XVII AmA 45/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił odwołania od decyzji Prezesa UOKiK w sprawie porozumienia ograniczającego konkurencję na rynku transmisji meczów piłkarskich, zasądzając koszty postępowania od odwołujących się spółek.
Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał połączone sprawy z odwołań kilku spółek przeciwko decyzji Prezesa UOKiK, która uznała zawarcie porozumienia ograniczającego konkurencję na rynku praw do transmisji telewizyjnych meczów piłkarskich za praktykę naruszającą prawo. Sąd oddalił wszystkie odwołania, uznając decyzję Prezesa UOKiK za zasadną i obciążając odwołujące się spółki kosztami postępowania.
Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sześć połączonych spraw z odwołań różnych spółek przeciwko decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) z dnia 22 grudnia 2021 r. Decyzją tą Prezes UOKiK uznał zawarcie porozumienia ograniczającego konkurencję na krajowym rynku obrotu prawami do transmisji telewizyjnych meczów pierwszej reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej za praktykę naruszającą zakaz określony w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Porozumienie to polegało na ustalaniu minimalnej ceny sprzedaży odbiorcom dostępu do transmisji telewizyjnych meczów w systemie „Pay-Per-View”. Prezes UOKiK nałożył na siedem spółek kary pieniężne, a wobec innych umorzył postępowanie. Wszystkie odwołujące się spółki kwestionowały decyzję Prezesa UOKiK, podnosząc liczne zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego i procesowego, w tym błędnej wykładni przepisów, niewłaściwego ustalenia stanu faktycznego, braku dowodów na antykonkurencyjny cel i skutek porozumienia, a także nadmiernej wysokości nałożonych kar. Sąd Okręgowy w Warszawie, po rozpoznaniu spraw, oddalił wszystkie odwołania. W konsekwencji, spółki, które wniosły odwołania, zostały obciążone kosztami postępowania na rzecz Prezesa UOKiK.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, zawarcie takiego porozumienia stanowi praktykę ograniczającą konkurencję i narusza zakaz określony w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że ustalanie minimalnej ceny sprzedaży odbiorcom dostępu do transmisji telewizyjnych meczów w systemie Pay-Per-View przez kilku operatorów stanowi porozumienie ograniczające konkurencję. Odwołania od decyzji Prezesa UOKiK zostały oddalone, co potwierdza zasadność stanowiska organu antymonopolowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie odwołań
Strona wygrywająca
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) sp. z o.o. | spółka | odwołujący |
| (...) S.A. | spółka | zainteresowany |
| (...) S.A. | spółka | zainteresowany |
| (...) S.A. | spółka | zainteresowany |
| (...) Sp. z o.o. | spółka | zainteresowany |
| (...) Sp. z o.o. | spółka | zainteresowany |
| (...) Sp. z o.o. | spółka | zainteresowany |
| (...) S.A. | spółka | zainteresowany |
| Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
u.o.k.k. art. 6 § 1 pkt 1
Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów
Zakaz zawierania porozumień ograniczających konkurencję.
u.o.k.k. art. 11 § 1 i 2
Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów
Uznanie praktyki ograniczającej konkurencję.
u.o.k.k. art. 106 § 1 pkt 1
Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów
Nałożenie kary pieniężnej za naruszenie zakazu konkurencji.
Pomocnicze
k.p.a. art. 105 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy.
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Ocena dowodów przez sąd.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ustalenie minimalnej ceny sprzedaży dostępu do transmisji meczów w systemie PPV stanowi porozumienie ograniczające konkurencję. Decyzja Prezesa UOKiK była zgodna z prawem i zasadami postępowania administracyjnego. Nałożone kary pieniężne były adekwatne do naruszenia.
Odrzucone argumenty
Brak naruszenia przepisów o ochronie konkurencji z uwagi na charakter relacji między stronami (np. agencyjnej, dominacji jednego podmiotu). Brak antykonkurencyjnego celu i skutku porozumienia. Naruszenie przepisów proceduralnych przez Prezesa UOKiK (długotrwałość postępowania, brak wyjaśnienia, naruszenie prawa do obrony). Niewspółmiernie wysokie kary pieniężne. Błędne wyznaczenie rynku właściwego.
Godne uwagi sformułowania
porozumienie ograniczające konkurencję na lokalnych rynkach usług dostępu do płatnej telewizji ustalanie minimalnej ceny sprzedaży odbiorcom dostępu do transmisji telewizyjnych oddala odwołanie
Skład orzekający
Małgorzata Perdion-Kalicka
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie stosowania przepisów o ochronie konkurencji w sektorze mediów i praw transmisji sportowych, interpretacja pojęcia porozumienia ograniczającego konkurencję."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rynku praw transmisji sportowych i modelu PPV.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego sektora rynku (media, prawa sportowe) i dotyczy praktyk, które mogą wpływać na ceny dla konsumentów. Jest to przykład zastosowania prawa konkurencji w praktyce.
“UOKiK wygrywa z potentatami telewizyjnymi: Sąd potwierdza zmowę cenową na meczach reprezentacji Polski.”
Sektor
media i telekomunikacja
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt XVII AmA 45/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 maja 2024 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Małgorzata Perdion-Kalicka Protokolant – st. sekretarz sądowy Jadwiga Skrzyńska po rozpoznaniu 16 kwietnia 2024 r. w Warszawie na rozprawie połączonych spraw: I. z odwołania (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ł. przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z udziałem zainteresowanych: (...) S.A. z siedzibą w P. , (...) S.A. z siedzibą w W. , (...) S.A. z siedzibą w P. , (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. (następca prawny: (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. ), (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (następca prawny: (...) Sp. z o.o. w W. ), (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. , (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. , (...) S.A. z siedzibą w G. o zawarcie porozumienia ograniczającego konkurencję II. z odwołania (...) S.A. z siedzibą w G. przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z udziałem zainteresowanych: (...) S.A. z siedzibą w P. , (...) S.A. z siedzibą w W. , (...) S.A. z siedzibą w P. , (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. (następca prawny: (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. ), (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (następca prawny: (...) Sp. z o.o. w W. ), (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. , (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. , (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ł. o zawarcie porozumienia ograniczającego konkurencję III. z odwołania (...) S.A. z siedzibą w W. przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z udziałem zainteresowanych: (...) S.A. z siedzibą w P. , (...) S.A. z siedzibą w P. , (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. (następca prawny: (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. ), (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (następca prawny: (...) Sp. z o.o. w W. ), (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. , (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. , (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ł. , (...) S.A. z siedzibą w G. o zawarcie porozumienia ograniczającego konkurencję IV. z odwołania (...) S.A. z siedzibą w P. przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z udziałem zainteresowanych: (...) S.A. z siedzibą w P. , (...) S.A. z siedzibą w W. , (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. (następca prawny: (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. ), (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (następca prawny: (...) Sp. z o.o. w W. ), (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. , (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. , (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ł. , (...) S.A. z siedzibą w G. o zawarcie porozumienia ograniczającego konkurencję V. z (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (następca prawny: (...) Sp. z o.o. w W. ) przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z udziałem zainteresowanych: (...) S.A. z siedzibą w P. , (...) S.A. z siedzibą w W. , (...) S.A. z siedzibą w P. , (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. (następca prawny: (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. ), (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. , (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. , (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ł. , (...) S.A. z siedzibą w G. o zawarcie porozumienia ograniczającego konkurencję VI. z (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. (następca prawny: (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. ) przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z udziałem zainteresowanych: (...) S.A. z siedzibą w P. , (...) S.A. z siedzibą w W. , (...) S.A. z siedzibą w P. , (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (następca prawny: (...) Sp. z o.o. w W. ), (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. , (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. , (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ł. , (...) S.A. z siedzibą w G. o zawarcie porozumienia ograniczającego konkurencję na skutek odwołań od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 22 grudnia 2021 r. Nr (...) I. w sprawie z odwołania (...) sp. z o.o. w Ł. 1 .oddala odwołanie; 2 . zasądza od (...) sp. z o.o. w Ł. na rzecz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych), z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. II. w sprawie z odwołania (...) sp. z o.o. w G. (dawniej (...) Sp. z o.o. w P. ) 1. oddala odwołanie, 2 . zasądza od (...) sp. z o.o. w G. na rzecz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych), z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. III. w sprawie z odwołania (...) S.A. w G. , 1.oddala odwołanie 2. zasądza od (...) S.A. w G. na rzecz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych), z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. IV. w sprawie z odwołania (...) S.A. w W. 1. oddala odwołanie, 2. zasądza od (...) S.A. w W. na rzecz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych), z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. V. w sprawie z odwołania (...) S.A. w P. 1. oddala odwołanie, 2. zasądza od (...) S.A. w P. , na rzecz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych), z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. VI. w sprawie z odwołania (...) Sp. z o.o. w W. (następca prawny (...) sp. z o.o. w W. ) 1. oddala odwołanie 2. zasądza od (...) Sp. z o.o. w W. na rzecz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych), z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. SSO Małgorzata Perdion-Kalicka Sygn. akt XVII AmA 45/22 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 22 grudnia 2021 r. nr (...) , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej również jako: „ Prezes UOKiK ”): I. na podstawie art. 11 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.: Dz. U. z 2007 r. Nr 99, poz. 660; Dz. U. z 2007 r. Nr 171, poz. 1206; Dz. U. z 2008 r. Nr 157, poz. 976; Dz. U. z 2008 r. Nr 223, poz. 1458; Dz. U. z 2008 r. Nr 227, poz. 1505; Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97; Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241; Dz. U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173, dalej jako: „ uokik ”) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 945) oraz w związku z art. 7 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1634), po przeprowadzeniu postępowania antymonopolowego, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał za praktykę ograniczającą konkurencję i naruszającą zakaz, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 uokik (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.: Dz. U. z 2007 r. Nr 99, poz. 660; Dz. U. z 2007 r. Nr 171, poz. 1206; Dz. U. z 2008 r. Nr 157, poz. 976; Dz. U. z 2008 r. Nr 223, poz. 1458; Dz. U. z 2008 r. Nr 227, poz. 1505; Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97; Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241; Dz. U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173) zawarcie przez: 1. (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ł. , 2. (...) S.A. z siedzibą w P. (dawniej: „ (...) sp. j. z siedzibą w P. , następnie: (...) sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w P. ), 3. (...) S.A. z siedzibą w G. , 4. (...) S.A. z siedzibą w W. , 5. (...) S.A. z siedzibą w P. (dawniej: (...) S.A. z siedzibą w P. ), 6. (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. , 7. (...) sp. z o.o. z siedzibą w P. (dawniej: P. Z. