pracowników w łącznej kwocie 18.274,02 zł: - za (...) w wysokości 1.134,47 zł, - za (...) w wysokości 5.236,41 zł, - za (...) w wysokości 6.483,57 zł, - za (...) w wysokości 5.419,57 zł, b) zadłużenie w składkach na ubezpieczenie społeczne w łącznej kwocie 53.523,61 zł: - za (...) w wysokości 386,55 zł, - za (...) w wysokości 395,46 zł, - za (...) w wysokości 1.138,70 zł, - za (...) w wysokości 556,44 zł, - za (...) w wysokości 4.798,16 zł, - za (...) w wysokości 6.696,42 zł, - za (...) w wysokości 1.163,92 zł, - za (...) w wysokości 6.979,58 zł, - za (...) w wysokości 6.021,58 zł, - za (...) w wysokości 5.850,47 zł, - za (...) w wysokości 5.774,26 zł, - za (...) w wysokości 5.072,22 zł, - za (...) w wysokości 4.363,68 zł, - za (...) w wysokości 4.326,17 zł, c) zadłużenie w składkach na ubezpieczenie zdrowotne w łącznej kwocie 12.412,54 zł: - za (...) w wysokości 1.218,13 zł, - za (...) w wysokości 1.347,56 zł, - za (...) w wysokości 184,02 zł, - za (...) w wysokości 1.323,37 zł, - za (...) w wysokości 1.412,64 zł, - za (...) w wysokości 1.426,44 zł, - za (...) w wysokości 1.472,62 zł, - za (...) w wysokości 290,92 zł, - za (...) w wysokości 406,95 zł, - za (...) w wysokości 435 zł, - za (...) w wysokości 1.451,85 zł, - za (...) w wysokości 1.443,04 zł, b) zadłużenie w składkach na (...) w łącznej kwocie 4.509,58 zł: - za (...) w wysokości 101,24 zł, - za (...) w wysokości 79,23 zł, - za (...) w wysokości 511,96 zł, - za (...) w wysokości 534,77 zł, - za (...) w wysokości 90,80 zł, - za (...) w wysokości 525,93 zł, - za (...) w wysokości 528,86 zł, - za (...) w wysokości 541,55 zł, - za (...) w wysokości 539,52 zł, - za (...) w wysokości 179,15 zł, - za (...) w wysokości 137,03 zł, - za (...) w wysokości 110,26 zł, - za (...) w wysokości 109,48 zł, - za (...) w wysokości 519,80 zł. Dowód: częściowo zeznania świadka S. U. (k. 49-51, k. 404-406 i k. 1529-1530 w zw. z k. 2090-2091, k. 2089-2091), pisma ZUS (k. 583, k. 638-639, k. 912-913), zeznania świadka M. P. (k. 991 w zw. z k. 2332, k. 2332). W toku przeszukania przeprowadzonego w dniu 27 listopada 2000 r. w miejscu zamieszkania oskarżonej policja zabezpieczyła od niej kopie 3 dowodów wpłat i oryginały 5 dowodów wpłat składek do ZUS przez S. U. za okres (...) . Wskazane kopie zawierały odcisk stempla (14.01.2000 r.), przy czym nie zawierały podpisu przyjmującego wpłatę oraz oznaczenia kwoty wpłaty. Natomiast oryginały dowodów wpłat nie zawierały odcisku stempla, przy czym zawierały podpis przyjmującego wpłatę, oznaczenie wartości opłaty, a dwa spośród nich nie zawierały oznaczenia kwoty wpłaty. Dowód: protokół przeszukania (k. 76-81), protokół oględzin (k. 116-121), dowody wpłat (k. 641-642). W okresie od października 1998 r. do grudnia 1998 r. oraz od lutego 2000 r. do października 2000 r. oskarżona otrzymała od G. U. łącznie kwotę 49.730,81 zł z przeznaczeniem tych pieniędzy na uregulowanie składek w ZUS za firmę pokrzywdzonej. A. M. (1) nie przekazała tych pieniędzy do ZUS, lecz zatrzymała je dla siebie, o czym nie poinformowała wskazanej pokrzywdzonej. W związku z tym w stosunku do G. U. powstało zadłużenie w ZUS z tytułu braku regulowania składek za w/w okres w kwocie głównej 49.730,81 zł, co obejmowało: a) zadłużenie w składkach na ubezpieczenie społeczne pracowników w łącznej kwocie 12.842,83 zł za okres od października do grudnia 1998 r., b) zadłużenie w składkach na ubezpieczenie społeczne w łącznej kwocie 29.448,89 zł: - za (...) w wysokości 4.657,97 zł, - za (...) w wysokości 5.826,71 zł, - za (...) w wysokości 851,08 zł, - za (...) w wysokości 6.000,58 zł, - za (...) w wysokości 6.297,87 zł, - za (...) w wysokości 5.814,68 zł, c) zadłużenie w składkach na ubezpieczenie zdrowotne w łącznej kwocie 4.827,60 zł: - za (...) w wysokości 679,30 zł, - za (...) w wysokości 1.062,47 zł, - za (...) w wysokości 267,22 zł, - za (...) w wysokości 1.167,38 zł, - za (...) w wysokości 135,79 zł, - za (...) w wysokości 253,78 zł, - za (...) w wysokości 1.261,66 zł, d) zadłużenie w składkach na (...) w łącznej kwocie 2.611,49 zł: - za (...) w wysokości 81,99 zł, - za (...) w wysokości 421,90 zł, - za (...) w wysokości 435,85 zł, - za (...) w wysokości 55,52 zł, - za (...) w wysokości 466,41 zł, - za (...) w wysokości 468,43 zł, - za (...) w wysokości 9,04 zł, - za (...) w wysokości 81,14 zł, - za (...) w wysokości 105,02 zł, - za (...) w wysokości 486,19 zł. Dowód: częściowo zeznania świadka G. U. (k. 379-383 w zw. z k. 2302 i k. 2401), pismo ZUS (k. 254-255). W dniu 15 kwietnia 1999 r. G. U. dokonała wpłaty w łącznej kwocie 13.909,99 zł na rachunek bankowy w (...) S.A. I Oddział w P. o numerze (...)- (...) -170-4, należący do siostry męża oskarżonej - E. K. (1) , myśląc, że dokonuje wpłaty na rzecz ZUS tytułem składek ZUS za firmę swoją i męża. W bankowych dowodach wpłat kwoty 7.402,80 zł przez firmę Zakład Produkcyjno-Handlowy (...) w O. oraz kwoty 6.507,19 zł przez firmę (...) w P. oskarżona wcześniej wpisała numer rachunku bankowego szwagierki z zaznaczeniem, że wplata ma nastąpić na rachunek Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział P. tytułem składek. Wskazana oskarżona następnie przekazała te dokumenty G. U. , aby ta osobiście dokonała wpłat w banku, co też nastąpiło. Bank początkowo odmówił wykonania zleconych transakcji, dostrzegając niezgodność w zakresie oznaczenia numeru rachunku bankowego i beneficjenta przelewów, jednak po wyjaśnieniu sprawy przez E. K. (1) i wystawieniu bankowej noty memoriałowej pieniądze zostały przelane na rachunek E. K. (1) . Oskarżona poinformowała E. K. (1) , że pieniądze zostały wpłacone jako pożyczka dla niej i męża, a jedynie na skutek nieuwagi pokrzywdzonej w tytule przelewu wskazano jako odbiorcę przelewu ZUS. E. K. (1) przekazała całość otrzymanych pieniędzy oskarżonej. G. U. i S. U. nigdy nie udzielali oskarżonej pożyczki w wyżej wskazanej kwocie i świadomie nie przekazali jej takiej kwoty. Oskarżona nie zwróciła pokrzywdzonej zatrzymanej kwoty 13.909,99 zł. Dowód: zeznania świadka G. U. (k. 110-112 i k. 796-801 w zw. z k. 2302 i k. 2401), dokumentacja bankowa, w tym dowody wpłaty, bankowa nota memoriałowa i wyciągi z rachunków (k. 113, k. 126, k. 303-305, k. 418-419, k. 423), częściowo wyjaśnienia oskarżonej A. M. (1) (k. 656-664 i k. 773v-775 w zw. z k. 2002). Ponadto A. M. (1) w okresie od marca 1999 r. do października 2000 r. była administratorem kamienicy położonej przy ul. (...) w P. , której współwłaścicielami byli wówczas G. i S. U. oraz W. , K. i A. G. . Do obowiązków oskarżonej należało pobieranie od lokatorów opłat czynszowych i przekazywanie ich współwłaścicielom kamienicy za pośrednictwem G. U. . Oskarżona dodatkowo na prośbę G. U. zajmowała się uiszczaniem niektórych należności związanych z utrzymaniem nieruchomości. Część należności regulowała samodzielnie G. U. . Dowód: częściowo zeznania świadka G. U. (k. 21-25, k. 281-283, k. 379-383, k. 796-801, k. 888, k. 908-909 i k. 946 w zw. z k. 2302 i k. 2401), częściowo zeznania świadka S. U. (k. 49-51 i k. 272-273 w zw. z k. 2090-2091, k. 2581-2582), częściowo wyjaśnienia oskarżonej A. M. (1) (k. 656-664 i k. 773v-775 w zw. z k. 2002), zeznania świadka A. G. (k. 945-946 i k. 1759 w zw. z k. 2168, k. 2167-2169), zeznania świadka W. G. (k. 945-946 i k. 1779 w zw. z k. 2169-2170, k. 2169-2171), częściowo zeznania świadka K. U. (k. 2582-2584), dokumentacja administrowania kamienicą (k. 2212-2218). Oskarżona jako administrator około 15 dnia każdego miesiąca osobiście zbierała od najemców lokali w kamienicy przy ul. (...) w P. należności z tytułu najmu, w tym czynsz, należności za wodę i inne opłaty. Przyjęcie pieniędzy oskarżona potwierdzała najemcom wydając im dowody wpłat-pokwitowania. Nie zdarzyło się przy tym później, aby któryś z współwłaścicieli nieruchomości domagał się od najemców zapłaty należności, które zostały już pobrane przez oskarżoną. W okresie od marca 1999 r. do listopada 2000 r. oskarżona pobrała z tego tytułu od najemców łącznie kwotę 104.786,52 zł, w tym od: - A. W. ( ul. (...) ) kwotę 3.434,86 zł, - A. K. ( ul. (...) ) kwotę 2.587,21 zł, - M. K. (2) ( ul. (...) ) kwotę 4.947,04 zł, - R. D. ( ul. (...) ) kwotę 2.543,59 zł, - P. C. ( ul. (...) ) kwotę 3.168,19 zł, - S. W. ( ul. (...) ) kwotę 6.104,85 zł, - A. L. ( ul. (...) ) kwotę 2.293,52 zł, - U. M. korzystającej z pośrednictwa J. S. (1) ( ul. (...) ) kwotę 1.470,73 zł, - B. Z. ( ul. (...) ) kwotę 6.853,29 zł, - J. C. ( ul. (...) ) kwotę 8.282,11 zł, - S. B. ( ul. (...) ) kwotę 5.513,01 zł, - J. S. (2) ( ul. (...) ) kwotę 12.948,32 zł, - J. R. ( ul. (...) ) kwotę 8.550,39 zł, - H. Ż. i P. J. ( ul. (...) ) kwotę 9.142,22 zł, - W. O. ( ul. (...) ) kwotę 7.933,28 zł, - K. B. (2) ( ul. (...) ) kwotę 7.204,74 zł, - M. U. ( ul. (...) ) kwotę 2.622,13 zł, - T. P. ( ul. (...) ) kwotę 2.013,02 zł, - J. Z. (2) ( ul. (...) ) kwotę 931,88 zł, - K. M. ( ul. (...) ) kwotę 4.681,28 zł, - Z. J. ( ul. (...) ) kwotę 1.560,86 zł, Dowód: wykaz najemców (k. 411), zeznania świadka A. W. (k. 458-459 w zw. z k. 2302), zeznania świadka A. K. (k. 462-463 i k. 873-874 w zw. z k. 2171-2172, k. 2171-2172), zeznania świadka T. K. (k. 466-467 i k. 1584-1585 w zw. z k. 2182, k. 2182), zeznania świadka M. K. (2) (k. 2182), zeznania świadka R. D. (k. 470 i k. 1585 w zw. z k. 2302), zeznania świadka P. C. (k. 474-475 w zw. z k. 2302), zeznania świadka S. W. (k. 478-479 i k. 1584 w zw. z k. 2097, k. 2097-2098), zeznania świadka A. L. (k. 482-483 i k. 894 w zw. z k. 2302), zeznania świadka J. S. (1) (k. 486-487 i k. 851v w zw. z k. 2241, k. 2241), zeznania świadka B. Z. (k. 490-491 w zw. z k. 2302), zeznania świadka J. C. (k. 494-495 i k. 852v w zw. z k. 2302-2303), zeznania świadka J. G. (k. 2167), zeznania świadka S. B. (k. 498-499 i k. 1726-1727 w zw. z k. 2119, k. 2119), zeznania świadka M. S. (2) (k. 503-504, k. 851v i k. 1602-1603 w zw. z k. 2096-2097, k. 2096-2097), zeznania świadka J. R. (k. 507-508 i k. 882 w zw. z k. 2302-2303), zeznania świadka P. J. (k. 511-512 i k. 1727 w zw. z k. 2126, k. 2126), zeznania świadka W. O. (k. 514-515 i k. 852v w zw. z k. 2302-2303), zeznania świadka K. B. (2) (k. 518-519, k. 852v i k. 1602 w zw. z k. 2173), zeznania świadka M. U. (k. 522-523, k. 853 i k. 1603 w zw. z k. 2125, k. 2125), zeznania świadka M. M. (2) (k. 526-527 w zw. z k. 2302), T. P. (k. 872v-873 w zw. z k. 2333, k. 2332-2333), zeznania świadka J. Z. (2) (k. 528-529 i k. 853 w zw. z k. 2172, k. 2172), zeznania świadka K. M. (k. 533-534, k. 853v i k. 1619-1620 w zw. z k. 2182-2183, k. 2182-2183), zeznania świadka Z. J. (k. 536 i k. 893 w zw. z k. 2302-2303), dowody wpłat dokonywanych przez najemców (k. 461, k. 465, k. 469, k. 473, k. 477, k. 481, k. 485, k. 489, k. 493, k. 497, k. 502, k. 506, k. 510, k. 513, k. 517, k. 521, k. 525, k. 531, k. 537a, k. 862), wyjaśnienia oskarżonej A. M. (1) (k. 656-664 w zw. z k. 2002), Pieniądze te oskarżona przekazywała G. U. . Pokrzywdzona przekazywała jej potem z tych kwot środki na uiszczenie opłat związanych z utrzymaniem nieruchomości. Dowód: wyjaśnienia oskarżonej A. M. (1) (k. 656-664 i k. 1757-1758 w zw. z k. 2002), zeznania świadka J. P. (2) (k. 1769-1770 w zw. z k. 2124, k. 2124), zeznania świadka D. M. (k. 1771-1772 w zw. z k. 2121, 2120-2122). Oskarżona na prośbę G. U. dokonała jednorazowej wpłaty na rachunek bankowy prowadzony dla W. G. o numerze (...)- (...)- (...)- (...) kwoty 2.092,45 tytułem rozliczenia dzierżawy za (...) . Oskarżona nie dokonywała innych wpłat na rachunki bankowe prowadzone dla W. G. i M. M. (3) w związku z administrowaniem kamienicą. Dowód: wyjaśnienia oskarżonej A. M. (1) (k. 2401), dokumentacja bankowa (k. 2461-2466, k. 2587a-2587b, k. 2605), dowód wpłaty (k. 407). G. U. nie przekazywała pieniędzy otrzymywanych od oskarżonej pozostałym współwłaścicielom, a W. G. poinformowała, że pieniądze z kamienicy są przeznaczane na jej remonty. W. G. w 1999 r. zadeklarował dochód z innych źródeł w kwocie 3.230,18 zł, zaś w 2000 r. w tym zakresie wskazał stratę. G. i S. U. w deklaracjach podatkowych nie wykazywali uzyskiwania dodatkowych dochodów. Dowód: pismo Urzędu Skarbowego we W. z załącznikami (k. 144-217), zeznania świadka A. G. (k. 945-946 w zw. z k. 2168, k. 2167-2169), zeznania świadka W. G. (k. 945-946 i k. 1779 w zw. z k. 2169-2170, k. 2169-2171), pisma Urzędu Skarbowego P. z załącznikami (k. 2609-2611, k. 2650-2652), pismo Urzędu Skarbowego P. - W. (k. 2632), pismo Urzędu Skarbowego P. z załącznikami (k. 220-253). Woda do kamienicy była dostarczana przez (...) sp. z o.o. Oskarżona została zgłoszona dostawcy wody jako administrator kamienicy przez G. U. oraz W. G. z dniem 1 marca 1999 r. Pismem kierowanym do (...) sp. z o.o. wskazani współwłaściciele nieruchomości zwrócili się o doręczanie wszelkiej korespondencji dotyczącej dostaw wody na ich adresy domowe, przy czym podali także adres zamieszkania administratora. Rachunki za dostarczanie wody do nieruchomości były na bieżąco regulowane do czerwca 1999 r., przy czym oskarżona uiściła w dniach 20 maja 1999 r. i 19 czerwca 1999 r. dwa rachunki na łączną kwotę 1.168,74 zł. Nie zostały natomiast uregulowane rachunki za kolejne okresy do października 2000 r. włącznie na łączną kwotę 14.458,02 zł , w tym: - rachunek R (...) z dnia 15 czerwca 1999 r. na kwotę 906 zł z terminem płatności dnia 29 czerwca 1999 r., - rachunek R (...) z dnia 13 sierpnia 1999 r. na kwotę 1.751,60 zł z terminem płatności dnia 27 sierpnia 1999 r., - rachunek R (...) z dnia 20 września 1999 r. na kwotę 755 zł z terminem płatności dnia 4 października 1999 r., - rachunek R (...) z dnia 15 października 1999 r. na kwotę 604 zł z terminem płatności dnia 29 października 1999 r., - rachunek R (...) z dnia 7 grudnia 1999 r. na kwotę 1.510 zł z terminem płatności dnia 21 grudnia 1999 r., - rachunek R (...) z dnia 18 stycznia 2000 r. na kwotę 1.208 zł z terminem płatności dnia 1 lutego 2000 r., - rachunek R (...) z dnia 16 lutego 2000 r. na kwotę 989,02 zł z terminem płatności dnia 1 marca 2000 r., - rachunek R (...) z dnia 15 marca 2000 r. na kwotę 736 zł z terminem płatności dnia 29 marca 2000 r., - rachunek R (...) z dnia 20 kwietnia 2000 r. na kwotę 2.208 zł z terminem płatności dnia 4 maja 2000 r., - rachunek R (...) z dnia 18 maja 2000 r. na kwotę 2.520,80 zł z terminem płatności dnia 1 czerwca 2000 r., - rachunek R (...) z dnia 14 czerwca 2000 r. na kwotę 165,60 zł z terminem płatności dnia 28 czerwca 2000 r., - rachunek R (...) z dnia 21 sierpnia 2000 r. na kwotę 736 zł z terminem płatności dnia 4 września 2000 r., - rachunek R (...) z dnia 17 października 2000 r. na kwotę 368 zł z terminem płatności dnia 31 października 2000 r. Pismem z dnia 28 września 2000 r., doręczonym oskarżonej w dniu 20 października 2000 r. na adres ul. (...) w P. , dostawca wody wezwał ją do uregulowania wskazanej zaległości. Oskarżona nie ustosunkowała się do tego pisma. Wobec braku uregulowania zaległości w styczniu 2001 r. dostawca wody rozwiesił ostrzeżenie w kamienicy o przerwaniu dostaw wody z dniem 31 stycznia 2001 r. W związku z tym G. U. zgłosiła się do dostawcy wody, pisemnie poinformowała go o zmianie administratora z dniem 24 listopada 2000 r. oraz wniosła o rozłożenie zadłużenia na raty, twierdząc, że powstało ono z powodu oskarżonej. Ostatecznie wskazane zadłużenie zostało spłacone przez K. U. jako nowego administratora kamienicy. Dowód: dokumentacja realizacji dostaw wody (k. 270-271, k. 297, k. 318-338, k. 591-592, k. 863-864), zeznania świadka D. R. (k. 315-317, k. 827 i k. 1547-1548 w zw. z k. 2187, k. 2187), częściowo wyjaśnienia oskarżonej A. M. (1) (k. 656-664 w zw. z k. 2002). Wywozem nieczystości komunalnych z posesji przy ul. (...) zajmował się R. - (...) sp. z o.o. Oskarżona została zgłoszona odbiorcy nieczystości jako administrator kamienicy przez G. U. oraz W. G. z dniem 1 marca 1999 r. Pismem kierowanym do R. - (...) sp. z o.o. wskazani współwłaściciele nieruchomości zwrócili się o doręczanie wszelkiej korespondencji dotyczącej ich nieruchomości na ich adresy domowe, przy czym podali także adres zamieszkania oskarżonej jako administratora. Rachunki z tego tytułu były regulowane regularnie do maja 1999 r., zaś późniejsze należności za okres od czerwca do grudnia 1999 r. zostały uregulowane z opóźnieniem w dniu 26 października 2000 r. w kwocie 1.608,32 zł, przy braku uregulowania istniejącej wówczas zaległości za 2000 r. Za okres od stycznia do listopada 2000 r. nie zostały w terminie uregulowane stałe opłaty w kwocie 264,10 zł miesięcznie za wywóz nieczystości (łącznie 2.905,10 zł), przy czym zostały one uiszczone już po zmianie administratora kamienicy. Monity związane z zadłużeniem były kierowane przez R. - (...) sp. z o.o. na adres domowy S. i G. U. ( ul. (...) , P. ). W związku z tym wezwania do zapłaty z dnia 31 lipca 2000 r. i 27 września 2000 r. zostały skierowane na ten adres G. U. . Dowód: dokumentacja dot. wywozu nieczystości (k. 269, k. 298, k. 350-354, k. 360-366, k. 597, k. 865-867b), zeznania świadka A. C. (k. 348 i k. 1583 w zw. z k. 2181-2182, k. 2181-2182), dokumentacja zabezpieczona u oskarżonej, w tym wezwanie do zapłaty i dowód wpłaty (k. 648), częściowo zeznania świadka G. U. (k. 281-283 w zw. z k. 2302 i k. 2401). (...) elektryczna do klatki schodowej kamienicy była dostarczana przez (...) S.A. W okresie od marca 1999 r. do listopada 2000 r. należności z tego tytułu wyniosły 549,35 zł i zostały uregulowane przez M. G. . G. U. samodzielnie opłacała rachunki za energię elektryczną za inne pomieszczenia, przy czym w tym zakresie były opóźnienia w płatnościach leżące po jej stronie. Dowód: dokumentacja dostaw energii elektrycznej (k. 921-923), zeznania świadka W. G. (k. 945-946 w zw. z k. 2169-2170), zeznania świadka G. U. (k. 281-283 i k. 946 w zw. z k. 2302 i k. 2401). Podatek od nieruchomości położonej przy ul. (...) za okres od marca 1999 r. do listopada 2000 r. został uregulowany w terminie. Wymiar tego podatku został ustalony za rok 1999 na kwotę 658,40 zł, a za rok 2000 na kwotę 714,70 zł. Częściowo opłaciła go oskarżona w dniach 20 maja 1999 r. (kwota 164,60 zł przesłana przelewem przez administrację kamienicy) oraz 25 marca 2000 r. (kwota 216,10 zł wpłacona przez oskarżoną w kasie). Dowód: pisma Urzędu Miasta P. z załącznikami (k. 927-929, k. 952-955). W związku z zatrudnieniem w charakterze księgowej u G. U. , prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą (...) , oskarżona począwszy od sierpnia 1997 r. zajmowała się potrącaniem od osób zatrudnionych w firmie składek na ubezpieczenie grupowe pracowników o następstw nieszczęśliwych wypadków i na wypadek śmierci w (...) S.A. Umowę ubezpieczenia grupowego pracowników w ramach polisy nr (...) zawarła G. U. w dniu 1 kwietnia 1993 r. W okresie od września 1997 r. do czerwca 2000 r. A. M. (1) z porozumieniu z G. U. pobierała przy wypłacie dla pracowników pieniądze w kwocie co najmniej 15 zł miesięcznie od osoby na poczet regulowania składek na ubezpieczenie grupowe, przy czym pieniądze te zatrzymywała i nie przekazywała ich do (...) S.A. Zdarzało się, że oskarżona prosiła pracowników, aby sami odkładali jej pieniądze na ten cel przy wypłacie wynagrodzenia. Bezpośrednią wypłatą wynagrodzeń dla pracowników zajmowały się oskarżona i G. U. . W tym czasie dochodziło także do sytuacji, że oskarżona przedstawiała pracownikom do podpisu puste listy płac, bez wyszczególnienia kwot wynagrodzenia. W związku z brakiem odprowadzania składek do zakładu ubezpieczeń ubezpieczenie to wygasło, o czym oskarżona nie poinformowała pracowników G. U. , mimo że zakład ubezpieczeń przesłał na adres firmy upomnienie, że brak regulowania składek doprowadzi do rozwiązania umowy. Ostatnie składki z tego tytułu zostały wpłacone do wspomnianego zakładu ubezpieczeń w sierpniu 1997 r. w wysokości 15 zł od osoby. W przypadku zaistnienia zdarzenia ubezpieczeniowego wypłata środków pieniężnych pracownikom następowała ze środków pracodawcy i A. M. (1) , z pozorami ich pochodzenia z zakładu ubezpieczeń. Również G. U. osobiście przekazywała pieniądze pracownikom rzekomo z ubezpieczenia grupowego. W 1999 r., kiedy pracownica M. C. zgłosiła śmierć ojca wnosząc o wystawienie upoważnienia do odebrania pieniędzy z (...) , oskarżona najpierw ją zwodziła przez kilka miesięcy, aż w końcu przekazała jej w kopercie kwotę 1.000 zł, twierdząc, że są to pieniądze z ubezpieczenia grupowego i że sama wystawiła wspominane upoważnienie. Wskazane pieniądze od pracowników oskarżona i G. U. przeznaczały przede wszystkim na potrzeby prowadzonej przez G. U. działalności gospodarczej. W sumie w okresie od września 1997 r. do czerwca 2000 r. oskarżona pobrała od co najmniej 16 pracowników firmy krawieckiej pieniądze w łącznej kwocie co najmniej 6.195 zł, w tym od: - B. M. w kwocie co najmniej 510 zł, przy czym oskarżona pobierała od niej pieniądze co miesiąc w okresie od września 1997 r. do czerwca 2000 r. (34 miesiące), - B. B. w kwocie co najmniej 510 zł, przy czym oskarżona pobierała od niej pieniądze co miesiąc w okresie od września 1997 r. do czerwca 2000 r. (34 miesiące), - A. U. w kwocie co najmniej 510 zł, przy czym oskarżona pobierała od niej pieniądze co miesiąc w okresie od września 1997 r. do czerwca 2000 r. (34 miesiące), - H. C. w kwocie co najmniej 510 zł, przy czym oskarżona pobierała od niej pieniądze co miesiąc w okresie od września 1997 r. do czerwca 2000 r. (34 miesiące), - M. K. (1) w kwocie co najmniej 510 zł, przy czym oskarżona pobierała od niej pieniądze co miesiąc w okresie od września 1997 r. do czerwca 2000 r. (34 miesiące), - R. R. (2) w kwocie co najmniej 510 zł, przy czym oskarżona pobierała od niej pieniądze co miesiąc w okresie od września 1997 r. do czerwca 2000 r. (34 miesiące), - H. K. w kwocie co najmniej 90 zł, przy czym oskarżona pobierała od niej pieniądze co miesiąc w okresie od stycznia 2000 r. do czerwca 2000 r. (6 miesięcy), - E. P. w kwocie co najmniej 510 zł, przy czym oskarżona pobierała od niej pieniądze co miesiąc w okresie od września 1997 r. do czerwca 2000 r. (34 miesiące), - E. B. (2) w kwocie co najmniej 90 zł, przy czym oskarżona pobierała od niej pieniądze co miesiąc w okresie od stycznia 2000 r. do czerwca 2000 r. (6 miesięcy), - H. P. w kwocie co najmniej 420 zł, przy czym oskarżona pobierała od niej pieniądze co miesiąc w okresie od marca 1998 r. do czerwca 2000 r. (28 miesięcy), - K. B. (1) w kwocie co najmniej 510 zł, przy czym oskarżona pobierała od niej pieniądze co miesiąc w okresie od września 1997 r. do czerwca 2000 r. (34 miesiące), - M. C. w kwocie co najmniej 420 zł, przy czym oskarżona pobierała od niej pieniądze co miesiąc w okresie od marca 1998 r. do czerwca 2000 r. (28 miesięcy), - T. M. w kwocie co najmniej 105 zł, przy czym oskarżona pobierała od niej pieniądze co miesiąc w okresie od stycznia 1999 r. do lipca 1999 r. (7 miesięcy), - E. R. w kwocie co najmniej 450 zł, przy czym oskarżona pobierała od niej pieniądze co miesiąc w okresie od stycznia 1998 r. do czerwca 2000 r. (30 miesięcy), - S. M. w kwocie co najmniej 30 zł, przy czym oskarżona pobierała od niej pieniądze co miesiąc w okresie od września 1997 r. do października 1997 r. (2 miesiące), - J. W. (1) w kwocie co najmniej 510 zł, przy czym oskarżona pobierała od niej pieniądze co miesiąc w okresie od września 1997 r. do czerwca 2000 r. (34 miesiące). W październiku 1999 r. B. M. dowiedziała się w zakładzie ubezpieczeń, że ubezpieczenie grupowe wygasło. Wkrótce więc ona i inne pracownice, w tym B. B. zaczęły się domagać wyjaśnienia tej kwestii od G. U. i oskarżonej. Oskarżona, jak też G. U. zapewniały pracownice, że ubezpieczenie trwa nadal, a składki są odprowadzane do zakładu ubezpieczeń. A. M. (1) niezgodnie z prawdą poinformowała B. B. , że ich polisy przeniesiono do siedziby głównej (...) w P. i wszystko jest w porządku. W połowie 2000 r. pracownice zaczęły się domagać od oskarżonej i G. U. wydania dokumentów potwierdzających podleganie ubezpieczeniu grupowemu. Oskarżona informowała te pracownice, że miały miejsce zmiany proceduralne i okazywała pracownikom (w tym H. C. ) nawet rzekome dowody wpłat składek na ubezpieczenie grupowe. W toku kontroli Państwowej Inspekcji Pracy - Okręgowy Inspektorat Pracy w P. z 28 kwietnia 2000 r. i 5 maja 2000 r. w firmie (...) nieustalona osoba w imieniu pracodawcy oświadczyła inspektorowi pracy, że ubezpieczenia grupowego nie opłaca się przez zakład pracy. W kontroli uczestniczyły A. M. (1) i G. U. , co znalazło wyraz w protokole kontroli, który podpisała G. U. . Na owe oświadczenie powołał się inspektor pracy w piśmie z dnia 28 kwietnia 2000 r., kierowanym do B. M. , wskazując w nim, że wedle pracodawczyni pracownicy ubezpieczają się indywidualnie w (...) , a na liście płac brak było potrąceń na ubezpieczenie grupowe pracowników. W związku z przedstawionymi wyżej żądaniami pracowników w lipcu 2000 r. G. U. zawarła nową umowę ubezpieczenia grupowego w (...) S.A. ( polisa nr (...) ). Umowa obejmował wówczas zatrudnionych w zakładzie 22 pracowników (w tym T. M. , która nie była już pracownikiem), zgodnie z wykazem imiennym nr (...) z dnia 23 lipca 2000 r. Obowiązywała ona począwszy od dnia 1 sierpnia 2000 r. oraz ustalała wysokość składki na 30 zł od osoby i sumę ubezpieczenia w kwocie 6.000 zł. W lipcu 1999 r. oskarżona na prośbę T. M. o wydanie polisy ubezpieczeniowej w związku z odejściem z pracy wydała tej pracownicy oświadczenie potwierdzające kontynuowanie ubezpieczenia grupowego. Kiedy T. M. zwróciła jej ten dokument twierdząc, że odmówiono jej jego uwzględnienia w zakładzie ubezpieczeń, A. M. (1) zapewniła ją, że to załatwi. W październiku 2000 r. oskarżona przekazała T. M. dokument deklaracji przystąpienia do ubezpieczenia grupowego w (...) S.A. od sierpnia 2000 r., mimo że T. M. nie była już zatrudniona w zakładzie (...) . Dokument ten nie został uwzględniony przez zakład ubezpieczeń dla potwierdzenia ciągłości ubezpieczenia. Dowód: częściowo zeznania świadka G. U. (k. 21-25, k. 82-83, k. 102-105, k. 796-801, k. 1526-1528 i k. 1548 w zw. z k. 2302 i k. 2401), częściowo zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa (k. 66-67, k. 95-96), częściowo pisma dot. B. M. (k. 68-70, k. 74), pismo z dnia 28 kwietnia 2000 r. (k. 71), częściowo zeznania świadka B. M. (k. 98-99, k. 450-452 i k. 827v w zw. z k. 2183-2184, k. 2183-2185), pisma (...) Zakładu (...) na (...) S.A. z załącznikami (k. 127-131, k. 2431, k. 2459), zeznania świadka B. B. (k. 545-547 i k. 881 w zw. z k. 2638), zeznania świadka A. U. (k. 548-550, k. 828 i k. 1621 w zw. z k. 2301-2302, k. 2301-2302), zeznania świadka H. C. (k. 551-552, k. 853v i k. 1620 w zw. z k. 2244-2245, k. 2244-2245), zeznania świadka M. K. (1) (k. 553-554 i k. 851 w zw. z k. 2586), zeznania świadka R. R. (2) (k. 555-556 i k. 828 w zw. z k. 2638), zeznania świadka H. K. (k. 557-558 i k. 828 w zw. z k. 2302), zeznania świadka E. P. (k. 558-559, k. 851 i k. 1641-1642 w zw. z k. 2586), zeznania świadka E. B. (2) (k. 561-562, k. 851 i k. 1642 w zw. z k. 2241-2242, k. 2241-2243), zeznania świadka H. M. wcześniej M. - P. (k. 563-564, k. 872 i k. 1644 w zw. z k. 2095, k. 2094-2096), zeznania świadka K. B. (1) (k. 565-566, k. 888v i k. 1641 w zw. z k. 2084-2085, k. 2084-2085), zeznania świadka M. K. (3) wcześniej C. (k. 567-568, k. 872 i k. 1642-1643 w zw. z k. 2243-2244, k. 2243-2244), zeznania świadka T. M. (k. 570-571, k. 881v i k. 1643 w zw. z k. 2088-2089, k. 2088-2089), deklaracje ubezpieczeniowe (k. 73, k. 571), zeznania świadka E. R. (k. 1817-1818 w zw. z k. 2300, k. 2300-2301), zeznania świadka S. M. (k. 577-578, k. 873 i k. 1644 w zw. z k. 2093-2094, k. 2093-2094), zeznania świadka J. W. (1) (k. 579-580 i k. 873v w zw. z k. 2586), częściowo wyjaśnienia oskarżonej A. M. (1) (k. 656-664 i k. 773v-775 w zw. z k. 2002, k. 2002), dokumentacja kontroli PiP (k. 2433-2444), zeznania świadka J. W. (2) (k. 2636-2637). W okresie od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 31 grudnia 1999 r. A. M. (1) na podstawie pisemnej umowy o dzieło z dnia 1 stycznia 1999 r. pełniła obowiązki księgowej w firmie (...) , prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo (...) w P. , przy ul. (...) , z oddziałem przy ul. (...) w P. . W ewidencji działalności gospodarczej wskazano, że siedziba firmy mieści się w P. , przy ul. (...) . Współpraca ta została następnie przedłużona z oskarżoną na podstawie kolejnej umowy o dzieło na okres od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2000 r., albowiem pokrzywdzona nie miała wtedy zastrzeżeń do jej pracy. Do zadań oskarżonej w tym okresie należało prowadzenie dokumentacji finansowo-księgowej, w tym rozliczanie faktur, comiesięczne składanie deklaracji do ZUS i do urzędu skarbowego, składanie zeznań rocznych oraz prowadzenie spraw kadrowych G. J. . Oskarżona nie była zobowiązania do wykonywania powierzonych zdań w zakładzie pracy G. J. i zajmowała się jej sprawami w biurze firmy (...) . Na podstawie dodatkowych ustnych ustaleń z pokrzywdzoną oskarżona przyjęła na siebie dokonywanie w jej imieniu wpłat na rzecz ZUS i urzędu skarbowego. Dowód: zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa (k. 2-4), zeznania świadka G. J. (k. 9-11, k. 776-777 i k. 1565-1566 w zw. z k. 2086-2087, k. 2086-2088), częściowo wyjaśnienia oskarżonej A. M. (1) (k. 656-664 i k. 773v-775 w zw. z k. 2002), dane z ewidencji działalności gospodarczej (k. 2349-2352). Oskarżona została zgłoszona w Urzędzie Skarbowym P. jako osoba zajmująca się sprawami księgowymi G. J. oraz rozliczaniem jej firmy z zobowiązań podatkowych. Pokrzywdzona miała obowiązek składania deklaracji od podatku VAT. Dowód: pismo Urzędu Skarbowego P. (k. 599). Do lipca 1999 r. pokrzywdzona regulowała składki w ZUS samodzielnie. W okresie od sierpnia 1999 r. do października 2000 r. oskarżona otrzymała od G. J. łącznie kwotę 8.347,23 zł z przeznaczeniem tych pieniędzy na uregulowanie składek na ubezpieczenie społeczne. A. M. (1) nie przekazała tych pieniędzy do ZUS, lecz zatrzymała je dla siebie, o czym nie poinformowała wskazanej pokrzywdzonej. W związku z tym w stosunku do G. J. powstało zadłużenie w ZUS z tytułu braku regulowania składek w kwocie głównej 8.347,23 zł, co obejmowało: a) zadłużenie w składkach na ubezpieczenie społeczne za okres 08/1999-10/2000 w łącznej kwocie 6.634,64 zł, b) zadłużenie w składkach na ubezpieczenie zdrowotne za okres 08/1999-06/2000 w łącznej kwocie 1.156,68 zł, c) zadłużenie w składkach na (...) za okres 08/1999-10/2000 w łącznej kwocie 555,91 zł. Ponadto w grudniu 1999 r. oskarżona otrzymała od G. J. pieniądze w kwocie 200 zł celem uregulowania za nią podatku VAT za listopad 1999 r. Oskarżona nie wpłaciła tej kwoty do urzędu skarbowego, lecz zatrzymała ją dla siebie, o czym nie poinformowała pokrzywdzonej. Dowód: częściowo zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa (k. 2-4), zeznania świadka G. J. (k. 9-11, k. 389-393, k. 776-777 i k. 1565-1566 w zw. z k. 2086-2087), pismo ZUS (k. 581-582). Oskarżona odbierała w/w pieniądze od G. J. bez pokwitowania przede wszystkim w biurze G. U. , przy czym zdarzało się również, że otrzymywała je także po tym jak informowała G. J. o uregulowaniu składek z własnych pieniędzy, prosząc o zwrot jej poniesionych nakładów. Dowód: zeznania świadka G. J. (k. 9-11 i k. 389-393 w zw. z k. 2086-2087, k. 2086-2087), zeznania świadka G. U. (k. 908 w zw. z k. 2302 i k. 2401), zeznania świadka S. U. (k. 2090). W związku z ubieganiem się przez G. J. o pożyczkę bankową w grudniu 1999 r. oskarżona dostarczyła jej dziewięć sfałszowanych dowodów wpłat składek na rzecz ZUS za okres od sierpnia do października 1999 r. na kwotę 2.090,88 zł, mimo że nie uregulowała za ten okres składek za G. J. . G. J. następnie przedłożyła te dokumenty w banku nie mając świadomości, że są one sfałszowane, przy czym otrzymała wsparcie finansowe. Dowód: zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa (k. 2-4), częściowo dowody wpłaty (k. 5-7), próba stempli (k. 8), zeznania świadka G. J. (k. 389-393, k. 776-777 i k. 1565-1566 w zw. z k. 2086-2087, k. 2086). W listopadzie 2000 r. w związku ze swoją chorobą i chęcią uzyskania świadczeń chorobowych z ubezpieczenia G. J. ustaliła w ZUS, że A. M. (1) w okresie od sierpnia 1999 r. do października 2000 r. nie rozliczyła jej należności wobec ZUS, a przedstawiane jej przez oskarżoną dowody opłacania składek nie były prawdziwe. Dowód: zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa (k. 2-4), zeznania świadka G. J. (k. 9-11, k. 389-393 i k. 776-777 w zw. z k. 2086-2087, k. 2086). W toku przeszukania przeprowadzonego w dniu 27 listopada 2000 r. w miejscu zamieszkania oskarżonej policja zabezpieczyła od niej 9 dowodów wpłat składek do ZUS przez G. J. za okres (...) (6 w oryginale i 3 w kopii). Obejmowało to m.in.: - 3 dowody wpłat zawierające odcisk stempla i 1 dowód wpłaty z niepełnym odciskiem stempla, które wskazywały jako datę wpłaty 14.01.2000 r., przy czym nie zawierały podpisu przyjmującego wpłatę oraz kwoty wpłaty, - 1 dowód wpłaty bez wskazania kwoty wpłaty i bez odcisku stempla z podpisem przyjmującego wpłatę oraz oznaczeniem opłaty. Dowód: protokół przeszukania (k. 76-81), protokół oględzin (k. 116-121), dowody wpłat (k. 640). W toku przeszukania przeprowadzonego w dniu 27 listopada 2000 r. w miejscu zamieszkania oskarżonej policja zabezpieczyła dokumenty dotyczące działalności gospodarczej prowadzonej przez J. P. (1) , S. U. , G. U. i G. J. . Zabezpieczano tam między innymi czyste formularze pocztowych dowodów wpłat i przekazów pocztowych zawierające odcisk stempla pocztowego z datami 10.06.1999 r. i 10.02.2000 r. oraz kartki zawierające próby odbicia tych stempli. Dowód: protokół przeszukania (k. 76-81), protokół oględzin (k. 116-121), dowody wpłat i próby stempli (k. 467). W badanym okresie, ok. 2000 r., A. M. (1) miała dodatkowe wydatki, co wiązało się z tym, że wraz z mężem budowała szeregowy dom mieszkalny w M. , który potem przekazała mężowi w związku z ustanowieniem między nimi rozdzielności majątkowej. Dowód: umowy (k. 1083-1091), zeznania świadka D. M. (k. 1771-1772 w zw. z k. 2121), zeznania świadka G. U. (k. 21-25 i k. 1526-1528 w zw. z k. 2302 i k. 2401). Oskarżona A. M. (1) ma 47 lat. Posiada wykształcenie średnie ekonomiczne. Jest zamężna, przy czym od 2001 r. pozostaje z mężem w separacji i nie ma nikogo na utrzymaniu. Na stałe pracuje jako księgowa na podstawie umowy zlecenia z miesięcznym dochodem ok. 2.000 zł. W świetle aktualnych danych o karalności A. M. (1) nie był karana sądownie za przestępstwa i przestępstwa skarbowe. Dowód: dane osobopoznawcze (k. 2001), dane o karalności (k. 425-426, k. 432, k. 876, k. 1204, k. 1534, k. 1786, k. 1926, k. 2043, k. 2597), odpisy wyroków (k. 427-431, k. 1082), dane o pobytach (k. 433). W toku obecnego postępowania sądowego oskarżona został poddana ponownemu badaniu sądowo-psychiatrycznemu. Biegli psychiatrzy R. K. i K. O. nie stwierdzili u A. M. (1) objawów choroby psychicznej ani cech upośledzenia umysłowego, przy czym rozpoznali u niej zaburzenia adaptacyjne typu depresyjnego w wywiadzie. Uznali, że oskarżona tempore criminis miała w pełni zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia swojego czynu i pokierowania swoim postępowaniem (nie zachodzą warunki art. 31 § 1 i 2 k.k. ). Jednocześnie stwierdzili, że może ona uczestniczyć w prowadzonym postępowaniu karnym biorąc pod uwagę jej aktualny stan zdrowia psychicznego. Dowód: opinia sądowo-psychiatryczna z dnia 9 października 2013 r. lekarzy psychiatrów R. K. i K. O. (k. 2136-2147), częściowo opinia sądowo-psychiatryczna z dnia 2 grudnia 2005 r. lekarzy psychiatrów W. C. i K. B. (3) (k. 1116-1119, k. 1134), częściowo opinia sądowo-psychiatryczna z dnia 14 sierpnia 2007 r. lekarzy psychiatrów J. T. i A. M. (2) (k. 1245). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: 1. częściowo wyjaśnień oskarżonej A. M. (1) i jej danych osobopoznawczych (k. 2001; k. 313-314, k. 656-664, k. 773v-775, k. 1434, k. 1757-1758 w zw. z k. 2002, k. 2002, k. 2401, k. 2585); 2. zeznań świadków: - częściowo J. P. (1) (k. 47-48, k. 384-387, k. 827 i k. 1725-1726 w zw. z k. 2186, k. 2186), - częściowo G. U. (k. 21-25, k. 82-83, k. 102-105, k. 110-112, k. 281-283, k. 379-383, k. 794-802, k. 888, k. 908-909, k. 946, k. 1526-1528 i k. 1548 w zw. z k. 2302 i k. 2401), - S. U. (k. 49-51, k. 272-273, k. 404-406, k. 799-801, k. 946, k. 992, k. 1529-1530 i k. 1547 w zw. z k. 2090-2091, k. 2089-2091, k. 2581-2582), - częściowo G. J. (k. 9-11, k. 389-393, k. 776-777 i k. 1565-1566 w zw. z k. 2086-2087, k. 2086-2088), - częściowo B. M. (k. 98-99, k. 450-452 i k. 827v w zw. z k. 2183-2184, k. 2183-2185), - B. B. (k. 545-547 i k. 881 w zw. z k. 2638), - A. U. (k. 548-550, k. 828 i k. 1621 w zw. z k. 2301-2302, k. 2301-2302), - H. C. (k. 551-552, k. 853v i k. 1620 w zw. z k. 2244-2245, k. 2244-2245), - M. K. (1) (k. 553-554 i k. 851 w zw. z k. 2586), - R. R. (2) (k. 555-556 i k. 828 w zw. z k. 2638), - H. K. (k. 557-558 i k. 828 w zw. z k. 2302), - E. P. (k. 558-559, k. 851 i k. 1641-1642 w zw. z k. 2586), - E. B. (2) (k. 561-562, k. 851 i k. 1642 w zw. z k. 2241-2242, k. 2241-2243), - H. M. wcześniej M. - P. (k. 563-564, k. 872 i k. 1644 w zw. z k. 2095, k. 2094-2096), - K. B. (1) (k. 565-566, k. 888v i k. 1641 w zw. z k. 2084-2085, k. 2084-2085), - M. K. (3) wcześniej C. (k. 567-568, k. 872 i k. 1642-1643 w zw. z k. 2243-2244, k. 2243-2244), - T. M. (k. 570-571, k. 881v i k. 1643 w zw. z k. 2088-2089, k. 2088-2089), - E. R. (k. 1817-1818 w zw. z k. 2300, k. 2300-2301), - S. M. (k. 577-578, k. 873 i k. 1644 w zw. z k. 2093-2094, k. 2093-2094), - J. W. (1) (k. 579-580 i k. 873v w zw. z k. 2586), - M. S. (3) (k. 293-294, k. 874 i k. 1566-1567 w zw. z k. 2245-2246, k. 2245-2246), - J. Z. (1) (k. 295-296 i k. 1724-1725 w zw. z k. 2246, k. 2246-2247), - D. R. (k. 315-317, k. 827 i k. 1547-1548 w zw. z k. 2187, k. 2187), - A. C. (k. 348 i k. 1583 w zw. z k. 2181-2182, k. 2181-2182), - A. W. (k. 458-459 w zw. z k. 2302), - A. K. (k. 462-463 i k. 873-874 w zw. z k. 2171-2172, k. 2171-2172), - T. K. (k. 466-467 i k. 1584-1585 w zw. z k. 2182, k. 2182), - M. K. (2) (k. 2182), - R. D. (k. 470 i k. 1585 w zw. z k. 2302), - P. C. (k. 474-475 w zw. z k. 2302), - S. W. (k. 478-479 i k. 1584 w zw. z k. 2097, k. 2097-2098), - A. L. (k. 482-483 i k. 894 w zw. z k. 2302), - J. S. (1) (k. 486-487 i k. 851v w zw. z k. 2241, k. 2241), - B. Z. (k. 490-491 w zw. z k. 2302), - J. C. (k. 494-495 i k. 852v w zw. z k. 2302-2303), - J. G. (k. 2167), - S. B. (k. 498-499 i k. 1726-1727 w zw. z k. 2119, k. 2119), - M. S. (2) (k. 503-504, k. 851v i k. 1602-1603 w zw. z k. 2096-2097, k. 2096-2097), - J. R. (k. 507-508 i k. 882 w zw. z k. 2302-2303), - P. J. (k. 511-512 i k. 1727 w zw. z k. 2126, k. 2126), - W. O. (k. 514-515 i k. 852v w zw. z k. 2302-2303), - K. B. (2) (k. 518-519, k. 852v i k. 1602 w zw. z k. 2173), - M. U. (k. 522-523, k. 853 i k. 1603 w zw. z k. 2125, k. 2125), - M. M. (2) (k. 526-527 w zw. z k. 2302), - T. P. (k. 872v-873 w zw. z k. 2333, k. 2332-2333), - J. Z. (2) (k. 528-529 i k. 853 w zw. z k. 2172, k. 2172), - K. M. (k. 533-534, k. 853v i k. 1619-1620 w zw. z k. 2182-2183, k. 2182-2183), - Z. J. (k. 536 i k. 893 w zw. z k. 2302-2303), - A. G. (k. 945-946 i k. 1759 w zw. z k. 2168, k. 2167-2169), - W. G. (k. 945-946 i k. 1779 w zw. z k. 2169-2170, k. 2169-2171), - M. P. (k. 991 w zw. z k. 2332, k. 2332), - J. P. (2) (k. 1769-1770 w zw. z k. 2124, k. 2124), - częściowo D. M. (k. 1771-1772 w zw. z k. 2121, 2120-2122), - częściowo L. M. (k. 1790 w zw. z k. 2123, k. 2122-2123), - częściowo K. U. (k. 2092, k. 2185, k. 2582-2584), - J. W. (2) (k. 2636-2637), - A. P. (k. 2637-2638), - A. N. (k. 1725 w zw. z k. 2586), 3. opinii biegłych: - sądowo-lekarskiej AM w P. z dnia 4 lutego 2005 r. (k. 1028-1029), - sądowo-lekarskiej AM w P. z dnia 30 września 2005 r. (k. 1096-1097), - sądowo-psychiatrycznej z dnia 2 grudnia 2005 r. lekarzy psychiatrów W. C. i K. B. (3) (k. 1116-1119, k. 1134), - sądowo-psychiatrycznej z dnia 14 sierpnia 2007 r. lekarzy psychiatrów J. T. i A. M. (2) (k. 1245), - sądowo-lekarskiej UM w P. z dnia 8 maja 2009 r. (k. 1373-1376), - sądowo-lekarskiej UM w P. z dnia 4 listopada 2009 r. (k. 1390-1392), - z zakresu (...) z dnia 28 sierpnia 2013 r. (k. 2011-2024), - sądowo-psychiatrycznej z dnia 9 października 2013 r. lekarzy psychiatrów R. K. i K. O. (k. 2136-2147), - z zakresu (...) z dnia 4 listopada 2013 r. (k. 2199-2210), 4. dokumentów i innych dowodów w postaci: - częściowo zawiadomień o popełnieniu przestępstwa (k. 2-4, k. 15-16, k. 66-67, k. 95-96), - częściowo dowodów wpłat (k. 5-7, k. 18-19, k. 46, k. 407, k. 461, k. 465, k. 469, k. 439, k. 441, k. 473, k. 477, k. 481, k. 485, k. 489, k. 493, k. 497, k. 502, k. 506, k. 510, k. 513, k. 517, k. 521, k. 525, k. 531, k. 537a, k 849, k. 862, k. 2219), - prób stempli (k. 8), - dokumentacji zatrudnienia (k. 26-27), - pokwitowań (k. 28-29), - dokumentacji kontroli (k. 30-39, k. 53-59, k. 71, k. 2433-2444), - zaświadczeń (k. 40-44), - dokumentacji rozłożenia na raty zaległości w ZUS (k. 52-53), - pism (...) Zakładu (...) na (...) S.A. z załącznikami (k. 72, k. 127-131, k. 2430-2431, k. 2459), - pism dot. B. M. (k. 68-70, k. 74), - deklaracji ubezpieczeniowych (k. 73, k. 571), - protokołu przeszukania (k. 76-81), - danych z ewidencji działalności gospodarczej (k. 88, k. 2346-2352, k. 2369-2370, k. 2374-2377, k. 2393-2396, k. 2403-2406), - dokumentacji bankowej (k. 113, k. 126, k. 303-305, k. 418-419, k. 423, k. 595-596, k. 2461-2466, k. 2587a-2587b, k. 2605), - protokołu oględzin (k. 116-121), - pism ZUS z załącznikami (k. 133-143, k. 254-256, k. 258-260, k. 265-268, k. 420-421, k. 435-436, k. 581-585, k. 636-639, k. 912-913, k. 924, k. 2983, k. 2417, k. 2469-2578), - pism Urzędu Skarbowego we W. z załącznikami (k. 144-217, k. 2382, k. 2398), - pism Powiatowego Urzędu Pracy w P. (k. 218, k. 589-590), - pism Urzędu Skarbowego P. (k. 219, k. 2379), - pism Urzędu Skarbowego P. z załącznikami (k. 220-253, k. 930, k. 2384-2387, k. 2609-2611, k. 2650-2652), - dokumentacja dot. wywozu nieczystości (k. 269, k. 298, k. 350-354, k. 360-366, k. 597, k. 865-867b), - dokumentacja realizacji dostaw wody (k. 270-271, k. 297, k. 318-338, k. 591-592, k. 863-864), - protokołów pobrania materiału porównawczego (k. 275-280, k. 284-287, k. 398-402), - dokumentacji pocztowej (k. 394-395), - tytułów wykonawczych i decyzji (k. 409-410, k. 442-443, k. 2283-2294), - wykazu najemców (k. 411), - danych o karalności (k. 425-426, k. 432, k. 876, k. 1204, k. 1534, k. 1786, k. 1926, k. 2043, k. 2597), - odpisów wyroków (k. 427-431, k. 1082), - danych o pobytach (k. 433), - notatek urzędowych (k. 532, k. 538-544, k. 573-576, k. 652-653), - pism Urzędu Skarbowego P. z załącznikami (k. 599-635, k. 925, k. 931), - dokumentacji zabezpieczona u oskarżonej (k. 640-651), - dokumentacji G. J. (k. 784-788), - dokumentacja dostaw energii elektrycznej (k. 921-923), - dokumentacji medycznej (k. 926, k. 1113-1115, k. 1234-1243), - pism Urzędu Miasta P. z załącznikami (k. 927-929, k. 952-955), - umów (k. 1083-1091), - dokumentacji administrowania kamienicą (k. 2212-2218), - danych REGON (k. 2446), - pisma Urzędu Skarbowego P. - W. (k. 2632). Oskarżona A. M. (1) w toku postępowania nie przyznawała się do popełnienia zarzucanych jej czynów i częściowo składała wyjaśnienia. Sąd oceniał jedynie te wypowiedzi dowodowe oskarżonej, które łączyły się z aktualnie badanymi zarzutami karnymi. W toku śledztwa oskarżona przyznała, że prowadziła księgowość G. i S. U. , J. P. (1) i G. J. , przy czym ich dokumenty przechowywała głównie w domu. Przyznała, że przejęła obowiązek regulowania składek w (...) , ale ze względu na brak środków zaprzestała ich opłacania. Zaprzeczyła, aby otrzymywała pieniądze od G. J. , J. P. (1) , czy G. i S. U. z przeznaczeniem na regulowanie należności, w szczególności w ZUS, gdyż jej rola sprowadzała się do sporządzania deklaracji. Zajmowała się administracją kamienicy i pobierała czynsze, przy czym pieniądze w całości przekazywała G. U. , która przekazywała jej rachunki do regulowania. Przyznała, że wypisała dokumenty oświadczenia o stanie majątkowym oraz wniosek o rozłożenie zadłużenia w ZUS na raty, dodając, że zrobiła to za wiedzą G. U. . W kwestii wpłaty na rachunek bankowy szwagierki wskazała, że G. U. przekazał jej w ten sposób pieniądze z pożyczki, błędnie wpisując w dowodzie wpłaty ZUS. Potwierdziła, że wypsiała zabezpieczone u niej dowody wpłat, lecz nie potrafiła wskazać skąd znalazły się na nich pieczątki. W postępowaniu sądowym oskarżona dodatkowo wskazała, że przy zwrocie pożyczki była jej matka, zaś przekazywanie pieniędzy z czynszu widzieli jej mąż, szwagierka i J. P. (2) . Zaznaczyła, że na konto bankowe prowadzone dla kamienicy dokonała tylko jednej wpłaty. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej w zakresie, w jakim nie znalazły one wyraźnego i wiarygodnego zaprzeczenia w innych dowodach, a przy tym były one logiczne, spójne i konsekwentne. W związku z tym wiarygodne były twierdzenia oskarżonej odnośnie do prowadzenia przez nią księgowości dla G. i S. U. , J. P. (1) i G. J. , przechowywania przez nią części dokumentacji w domu, przejęcia obowiązku odprowadzania składek w (...) i zaprzestania ich regulowania, otrzymania upomnienia z (...) o braku uiszczania składek oraz na adres domowy monitów z tytułu należności za kamienicę. W tej części wyjaśnienia te korespondowały z pozostałymi dowodami, a więc zasługiwały na wiarę. Jednocześnie Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonej w zakresie, w jakim nie przyznawała się do przywłaszczenia pieniędzy przekazywanych jej przez G. i S. U. , J. P. (1) i G. J. oraz zaprzeczyła otrzymywaniu od nich pieniędzy z przeznaczeniem na regulowanie należności, albowiem przeczyły temu wiarygodne w tym względzie zeznania wskazanych pokrzywdzonych oraz dokumentacja ZUS wskazująca na zaległości tych podmiotów w opłacaniu składek. Na sprawstwo oskarżonej w tym zakresie wskazywały także zeznania J. Z. (1) , pośrednio potwierdzające, że zakres jej obowiązków jako księgowej musiał obejmować regulowanie należności wobec ZUS. Wskazywały na to także dowody wpłat zabezpieczone od pokrzywdzonych i u oskarżonej i próby stempli, wskazujące, że dysponowała ona dokumentami wskazującymi na