XVII AMC 5345/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowód – Stowarzyszenie (...) złożyło pozew o uznanie za niedozwolone postanowienia wzorca umowy stosowanego przez pozwanego (...) spółkę akcyjną we W. w obrocie z konsumentami. Kwestionowane postanowienie, zawarte w § 2 ust. 10 umowy kredytu konsolidacyjnego, obciążało kredytobiorcę opłatami za wysyłanie monitów (15 PLN), windykacyjne wizyty terenowe (110 PLN), wystawienie bankowego tytułu egzekucyjnego (70 PLN) oraz opłaty administracyjne za pozyskiwanie danych (20-50 PLN). Pozwany nie zakwestionował stosowania tego postanowienia. Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, powołując się na art. 385¹ k.c. oraz Konstytucję RP, uznał klauzulę za niedozwoloną. Sąd stwierdził, że postanowienie to kształtuje prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco narusza jego interesy, przenosząc na niego koszty prowadzenia działalności gospodarczej przez bank. Sąd nie uznał argumentacji banku, że opłaty te odpowiadają rzeczywistym kosztom, wskazując, że czynności windykacyjne należą do obowiązków pracowników banku i nie powinny generować dodatkowych kosztów dla konsumenta. Sąd zakazał bankowi wykorzystywania tej klauzuli w obrocie z konsumentami na podstawie art. 479⁴² k.p.c. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania, zasądzając je od pozwanego na rzecz powoda.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUzasadnienie uznania klauzul obciążających konsumentów kosztami działań windykacyjnych za niedozwolone w umowach bankowych.
Dotyczy wzorców umownych stosowanych w obrocie z konsumentami. Konkretne stawki i czynności mogą być oceniane indywidualnie.
Zagadnienia prawne (1)
Czy postanowienie wzorca umowy kredytu obciążające konsumenta kosztami działań windykacyjnych (monity, wizyty terenowe, wystawienie BTE, opłaty administracyjne) jest niedozwolonym postanowieniem umownym w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, postanowienie to jest niedozwolone.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że klauzula przenosi na konsumenta koszty prowadzenia działalności gospodarczej przez bank, jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interesy konsumenta, nie będąc przy tym indywidualnie uzgodnioną ani nie regulując głównych świadczeń stron.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Stowarzyszenie (...) | instytucja | powód |
| (...) spółka akcyjna we W. | spółka | pozwany |
Przepisy (7)
Główne
k.c. art. 385¹ § § 1
Kodeks cywilny
Ocena, czy postanowienie kształtuje prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami oraz czy skutkiem tego dochodzi do rażącego naruszenia interesów konsumentów. Nie dotyczy głównych świadczeń stron, chyba że zostały sformułowane niejednoznacznie lub nie były indywidualnie uzgodnione.
k.p.c. art. 479⁴²
Kodeks postępowania cywilnego
Zakaz wykorzystywania niedozwolonych postanowień wzorca umownego w obrocie z konsumentami.
Pomocnicze
k.c. art. 385³
Kodeks cywilny
Katalog przykładowych niedozwolonych postanowień umownych, pomocniczy w ocenie klauzuli generalnej.
k.p.c. art. 230
Kodeks postępowania cywilnego
Uznanie za udowodnione faktu, jeśli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do niego, a tego nie uczyniła.
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada obciążania strony przegrywającej kosztami postępowania.
Prawo bankowe art. 6a § ust. 1 pkt 1 lit. i
Ustawa - Prawo bankowe
Możliwość zlecenia przez bank czynności windykacyjnych zewnętrznej firmie.
Konstytucja RP art. 76
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasada ochrony konsumentów przed nieuczciwymi praktykami rynkowymi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kwestionowane postanowienie obciąża konsumenta kosztami prowadzenia działalności gospodarczej przez bank. • Stosowane przez pozwanego wzorce umowne nie przewidują analogicznych opłat na rzecz konsumenta płaconych przez pozwanego. • Postanowienie kształtuje prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco narusza jego interesy.
Odrzucone argumenty
Bank argumentował, że opłaty za czynności windykacyjne odpowiadają rzeczywistym kosztom i są uzasadnione.
Godne uwagi sformułowania
Dobre obyczaje” to reguły postępowania zgodne z etyką, moralnością i aprobowanymi społecznie obyczajami. • Sprzeczne z dobrymi obyczajami są miedzy innymi działania wykorzystujące choćby niewiedzę, brak doświadczenia konsumenta, naruszenie równorzędności stron umowy, działania zmierzające do dezinformacji, wywołania błędnego przekonania konsumenta, wykorzystania jego niewiedzy lub naiwności. • Czynniki windykacyjne, należą bowiem do zakresu obowiązków pracowników banku, a więc nie generują dodatkowych kosztów po stronie pozwanego, którego obciążają jedynie koszty związane z przesłaniem korespondencji dłużnikowi.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie uznania klauzul obciążających konsumentów kosztami działań windykacyjnych za niedozwolone w umowach bankowych."
Ograniczenia: Dotyczy wzorców umownych stosowanych w obrocie z konsumentami. Konkretne stawki i czynności mogą być oceniane indywidualnie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu kosztów windykacji w umowach bankowych, co jest istotne dla wielu konsumentów i prawników specjalizujących się w ochronie konsumentów.
“Bank nie może przerzucać kosztów windykacji na konsumenta – sąd zakazuje abuzywnych klauzul!”
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.