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą " (...) z siedzibą w P. ) ze (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. (dawniej: (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. , następnie: (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. ), na krajowym rynku obrotu prawami do transmisji telewizyjnych meczów pierwszej reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej, porozumienia ograniczającego konkurencję na lokalnych rynkach usług dostępu do płatnej telewizji, polegającego na ustalaniu stosowanej przez przedsiębiorców wymienionych w pkt 1 - 7 minimalnej ceny sprzedaży odbiorcom dostępu – w systemie „ (...) ” – do transmisji telewizyjnych „na żywo” z meczów pierwszej reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej rozgrywanych w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 2014 r. i stwierdza jej zaniechanie z dniem 11 września 2012 r.; I. na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 1 uokik (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.: Dz. U. z 2007 r. Nr 99, poz. 660; Dz. U. z 2007 r. Nr 171, poz. 1206; Dz. U. z 2008 r. Nr 157, poz. 976; Dz. U. z 2008 r. Nr 223, poz. 1458; Dz. U. z 2008 r. Nr 227, poz. 1505; Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97; Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241; Dz. U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 945) oraz w związku z art. 7 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 1634), po przeprowadzeniu postępowania antymonopolowego, z tytułu naruszenia zakazu, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 uokik (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.: Dz. U. z 2007 r. Nr 99, poz. 660; Dz. U. z 2007 r. Nr 171, poz. 1206; Dz. U. z 2008 r. Nr 157, poz. 976; Dz. U. z 2008 r. Nr 223, poz. 1458; Dz. U. z 2008 r. Nr 227, poz. 1505; Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97; Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241; Dz. U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173), w zakresie określonym w pkt. I sentencji rzeczonej decyzji, nałożył na: 1. (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ł. karę pieniężną w wysokości 65 415,02 zł. płatną do budżetu państwa; 2. (...) S.A. z siedzibą w P. (dawniej: „ (...) sp. j. z siedzibą w P. , następnie: (...) sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w P. ) karę pieniężną w wysokości 12 494,80 zł., płatną do budżetu państwa; 3. (...) S.A. z siedzibą w G. karę pieniężną w wysokości 265 766,45 zł., płatną do budżetu państwa; 4. (...) S.A. z siedzibą w W. karę pieniężną w wysokości 1 637 302,59 zł., płatną do budżetu państwa; 5. (...) S.A. z siedzibą w P. (dawniej: (...) S.A. z siedzibą w P. ) karę pieniężną w wysokości 67 775,58 zł., płatną do budżetu państwa; 6. (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. karę pieniężną w wysokości 523 577,06 zł., płatną do budżetu państwa; 7. (...) sp. z o.o. z siedzibą w P. (dawniej: P. Z. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą " (...) z siedzibą w P. ) karę pieniężną w wysokości 3 592,57 zł., płatną do budżetu państwa. II. na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej również jako: „ k.p.a. ”) w związku z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) oraz w zw. z art. 83 uokik (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.: Dz. U. z 2007 r. Nr 99, poz. 660; Dz. U. z 2007 r. Nr 171, poz. 1206; Dz. U. z 2008 r. Nr 157, poz. 976; Dz. U. z 2008 r. Nr 223, poz. 1458; Dz. U. z 2008 r. Nr 227, poz. 1505; Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97; Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241; Dz. U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 945) oraz w zw. z art. 7 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 1634), umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie antymonopolowe wobec: a. (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. (dawniej: (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. , następnie: (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. ), b. (...) sp.j. z siedzibą w P. , c. (...) sp. j. z siedzibą w W. , d. (...) sp. z o.o. z siedzibą w G. (dawniej: (...) S.A. z siedzibą w G. ), e. (...) sp. z o.o. z siedzibą w K. (dawniej: (...) S.A. z siedzibą w G. , następnie: (...) S.A. z siedzibą w K. ). II. Na podstawie art. 77 ust. 1 oraz art. 80 uokik (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.: Dz. U. z 2007 r. Nr 99, poz. 660; Dz. U. z 2007 r. Nr 171, poz. 1206; Dz. U. z 2008 r. Nr 157, poz. 976; Dz. U. z 2008 r. Nr 223, poz. 1458; Dz. U. z 2008 r. Nr 227, poz. 1505; Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97; Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241; Dz. U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 945) oraz w zw. z art. 7 ustawy o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz niektórych innych ustaw z dnia 5 sierpnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1634) oraz stosownie do art. 263 § 1 i art. 264 § 1 k.p.a. (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) w zw. z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) oraz w zw. z art. 83 uokik (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.: Dz. U. z 2007 r. Nr 99, poz. 660; Dz. U. z 2007 r. Nr 171, poz. 1206; Dz. U. z 2008 r. Nr 157, poz. 976; Dz. U. z 2008 r. Nr 223, poz. 1458; Dz. U. z 2008 r. Nr 227, poz. 1505; Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97; Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241; Dz. U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173), obciążył kosztami postępowania antymonopolowego: 1. (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ł. w kwocie 309,50 zł., 2. (...) S.A. z siedzibą w P. (dawniej: „ (...) sp. j. z siedzibą w P. , następnie: (...) sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w P. ) w kwocie 303,20 zł., 3. (...) S.A. z siedzibą w G. w kwocie 308,90 zł., 4. (...) S.A. z siedzibą w W. w kwocie 327,05 zł., 5. (...) S.A. z siedzibą w P. (dawniej: (...) S.A. z siedzibą w P. ) w kwocie 297,55 zł., 6. (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. w kwocie 311,45 zł., 7. (...) sp. z o.o. z siedzibą w P. (dawniej: P. Z. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą " (...) z siedzibą w P. ) w kwocie 291,65 zł., - i zobowiązał do uiszczenia tych kosztów na rzecz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się przedmiotowej decyzji. (decyzja Prezesa UOKiK z dnia 22 grudnia 20221 r. k. 7-72 akt sąd.) Powód - (...) Sp. z o. o. z siedzibą w Ł. (dalej jako: (...) ) zaskarżył powyższą decyzję w części tj. w zakresie jej punktu I, punktu II.1 oraz punktu IV.1, zarzucając jej: 1. naruszenie prawa materialnego, polegające na: a. naruszeniu art. 6 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 4 pkt. 5 ustawy antymonopolowej poprzez błędną wykładnię i jego błędne zastosowanie do strony powodowej, skutkującą uznaniem, że (...) była uczestnikiem porozumienia, którego dotyczy Decyzja, b. naruszeniu art. 9 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 ustawy antymonopolowej poprzez jego niezastosowanie i nie stwierdzenie, że to (...) S.A. (dalej: (...) ) lub (...) sp. z o. o. (dalej: (...) ) naruszyły zakazy wskazane w tym przepisie, poprzez narzucanie innym podmiotom, w tym (...) , cen minimalnych odsprzedaży meczów w systemie (...) , w sytuacji, w której jedynym podmiotem, od którego Powód mógł kupić towar będący przedmiotem niniejszego postępowania był (...) , a jedynym podmiotem zainteresowanym narzucaniem cen minimalnych odsprzedaży był (...) , c. naruszenie art. 8 ust. 1 ustawy antymonopolowej poprzez jego niezastosowanie z uwagi na to, że UOKiK pominął okoliczność, stosownie do której zachowanie (...) doprowadziło do polepszenia dystrybucji usługi (bez decyzji Spółki jej abonenci nie mieliby realnej możliwości obejrzenia meczów, tymczasem Spółka nie mogłaby zawrzeć umowy bez postanowienia, które jest kwestionowane przez UOKiK, gdyż takiej umowy nie mógł zaoferować jej (...) po uzgodnieniu kwestionowanego postanowienia z (...) ). 2. naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, polegające na: a. naruszeniu art. 233 § 1 kodeksu postępowania cywilnego (dalej: kpc ) w zw. z art. 84 ustawy antymonopolowej polegające na sprzeczności istotnych ustaleń organu antymonopolowego z treścią zebranego materiału dowodowego, a w szczególności: a) bezpodstawne ustalenie udziału (...) w porozumieniu, z pominięciem oczywistego faktu, że to (...) narzucił (...) treść § 3 ust. 2 umowy i (...) nie zawarłaby umowy bez tego postanowienia, a (...) takiej nie mógł ze Spółką zawrzeć, z uwagi na uzgodnienia dokonane z (...) , b) bezpodstawne przyjęcie, że umowa, którą Spółka zawarła ze (...) sp. z o. o. nie jest narzucona, a także, że dla (...) nie ma charakteru adhezyjnego, c) błędne uznanie, że domniemane porozumienie miało antykonkurencyjny cel i skutek, d) błędne przyjęcie, że celem i skutkiem porozumienia było wyeliminowanie konkurencji pomiędzy jego uczestnikami co doprowadziło do zastosowania jednolitej ceny i wyeliminowało zastosowanie różnych/niższych cen, w sytuacji, w której Pozwany na poparcie swoich twierdzeń nie przedstawił żadnych argumentów, czy dowodów o charakterze ekonomicznym i pominął twierdzenia Powoda, że cena, którą Powód zastosował była ceną adekwatną do ponoszonych przez niego kosztów, a także błędne przyjęcie, że zastosowana cena mogłaby w przyszłości być argumentem dla abonentów do zmiany operatora, oraz pominięcie technicznych i technologicznych ograniczeń, które uniemożliwiały faktyczne konkurowanie uczestników postępowania między sobą, co w konsekwencji doprowadziło także do naruszenia art 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: kpa ) w zw. z art. 7 kpa oraz art. 83 ustawy antymonopolowej, poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a w szczególności wskazanych powyżej w pkt a)-d). b. naruszenie art. 12 kpa , w związku z art. 2 oraz 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, a także art. 105 kpa (poprzez jego niezastosowanie) - zasady szybkości postępowania, poprzez prowadzenie postępowania przez okres około 10 lat, z przerwą ponad 2,5 roku, po której UOKiK dopiero pismem z dnia 24 lipca 2020 roku zawiadomił strony o dalszym prowadzeniu postępowanie po zakończeniu procedury postępowania cywilnego (wyrok Sądu Najwyższego został wydany w dniu 6 lutego 2018 roku). c. z ostrożności procesowej, w przypadku nieuwzględnienia wskazanych powyżej zarzutów, podniósł naruszenie art. 106 ust. 1 pkt 1) i art. 111 ustawy antymonopolowej oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP poprzez nieskorzystanie z możliwości odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i nałożenie na (...) kary niewspółmiernej do okoliczności uczestniczenia przez (...) w porozumieniu, nieadekwatnej do okoliczności naruszenia przepisów ustawy antymonopolowej. Wobec powyższego, (...) Sp. z o. o. wniósł o: - zmianę powyższej Decyzji w zaskarżonej części, w punkcie I, punkcie II.1., punkcie 1V.1, - uznanie, że (...) nie dopuściła się praktyki ograniczającej konkurencję naruszającej zakaz, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy, której dotyczy Decyzja i w konsekwencji nienakładanie na Spółkę kary pieniężnej i nieobciążanie Spółki kosztami postępowania, ewentualnie - wniósł o zmianę Decyzji w punkcie 11.1 poprzez odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej, ewentualnie o znaczące jej obniżenie, tj. do kwoty 2800 zł., - wniósł o uchylenie Decyzji w zaskarżonej części Ponadto, (...) wniósł o stwierdzenie, że Decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie wniósł o: - zasądzenie kosztów postępowania, według norm prawem przepisanych oraz - wezwanie na rozprawę i przesłuchanie w charakterze świadka R. (...) Dyrektora do spraw Operacyjnych (...) (wezwanie na adres Spółki), na okoliczności doświadczeń Spółki w transmisjach (...) , kosztów jakie poniosła (...) w związku z organizacją transmisji meczów, potencjalnego zysku, który Spółka mogła osiągnąć, nienegocjowalności umowy, a w szczególności ceny, braku zmian na rynku w wyniku przeprowadzenia transmisji, konieczności zawarcia umowy ze (...) w celu realizacji interesu abonentów Spółki (na wykazanie tych okoliczności nie ma innych środków dowodowych). (odwołanie (...) Sp. z o. o. z dnia 2 lutego 2022 r. k. 73-81v akt sąd.) Prezes UOKiK, w odpowiedzi na odwołanie, wniósł o: - oddalenie odwołania w całości; - pominięcie wniosku (...) o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka R. M. , jako nieistotnego do rozstrzygnięcia sprawy, nieprzydatnego do wykazania wnioskowanych faktów oraz zmierzającego jedynie do przedłużenia postępowania; - rozpoznanie sprawy na rozprawie; - zasądzenie od (...) na rzecz Pozwanego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. (odpowiedź Prezesa UOKiK na odwołanie (...) Sp. z o. o. z dnia 22 czerwca 2022 r. k. 141- 159 akt adm.) Odpowiedź na powyższe odwołanie złożył również (...) S.A. z siedzibą w W. i wskazał, iż stanowisko wyrażone w odwołaniu (...) Sp. z o. o. jest wewnętrznie niespójne, a w niektórych przypadkach wewnętrznie sprzeczne. Nadto, dodał, że niektóre z zarzutów odwoławczych są wadliwie sformułowane oraz brak jest wymaganego uzasadnienia zarzutów odwoławczych. W dalszej części odpowiedzi na odwołanie, (...) S.A. odnosi się do poszczególnych zarzutów odwołania (...) Sp. z o.o. (odpowiedź (...) na odwołanie (...) Sp. z o. o. z dnia 15 czerwca 2022 r. k. 125- 131 akt sąd.) Powód - (...) S.A. z siedzibą w G. (dalej jako: (...) ) zaskarżył powyższą Decyzję w części, tj. w zakresie punktu I, punktu II.3 oraz punktu IV.3 i zarzucił jej: 1. naruszenie art. 9 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 uokik przez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie i zaniechanie stwierdzenia nadużycia przez (...) Sp. z o. o. pozycji dominującej - na krajowym rynku obrotu prawami telewizyjnymi do meczów pierwszej reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej - polegającego na narzucaniu pozostałym stronom postępowania przed Prezesem UOKIK minimalnej ceny odsprzedaży odbiorcom dostępu do transmisji audiowizualnych na żywo w systemie „ (...) ” z meczów reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej, rozgrywanych w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 2014, pomimo że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy świadczył o nadużyciu pozycji dominującej przez (...) Sp. z o. o. ; na wypadek nieuwzględnienia powyższego zarzutu, Powód zarzucił: 2. naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 1 uokik poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w niniejszej sprawie i uznanie, że: a. pomiędzy Powodem i pozostałymi stronami postępowania przed Prezesem UOKiK doszło do zawarcia niedozwolonego porozumienia ograniczającego konkurencję, pomimo braku antykonkurencyjnego celu i skutku porozumienia na lokalnych rynkach usług dostępu do płatnej telewizji; b. zawarcie w umowach licencyjnych zawartych przez strony postępowania przed Prezesem UOKiK, w tym m.in. przez Powoda, ze (...) Sp. z o. o. postanowienia o treści: „ Strony ustalają, że cena sprzedaży Eventu w ramach PPVw [...] i u innych operatorów świadczących usługę PPV będzie nie mniejsza niż 20 zł. brutto” oznacza uzgodnienie przez wszystkie strony postępowania przed Prezesem UOKiK minimalnej ceny sprzedaży odbiorcom dostępu do transmisji telewizyjnych na żywo w systemie „Pay- Per-View” z meczów reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej, rozgrywanych w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 2014 i zawarcie przez nie jednego porozumienia o de facto horyzontalnym charakterze, pomimo że poszczególni licencjobiorcy - kontrahenci (...) Sp. z o. o. nie utrzymywali między sobą relacji i nie dokonywali wymiany informacji przedmiocie ceny odsprzedaży usługi PPV, ani bezpośrednio ani za pośrednictwem (...) Sp. z o. o. ; 2. naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 1 uokik w zw. z art. 8 ust. 1 uokik poprzez niezastosowanie przez Prezesa UOKiK do porozumienia opisanego w pkt I Decyzji wyłączenia z zakazu zawierania takich porozumień przewidzianego w art. 8 ust. 1 uokik, pomimo spełnienia określonych w tym przepisie przesłanek. Ponadto, w razie nieuwzględnienia ww. zarzutów, (...) S.A. zarzucił: 3. naruszenie art. 106 ust. 1 pkt 1 uokik, art. 4 pkt 15 uokik [oba w brzmieniu obowiązującym przed dniem 18.01.2015 r.] oraz art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dn. 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej „ kpa ”) przez nałożenie na Powoda kary pieniężnej w oparciu o wskazane przepisy uokik przy jednoczesnym braku ustalenia w Decyzji wysokości wskazanych w tych przepisach przychodów powoda, od których zależy wysokość kary pieniężnej; 4. naruszenie art. 106 ust. 1 piet 1 uokik w zw. z art. 111 uokik [oba w brzmieniu obowiązującym przed dniem 18.01.2015 r.] oraz art. 7 i art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 83 uokik, poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia oraz należytego uwzględnienia okoliczności i stopnia naruszenia przepisów ustawy, a w rezultacie nałożenie na Powoda nadmiernie dolegliwej kary pieniężnej, nieadekwatnej do jej zakładanego celu oraz okoliczności niniejszej sprawy. Mając na uwadze powyższe, Powód - (...) S.A. wniósł o: uchylenie zaskarżonej Decyzji w zaskarżonej części, ewentualnie o zmianę zaskarżonej Decyzji w zakresie punktu II ppkt 3- poprzez uchylenie nałożonej na Powoda kary pieniężnej lub obniżenie wysokości tej kary oraz o zasądzenie na rzecz Powoda od Pozwanego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Jednocześnie, (...) S.A. wniósł o: 1. przeprowadzenie dowodów z: a. dokumentów w postaci: i. pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 22 marca 2013 r., ii. pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 25 września 2012 r. - wszystkie w aktach postępowania antymonopolowego - na okoliczność: posiadania przez (...) Sp. z o. o. na krajowym rynku obrotu prawami telewizyjnymi do meczów pierwszej reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej pozycji dominującej; (...). wiadomość email z dnia 6 września 2012 r. - k. 1851 akt UOKiK – na okoliczność narzucenia Powodowi przez (...) Sp. z o. o. warunków umowy licencyjnej; iv. dokumenty finansowe (...) S.A. za 2012 r. (w aktach postępowania przed Prezesem UOKiK) - na okoliczność wysokości przychodów (...) S.A. w 2012 r., w tym przychodów ze sprzedaży usługi PPV; v. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 18 września 2006 r. nr (...) , vi. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 24 maja 2010 r. nr (...) , vii. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 31 grudnia 2010 r. nr (...) , viii. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 8 grudnia 2015 r. nr (...) - wszystkie na okoliczność praktyki Prezesa UOKiK w kwestii kwalifikowania niedozwolonych porozumień jako porozumienia typu „hub- and-spoke”; ix. wyjaśnienia w sprawie ustalania wysokości kar pieniężnych za stosowanie praktyk ograniczających konkurencję (2008)- wydruk ze strony internetowej Prezesa UOKiK - na okoliczność zasad ustalania wysokości kar pieniężnych za stosowanie praktyk ograniczających konkurencję i niezastosowania ich przy wymiarze kary dla Powoda; b. zeznań świadka A. K. (wezwanie na adres siedziby Powoda) na okoliczności: i. dotyczące zawarcia przez Powoda ze (...) umowy licencyjnej, w tym wypływu Powoda na treść umowy licencyjnej ze (...) , możliwości negocjacji umowy licencyjnej, narzucenia Powodowi przez (...) warunków umowy licencyjnej; ii. posiadanych przez Powoda - w momencie zawierania umowy ze (...) - informacji o zawarciu ze (...) umów licencyjnych dot. meczów reprezentacji Polski z Mołdawią i Czarnogórą przez innych przedsiębiorców i warunków tych umowy; (...). czy Powód bezpośrednio lub za pośrednictwem (...) dokonywał wymiany informacji dot. ceny odsprzedaży usługi PPV z innymi kontrahentami (...) ; iv. dostępności transmisji meczów reprezentacji Polski z Mołdawią i Czarnogórą w systemie (...) wyłącznie dla abonentów Powoda; v. wysokości przychodów Powoda osiągniętych ze sprzedaży dostępu do transmisji meczów reprezentacji Polski z Mołdawią i Czarnogórą; c. ograniczenie, na podstawie art. 479 33 § 3 kpc pozostałym stronom prawa wglądu do Załącznika nr 1 do odwołania zawierającego informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa Powoda. (odwołanie powoda – (...) S. A. z dnia 4 lutego 2022 r. k. 72-84v akt adm.) Prezes UOKiK, w odpowiedzi na powyższe odwołanie wniósł o: 1. jego oddalenie; 2. pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodów z dokumentów w postaci: a. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 18 września 2006 r., nr (...) ; b. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 24 maja 2010 r. nr (...) ; c. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 31 grudnia 2010 r. nr (...) ; d. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 8 grudnia 2015 r. nr (...) ; - jako nieistotnych dla rozstrzygnięcia sprawy; 2. pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka A. K. - jako nieistotnego dla rozstrzygnięcia sprawy, nieprzydatnego do wykazania wnioskowanych faktów oraz zmierzającego jedynie do przedłużenia postępowania; 3. zasądzenie od Powoda na rzecz Pozwanego kosztów procesu (w tym kosztów zastępstwa procesowego) według norm przepisanych, w wysokości 6-krotności stawki minimalnej. (odpowiedź pozwanego na odwołanie (...) S.A. z dnia 2 września 2022 r. k. 376-395v akt sąd.) Odpowiedź na odwołanie (...) S.A. złożył (...) S.A. z siedzibą w W. , w której odniósł się do poszczególnych zarzutów Powoda. (odpowiedź (...) S.A. na odwołanie (...) S.A. z dnia 26 sierpnia 2022 r. k. 358-361v akt adm.) Ponadto, odpowiedź na odwołanie wniósł również (...) Sp. z o. o. , w którym podniósł, że stanowisko (...) S.A. i stanowisko (...) S.A. są zbieżne, zarówno w argumentacji prawnej jak i faktycznej. Wskazał również, że analiza stanowiska (...) S.A. wskazuje na to, iż odwołanie (...) S.A. oraz odwołanie (...) Sp. z o. o. są uzasadnione. (odpowiedź (...) S.A. na odwołanie (...) S.A. z dnia 2 września 2022 r. k. 398-398v akt adm.) Powód - (...) S.A. z siedzibą w W. (dalej jako: (...) ) zaskarżył powyższą Decyzję w części, tj. w zakresie punktu I, punktu II.4 oraz punktu IV.4 i zarzucił jej: 1. naruszenie przepisów postępowania: 1.1. art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez zaniechanie umorzenia przez Pozwanego postępowania administracyjnego w odniesieniu do Powoda, pomimo tego, że prowadzenie tego postępowania było niedopuszczalne, a zatem i bezprzedmiotowe; 1.2. art. 92 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów w zw. z art. 7, art. 8 § 1 i art. 12 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez kontynuowanie, przez Pozwanego, postępowania administracyjnego przez około pięć