uiszczenie składek ZUS za okres, w którym takie składki nie zostały faktycznie wniesione. Pośrednio wskazywała na to także dokumentacja ZUS dotycząca postępowania w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości składkowej S. U. i kontroli u niego z września 1998 r., potwierdzająca udział w tym postępowania wyłącznie oskarżonej i brak pełnej wiedzy pokrzywdzonego o zaległości. Przyjmowanie pieniędzy od G. U. potwierdzał z kolei dokument pokwitowania (k. 28-29), który przemawiał przeciwko wiarygodności twierdzeń oskarżonej, o tym, że nie otrzymywała pieniędzy od G. U. na regulowanie opłat, zwłaszcza, że oskarżona potwierdziła, że na pokwitowaniu znajdują się jej podpisy. Jednocześnie Sąd odmówił wiary twierdzeniom oskarżonej wskazującym na okoliczności wysławienia tego pokwitowania, dostrzegając, że były one w co do tej kwestii zmienne i wymijające. Z kolei na przekazywanie pieniędzy na składki przez G. J. oskarżonej wskazywały zeznania małżonków U. . Wartość kwot zatrzymywanych od G. i S. U. , J. P. (1) i G. J. , a przekazywanych oskarżonej na regulowanie składek w ZUS, Sąd ustalił na podstawie wiarygodnych informacji uzyskanych z ZUS o zadłużeniu składkowym tych pokrzywdzonych w badanym okresie działalności oskarżonej. Sąd dostrzegł, że informacje te nie pochodziły wprost od pokrzywdzonych, czy oskarżonej, co mogło prowadzić do powstania wątpliwości, czy opierały się one na tym jaka powinna być wysokość tych składek, a nie na tym jakie kwoty pokrzywdzeni przedsiębiorcy faktycznie wręczyli oskarżonej. Niemniej jednak Sąd uznał przy braku innej dokumentacji, w postaci chociażby całości dowodów wpłat okazywanych pokrzywdzonym przez oskarżoną, że jedynie te informacje pozwalały na ustalenie wartości przestępstwa, zwłaszcza, że oskarżona przecież sama wyliczała należne składki i sporządzała deklaracje. To ostatnie zdaniem Sądu powodowało, że informacje z ZUS były przydatne w omawianym zakresie, jako że miały one charakter pochodny, oparty na informacjach otrzymywanych od danego płatnika składek. Nie można też pominąć, że A. M. (1) musiała pobierać pieniądze od przedsiębiorców w wysokości zbliżonej do dokonanych zgłoszeń w ZUS, gdyż w przeciwnym razie narażałaby się na zdemaskowanie, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że pokrzywdzeni wcześniej sami odprowadzali takie składki ( J. P. (1) i G. J. ). Sąd nie określił więc wartości przestępstwa w tym zakresie na podstawie wartości powstałej szkody wedle oderwanej od realiów sprawy informacji ZUS, lecz na podstawie jednoznacznych danych powiązanych z konkretnymi pokrzywdzonymi i dokonanymi przez nich zgłoszeniami do ubezpieczenia społecznego. Nie można w tym zakresie pomijać, że kontrolerzy ZUS w toku kontroli realizowanych u pokrzywdzonych nie kwestionowali co do zasady wyliczeń wielkości składek dokonanych przez oskarżoną, co przemawiało za pobieraniem przez nią od pokrzywdzonych kwot odpowiadających rzeczywistym zgłoszeniom do ZUS. Nie miało znaczenia dla sprawy, jakie adresy korespondencyjne pokrzywdzonych widniały w urzędach, ZUS i ewidencjach, skoro i tak wszelkie dokumenty pokrzywdzeni przekazywali oskarżonej, która ich potem zapewniała o załatwieniu sprawy i problemu. Mimo przedłożenia do sprawy kserokopii administracyjnych tytułów egzekucyjnych dotyczących małżeństwa U. (nie można było uzyskać oryginałów z urzędu skarbowego ze względu na upływ czas) brak było podstaw do uznania, że zostały one doręczone na adresy domowe wskazanych małżonków. Jakkolwiek S. U. potwierdził otrzymanie informacji o zaległościach na adres domowy (k. 2091), to jednak dodał, że przekazał ją oskarżonej i się nią nie zajmował. W związku z tym świadomość pokrzywdzonych o istniejącym zadłużeniu składkowym w żadnej mierze nie wyłączała zdaniem Sądu sprawstwa oskarżonej, a zebrane dowody nie pozwalały uznać, żeby wiedza ta po ich stronie była pełna a zadłużenie składkowe zawinione. Gdyby bowiem pokrzywdzeni mieli świadomość zadłużenia, wówczas oskarżona nie musiałaby przedstawiać im sfałszowanych dowodów wpłat składek, czy bez ich wiedzy składać wniosek o układ ratalny ( S. U. ). Te ostatnie okoliczności zdaniem Sądu wyłączały uznanie, że pokrzywdzeni na bieżąco wiedzieli o swoim zadłużeniu w ZUS. Wiarygodne zdaniem Sądu okazały się też wyjaśnienia oskarżonej, w których przyznała, że wypisała i złożyła zakwestionowany w sprawie dokument oświadczenia o stanie majątkowym wraz z wnioskiem o rozłożenie zadłużenia S. U. w ZUS na raty. Miało to potwierdzenie w treści notatki służbowej oraz we wnioskach opinii grafologicznych. Jednocześnie Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonej, w zakresie w jakim nie przyznała się do przestępstwa sfałszowania dokumentu oświadczenia majątkowego oraz podała, że zrobiła to za wiedzą G. U. , albowiem przeczyły temu wiarygodne zeznania S. i G. U. . Treść notatki służbowej z dnia 28 września 1998 r. (k. 142) w powiązaniu z dokumentacją kontroli (k. 139-141) wykluczyła, aby S. U. uczestniczył w tej kontroli, a więc, aby miał pełną świadomość o istniejącym zadłużeniu składkowym za 1998 r. i złożeniu przez oskarżoną wniosku o rozłożenie zadłużenia na raty. Wiarygodne były zaś twierdzenia oskarżonej w zakresie, w jakim nie przyznała się do popełnienia przestępstwa w zakresie poświadczenia nieprawdy, co jednak zostało omówione w części prawnej uzasadnienia. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej, że nie przekazywała składek ubezpieczeniowych do (...) za wiedzą G. U. , albowiem znalazło to pośrednie potwierdzenie w zeznaniach pracowników firmy i (...) oraz w zasadach doświadczenia życiowego, co zostało omówione przy ocenie zeznań świadków. Wiarygodne w związku z tym były też jej twierdzenia, że czyniła to z braku pieniędzy, a w rezultacie, że pieniądze te obie przeznaczały na działalność firmy krawieckiej. Sąd nie dał wiary twierdzeniom oskarżonej, że po otrzymaniu monitu z zakładu ubezpieczeń uiściła jedną składkę, albowiem nie znalazło to potwierdzenia w informacjach uzyskanych z zakładu ubezpieczeń. Niewiarygodne przy tym były wyjaśnienia, w których oskarżona nie przyznawała się do przywłaszczenia pieniędzy pracowników, ponieważ potwierdzały to wyjaśnienia samej oskarżonej, informacje z (...) oraz zeznania pracowników firmy. Sąd odmówił też wiary słowom oskarżonej w zakresie, w jakim zaprzeczyła przywłaszczeniu kwoty 13.909,99 zł, otrzymanej za pośrednictwem rachunku bankowego szwagierki. Oskarżona wprawdzie wiarygodnie potwierdziła otrzymanie tej kwoty (potwierdzała to też dokumentacja bankowa), to jednak nielogicznie wytłumaczyła przyczyny, z powodu których znalazła się ona w jej dyspozycji. Sąd odmówił więc wiary, że G. U. przekazała jej pieniądze jako pożyczkę, błędnie wpisując w dowodzie wpłaty ZUS. Wyjaśnieniom tym przeczyły wiarygodne zeznania G. U. , jak też zasady doświadczenia życiowego i logiki. Oskarżona zajmowała się u pokrzywdzonej wystawianiem dokumentacji rozliczeniowej, brak było więc podstaw, aby uznać, że G. U. sama mogła wystawić dokumenty dowodu wpłaty i w obu przypadkach wpisać w nich błędnie ZUS jako beneficjenta wpłaty. Poza tym pokrzywdzona była osobą z odpowiednim doświadczeniem zawodowym i życiowym, aby nie popełnić tak oczywistej omyłki jak oznaczenie nie tylko wadliwie beneficjenta wpłaty, ale też tytułu tej wpłaty, zwłaszcza przy wpłatach rzędu kilku tysięcy złotych. Przekonanie pokrzywdzonej o dokonywaniu wpłat do ZUS potwierdzało zdaniem Sądu także oznaczenie działalności gospodarczej małżonków U. w treści dowodów wpłat. Gdyby bowiem wpłaty były pożyczką pokrzywdzona nie musiałby przecież wskazywać tych informacji, zwłaszcza, że nie prowadziła z mężem działalności w zakresie udzielania pożyczek. Nierówna kwota obu wpłat zdaniem Sądu wskazywała również, że nie mogła to być pożyczka, skoro zwykle w obrocie gospodarczym przyjmuje się równe, zaokrąglone kwoty okazjonalnych pożyczek. Brak było także uzasadnienia w tym, aby wpłaty te zostały dokonane na rachunek szwagierki oskarżonej, skoro - jak oskarżona sama przyznała - wkrótce założyła swój rachunek bankowy. Poza tym oskarżona nigdy nie wskazywała w toku procesu na chęć ukrycia transakcji przed innymi podmiotami poprzez zakamuflowanie wpłaty jako składek na ZUS, na co też nie wskazywały dowody w sprawie. Jednocześnie ówczesne relacje pomiędzy G. U. i oskarżoną oparte na zaufaniu zdaniem Sądu wyłączały potrzebę dokonywania przelewu środków pomiędzy nimi, gdyż G. U. mogła po prostu przekazać pieniądze oskarżonej osobiście, do ręki. Zwłaszcza, że oskarżona wskazała na osobisty zwrot tej pożyczki. Ponadto, gdyby nawet przyjąć udzielenie pożyczki, brak było logicznego uzasadnienia do jej dzielenia na dwie odrębne wpłaty, co zdaniem Sądu potwierdzało, że pokrzywdzona dokonywała wpłat z zamiarem przekazania kwot do ZUS przez dwóch płatników. To wszystko zdaniem Sądu przemawiało przeciwko uznaniu, że doszło pomiędzy nimi do zawarcia umowy pożyczki i przelania środków w związku z taką umową, zwłaszcza, że nie zabezpieczono dokumentu takiej umowy, którego sporządzenie było uzasadnione chociażby ze względu na wartość wpłaty. Nadto oskarżona nie była w stanie potwierdzić w bezsporny sposób zwrotu pożyczki pokrzywdzonej, ani konkretnego momentu, w którym to nastąpiło, a jej zeznania w tym