XVII AmC 2056/09

Sąd Okręgowy w WarszawieWarszawa2010-11-18
SAOSCywilneochrona konsumentówWysokaokręgowy
wzorce umowneklauzule niedozwoloneochrona konsumentówdoręczeniabankowośćbankkredytobiorcasąd okręgowy

Sąd Okręgowy uznał za niedozwolone postanowienie wzorca umowy bankowej dotyczące domniemania doręczenia korespondencji wysyłanej na ostatni wskazany adres.

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sprawę z powództwa E. H. przeciwko (...) SA w W. o uznanie postanowień wzorca umownego za niedozwolone. Sąd uznał za niedozwolone i zakazał wykorzystywania w obrocie konsumenckim przez pozwanego postanowienia wzorca umownego o treści: „Jeżeli pisma wysłane przez Bank na ostatni wskazany przez Kredytobiorcę na piśmie adres nie zostaną podjęte przez Kredytobiorcę uznaje się je za doręczone z dniem złożenia pierwszego awiza pocztowego na ten adres.” Zasądzono również koszty zastępstwa procesowego na rzecz powoda oraz nakazano publikację wyroku.

Sąd Okręgowy w Warszawie, w składzie SSO Andrzej Turliński, rozpoznał sprawę z powództwa E. H. przeciwko (...) SA w W. (poprzednia nazwa (...) SA w W.) o uznanie postanowień wzorca umownego za niedozwolone. Sąd, po przeprowadzeniu rozprawy, wydał wyrok, w którym uznał za niedozwolone i zakazał wykorzystywania w obrocie konsumenckim przez pozwanego postanowienia wzorca umownego o treści: „Jeżeli pisma wysłane przez Bank na ostatni wskazany przez Kredytobiorcę na piśmie adres nie zostaną podjęte przez Kredytobiorcę uznaje się je za doręczone z dniem złożenia pierwszego awiza pocztowego na ten adres.” Ponadto, sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 377 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Nakazano również pobranie od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwoty 600 zł tytułem opłaty sądowej, od której powód był zwolniony z mocy prawa. Na koniec, sąd nakazał publikację prawomocnego wyroku w Monitorze Sądowym i Gospodarczym na koszt pozwanego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, uznano je za niedozwolone.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że takie postanowienie narusza równowagę kontraktową i prawa konsumenta, ponieważ tworzy nieuzasadnione domniemanie doręczenia, które może prowadzić do negatywnych konsekwencji dla konsumenta, nawet jeśli nie miał on faktycznej możliwości zapoznania się z pismem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uznanie postanowienia za niedozwolone i zakazanie jego stosowania

Strona wygrywająca

E. H.

Strony

NazwaTypRola
E. H.osoba_fizycznapowód
(...) SA w W.spółkapozwany

Przepisy (1)

Główne

k.c. art. 385¹ § 1

Kodeks cywilny

Sąd stosował art. 385¹ § 1 k.c. do oceny postanowienia wzorca umowy jako klauzuli niedozwolonej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postanowienie wzorca umownego narusza prawa konsumenta poprzez tworzenie nieuzasadnionego domniemania doręczenia.

Godne uwagi sformułowania

uznaje się je za doręczone z dniem złożenia pierwszego awiza pocztowego na ten adres

Skład orzekający

Andrzej Turliński

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uznawanie klauzul abuzywnych w umowach konsumenckich, w szczególności dotyczących doręczeń korespondencji przez banki."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego sformułowania wzorca umownego i jego stosowania w obrocie konsumenckim.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu klauzul niedozwolonych w umowach bankowych, co jest istotne dla wielu konsumentów i prawników. Pokazuje, jak sądy chronią konsumentów przed niekorzystnymi postanowieniami umownymi.

Bank nie może udawać, że wysłał list, jeśli konsument go nie odebrał – sąd chroni przed domniemaniem doręczenia!

Dane finansowe

zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 377 PLN

Sektor

bankowość

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt XVII AmC 2056/09 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 listopada 2010 r. Sąd Okręgowy w Warszawie Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w składzie: Przewodniczący SSO Andrzej Turliński Protokolant asystent sędziego Agnieszka Spurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2010 r. w Warszawie sprawy z powództwa E. H. przeciwko (...) SA w W. (poprzednia nazwa (...) SA w W. ) o uznanie postanowień wzorca umownego za niedozwolone I . uznaje za niedozwolone i zakazuje wykorzystywania w obrocie konsumenckim przez pozwanego postanowienia wzorca umownego o treści: „Jeżeli pisma wysłane przez Bank na ostatni wskazany przez Kredytobiorcę na piśmie adres nie zostaną podjęte przez Kredytobiorcę uznaje się je za doręczone z dniem złożenia pierwszego awiza pocztowego na ten adres.” II. zasądza od (...) SA w W. na rzecz E. H. kwotę 377 zł (trzysta siedemdziesiąt siedem zł) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, III. nakazuje pobrać od (...) SA w W. na rzecz Skarbu Państwa- Kasy Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 600 zł (sześćset zł.) tytułem opłaty sądowej od pozwu, od której powód był zwolniony z mocy prawa, IV. nakazuje publikację prawomocnego wyroku w Monitorze Sądowym i Gospodarczym na koszt pozwanego. /-/ SSO Andrzej Turliński

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI