XVII AmC 3101/14

Sygn. akt XVII AmC 3101/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w składzie: Przewodniczący: SSO Witold Rękosiewicz Protokolant: stażysta Aneta Gąsińska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2016 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa H. Z. przeciwko (...) Bank spółki akcyjnej z siedzibą w W. o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone 1. oddala powództwo 2. zasądza od H. Z. na rzecz (...) Bank spółki akcyjnej w W. kwotę 77 zł (siedemdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. SSO Witold Rękosiewicz. Sygn. akt XVII AmC 3101/14 UZASADNIENIE H. Z. (powódka) pozwem złożonym w dniu 9 czerwca 2014 r. (data prezentaty Sądu), przeciwko (...) Bank S.A. w W. (Bank, pozwany) wniosła o: 1) uznanie za niedozwolone postanowienia zawartego w § 18 ust. 4 Warunków Ubezpieczenia grupowego na życie i dożycie z Ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym (...) o treści: „Wartość wykupu stanowi iloczyn Wartości rachunku udziałów oraz stawki procentowej Wartości rachunku udziałów (…)”, 2) uznanie za niedozwolone postanowienia zawartego w załączniku nr 1 do Warunków Ubezpieczenia grupowego na życie i dożycie z Ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym (...) o treści: „Wartość wykupu: Rok polisowy 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 % Wartości rachunku udziałów 10 15 20 30 40 50 60 70 75 85 92 93 94 95 97 ". Powódka wniosła również o zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że w dniu 9 grudnia 2011 roku zawarła ze stroną pozwaną umowę ubezpieczenia na życie i dożycie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym. Przy zawieraniu umowy pozwana wykorzystała wzorzec umowny o nazwie (...) zawierający wymienione w pkt 1 pozwu postanowienie. Treść kwestionowanych postanowień nie była przedmiotem negocjacji i nie zostały one uzgodnione indywidualnie. Zdaniem strony powodowej wskazane postanowienia prowadzą do niesprawiedliwej dysproporcji praw i obowiązków stron stosunku zobowiązaniowego i korzystniej kształtują sytuację pozwanej kosztem konsumenta. Nakładają na powódkę obowiązek uiszczenia odpowiedniej opłaty w razie rozwiązania umowy, jednakże nie przewidują analogicznej opłaty w razie rozwiązania umowy przez pozwaną. Ponadto, postanowienia nie są jasno i jednoznacznie sformułowane. W szczególności z treści umowy nie wskazano, za jakie świadczenia pozwanego pobierana jest opłata. W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany podniósł zarzut braku legitymacji procesowej biernej. Wskazał, że ubezpieczycielem jest zakład (...) S.A. w W. . Pozwany jest jedynie ubezpieczającym, to jest podmiotem odbierającym od powódki deklarację o przystąpieniu do ubezpieczenia. Wzorzec umowny, w którym znajdują się kwestionowane postanowienia i który wykorzystano do zawarcia umowy z powódką umowy ubezpieczenia, pochodzi od wspomnianego zakładu ubezpieczeń. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił, co następuje: Powódka H. Z. w dniu 9 grudnia 2011 r. podpisała deklarację przystąpienia do umowy Ubezpieczenia na podstawie Warunków Ubezpieczenia grupowego na życie i dożycie z Ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym (...) w ramach umowy ubezpieczenia zawartej pomiędzy (...) S.A. a (...) Bank S.A. W Załączniku nr 1 do Deklaracji przystąpienia (k. 14) oraz w § 18 ust. 4 Warunków Ubezpieczenia grupowego na życie i dożycie z Ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym (...) (k.22) znajdowały się wymienione w pozwie postanowienia. Z treści § 30 Warunków Ubezpieczenia wynika, że zostały one przyjęte uchwałą Zarządu (...) S.A. nr 1 z dnia 22 listopada 2011 r. i obowiązują od dnia 1 grudnia 2011 r.(k.29). Stan faktyczny analizowanej sprawy został ustalony przez Sąd na podstawie informacji oraz dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 479 36 k.p.c. do właściwości Sądu Okręgowego w Warszawie – sądu ochrony konkurencji i konsumentów ( (...) ) należą sprawy o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone. Prowadzone na podstawie tego przepisu postępowanie polega na abstrakcyjnej ocenie kwestionowanych postanowień wzorca umownego pod kątem ich abuzywności w oderwaniu od treści konkretnej, zawartej z wykorzystaniem tego wzorca, umowy. Z powyższego wynika, iż rozpoznawanie sporów powstałych na tle konkretnych, zawartych przez strony umów nie należy do właściwości Sądu Okręgowego w Warszawie – sądu ochrony konkurencji i konsumentów. Ponadto, stosownie do art. 479 38 k.p.c. powództwo w sprawach o uznanie wzorca umowy za niedozwolone może wytoczyć każdy, kto według oferty pozwanego przedsiębiorcy mógłby zawrzeć z nim umowę zawierającą postanowienie, którego uznania za niedozwolone dotyczy żądanie pozwu. Z treści § 30 przedstawionego przez powódkę dowodu w postaci Warunków Ubezpieczenia wynika, że wzorce umowne, zawierające kwestionowane postanowienia zostały sformułowane przez ubezpieczyciela (...) S.A. Oznacza to, że wzorce umowne, w których zamieszczone są sporne postanowienia, nie należą do pozwanego. Skoro więc z przedstawionego przez powoda dowodu wynika, że wzorzec umowny, zawierający wymienione w pozwie postanowienia, nie stanowi oferty pozwanego, uznać należało, iż powództwo zostało skierowane przeciwko niewłaściwemu podmiotowi. Wobec nie przedstawienia przez powoda dowodu przeciwnego, podniesiony w odpowiedzi na pozew zarzut braku biernej legitymacji procesowej pozwanego uznać należało za trafny. W tym stanie Sąd Okręgowy uznając , iż powód nie udowodnił, że wymienione w pozwie postanowienia były wykorzystywane przez pozwanego a żądanie powoda zostało skierowane przeciwko niewłaściwemu podmiotowi, oddalił powództwo jako bezzasadne. O zasądzeniu od strony powodowej na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego orzeczono na zasadzie art. 98 k.p.c. stosownie do wyniku sporu. SSO Witold Rękosiewicz.