zakresie były bardzo ogólne. Niewiarygodne były także jej twierdzenia o tym, że przy rzekomym zwrocie pożyczki obecna była jej matka, ponieważ podsądna podniosła to dopiero na rozprawie, choć wcześniej, w śledztwie, nie była w stanie przestawić okoliczności potwierdzających zwrot pieniędzy G. U. . Jednocześnie zdaniem Sądu wątpliwa była w świetle zasad doświadczenia życiowego sama obecność matki oskarżonej przy takiej czynności jak zwrot pożyczki. Po przeanalizowaniu całokształtu materiału dowodowego zdaniem Sądu na wiarę zasługiwały wyjaśnienia oskarżonej, w których zaprzeczyła, aby przywłaszczyła jakiekolwiek środki z tytułu czynszu pobieranego w związku z administrowaniem kamienicą przy ul. (...) . Wypowiedzi oskarżonej w tym zakresie nie znalazły wyraźnego i wiarygodnego zaprzeczenia w innych dowodach i w związku z tym, na zasadzie art. 5 § 2 k.p.k. , zostały ocenione przez Sąd jako w pełni wiarygodne. Sąd uznał za wiarygodne jej twierdzenia, że zebrane pieniądze w całości przekazywała G. U. , która dawała jej potem rachunki do uregulowania. Zebrane w toku postępowania informacje dotyczące wywozu nieczystości komunalnych, dostaw wody i energii elektrycznej, podatku od nieruchomości wskazywały, że choć zgłoszono oskarżoną jako administratora, to jednak współwłaściciele żądali kierowania korespondencji na ich adresy domowe, a więc nie zgłosili oskarżonej jako osoby odpowiedzialnej za uiszczanie opłat i musieli mieć niezwłocznie wiedzę o ewentualnych nieprawidłowościach w administrowaniu własnością. Monity za odbiór nieczystości były kierowane wyłącznie na adres G. U. , a kierowanie wezwania do uregulowania zaległości za dostawy wody na adres oskarżonej był wyłącznie swobodną decyzją dostawcy wody. W sprawie więc brak było jasnych i nie budzących wątpliwości podstaw dowodowych wskazujących, że oskarżona bez wiedzy współwłaścicieli nieruchomości uchylała się od regulowania należności związanych z utrzymaniem kamienicy, zatrzymywała z tego tytułu pieniądze dla siebie, czym doprowadziła do powstania zaległości za dostawy wody w kwocie 14.458,02 zł i za odbiór nieczystości w kwocie 2.905,10 zł. Zabezpieczenie u oskarżonej książeczki opłat za wywóz nieczystości z monitem potwierdziło wersję oskarżonej, że otrzymywała ona rachunki do zapłaty od G. U. , skoro monit był zaadresowany i doręczony na adres G. U. , a i sama ta pokrzywdzona potwierdziła swą wiedzę o tej zaległości, wskazując, że kontaktował się z nią przedstawiciel firmy świadczącej usługi wywozu nieczystości dla kamienicy. Przeciwko sprawstwu oskarżonej co do tego zarzutu w szerszym wymiarze przemawiało przede wszystkim to, że mimo upływu wielu miesięcy od powierzenia administrowania budynkiem oskarżonej żaden ze współwłaścicieli nie reagował na brak przekazywania pieniędzy z najmu, czy zaprzestania regulowania opłat związanych z utrzymaniem kamienicy. Żaden z nich nie zwracał się też do lokatorów kamienicy o ponowną zapłatę czynszu, a więc współuprawnieni musieli mieć świadomość, że oskarżona czynsze pobiera i się z tego należycie rozlicza, a ewentualne zaległości w opłatach powstawały przede wszystkim za wiedzą G. U. reprezentującej interesy wszystkich współwłaścicieli. Poza tym Sąd dał wiarę wyjaśnieniom, że oskarżona dokonała jednej wpłaty na konto kamienicy, albowiem nie znalazło to zaprzeczenia w innych dowodach, w szczególności w dokumentacji bankowej rachunków W. G. (k. 2461-2463) i M. M. (3) (k. 2466). Z faktu, że oskarżona nie dokonywała więcej wpłat Sąd nie mógł wyprowadzić faktu przywłaszczenia przez nią pieniędzy z tytułu najmu. Sąd mógł na tej podstawie jedynie uznać, że oskarżona nie była zobowiązana do dokonywania takich wpłat i rozliczała się z G. U. , skoro przez cały okres prowadzenia przez oskarżoną administracji bezspornie żaden ze współwłaścicieli nie zgłaszał z tego tytułu pretensji wobec niej, mimo że musieli oni badać stan rachunku chociażby otrzymując z banku historię rachunku. Poza tym osobiste przekazywanie pieniędzy G. U. potwierdziły wiarygodnie i ogólnie zeznania J. P. (2) i D. M. . Wiarygodne były więc wyjaśnienia oskarżonej wskazujące na to, że owi mężczyźni widzieli przekazywanie pieniędzy z czynszu. Natomiast Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonej, że świadkiem przekazywania takich pieniędzy była też L. M. skoro zachodziła sprzeczność tych wyjaśnień z zeznaniami tego świadka. Świadek bowiem zmiennie wskazywała ile razy widziała przekazanie pieniędzy i nie wiązała tego z byciem klientom pokrzywdzonej, lecz z wizytami towarzyskimi u oskarżonej. Niewiarygodne były twierdzenia oskarżonej, że nie zna okoliczności wystawiania zabezpieczonych u niej dowodów wpłat, albowiem pokrzywdzeni przedsiębiorcy i pracownicy G. U. potwierdzili okazywanie im przez nią nierzetelnych dowodów wpłat, a i sama oskarżona potwierdziła wypisanie ich treści przez siebie. Na wstępie oceny zeznań świadków należy zdaniem Sądu ogólnie podkreślić, że w świetle stanowiska judykatury nieuzasadnione jest doszukiwanie się w zeznaniach świadków nieprawdy, póki nie pojawią się powody do takiej podejrzliwości (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 27 stycznia 1994 r., II AKr 243/93, KZS 1994/2 poz. 19). Z kolei o wiarygodności zeznań świadka decyduje przede wszystkim to, czy znalazły one przekonywujące potwierdzenie w pozostałym do dyspozycji sądu materiale dowodowym, a jedynie przy braku takiego potwierdzenia, mogą przy ocenie zeznań mieć znaczenie także okoliczności dotyczące osobowości zeznającego, jego zachowanie się przed zajściem i inne momenty mogące rzutować na wiarygodność tego, co świadek mówi (por. wyrok SN z dnia 28 maja 1979 r., I KR 91/79, LexPolonica nr 321597). Za w znacznej części wiarygodne Sąd uznał zeznania świadka J. P. (1) . Były one bowiem w większości spójne, spontaniczne i konsekwentne, a także korelowały z dokumentami zgromadzonymi w sprawie. Świadek opisał okoliczności swojej współpracy z oskarżoną, stanowczo i konsekwentnie podając, że przekazywała jej środki pieniężne z przeznaczeniem na regulowanie należności na rzecz ZUS, co do których potem okazało się, że nie zostały uiszczone. Poza zakresem szczegółowych ustaleń faktycznych sprawy ze względu na granice przedmiotowe obecnego procesu musiały pozostać okoliczności zatrzymania przez oskarżoną dokumentów pokrzywdzonego. Sąd nie dostrzegł konfliktu pokrzywdzonego z oskarżoną, który mógłby wskazywać na bezpodstawne pomawianie oskarżonej o przywłaszczenie pieniędzy. Jego zeznania miały przy tym potwierdzenie w zeznaniach innych pokrzywdzonych przedsiębiorców i informacji ZUS. Świadek potwierdził, że w 1999 r. oskarżona, twierdząc, że uiściła za niego składki, okazywała mu dowody wpłat, co do których potem stwierdził, że zostały sfałszowane. W sprawie brak było dowodów przekazywania pieniędzy oskarżonej przez pokrzywdzonego, jak i pisemnej umowy o prowadzenie księgowości, jednak nie wyłączało to zdaniem Sądu wiarygodności zeznań J. P. (1) , zwłaszcza, że dane z ZUS potwierdziły powstanie zaległości składkowych, a prowadzenie dla niego księgowości przez oskarżoną potwierdziły zeznania innych pokrzywdzonych przedsiębiorców, jak też dokumenty firmy pokrzywdzonego znalezione w miejscu zamieszkania oskarżonej i jej wyjaśnienia. Sąd częściowo odmówił wiary tym zeznaniom jedynie w zakresie, w jakim J. P. (1) podawał, że oskarżona nie przekazała do ZUS łącznie kwoty ok. 3.000 zł, albowiem przeczyły temu późniejsze zeznania tego świadka i treść informacji ZUS (k. 924), wskazujące, że jego główna zaległość w opłacaniu składek za 1999 r. wyniosła 1.238,83 zł. Wprawdzie pokrzywdzony przedstawił dowody wpłaty do ZUS kwoty 2.696,05 zł (k. 849), to jednak zdaniem Sądu nie potwierdzało to przekazania oskarżonej takiej właśnie kwoty, skoro faktyczne zadłużenie było niższe, a brak było pokwitowań potwierdzających przekazanie oskarżonej wyższej kwoty. W ocenie Sądu na treść zeznań świadka w omawianym zakresie wpływ miało to, że świadek nie miał dostępu do pełnej dokumentacji swojej firmy w momencie składania zeznań, zaś ZUS nie dokonał jeszcze pełnej weryfikacji wielkości należnych od niego składek. Wartość kwoty pieniędzy zatrzymanych przez oskarżoną Sąd ustalił na kwotę 1.238,83 zł na podstawie szczegółowego i kompleksowego pisma ZUS z dnia 21 maja 2004 r. (k. 924), obejmującego okres pracy oskarżonej (z wyłączeniem stycznia 2000 r., kiedy zakończyła pracę). Zeznania J. P. (1) pozwoliły przy tym ustalić związek przyczynowy powstania zaległości z zachowaniem oskarżonej. Sąd w tej mierze odmówił wiary pismu ZUS z dnia 28 lutego 2002 r. (k. 636) wskazującemu na brak zadłużenia pokrzywdzonego wobec ZUS. Sąd uznał, że to ostatnie pismo nie zostało poparte analizą całokształtu dokumentacji płatnika przez ZUS, a więc nie było pełne, a przy tym nie odnosiło się do istniejących w przeszłości zaległości, poprzestając na wskazaniu stanu jego konta z chwili sporządzenia pisma. Jako wiarygodne w części Sąd ocenił zeznania świadków G. U. i S. U. . Sąd uznał te zeznania za wiarygodne w części, w jakiej były spójne, konsekwentne i logiczne, a przy tym nie budziły wątpliwości w świetle innych dowodów oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Poza granicami ustaleń faktycznych sprawy ze względu na zakres przedmiotowy obecnego