XVII AmE 73/13

Spółka (...) sp. z o.o. złożyła odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (Prezesa URE) z dnia 28 grudnia 2012 r., która nałożyła na nią karę pieniężną w wysokości 229 000 zł. Kara została wymierzona za niewywiązanie się w roku 2011 z obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi URE świadectw pochodzenia energii elektrycznej lub uiszczenia opłaty zastępczej, zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy Prawo energetyczne. Spółka wniosła o uchylenie decyzji, argumentując, że przyczyny niewykonania obowiązku były od niej niezależne, a jego spełnienie mogłoby doprowadzić do utraty płynności finansowej i upadłości. Podkreślała, że wysokość kary przekracza osiągnięty przez nią zysk. Prezes URE w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Argumentował, że art. 56 ust. 1 pkt 1a Prawa energetycznego stanowi podstawę do wymierzenia kary na zasadzie bezprawności, niezależnie od winy. Podkreślił, że spółka notorycznie dopuszcza się naruszeń od 2006 roku, a jej sytuacja finansowa pozwala na zapłatę kary. Sąd Okręgowy w Warszawie, rozpoznając sprawę, ustalił, że spółka faktycznie nie wypełniła obowiązku ustawowego. Sąd uznał, że nałożenie kary pieniężnej było uzasadnione, a trudna sytuacja finansowa nie stanowi okoliczności zwalniającej z tego obowiązku, który ma charakter publicznoprawny i musi być spełniony jednolicie przez wszystkich przedsiębiorców. Sąd podkreślił, że minimalna wysokość kary została obliczona zgodnie z przepisami, a jej ostateczna wysokość uwzględniała dotychczasowe zachowanie spółki. Sąd oddalił również zarzuty dotyczące naruszeń proceduralnych, uznając, że materiał dowodowy został wszechstronnie przeanalizowany. W konsekwencji, Sąd Okręgowy oddalił odwołanie jako bezzasadne i zasądził od spółki na rzecz Prezesa URE koszty zastępstwa procesowego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający