XVII AmC 31/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowód M. G. wniósł pozew o uznanie za niedozwolone i zakazanie wykorzystywania przez pozwanego (...) S.A. postanowienia wzorca umowy sklepu internetowego „Regulamin sklepu internetowego (...) .pl”. Postanowienie to brzmiało: „Właściciel serwisu (...) .pl ma prawo odstąpienia od realizacji zamówienia z powodu braku dostępności towaru. W takiej sytuacji obsługa serwisu (...) .pl niezwłocznie, najpóźniej jednak w terminie trzydziestu dni od zawarcia umowy, zawiadomi o tym Kupującego. W przypadku dokonania przedpłaty przez Kupującego zobowiązuje się do zwrotu zapłaconej kwoty”. Powód argumentował, że klauzula ta jest niedozwolona na podstawie art. 385[1] § 1 k.c., ponieważ jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interesy konsumentów, a także pozostaje w sprzeczności z art. 543[1] k.c., który wszedł w życie 25 grudnia 2014 r. i przyznaje prawo do odstąpienia od umowy konsumentowi, a nie sprzedawcy. Pozwany wnosił o oddalenie powództwa, twierdząc, że postanowienie ma zastosowanie w braku możliwości świadczenia z przyczyn niezależnych od sprzedawcy i odwoływał się do art. 475 § 1 k.c. Sąd Okręgowy w Warszawie uznał powództwo za zasadne. Sąd podkreślił, że kontrola abstrakcyjna wzorca umowy dotyczy wyłącznie jego treści, a nie konkretnych stosunków między stronami. Stwierdził, że kwestionowane postanowienie nie reguluje głównych świadczeń stron. Analizując przepisy, sąd wskazał, że zgodnie z art. 543[1] § 1 k.c. sprzedawca jest zobowiązany do wydania rzeczy najpóźniej w ciągu 30 dni od zawarcia umowy, a w razie opóźnienia kupujący może wyznaczyć dodatkowy termin, po którego bezskutecznym upływie może od umowy odstąpić. Przepis ten w sposób zasadniczy różni się od poprzednich regulacji, przyznając prawo do odstąpienia konsumentowi. Sąd odrzucił argumentację pozwanego opartą na art. 475 § 1 k.c., wskazując, że brak towaru w magazynie nie jest obiektywną i trwałą niemożliwością świadczenia. W konsekwencji sąd uznał, że zapis przyznający przedsiębiorcy prawo do odstąpienia od umowy w przypadku opóźnienia ze spełnieniem świadczenia jest sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interesy konsumentów. Na podstawie art. 385[1] § 1 k.c. sąd uznał postanowienie za niedozwolone i na podstawie art. 479[42] § 1 kpc zakazał jego wykorzystywania. Zasądzono koszty zastępstwa procesowego na rzecz powoda oraz nakazano pobranie opłaty od pozwu. Zarządzono również publikację prawomocnego wyroku w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 385[1] k.c. w kontekście klauzul dotyczących braku dostępności towaru w sklepach internetowych oraz stosowanie art. 543[1] k.c. w praktyce.
Dotyczy wyłącznie kontroli abstrakcyjnej wzorców umów w sprawach o uznanie postanowień za niedozwolone.
Zagadnienia prawne (1)
Czy postanowienie wzorca umowy sklepu internetowego, które pozwala sprzedawcy na odstąpienie od realizacji zamówienia z powodu braku dostępności towaru, nawet po dokonaniu przez konsumenta przedpłaty, stanowi niedozwoloną klauzulę abuzywną w rozumieniu art. 385[1] § 1 k.c.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, takie postanowienie jest niedozwolone.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że postanowienie to jest sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interesy konsumentów, ponieważ przyznaje sprzedawcy prawo do odstąpienia od umowy w sytuacji, gdy nowe przepisy (art. 543[1] k.c.) przyznają takie prawo konsumentowi w przypadku opóźnienia w wydaniu rzeczy. Brak towaru w magazynie nie stanowi obiektywnej i trwałej niemożliwości świadczenia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. G. | osoba_fizyczna | powód |
| (...) S.A. | spółka | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
k.c. art. 385¹ § § 1
Kodeks cywilny
Niedozwolone są postanowienia umowy zawieranej z konsumentem, nieuzgodnione z nim indywidualnie, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy – z wyłączeniem postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.
k.c. art. 543¹ § § 1
Kodeks cywilny
Sprzedawca jest zobowiązany do niezwłocznego wydania rzeczy kupującemu, jednakże nie później niż w terminie 30 dni od zawarcia umowy (o ile jednak umowa nie stanowi inaczej).
k.p.c. art. 479[42] § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd, uwzględniając powództwo o ustalenie, że postanowienie wzorca umowy nie jest wiążące lub jest niedozwolone, zakazuje jego wykorzystywania.
Pomocnicze
k.c. art. 543¹ § § 2
Kodeks cywilny
W razie opóźnienia sprzedawcy kupujący może wyznaczyć dodatkowy termin do wydania rzeczy, a po jego bezskutecznym upływie może od umowy odstąpić. Przepisy art. 492, art. 492[1] i art. 494 stosuje się.
k.c. art. 475 § § 1
Kodeks cywilny
Jeżeli świadczenie jest niemożliwe wskutek okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności, zobowiązanie wygasa.
k.p.c. art. 479[44]
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd zarządza publikację prawomocnego wyroku w Monitorze Sądowym i Gospodarczym na koszt strony pozwanej.
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.
u.k.s.c. art. 113 § § 1
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
W sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu sporu stanowi podstawę do ustalenia opłaty, pobiera się opłatę stosunkową. W sprawach o prawa niemajątkowe lub o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu sporu nie podlega ustaleniu, pobiera się opłatę stałą.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie wzorca umowy jest sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interesy konsumentów. • Postanowienie jest niezgodne z art. 543[1] k.c., który przyznaje prawo do odstąpienia od umowy konsumentowi, a nie sprzedawcy. • Brak towaru w magazynie nie stanowi obiektywnej i trwałej niemożliwości świadczenia w rozumieniu art. 475 § 1 k.c.
Odrzucone argumenty
Postanowienie ma zastosowanie w braku możliwości świadczenia z przyczyn niezależnych od sprzedawcy. • Odwołanie się do art. 475 § 1 k.c. uzasadnia wygaśnięcie zobowiązania.
Godne uwagi sformułowania
nieuzgodnione z nim indywidualnie, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy • sprzedawca jest zobowiązany do niezwłocznego wydania rzeczy kupującemu, jednakże nie później niż w terminie 30 dni od zawarcia umowy • w razie opóźnienia sprzedawcy kupujący może wyznaczyć dodatkowy termin do wydania rzeczy, a po jego bezskutecznym upływie może od umowy odstąpić • brak towaru w magazynie sprzedawcy, a nawet niemożliwość jego niezwłocznego sprowadzenia nie noszą bowiem cech obiektywności i trwałości
Skład orzekający
Adam Malinowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 385[1] k.c. w kontekście klauzul dotyczących braku dostępności towaru w sklepach internetowych oraz stosowanie art. 543[1] k.c. w praktyce."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie kontroli abstrakcyjnej wzorców umów w sprawach o uznanie postanowień za niedozwolone.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu w handlu internetowym – możliwości odstąpienia przez sprzedawcę od umowy z powodu braku towaru, co ma bezpośrednie przełożenie na prawa konsumentów.
“Czy sklep internetowy może Ci odmówić sprzedaży towaru, nawet jeśli już zapłaciłeś?”
Dane finansowe
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 77 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.