procesu musiały pozostać okoliczności zatrzymania przez oskarżoną dokumentów pokrzywdzonych i składania deklaracji podatkowych. Poza zakresem sprawy pozostawały też okoliczności dotyczące kredytu zaciągniętego przez oskarżoną i K. U. oraz szczegółowej realizacji zajęcia komorniczego dotyczącego M. S. (4) , jak też związane z tym dokumenty (k. 40-44, k. 114). Sąd nie wykorzystał do ustaleń także dokumentów wyliczeń (k. 408, k. 437-438, k. 440), skoro nie zostało wykazane autorstwo tych dokumentów i podstawy faktyczne ich sporządzenia. Sąd nie dopatrzył się podstaw, aby wątpić co do zasady w wiarygodność tych zeznań, przy czym oceniając je Sąd kierował się tym, czy znalazły one potwierdzenie w innych dowodach, dostrzegając, że oskarżona konsekwentnie kwestionowała zeznania przede wszystkim G. U. . Sąd nie wykorzystał owych zeznań w pełni do określenia wartości szkody wyrządzonej przestępstwem w zakresie zatrzymywania przez oskarżoną pieniędzy przeznaczonych na opłacanie składek w ZUS. Ich zeznania w tym zakresie nie były konsekwentne i nie zostały poparte innymi dowodami, co zdaniem Sądu było uzasadnione także postawą oskarżonej, która zatrzymała większość dokumentacji dotyczącej prowadzonych przez pokrzywdzonych działalności gospodarczych. Kwotę przywłaszczenia Sąd ustalił więc na podstawie ostatnich i pełnych informacji uzyskanych z ZUS (k. 254-255, k. 912-913), określających wartość zaległości w opłacaniu składek jaka powstała po stronie pokrzywdzonych w badanym okresie. Zdaniem Sądu wartość tych zaległości pozwalała określić kwotę przywłaszczenia, skoro oskarżona zajmowała się obliczaniem składek, miała świadomość w jakiej kwocie powinny być one odprowadzane a więc musiała je pobierać od pokrzywdzonych w należnej od nich kwocie, tak aby nie wzbudzić ich podejrzeń. Sąd odmówił wiary zawiadomieniu pokrzywdzonych o popełnieniu przestępstwa (k. 15-16) w zakresie, w jakim określono w nim wartość szkody, albowiem owe wyliczenie nie zostało uszczegółowione i przeczyły mu informacje z ZUS określające wartość zaległości składkowych małżonków U. . Świadkowie ci omówili zasady świadczenia pracy księgowej przez oskarżoną na potrzeby prowadzonych przez nich firm. W tym zakresie Sąd nie miał podstaw, aby kwestionować ich wypowiedzi, skoro były one konsekwentne i miały odbicie w innych dowodach, w szczególności w informacjach z ZUS, pokwitowaniach i sfałszowanych dowodach opłacania składek. Wiarygodne były w tym zakresie twierdzenia tych świadków o tym, że przekazywali oni środki pieniężne oskarżonej z przeznaczeniem na regulowanie składek w ZUS, skoro faktyczne wykonywanie takich zadań pracowniczych przez oskarżoną potwierdziło dokumenty pokwitowań (k. 28-29), jak też pośrednio zeznania J. P. (1) i G. J. , wskazujące, że oskarżona podejmowała się takich czynności w ramach świadczenia pracy księgowej. Na regulowanie należności przez księgową wskazywały też zeznania J. Z. (1) , która wcześniej zajmowała się księgowością pokrzywdzonych. Brak pokwitowań przekazywania kwot oskarżonej za okres objęty oskarżeniem zdaniem Sądu nie wyłączał jej sprawstwa, skoro pokrzywdzeni działali w zaufaniu do jej osoby, popartym jej wcześniejszym okresem zatrudnienia i brakiem wiedzy o nieprawidłowościach (kontrole nie ujawniały nieprawidłowości, a gdy stwierdzana była zaległość składkowa oskarżona wyjaśniała sytuację), wynikami przeszukania u oskarżonej (k. 641-642), jak też okazywaniem im dowodów wpłat, częściowo nierzetelnych (k. 18-19, k. 46). Jednocześnie Sąd częściowo odmówił wiary twierdzeniom G. U. , że oskarżona pracowała w jej firmie od maja lub czerwca 1997 r., albowiem w późniejszych zeznaniach pokrzywdzona wskazała, że miało to miejsce od marca 1997 r. Jako wiarygodne Sąd ocenił także twierdzenia G. U. , że przeprowadzone w jej zakładzie kontrole nie ujawniły nieprawidłowości związanych z obowiązkami oskarżonej, albowiem znalazło to potwierdzenie w dokumentacji kontroli. Sąd odmówił wiary zeznaniom w/w pokrzywdzonej, w których wskazywała, że nie wiedziała ona o braku regulowania składek na ubezpieczenie grupowe za pracowników, albowiem przeczyły im nie tylko wyjaśnienia oskarżonej, ale też zeznania pracowników i samego świadka (k. 104v), wskazujące chociażby, że to G. U. osobiście przekazywała świadczenia rzekomo z ubezpieczenia grupowego. G. U. choć zaprzeczyła wiedzy o zaprzestaniu odprowadzania składek na ubezpieczenie pracowników, to jednak przyznała, że były czasami zaległości w ich przekazywaniu, które potem spłacała (k. 105). Te ostatnie okoliczności zdaniem Sądu wskazywały, że G. U. miała świadomość braku odprowadzania składek za pracowników do (...) S.A. , a zatrzymywanie wpłat pracowników przez oskarżoną odbywało się za wiedzą i przyzwoleniem G. U. . Jednocześnie jednak owe zeznania - w powiązaniu z zeznaniami J. Z. (1) - pozwalały stwierdzić, że to wyłącznie oskarżona odpowiadała za pobieranie wpłat od pracowników tytułem składek na ubezpieczenie grupowe, środki te pochodziły od pracowników (a nie od pracodawcy - G. U. ), a w przypadku zaistnienia zdarzenia ubezpieczeniowego, wypłata środków następowała z pozorami ich pochodzenia od zakładu ubezpieczeń. Z kolei pozycja G. U. w firmie, wykonywanie pracy w pobliżu biurka oskarżonej, skierowanie przez zakładu ubezpieczeń upomnienia na adres firmy, kierowane przez nią do pracowników zapewniania o trwaniu ubezpieczenia oraz podpisanie przez nią protokołu kontroli PiP zawierającego informację o braku objęcia pracowników ubezpieczeniem grupowym zdaniem Sądu potwierdzały, że G. U. musiała wiedzieć o braku odprowadzania tych składek przez oskarżoną, co powodowało, że wiarygodne były też sugestie oskarżonej, że pieniądze te były przeznaczane na prowadzenie jej firmy krawieckiej. Jako wiarygodne Sąd ocenił także zeznania G. U. dotyczące wpłaty pieniędzy na rachunek siostry męża oskarżonej jako logiczne, rzeczowe, spójne i konsekwentne. Zeznania w tym zakresie były przy tym zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Pozawalały one czynić jednoznaczne ustalenia faktyczne do sprawy w tym zakresie, mimo że E. K. (1) skorzystała z prawa do odmowy złożenia zeznań. Zeznania G. U. potwierdziły okoliczności dokonania wpłat na kwotę 13.909,99 zł, przygotowanie dowodów wpłat przez oskarżoną, okoliczności dalszego rozdysponowania tych środków na podstawie informacji uzyskanych przez pokrzywdzoną od E. K. (1) , co korespondowało z uzyskanymi do sprawy dokumentami bankowymi dotyczącymi tych transakcji. Owe zeznania pozwalały także wykluczyć, aby doszło do udzielenia przez G. U. , czy jej męża pożyczki oskarżonej, a wskazane wpłaty dotyczyły przekazania środków z tego tytułu. Owe zeznania w powiązaniu z wyjaśnieniami oskarżonej potwierdziły również, że G. U. w kwietniu 1999 r. sama dokonała bankowej wpłaty 13.909,99 zł, jednak jej zeznania wykluczyły jej świadomość o tym, aby środki te miały dotrzeć do oskarżonej. Nadto Sąd odmówił wiary twierdzeniom świadków, że oskarżona dopuściła się przywłaszczenia środków pochodzących z wynajmu lokali przy ul. (...) w P. . Sąd dostrzegł, że zeznania G. U. w tym zakresie nie były logiczne, konsekwentne i szczegółowe. Świadek wprawdzie już przy pierwszych przesłuchaniach wskazała na możliwość powstania zadłużenia z tytułu płatności dotyczących kamienicy, to jednak nie wskazała na możliwość przywłaszczenia przez oskarżoną pozostałej kwoty z czynszów, a nie miało to też odzwierciedlenia w pisemnym zawiadomieniu o popełnieniu przestępstwa. Poza tym zebrane dowody nie potwierdziły jednoznacznie, że oskarżona wyłącznie odpowiadała za regulowanie należności związanych z kamienicą i miała obowiązek przekazywania środków z czynszu na rachunki bankowe powiązane ze współwłaścicielami nieruchomości. W ocenie Sądu czyniło to wątpliwymi twierdzenia pokrzywdzonej o zaistnieniu pokrzywdzenia, zwłaszcza, że W. G. zeznał, że G. U. informowała go o przeznaczaniu dochodów z kamienicy na koszty remontów, a brak było danych o deklarowaniu przez współwłaścicieli w badanym okresie dochodów z kamienicy. W związku z tym Sąd odmówił wiary zeznaniom G. U. , rozstrzygając jawiące się w tym zakresie wątpliwości na korzyść oskarżonej, zgodnie z art. 5 § 2 k.p.k. Poza tym jednak Sąd dał wiarę zeznaniom małżonków U. , że oskarżona była administratorem kamienicy i powstały zaległości w opłacaniu rachunków za wywóz odpadów i dostarczanie wody, skoro potwierdziły to pozostałe dowody. Wiarygodne były też twierdzenia G. U. , że samodzielnie opłacała rachunki za prąd, skoro nie miało to zaprzeczenia w innych dowodach, przy czym pozwalały one przyjąć, iż w tym zakresie były opóźnienia leżące po stronie pokrzywdzonej. Wartość zaległości za dostarczanie wody do kamienicy Sąd określił na podstawie załączonego przez dostawcę wody zestawienia należności (k. 592), a zaległości za wywóz nieczystości komunalnych na podstawie szczegółowego rozliczenia przedstawionego przez ich odbiorcę (k. 597). G. U. niekonsekwentnie wskazywała, że oskarżona miała się zajmować regulowaniem należności z kamienicy i że oskarżona nie przekazywała jej środków. Ów świadek w tej mierze podawała, że sama opłacała część rachunków za prąd, a nawet były z tego tytułu zaległości skoro grożono jego wyłączeniem, a w lipcu lub sierpniu 2000 r. b

[... tekst skrócony ...]