lat, przy czym w okresie wrzesień 2016 r. - lipiec 2020 r., Pozwany nie podjął jakiejkolwiek czynności w tym postępowaniu - co stanowi nadużycie prawa administracyjnego, albowiem powyższe zachowanie się Pozwanego sprzeczne było z celem w/w przepisów prawa; 1.3. art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 8 i art. 12 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez pozbawienie Powoda prawa do obrony, ze względu na ,,(...) zbyt długi czas trwania postępowania administracyjnego (...)” - co skutkowało tym, że Powód został pozbawiony możliwości udowodnienia - dowodami osobowymi - faktów wskazanych przez Powoda, które miały i mają istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, albowiem upływ tak znacznego czasu spowodował u tych osób bezpowrotną utratę części istotnej wiedzy o tych zdarzeniach; 1.4. naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji), przez całkowite zaniechanie przeprowadzenia przez pozwanego postępowania dowodowego w zakresie wyznaczonym treścią rozstrzygnięcia jego postanowienia z dn. 23 maja 2013 r.; 1.5. art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 84 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów , (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez zaniechanie dokonania przez Pozwanego oceny wszystkich przeprowadzonych dowodów w postępowaniach administracyjnych; 1.6. art 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez zaniechanie wskazania w uzasadnieniu zaskarżanej Decyzji dowodów, na których Pozwany się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej; 1.7. art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 84 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji), przez zaniechanie wyprowadzenia przez Pozwanego wniosków z e-maila z dn. 3 września 2012 r. (godz. 18 57 ) co do stanu ustaleń, w dn. 3 września 2012 r. między Powodem a (...) Sp. z o.o. co do treści umowy licencyjnej; 1.8. art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 84 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji), przez przyjęcie przez Pozwanego z naruszeniem zasad logiki i doświadczenia życiowego, że z pytania Powoda o treści: „(...) jaką cenę sprzedaży na rynku będą mieć inni dostawcy? (...)”, które zawarto w e-mailu z dn. 4 września 2012 r. (godz. 14 39 ) wynika to, że Powód: „(...) był zainteresowany ustaleniem minimalnej ceny sprzedaży usługi u innych operatorów. ”; 1.9. art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 84 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji), przez przyjęcie przez Pozwanego z naruszeniem zasad logiki i doświadczenia życiowego, że e-mail z dn. 4 września 2012 r. (godz. 15 ( 10) ) stanowił odpowiedź „(...) na wiadomość od (...) , w której przesłano projekt umowy licencyjnej (...)”; 1.10. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez zaniechanie poczynienia przez Pozwanego jakichkolwiek ustaleń faktycznych dotyczących: ⚫ tego w jaki kontekst gospodarczy i prawny wpisywała się umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. , ⚫ charakteru dóbr/usług, do których odnosiła się umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. , ⚫ tego czy istniał „rynek właściwy” - a na wypadek stwierdzenia takiego rynku lub rynków - jak przedstawiały się w sierpniu i we wrześniu 2012 r. „warunki funkcjonowania i struktury spornego rynku lub spornych rynków ” oraz ⚫ czy umowa powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. mogły oddziaływać negatywnie na konkurencję, to znaczy że w/w umowa lub w/w umowy były konkretnie w stanie zapobiec konkurencji na rynku, ograniczyć ją lub zakłócić, przy czym rynek lub rynki mogły zostać „zakłócone w znaczący sposób ”; 1.11. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez zaniechanie dokonania przez Pozwanego „indywidualnej i konkretnej oceny treści i celu ” umowy powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umów pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. oraz zaniechanie poczynienia ustaleń faktycznych, że umowa powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. „(...) są (...) szkodliwe dla prawidłowego funkcjonowania normalnej gry konkurencyjnej )” na rynku lub na rynkach; 1.12. art. 156 § 1 pkt 3 i art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez umorzenie przez Pozwanego postępowania administracyjnego „(...) wobec: (...) , (...) oraz (...) (...)”, pomimo tego, że Pozwany nie mógł umorzyć w części postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżaną Decyzją, ponieważ 1/ istniała ostateczna i prawomocna merytoryczna decyzja „(...) wobec: (...) , (...) oraz (...) (...)”, 2/ ponieważ Pozwany nie wszczął drugiego postępowania „(...) wobec: (...) , (...) oraz (...) (...)” o przedmiocie tożsamym z tym określonym decyzją Pozwanego z dn. 21 sierpnia 2013 r.; 1.13. art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy o z dnia 16 lutego 2007 r. ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez zaniechanie wskazania w uzasadnieniu zaskarżanej Decyzji racji, które spowodowały, iż Pozwany, działając w ramach z tzw. uznania administracyjnego, nałożył na Powoda w/w karę pieniężną, 1.14. art. 6 ust. 1 ust. 3 lit. a /, lit. b/ i lit. c/ Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolnościach z dn. 4 listopada 1950 r. (Europejska Konwencja Praw Człowieka) w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 9 i w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji przez pozbawienie Powoda prawa do obrony, skutkiem zaniechania przez Pozwanego doręczenia Powodowi tzw. szczegółowego uzasadnienia zarzutów informującego o tym czy przedmiotem postępowania było porozumienie zakazane „ze względu na cel” czy też porozumienie zakazane „ze „względu na skutek” oraz o informującego o innych elementach określonych w pkt 7 - pkt 11 dokumentów Pozwanego pod tytułami: „WYJAŚNIENIA dotyczące przedstawiania Szczegółowego uzasadnienia zarzutów w postępowaniach w sprawach: 1) praktyk ograniczających konkurencję, 2) praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów oraz 3) nakładania kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy” (1 września 2015 r.) oraz „WYJAŚNIENIA dotyczące przedstawiania Szczegółowego uzasadnienia zarzutów w postępowaniach w sprawach: 1. praktyk ograniczających konkurencję oraz 2. nakładania kar pieniężnych jeżeli podstawa nałożenia tych kar związana jest ze sprawami z zakresu ochrony konkurencji.” (3 czerwca 2019 r. lub maj 2019 r. - aktualizacja 30 lipca 2020 r.); 1.15. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej drugiej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez zaniechanie przeprowadzenia dowodów i poczynienia ustaleń dotyczących okoliczności warunkujących stwierdzenie stanu wyższej konieczności; 2. naruszenie prawa materialnego: 2.1. art. 58 § 1 w zw. z art. 758 § 1 k.c. przez niewłaściwe ich zastosowanie, polegające na zaniechaniu ich zastosowania, pomimo tego, że agent-pośrednik nie może zawierać umowy licencyjnej, a przeto umowa licencji niewyłącznej zawarta przez Powoda ze (...) Sp. z o.o. była nieważna; 2.2. art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 106 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na tym, że zostały one zastosowane pomimo, że Pozwany nie udowodnił tego, iż na czas wszczęcia postępowania, na czas jego trwania i na czas wydania zaskarżanej Decyzji istniał „interes publiczny” w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów ; 2.3. art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 106 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na tym, że zostały one zastosowane pomimo wadliwego wyznaczenia rynku właściwego w jego aspekcie (wymiarze) produktowym - w rozumieniu art. 4 pkt 9 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji), to jest przyjęciu, że rynkiem właściwym był: rynek usług dostępu do płatnej telewizji - „(...) świadczonych przez operatorów kablowych, operatorów satelitarnych platform cyfrowych oraz operatorów korzystających z innych transmisji (np. za pośrednictwem infrastruktury sieciowej — (...) ) (...)”; 2.4. art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 106 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na tym, że zostały one zastosowane pomimo wadliwego, wyznaczenia rynku właściwego w jego aspekcie (wymiarze) geograficznym - w rozumieniu art. 4 pkt 9 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów ; 2.5. art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez jego błędną wykładnię polegającą na pominięciu przez Pozwanego tego, iż zakazanym porozumieniem w rozumieniu tego przepisu jest tylko porozumienie: ⚫ które w istotnym (znaczącym, odczuwalnym) stopniu wpłynęło lub wpływa na konkurencję, ⚫ w odniesieniu do którego nie można stwierdzić istnienia tzw. niezbędnych ograniczeń konkurencji (ancilliary restraints ); 2.6. art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na tym, że zostały one zastosowane pomimo, że Pozwany nie poczynił jakichkolwiek ustaleń faktycznych dotyczących: ⚫ tego w jaki kontekst gospodarczy i prawny wpisywała się umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. , ⚫ charakteru dóbr/usług, do których odnosiła się umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. , ⚫ czy istniał „rynek właściwy” - a na wypadek stwierdzenia takiego rynku lub rynków - jak przedstawiały się w sierpniu - wrześniu 2012 r. „ warunki funkcjonowania i struktury spornego rynku lub spornych rynków ” oraz ⚫ czy umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz urnowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. mogły oddziaływać negatywnie na konkurencję, to znaczy że w/w umowa lub w/w umowy były konkretnie w stanie zapobiec konkurencji na rynku, ograniczyć ją lub zakłócić, przy czym rynek lub rynki mogły zostać „zakłócone w znaczący sposób ” a także zaniechał dokonania „indywidualnej i konkretnej oceny treści i celu ” umowy Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umów pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. oraz zaniechał poczynienia ustaleń faktycznych, że umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. „(...) są (...) szkodliwe dla prawidłowego funkcjonowania normalnej gry konkurencyjnej (...)” na rynku lub na rynkach; 2.7. art. 106 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez ich zastosowanie, przez Pozwanego, polegające na nałożeniu na Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł. pomimo tego, że Pozwany nie poczynił jakichkolwiek ustaleń faktycznych dotyczących: ⚫ tego w jaki kontekst gospodarczy i prawny wpisywała się umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. , ⚫ charakteru dóbr/usług, do których odnosiła się umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. , ⚫ tego czy istniał „rynek właściwy” - a na wypadek stwierdzenia takiego rynku lub rynków - jak przedstawiały się w sierpniu i wrześniu 2012 r. „ warunki funkcjonowania i struktury spornego rynku lub spornych rynków ” oraz ⚫ czy umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. mogły oddziaływać negatywnie na konkurencję, to znaczy że w/w umowa lub w/w umowy były konkretnie w stanie zapobiec konkurencji na rynku, ograniczyć ją lub zakłócić, przy czym rynek lub rynki mogły zostać „ zakłócone w znaczący sposób ” a także zaniechał dokonania „indywidualnej i konkretnej oceny treści i celu” umowy Powoda ze (...) Sp. z o.o. , oraz umów pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. oraz zaniechał poczynienia ustaleń faktycznych, że umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. „(...) są (...) szkodliwe dla prawidłowego funkcjonowania normalnej gry konkurencyjnej (...)” na rynku lub na rynkach; 2.8. art 4 pkt 5 lit. a / ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez Pozwanego, iż „porozumienie” należy utożsamić z więcej niż jedną umową; 2.9. art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) polegające na zastosowaniu tych przepisów pomimo braku udowodnienia przez Pozwanego, że Powód stawiał „(...) sobie za cel ograniczenie konkurencji (...)”; 2.10. art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji), przez ich niewłaściwe zastosowanie przez Pozwanego polegające na zastosowaniu tego przepisu pomimo braku udowodnienia przez Pozwanego, że „(...) porozumienie pomiędzy (...) a pozostałymi stronami miało antykonkurencyjny cel .” oraz przy wykluczeniu przez Pozwanego tego, że we wrześniu 2012 r. istniał rynek świadczenia usług (...) ; 1.1. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na nałożeniu obowiązku zapłaty przez Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł. pomimo braku udowodnienia przez Pozwanego, że zachowanie się Powoda spowodowało powstanie konkretnego zagrożenia konkurencji bądź, że zachowanie się Powoda było zdolne do spowodowania określonego zagrożenia/niebezpieczeństwa dla konkurencji, a zatem takie zachowanie się zazwyczaj („typowo”) prowadzi do spowodowania zagrożenia/niebezpieczeństwa dla konkurencji; 1.2. art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji), przez jego niewłaściwe zastosowanie przez Pozwanego polegające na zastosowaniu tego przepisu pomimo braku udowodnienia przez Pozwanego, że zachowanie się Powoda (lub zachowania Powoda oraz innych stron postępowania zakończonego zaskarżaną Decyzją) spowodowało powstanie konkretnego istotnego/znacznego/odczuwalnego zagrożenia konkurencji bądź, że zachowanie się Powoda (lub zachowania Powoda oraz innych stron postępowania zakończonego zaskarżaną Decyzją) było zdolne do spowodowania określonego istotnego/znacznego/odczuwalnego zagrożenia/niebezpieczeństwa dla konkurencji, a zatem takie zachowanie się zazwyczaj („typowo”) prowadzi do spowodowania istotnego/znacznego/odczuwalnego zagrożenia/niebezpieczeństwa dla konkurencji; 2.11. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na nałożeniu obowiązku zapłaty przez Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo braku ustalenia przez Pozwanego, że zachowanie się Powoda (lub zachowania Powoda oraz innych stron postępowania zakończonego zaskarżaną Decyzją) spowodowało powstanie konkretnego istotnego/znacznego/odczuwalnego zagrożenia konkurencji bądź, że zachowanie się Powoda (lub zachowania Powoda oraz innych stron postępowania zakończonego zaskarżaną Decyzją) było zdolne do spowodowania określonego istotnego/znacznego/odczuwalnego zagrożenia/niebezpieczeństwa dla konkurencji, a zatem takie zachowanie się zazwyczaj („typowo”) prowadzi do spowodowania istotnego/znacznego/odczuwalnego zagrożenia/niebezpieczeństwa dla konkurencji; 2.12. art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji), przez ich niewłaściwe zastosowanie przez Pozwanego polegające na zastosowaniu tych przepisów pomimo braku przeprowadzania opisanego w odwołaniu „uproszczonego badania” umowy Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umów (...) Sp. z o.o. z pozostałymi stronami postępowania zakończonego zaskarżaną Decyzją; 2.13. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na nałożeniu obowiązku zapłaty przez Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo braku przeprowadzania opisanego w odwołaniu „uproszczonego badania” umowy Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umów (...) Sp. z o.o. z pozostałymi stronami postępowania zakończonego zaskarżaną Decyzją; 2.14. art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji), przez ich niewłaściwe zastosowanie przez Pozwanego polegające na zastosowaniu tych przepisów pomimo braku poczynienia przez Pozwanego niezbędnych ustaleń faktycznych co do „kontekstu gospodarczego i prawnego” w jaki wpisywała się umowa zawarta przez Powoda ze (...) Sp. z o.o. ; 2.15. art. 6 ust. 1 z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez Pozwanego, iż zakazem wynikającym z tego przepisu są objęte także porozumienia, które „mogą taki skutek wywołać”, to jest skutek polegający na ograniczeniu konkurencji - przy czym „[n]egatywny skutek nie musi od razu wystąpić, wystarczy że porozumienie zostało zawarte i że istnieje prawdopodobieństwo, iż skutek wystąpi”; 2.16. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na nałożeniu obowiązku zapłaty przez Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo braku poczynienia przez Pozwanego niezbędnych ustaleń faktycznych co do „kontekstu gospodarczego i prawnego” w jaki wpisywała się umowa zawarta przez Powoda ze (...) Sp. z o.o. ; 2.17. art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji), przez ich niewłaściwe zastosowanie przez Pozwanego, polegające na zastosowaniu tych przepisów pomimo braku poczynienia przez Pozwanego niezbędnych ustaleń faktycznych co do „kontekstu gospodarczego i prawnego” w jaki wpisywała się umowa zawarta przez Powoda ze (...) Sp. z o.o. , w zakresie braku relacji konkurencji Powoda z pozostałymi operatorami w odniesieniu do transmisji meczów Polska - Czarnogóra i Polska - Mołdawia oraz braku chociażby możliwości spowodowania przez Powoda jakiegokolwiek, a tym bardziej możliwości spowodowania „istotnego/znacznego/odczuwalnego” wpływu na konkurencję („appreciable effect on competition”) w odniesieniu do transmisji meczów Polska - Czarnogóra i Polska – Mołdawia; 2.18. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 z dnia 16 lutego 2007 r. ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na nałożeniu obowiązku zapłaty przez Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo braku poczynienia przez Pozwanego niezbędnych ustaleń faktycznych co do „kontekstu gospodarczego i prawnego” w jaki wpisywała się umowa zawarta przez Powoda ze (...) Sp. z o.o. , w zakresie braku relacji konkurencji Powoda z pozostałymi operatorami w odniesieniu do transmisji meczów Polska - Czarnogóra i Polska - Mołdawia oraz braku chociażby możliwości spowodowania przez Powoda jakiegokolwiek, a tym bardziej możliwości spowodowania „istotnego/znacznego/odczuwalnego” wpływu na konkurencję ( „appreciable effect on competition ”) w odniesieniu do transmisji meczów Polska Czarnogóra i Polska – Mołdawia; 2.19. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na nałożeniu obowiązku zapłaty przez Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo zaniechania wskazania przez Pozwanego racji, które spowodowały, iż Pozwany, działając w ramach z tzw. uznania administracyjnego, nałożył tę karę pieniężną; 2.20. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez ich błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu przez Pozwanego, że mógł on odstąpić od nałożenia kary pieniężnej - określonej powyżej wskazanymi przepisami - chociaż te przepisy wykluczały obowiązek nałożenia kary; 2.21. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 z dnia 16 lutego 2007 r. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że umyślność deliktu określonego w powyższych przepisach „wyraża się również w tym , że przedsiębiorca miał świadomość , że swoim zachowaniem narusza zakaz praktyk ograniczających konkurencję (...)” - aczkolwiek do stwierdzenia umyślności naruszenia zakazu praktyk ograniczających konkurencję konieczne jest istnienie elementu świadomości (płaszczyzna intelektualna) oraz elementu wolicjonalnego (płaszczyzna woli); 2.22. art. 6 ust. 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolnościach z dn. 4 listopada 1950 r. („Europejska Konwencja Praw Człowieka”) w zw. z art. 106 ust. 1 pkt 1 i w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, przez Pozwanego, polegające na nałożeniu na Powoda obowiązku zapłaty kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo tego, że Pozwany nie udowodnił zamiaru Powoda, przy popełnieniu deliktu administracyjnego o znamionach określonych przepisami art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów a także nie określił osoby fizycznej (osób fizycznych), której (których) zachowanie się należało poczytywać za zachowanie się Powoda, nie wskazując nadto podstawy prawnej takiego przypisania; 2.23. art. 48 ust. 1 Karty Praw Podstawowych w zw. z art. 106 ust. 1 pkt 1 i w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, przez Pozwanego, polegające na nałożeniu na Powoda obowiązku zapłaty kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo tego, że Pozwany nie udowodnił zamiaru Powoda, przy popełnieniu deliktu administracyjnego o znamionach określonych przepisami art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów a także nie określił osoby fizycznej (osób fizycznych), której (których) zachowanie się należało poczytywać za zachowanie się Powoda, nie wskazując nadto podstawy prawnej takiego przypisania; 2.24. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 z dnia 16 lutego 2007 r. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na tym, że zostały one zastosowane pomimo braku udowodnienia przez Pozwanego umyślności zachowań Powoda i braku nawet wskazania czy „umyślność” zrelatywizowana do Powoda przejawiła się w postaci zamiaru bezpośredniego czy też zamiaru ewentualnego; 2.25. art. 6 ust. 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolnościach z dn. 4 listopada 1950 r. („Europejska Konwencja Praw Człowieka”) w zw. z art. 106 ust. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, przez Pozwanego, polegające na nałożeniu przez Pozwanego na Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo tego, że Pozwany nie udowodnił jednej z postaci zamiaru Powoda, przy popełnieniu deliktu administracyjnego o znamionach określonych przepisami art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów , a także nie określił osoby fizycznej (osób fizycznych), której (których) zachowanie się należało poczytywać za zachowanie się Powoda, nie wskazując nadto podstawy prawnej takiego przypisania; 2.26. art. 48 ust. 1 Karty Praw Podstawowych w zw. z art. 106 ust. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, przez Pozwanego, polegające na nałożeniu przez Pozwanego na Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo tego, że Pozwany nie udowodnił jednej z postaci zamiaru Powoda, przy popełnieniu deliktu administracyjnego o znamionach określonych przepisami art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów , a także nie określił osoby fizycznej (osób fizycznych), której (których) zachowanie się należało poczytywać za zachowanie się Powoda, nie wskazując nadto podstawy prawnej takiego przypisania; 2.27. art. 6 ust. 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolnościach z dn. 4 listopada 1950 r. („Europejska Konwencja Praw Człowieka”) w zw. z art. 106 ust. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, przez Pozwanego, polegające na nałożeniu przez Pozwanego na Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo tego, że Pozwany nie udowodnił jednej z postaci zamiaru Powoda, przy popełnieniu deliktu administracyjnego o znamionach określonych przepisami art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów , który to zamiar powinien być zrelatywizowany do ustawowego skutku zakazanej praktyki, a nie do zachowania się (czynu) Powoda; 2.28. art. 48 ust. 1 Karty Praw Podstawowych w zw. z art. 106 ust. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, przez Pozwanego, polegające na nałożeniu przez Pozwanego na Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo tego, że Pozwany nie udowodnił jednej z postaci zamiaru Powoda, przy popełnieniu deliktu administracyjnego o znamionach określonych przepisami art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów , który to zamiar powinien być zrelatywizowany do ustawowego skutku zakazanej praktyki, a nie do zachowania się (czynu) Powoda; 2.29. art. 6 ust. 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolnościach z dn. 4 listopada 1950 r. - („Europejska Konwencja Praw Człowieka”) w zw. z art. 106 ust. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) oraz art. 48 ust. 1 Karty Praw Podstawowych w zw. z art. 106 ust. 1 pkt 4 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji), przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na nałożeniu przez Pozwanego na Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo tego, że Pozwany nie udowodnił Powodowi winy w odniesieniu do zarzuconej Powodowi praktyki ograniczającej konkurencję; 2.30. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na tym, że zostały one zastosowane pomimo zaistnienia stanu wyższej konieczności przy zawarciu przez Powoda ze (...) Sp. z o.o. umowy licencyjnej oraz przy zawarciu umów licencyjnych ze (...) Sp. z o.o. przez innych adresatów zaskarżanej Decyzji; 2.31. art. 111 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na określeniu przez Pozwanego kary pieniężnej, o której stanowi art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) z pominięciem dyrektywy jej wymiaru nakazującej uwzględniania „stopnia naruszenia interesu publicznego”; 2.32. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez ich wadliwe zastosowanie polegające na ich zastosowaniu pomimo braku udowodnienia przez Pozwanego, że zachowanie się Powoda polegające na zawarciu przez Powoda ze (...) Sp. z o.o. umowy licencji niewyłącznej stanowiło zachowanie społecznie szkodliwe w stopniu wyższym niż znikome; 2.33. art. 111 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż celem kary pieniężnej nakładanej za naruszenie przepisu art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) jest także „prewencja”, chociaż celem tej kary jest wyłącznie funkcja retrybutywna; 2.34. art. 111 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na określeniu przez Pozwanego kary pieniężnej, o której stanowi art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przy uwzględnieniu nieistniejącej funkcji kary pieniężnej to jest, funkcji „prewencyjnej”, chociaż celem tej kary jest wyłącznie funkcja retrybutywna; 2.35. art. 111 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na określeniu przez Pozwanego kary pieniężnej, o której stanowi art. 106 ust. 1 pkt 1 w z w. art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) z pominięciem dyrektywy jej wymiaru nakazującej uwzględnianie rozmiaru (wielkości) korzyści osiągniętych przez sprawcę deliktu administracyjnego z dokonanego przez niego deliktu. W związku z powyższym, (...) S.A. wniósł o: uchylenie (w części dotyczącej Powoda) Decyzji Prezesa UOKiK z dnia 22 grudnia 2021 r. nr (...) , względnie wniósł o zmianę zaskarżanej Decyzji w części i stwierdzenie, że (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. nie zawierała ze (...) Sp. z o.o. (obecnie: (...) Sp. z o.o. ) z siedzibą w W. oraz z innymi przedsiębiorcami porozumienia ograniczającego konkurencję dotyczącego telewizyjnego udostępnienia w Polsce meczów piłkarskich Polska - Czarnogóra i Polska - Mołdawia w 2012 r. rozgrywanych w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata w Brazylii w 2014 r. Ponadto, (...) wniósł o: 1. zasądzenie od Pozwanego na rzecz Powoda kosztów procesu według norm przepisanych; 2. przeprowadzenie rozprawy także w nieobecności Powoda; 3. wezwanie na rozprawę następujących świadków: ⚫. ⚫ J. B. , adres do doręczeń: (...) S.A , ul. (...) , (...)-(...) W. , ⚫ B. P. , adres do doręczeń: (...) S.A , ul. (...) , (...)-(...) W. , ⚫ M. Z. , adres do doręczeń: (...) S.A , ul. (...) , (...)-(...) W. , ⚫ W. S. , adres do doręczeń: (...) S.A , ul. (...) , (...)-(...) W. , ⚫ B. B. (1) , adres do doręczeń: (...) S.A. , ul. (...) , (...)-(...) W. , ⚫ G. M. (1) , adres do doręczeń: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, plac (...) , (...)-(...) W. , ⚫ K. S. (1) , adres do doręczeń: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, plac (...) , (...)-(...) W. . (odwołanie (...) S.A. z dnia 26 stycznia 2022 r. k. 72- 179 akt sąd.) W odpowiedzi na powyższe odwołanie, Prezes UOKiK wniósł o: 1. odrzucenie odwołania z dnia 26 stycznia 2022 r. w części dotyczącej pkt III ppkt 1, 4 i 5 sentencji Decyzji; 2. oddalenie odwołania z dnia 26 stycznia 2022 r., w pozostałej części; ewentualnie, w razie nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie odwołania, w którym mowa w pkt 1., 3. wniósł o oddalenie odwołania z dnia 26 stycznia 2022 r. w całości. Ponadto, Pozwany wniósł o: 4. pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodów z zeznań świadków, wskazanych w odwołaniu z dnia 26 stycznia 2022 r., jako nieistotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, nieprzydatnych do wykazania wnioskowanych faktów oraz zmierzających jedynie do przedłużenia postępowania; 5. pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron, jako niedopuszczalnego w świetle art. 299 k.p.c. , nieprzydatnego do wykazania wnioskowanych faktów, nieistotnego dla rozstrzygnięcia sprawy oraz zmierzającego jedynie do przedłużenia postępowania; 6. pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodu z nagrania na płycie CD, jako nieprzydatnego do wykazania wnioskowanego faktu; 7. pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodu z oględzin z udziałem biegłego, jako nieistotnego dla rozstrzygnięcia sprawy oraz zmierzającego jedynie do przedłużenia postępowania; 8. pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, jako nieistotnego dla rozstrzygnięcia sprawy oraz zmierzającego jedynie do przedłużenia postępowania; 9. zasądzenie od Powoda na rzecz Pozwanego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. (odpowiedź Prezesa UOKiK na odwołanie (...) S.A. z dnia 5 sierpnia 2022 r. k. 272-316v akt sąd.) Ponadto, odpowiedź na odwołanie wniósł (...) Sp. z o.o. , w którym podniósł, że analiza stanowiska (...) S.A. , wskazuje na to, iż odwołanie (...) Sp. z o.o. jak i odwołanie (...) S.A. są uzasadnione. (...) Sp. z o.o. przyłącza się do wniosków i argumentów podnoszonych w przedmiocie konieczności umorzenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. (odpowiedź (...) S.A. na odwołanie (...) S.A. z dnia 3 sierpnia 2022 r. k. 319-320 akt adm.) Odpowiedź na odwołanie złożył również (...) S.A. z siedzibą w P. , w której odniósł się do poszczególnych zarzutów (...) S.A. i wskazał m.in., że Prezes UOKiK nie usunął uchybień proceduralnych wskazanych w wyrokach SOKiK, SA i SN; nie usunął powyższych uchybień i wydał kolejne rozstrzygnięcie w tej samej sprawie administracyjnej; dodał też, że nowe rozstrzygnięcie obarczone jest tymi samymi wadami proceduralnymi, które zostały wskazane w przywołanych wyżej wyrokach; ponadto, Prezes UOKiK poprzez wydanie nowego rozstrzygnięcia dopuścił się kolejnych rażących naruszeń proceduralnych, które nie mogą zostać konwalidowane w postępowaniu sądowym oraz wskazał, iż wobec braku możliwości konwalidacji uchybień Prezesa UOKiK, konieczne jest uchylenie Decyzji II w całości. (odpowiedź (...) S.A. na odwołanie (...) S.A. z dnia 22 lipca 2022 r. k. 239-242v akt sąd.) Powód - (...) Sp. z o. o. z siedzibą w P. ( aktualnie (...) S.A. z siedzibą w P. , dalej jako (...) ) zaskarżył powyższą Decyzję w części, tj. co do punktu I, punktu II.5 oraz do punktu IV.5 i zarzucił jej: 1. naruszenie art. 531 § 1 i 2 ksh w zw. z art. 30 § 4 kpa oraz art. 10 § 1 kpa i art. 28 kpa w zw. z art. 83 uokik - przez pominięcie udziału w postępowaniu monopolowym (...) Sp. z o. o. z siedzibą w P. i w rezultacie wydanie Decyzji w stosunku do (...) Sp. z o.o. (wcześniejsza firma: (...) S.A ), pomimo że w wyniku podziału (...) S.A. , jaki nastąpił w trakcie postępowania antymonopolowego, prawa i obowiązki związane z postępowaniem monopolowym prowadzonym pod sygnaturą: (...) , zgodnie z planem podziału (...) S.A. , przeszły z (...) S.A. na (...) Sp. z o. o. ; Niezależnie od powyższego zaskarżonej Decyzji zarzucił: 2. naruszenie art. 9 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 uokik przez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie i zaniechanie stwierdzenia nadużycia przez (...) Sp. z o. o. pozycji dominującej - na krajowym rynku obrotu prawami telewizyjnymi do meczów pierwszej reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej - polegającego na narzucaniu pozostałym stronom postępowania przed Prezesem UOKiK minimalnej ceny odsprzedaży odbiorcom dostępu do transmisji audiowizualnych na żywo w systemie „ (...) ” z meczów reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej, rozgrywanych w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 2014, pomimo że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy świadczył o nadużyciu pozycji dominującej przez (...) Sp. z o.o. ; Ponadto, na wypadek nieuwzględnienia zarzutów nr 1-2, zaskarżonej Decyzji zarzucił: 3. naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 1 uokik poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w niniejszej sprawie i uznanie, że: a. pomiędzy Powodem i pozostałymi stronami postępowania przed Prezesem UOKiK doszło do zawarcia niedozwolonego porozumienia ograniczającego konkurencję, pomimo braku antykonkurencyjnego celu i skutku porozumienia na lokalnych rynkach usług dostępu do płatnej telewizji; b. zawarcie w umowach licencyjnych zawartych przez strony postępowania przed Prezesem UOKiK, w tym m.in. przez Powoda, ze (...) Sp. z o. o. postanowienia o treści: „ Strony ustalają, że cena sprzedaży Eventu w ramach PPV w [...] i u innych operatorów świadczących usługę PPV będzie nie mniejsza niż 20 zł brutto.” oznacza uzgodnienie przez wszystkie strony postępowania przed Prezesem UOKiK minimalnej ceny sprzedaży odbiorcom dostępu do transmisji telewizyjnych na żywo w systemie „Pay- Per-View” z meczów reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej, rozgrywanych w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 2014 i zawarcie przez nie jednego porozumienia o de facto horyzontalnym charakterze, pomimo że poszczególni licencjobiorcy - kontrahenci (...) Sp. z o.o. nie utrzymywali między sobą relacji i nie dokonywali wymiany informacji przedmiocie ceny odsprzedaży usługi PPV, ani bezpośrednio ani za pośrednictwem (...) Sp. z o.o. ; 2. naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 1 uokik w zw. z art. 8 ust. 1 uokik poprzez niezastosowanie przez Prezesa UOKiK do porozumienia opisanego w pkt I Decyzji wyłączenia z zakazu zawierania takich porozumień przewidzianego w art. 8 ust. 1 uokik, pomimo spełnienia określonych w tym przepisie przesłanek; W razie nieuwzględnienia wyżej wskazanych zarzutów, skarżonej Decyzji zarzucił nadto: 3. naruszenie art. 106 ust 1 pkt 1 uokik, art. 4 pkt 15 uokik [oba w brzmieniu obowiązującym przed dniem 18.01.2015 r.] oraz art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dn. 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej „ kpa ”) przez nałożenie na Powoda kary pieniężnej w oparciu o wskazane przepisy uokik, przy jednoczesnym braku ustalenia w Decyzji wysokości wskazanych w tych przepisach przychodów Powoda, od których zależy wysokość kary pieniężnej; 4. naruszenie art. 106 ust. 1 pkt 1 uokik w zw. z art. 111 uokik [oba w brzmieniu obowiązującym przed dniem 18.01.2015 r.] oraz art. 7 i art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 83 uokik, poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia oraz należytego uwzględnienia okoliczności i stopnia naruszenia przepisów ustawy, a w rezultacie nałożenie na Powoda nadmiernie dolegliwej kary pieniężnej, nieadekwatnej do jej zakładanego celu oraz okoliczności niniejszej sprawy. Z uwagi na powyższe, (...) S.A. wniósł o: 1. uchylenie Decyzji w zaskarżonej części; ewentualnie o: 2. zmianę zaskarżonej Decyzji w zakresie pkt II ppkt 5 - poprzez uchylenie nałożonej na Powoda kary pieniężnej lub obniżenie wysokości tej kary; a ponadto wniósł o: 3. zasądzenie na rzecz Powoda od Pozwanego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Jednocześnie, Powód wniósł o: 4. przeprowadzenie dowodów z: a. dokumentów w postaci: i. plan podziału (...) S.A. z dnia 14 kwietnia 2021 r. - wydruk wyciągu z planu i pełna wersja na nośniku danych, ii. pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 13 lipca 2021 r. wraz z załącznikami (w aktach postępowania antymonopolowego), (...). pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 30 września 2021 r. (w aktach postępowania antymonopolowego), - na okoliczność: podziału (...) S.A. , przejścia na (...) Sp. z o. o. praw i obowiązków związanych z postępowaniem antymonopolowym prowadzonym pod sygnaturą: (...) , poinformowania Prezesa UOKiK o dokonanym podziale (...) S.A. i jego skutkach; iv. pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 22 marca 2013 r., v. pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 25 września 2012 r. - na okoliczność: posiadania przez (...) Sp. z o. o. na krajowym rynku obrotu prawami telewizyjnymi do meczów pierwszej reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej pozycji dominującej (wszystkie w aktach postępowania antymonopolowego); vi. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 18 września 2006 r. nr (...) , vii. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 24 maja 2010 r. nr (...) , viii. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 31 grudnia 2010 r. nr (...) ix. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 8 grudnia 2015 r. nr (...) - wszystkie na okoliczność praktyki Prezesa UOKiK w kwestii kwalifikowania niedozwolonych porozumień jako porozumienia typu „hub- and-spoke”; x. Wyjaśnienia w sprawie ustalania wysokości kar pieniężnych za stosowanie praktyk ograniczających konkurencję (2008)- wydruk ze strony internetowej Prezesa UOKiK - na okoliczność zasad ustalania wysokości kar pieniężnych za stosowanie praktyk ograniczających konkurencję i niezastosowania ich przy wymiarze kary dla Powoda; xi. dokumenty finansowe (...) za 2012 r. (w aktach postępowania przed Prezesem UOKiK) - na okoliczność wysokości przychodów (...) S.A. w 2012 r., w tym przychodów ze sprzedaży usługi PPV; xii. pismo do Fundacji (...) z dnia 20 listopada 2012 r. (w aktach postępowania przed Prezesem UOKiK, przy piśmie (...) S.A. z dnia 26 listopada 2012 r.) - na okoliczność przekazania przez (...) S.A. całego zysku z usługi PPV na cele charytatywne do Fundacji (...) ; b. zeznań świadka T. Z. (wezwanie na adres siedziby powoda) na okoliczności: i. dotyczące zawarcia przez (...) S.A. ze (...) umowy licencyjnej, w tym wpływu (...) S.A. na treść umowy licencyjnej ze (...) , możliwości negocjacji umowy licencyjnej, narzucenia (...) S.A. przez (...) warunków umowy licencyjnej; ii. posiadanych przez (...) S.A. - w momencie zawierania umowy ze (...) - informacji o zawarciu ze (...) umów licencyjnych dot. meczów reprezentacji Polski z Mołdawią i Czarnogórą przez innych przedsiębiorców i warunków tych umów; (...). czy (...) S.A. bezpośrednio lub za pośrednictwem (...) dokonywała wymiany informacji dot. ceny odsprzedaży usługi PPV z innymi kontrahentami (...) ; iv. dostępności transmisji meczów reprezentacji Polski z Mołdawią i Czarnogórą w systemie (...) wyłącznie dla abonentów (...) S.A.; v. wysokości przychodów (...) S.A. osiągniętych ze sprzedaży dostępu do transmisji meczów reprezentacji Polski z Mołdawią i Czarnogórą; 2. ograniczenie, na podstawie art. 479 33 § 3 kpc pozostałym stronom prawa wglądu do Załącznika nr 1 do odwołania zawierającego informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa Powoda. (odwołanie (...) S.A. z dnia 28 stycznia 2022 r. k. 72- 222v akt sąd.) Prezes UOKiK, w odpowiedzi na odwołanie wniósł: 1. w całości o jego oddalenie; 2. o pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodów z dokumentów w postaci: a. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 18 września 2006 r., nr (...) ; b. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 24 maja 2010 r., nr (...) ; c. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 31 grudnia 2010 r., nr (...) ; d. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 8 grudnia 2015 r., nr (...) ; e. pełnej wersji planu podziału (...) S.A. z dnia 14 kwietnia 2021 r., - jako nieistotnych dla rozstrzygnięcia sprawy; 2. pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka T. Z. , jako nieistotnego dla rozstrzygnięcia sprawy, nieprzydatnego do wykazania wnioskowanych faktów oraz zmierzającego jedynie do przedłużenia postępowania; 3. zasądzenie od Powoda na rzecz Pozwanego kosztów procesu (w tym kosztów zastępstwa procesowego) według norm przepisanych, w wysokości 6-krotności stawki minimalnej. (odpowiedź pozwanego na odwołanie (...) S.A. z dnia 2 września 2022 r. k. 392-415v akt sąd.) (...) S.A. , wniósł odpowiedź na odwołanie, w której odniósł się do poszczególnych zarzutów odwołania. (odpowiedź (...) S.A. na odwołanie z dnia 30 sierpnia 2022 r. k. 372-377 akt sąd.) Nadto, (...) Sp. z o. o. również wniósł odpowiedź na odwołanie (...) S.A. i wskazał, że stanowisko (...) S.A. jak i (...) S.A. są zbieżne, zarówno co do argumentacji prawnej jak i faktycznej. Wskazał też, że analiza stanowiska (...) S.A. wskazuje na to, iż odwołanie (...) S.A. jak i odwołanie (...) S.A. są uzasadnione. (odpowiedź (...) S.A. na odwołanie z dnia 2 września 2022 r. k. 418-418v akt sąd.) Odwołanie od powyższej Decyzji złożył również powód – (...) Sp. z o. o. z siedzibą w W. (aktualnie (...) Sp. z o. o., dalej jako (...) ), zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej Decyzji zarzucił: 1. naruszenie art. 479 31a KPC w zw. z art. 93 ust. 1 u.o. k.k. - poprzez wydanie decyzji administracyjnej w toku postępowania administracyjnego prowadzonego po prawomocnym uchyleniu pierwotnie wydanego w jego ramach rozstrzygnięcia, z obejściem przepisów dot. przedawnienia możliwości wszczęcia postępowania ze względu na upływ czasu od momentu zaniechania praktyki; 2. naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 1 u.o. k.k. - poprzez przyjęcie, że między (...) a spółką pod firmą (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. ( (...) ), a także między (...) a pozostałymi stronami postępowania antymonopolowego doszło do zawarcia porozumienia naruszającego konkurencję, mimo że: a. ustalenia organu zostały poczynione w oparciu o wadliwą definicję rynku właściwego; b. wertykalna relacja pomiędzy (...) a (...) miała charakter relacji agencyjnej, w ramach której dopuszczalne jest ustalanie cen minimalnych; c. do ustalenia ceny minimalnej odsprzedaży doszło pomiędzy (...) a (...) , a następnie - na skutek nadużycia pozycji dominującej przez (...) - cena ta została narzucona pozostałym przedsiębiorcom, w tym Powodowi; d. w okolicznościach sprawy uzasadnione było wszczęcie postępowania wyłącznie wobec inicjatora inkryminowanego porozumienia; 2. naruszenie art. 106 ust. 1 pkt 1, art. 111 ust. 1 pkt 1, ust. 2, 3 i 4 u.o. k.k. , art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP , art. 6 ust. 2 i art. 7 ust. 1 i 2 EKPC - poprzez nałożenie na Powoda rażąco wygórowanej kary pieniężnej z naruszeniem zasady proporcjonalności, nieadekwatnej do zakładanego celu kary. W związku z powyższym, wniósł o: 1. uchylenie zaskarżonej Decyzji w całości oraz stwierdzenie, na podstawie art. 479 31a § 3 zd. 2 KPC , że Decyzja ta została wydana bez podstawy prawnej; ewentualnie, wniósł o: 2. zmianę Decyzji w ten sposób, że Sąd nie stwierdza naruszenia przez (...) art. 6 ust. 1 pkt 1 u.o. k.k. ; ewentualnie, wniósł o: 3. zmianę zaskarżonej Decyzji w części, w zakresie pkt II ppkt 6 poprzez odstąpienie od wymierzenia wobec Powoda kary pieniężnej na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 1 u.o. k.k. ; ewentualnie, wniósł o: 4. zmianę zaskarżonej Decyzji w części, w zakresie pkt II ppkt 6 poprzez nałożenie na Powoda kary pieniężnej w wysokości istotnie mniejszej niż określona w Decyzji. Powód wniósł również o: 5. ograniczenie, co do pozostałych stron postępowania, prawa wglądu do następujących informacji oraz dokumentów, stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa Powoda w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji („u.z.n.k.”): a. sposobu podziału między (...) a (...) przychodów z transmisji (nb. 114), b. kwoty przychodów osiągniętych przez (...) w wyniku przedmiotowych transmisji oraz relacji tych przychodów do całkowitego przychodu (...) osiągniętego w roku 2012 (nb. 188), c. kwoty przychodów osiągniętych przez (...) w roku 2012 z tytułu świadczenia usług (...) oraz relacja tych przychodów do całkowitego przychodu (...) osiągniętego w roku 2012 (nb. 188), d. kwoty zysku osiągniętego przez (...) w wyniku przedmiotowych transmisji oraz relacja tego zysku do wysokości nałożonej na (...) kary pieniężnej (nb. 197 i 202), e. zestawienia przychodów (...) z tytułu świadczenia usług PPV za rok 2012 (załącznik nr 3 do niniejszego odwołania), 2. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z: - zestawienia przychodów (...) Sp. z o.o. z tytułu świadczenia usług Pay-per- view (PPV) za rok 2012 na okoliczność: wysokości przychodów i zysków uzyskanych przez Powoda z tytułu transmisji przedmiotowych meczów oraz nieproporcjonalności kary pieniężnej nałożonej przez Prezesa UOKiK, oraz: 3. zasądzenie na rzecz Powoda od Pozwanego kosztów postępowania według norm przepisanych (odwołanie (...) Sp. z o. o. z dnia 10 lutego 2022 r. k. 72- 92v akt sąd.) W odpowiedzi na odwołanie, Prezes UOKiK wniósł o jego oddalenie, pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodu z zestawienia przychodów (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. z tytułu świadczenia usług (...) za rok 2012, jako nieistotnego dla rozstrzygnięcia sprawy oraz o zasądzenie od Powoda na rzecz Pozwanego kosztów procesu (w tym kosztów zastępstwa procesowego) według norm przepisanych, w wysokości 6-krotności stawki minimalnej. (odpowiedź Prezesa UOKiK na odwołanie (...) Sp. z o. o. z dnia 7 września 2022 r. k. 284-307 akt sąd.) (...) Sp. z o. o. , w odpowiedzi na odwołanie wskazał, że stanowisko (...) jak i (...) Sp. z o. o. są zbieżne, zarówno co do argumentacji prawnej, jak i faktycznej, a ponadto dodał, że analiza stanowiska (...) wskazuje na to, iż odwołanie (...) Sp. z o. o. jak i odwołanie (...) Sp. z o. o. są uzasadnione. (odpowiedź (...) Sp. z o. o. na odwołanie z dnia 2 września 2022 r. k. 247-247v akt sąd.) (...) S.A. , w odpowiedzi na odwołanie podsumował stanowisko (...) Sp. z o. o. oraz odniósł się do poszczególnych zarzutów odwołania. (odpowiedź (...) S.A. na odwołanie z dnia 31 sierpnia 2022 r. k. 252-269 akt sąd.) Powód - (...) Sp. z o. o. z siedzibą w P. (dalej jako: (...) ) złożył odwołanie od Decyzji Prezesa UOKiK dotyczące części: punktu I, punktu II.7 oraz punktu IV.7. Zaskarżonej Decyzji zarzucił: 1. naruszenie art. 9 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 uokik przez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie i zaniechanie stwierdzenia nadużycia przez (...) Sp. z o. o. pozycji dominującej - na krajowym rynku obrotu prawami telewizyjnymi do meczów pierwszej reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej - polegającego na narzucaniu pozostałym stronom postępowania przed Prezesem UOKiK minimalnej ceny odsprzedaży odbiorcom dostępu do transmisji audiowizualnych na żywo w systemie „ (...) ” z meczów reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej, rozgrywanych w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 2014, pomimo że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy świadczył o nadużyciu pozycji dominującej przez (...) Sp. z o. o. ; 2. naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 1 uokik poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w niniejszej sprawie i uznanie, że: a. pomiędzy Powodem i pozostałymi stronami postępowania przed Prezesem UOKiK doszło do zawarcia niedozwolonego porozumienia ograniczającego konkurencję, pomimo braku antykonkurencyjnego celu i skutku porozumienia na lokalnych rynkach usług dostępu do płatnej telewizji; b. zawarcie w umowach licencyjnych zawartych przez strony postępowania przed Prezesem UOKiK, w tym m.in. przez Powoda, ze (...) Sp. z o. o. postanowienia o treści: „Strony ustalają , że cena sprzedaży Eventu w ramach PPV w [...] i u innych operatorów świadczących usługę PPV będzie nie mniejsza niż 20 zł brutto” oznacza uzgodnienie przez wszystkie strony postępowania przed Prezesem UOKiK minimalnej ceny sprzedaży odbiorcom dostępu do transmisji telewizyjnych na żywo w systemie „Pay- Per-View” z meczów reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej, rozgrywanych w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 2014 i zawarcie przez nie jednego porozumienia o de facto horyzontalnym charakterze, pomimo że poszczególni licencjobiorcy - kontrahenci (...) Sp. z o. o. nie utrzymywali między sobą relacji i nie dokonywali wymiany informacji przedmiocie ceny odsprzedaży usługi PPV, ani bezpośrednio ani za pośrednictwem (...) Sp. z o. o. ; 2. naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 1 uokik w zw. z art. 8 ust. 1 uokik poprzez niezastosowanie przez Prezesa UOKiK do porozumienia opisanego w pkt I Decyzji wyłączenia z zakazu zawierania takich porozumień przewidzianego w art. 8 ust. 1 uokik, pomimo spełnienia określonych w tym przepisie przesłanek. Na wypadek nieuwzględnienia wskazanych zarzutów, skarżonej Decyzji zarzucił: 3. naruszenie art. 106 ust. 1 pkt 1 uokik, art. 4 pkt 15 uokik [oba w brzmieniu obowiązującym przed dniem 18.01.2015 r.] oraz art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dn. 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej „ kpa ”) przez nałożenie na Powoda kary pieniężnej w oparciu o wskazane przepisy uokik, przy jednoczesnym braku ustalenia w Decyzji wysokości wskazanych w tych przepisach przychodów Powoda, od których zależy wysokość kary pieniężnej; 4. naruszenie art. 106 ust. i pkt 1 uokik w zw. żart. 111 uokik [oba w brzmieniu obowiązującym przed dniem 18.01.2015 r.] oraz art. 7 i art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 83 uokik, poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia oraz należytego uwzględnienia okoliczności i stopnia naruszenia przepisów ustawy, a w rezultacie nałożenie na Powoda nadmiernie dolegliwej kary pieniężnej, nieadekwatnej do jej zakładanego celu oraz okoliczności niniejszej sprawy. Z uwagi na powyższe, Powód wniósł o: 1. uchylenie zaskarżonej Decyzji w części; ewentualnie o: 2. zmianę zaskarżonej Decyzji w zakresie pkt II ppkt 7 – poprzez uchylenie nałożonej na Powoda kary pieniężnej lub obniżenie wysokości tej kary; dodatkowo, wniósł o: 3. zasądzenie na rzecz Powoda od Pozwanego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Jednocześnie, Powód wniósł o : 4. przeprowadzenie dowodów z: a. dokumentów w postaci: i. pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 22 marca 2013 r., ii. pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 25 września 2012 r. - na okoliczność: posiadania przez (...) Sp. z o. o. na krajowym rynku obrotu prawami telewizyjnymi do meczów pierwszej reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej pozycji dominującej (wszystkie w aktach postępowania antymonopolowego); (...). decyzja Prezesa UOKiK z dnia 18 września 2006 r. nr (...) , iv. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 24 maja 20ior. nr (...) , v. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 31 grudnia 20ior. nr (...) , vi. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 8 grudnia 20isr. nr (...) - wszystkie na okoliczność praktyki Prezesa UOKiK w kwestii kwalifikowania niedozwolonych porozumień jako porozumienia typu „hub- and-spoke”; vii. wyjaśnienia w sprawie ustalania wysokości kar pieniężnych za stosowanie praktyk ograniczających konkurencję (2008)- wydruk ze strony internetowej Prezesa UOKiK - na okoliczność zasad ustalania wysokości kar pieniężnych za stosowanie praktyk ograniczających konkurencję i niezastosowania ich przy wymiarze kary dla Powoda. (odwołanie (...) Sp. z o. o. z dnia 31 stycznia 2022 r. k. 72- 82v akt sąd.) Pozwany, w odpowiedzi na powyższe odwołanie wniósł o: jego oddalenie, pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodów z dokumentów w postaci: a. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 18 września 2006 r., nr (...) ; b. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 24 maja 2010 r., nr (...) ; c. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 31 grudnia 2010 r., nr (...) ; d. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 8 grudnia 2015 r., nr (...) , - jako nieistotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, oraz wniósł o zasądzenie od Powoda na rzecz Pozwanego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. (odpowiedź pozwanego na odwołanie (...) Sp. z o. o. z dnia 9 czerwca 2022 r. k. 271-288 akt sąd.) (...) S.A. wniósł odpowiedz na odwołanie, w której odniósł się do poszczególnych zarzutów odwołania (...) Sp. z o. o. (odpowiedź (...) S.A. na odwołanie z dnia 8 czerwca 2022 r. k. 253-256v akt sąd.) Nadto, odpowiedź na odwołanie złożył również (...) Sp. z o.o. i wskazał, iż stanowisko (...) Sp. z o. o. jak i (...) Sp. z o.o. są zbieżne, zarówno co do argumentacji prawnej jak i faktycznej, a ponadto dodał, iż analiza stanowiska (...) Sp. z o. o. wskazuje na to, iż odwołanie (...) Sp. z o. o. jak i odwołanie (...) Sp. z o. o. są uzasadnione. (odpowiedź (...) Sp. z o. o. na odwołanie z dnia 8 czerwca 2022 r. k. 291-292 akt sąd.) Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny: (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dawniej jako: (...) Sp. z o.o. ”, dalej jako: (...) ) jest przedsiębiorcą, którego przedmiotem działalności jest m.in. pośrednictwo w sprzedaży miejsca na cele reklamowe w pozostałych mediach, działalność klubów sportowych, pozostała działalność związana ze sportem (okoliczności niesporne). (...) zawarł 29 maja 2012 r. umowę z Polskim Związkiem Piłki Nożnej (dalej jako: „PZPN”) oraz (...) KG z siedzibą w H. , uprawniającą (...) do działania w charakterze podagenta, w zakresie zawierania umów dotyczących wszystkich praw telewizyjnych, którymi może rozporządzać (...) KG z siedzibą w H. , na podstawie umowy zawartej z PZPN w dniu 25 maja 2009r. Przyznane (...) uprawnienia obejmowały m.in. zawieranie umów w zakresie udzielenia licencji na transmisję „na żywo” meczów pierwszej reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej rozegranych w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 2014 r. z Czarnogórą w dniu 7 września 2012 r. oraz z Mołdawią w dniu 11 września 2012 r. w systemie „Pay – Per – View” (dalej jako: „PPV”) (umowa z dnia 29 maja 2012 r. k. 27-32 akt adm., umowa z dnia 25 maja 2009 r. wraz z załącznikami k. 33-56 akt adm.). (...) korzystając ze swoich uprawnień podjął negocjacje z Telewizją (...) S.A. w sprawie udzielenia licencji na transmisję meczów między Polską a Czarnogórą oraz między Polską a Mołdawią w kanale ogólnodostępnym, jednakże zakończyły się one niepowodzeniem (pismo (...) z dnia 21 listopada 2012 r. k. 1479-1490 akt adm.). (...) , w związku z niepowodzeniem negocjacji z Telewizją (...) SA ,propozycję udzielenia licencji na transmisję ww. meczów w systemie PPV przedstawił innym przedsiębiorcom – w formie korespondencji e-mail (pismo (...) z dnia 26 października 2012 r. k. 1395-1398v akt adm.). (...) podjął m.in. negocjacje z (...) . Rozmowy z tym operatorem były o tyle istotne, że (...) nie posiadał doświadczeń w realizacji transmisji meczów w systemie PPV w przeciwieństwie do (...) , który przeprowadził już w tym systemie transmisję walki bokserskiej między W. K. , a T. A. . Ponadto, (...) był operatorem największej w Polsce i czwartej co do wielkości w Europie platformy satelitarnej (okoliczności bezsporne, pismo (...) z dnia 26 października 2012 r. k. 1395-1398v akt adm.). Podjęcie negocjacji między (...) a (...) w sprawie zawarcia umowy odnoszącej się do licencji w zakresie umożliwienia klientom dostępu do meczu pomiędzy Polską a Czarnogórą nastąpiło 31 sierpnia 2012 r. (w trakcie rozmowy telefonicznej między Prezesem Zarządu (...) a Prezesem Zarządu (...) ) (pismo (...) z dnia 1 października 2012 r. k. 293-305 akt adm.). W dniu 3 września 2012 r., w siedzibie (...) , odbyło się spotkanie negocjacyjne z przedstawicielami obu spółek. Ze strony (...) padła propozycja, aby to (...) przygotował projekt umowy licencyjnej, określającej wszystkie warunki współpracy, gdyż ten w przeciwieństwie do (...) posiadał doświadczenie w transmisji wydarzeń sportowych w systemie PPV. Tego samego dnia (...) przesłał do (...) informację o ogólnych warunkach współpracy, m.in. osób uprawnionych do reprezentacji (...) przy zawieraniu umowy licencyjnej, charakterystyki sygnału, kwestii związanych z przepisami ustawy o radiofonii i telewizji . (pismo (...) z dnia 1 października 2012 r. k. 293-305 akt adm., e-mail z dnia 3 września 2012 r. godz. 18:57 k. 320-321 akt adm ; pismo (...) z 7 stycznia 2013 r., k. 2011). (...) oraz (...) negocjowali warunki umowy m.in. odnoszące się do ceny sprzedaży (wiadomości e-mail z dnia 4, 5, 6, 7 września 2012 r. wraz z załącznikiem k. 352-403 akt adm.). (...) wystąpił 4 września 2012 r. do (...) z pytaniem odnoszącym się do ceny sprzedaży na rynku transmisji przez innych dostawców: „ Cena: jaką cenę sprzedaży na rynku będą mieć inni dostawcy?”. Jednocześnie, (...) przesłał projekt umowy licencyjnej (wiadomość e-mail z dnia 4 września 2012 r. godz. 14:58 k. 352-366 akt adm.). W § 3 ust. 2 projektu umowy przygotowanego przez (...) została zawarta klauzula o następującej treści: „ Strony ustalają, że cena sprzedaży Eventu w rozumieniu Meczu I lub Meczu II w ramach PPV w (...) i u innych operatorów świadczących usługę PPV b ędzie nie mniejsza niż 20 zł. brutto ”. (projekt umowy licencji wyłącznej k. 354-366 akt adm.). (...) Sp. z o. o. z siedzibą w W. w dniu 5 września 2012 r. podpisała z (...) , umowę licencji niewyłącznej odnoszącą się do transmisji meczu Polska-Czarnogóra, która w § 3 ust. 2 zawierała informację, iż „cena sprzedaży Eventu w ramach PPV w (...) i u innych operatorów świadczących usługę PPV będzie nie mniejsza niż 20 zł. brutto ”. (umowa z dnia 5.09.2012 r. między (...) Sp. z o. o. , a (...) k. 116-127, k. 306-317, k. 668-673v akt adm.). W meczu Polska-Czarnogóra, liczba widzów, którzy zdecydowali się na zakup praw do transmisji (usługa PPV dostępna za pośrednictwem dekodera) wyniosła (...) , natomiast w meczu Polska-Mołdawia – (...) widzów. (pismo (...) z dnia 1 października 2012 r. k. 293-305 akt adm.) (...) po otrzymaniu od (...) projektu umowy, przesłał go innym operatorom, którym także złożył ofertę umowy licencji niewyłącznej na transmisję meczów w systemie (...) . Projekt umowy zawierał oczywiście tożsame postanowienie § 3 ust. 2, dotyczące jednakowej ceny minimalnej dla oferenta i wszystkich pozostałych operatorów. W szczególności w dniu 4 września 2012 r. (...) przesłał ww. projekt umowy i negocjował warunki w formie mailowej z (...) w sprawie nabycia praw do udostępniania meczy reprezentacji Polski przez PPV (pismo (...) Polska z dnia 2.10.2012 r. k. 404-405 akt adm., korespondencja e-mail k. 412-422, k. 431-436, k. 438-444v, k. 446-449v, k. 451-455v akt adm.). (...) jest m.in. dostawcą usług telewizyjnych dla klientów indywidualnych oraz dla klientów biznesowych, w ponad (...) miejscowościach w Polsce (okoliczności bezsporne). Powyższe strony nie zawarły umowy w formie pisemnej, lecz (...) przeprowadziła transmisję obu meczów w systemie PPV, na warunkach ustalonych w wyniku negocjacji ze (...) (projekt umowy między (...) Sp. z o. o. , a (...) Sp. z o. o. k. 406-411 akt adm., pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 30.10.2012 r. k. 428-429, k. 694-694v akt adm., pismo (...) Polska z dnia 31.10.2012 r. k. 465-466 akt adm., korespondencja e-mail k. 467-478, k. 696-709v, k. 711-720v akt adm.). Przychód osiągnięty przez (...) z transmisji, po odjęciu opłaty licencyjnej wyniósł (...) zł stanowiąc (...) przychodu Spółki osiągniętego w 2012 r. (pismo (...) z dnia 5 sierpnia 2013 r. k. 2857-2866 akt adm.). W meczu Polska-Czarnogóra, liczba widzów, którzy zdecydowali się na zakup praw do transmisji wyniosła (...) , natomiast w meczu Polska-Mołdawia – (...) . (pismo (...) z dnia 2 października 2012 r. k. 404-405 akt adm.) (...) S.A. (dalej jako: (...) ) jest ogólnopolskim operatorem kablowym i telekomunikacyjnym, który dostarcza usługi dla klientów indywidualnych jak i dla klientów biznesowych. (...) oraz (...) w dniu 4 września 2012 r. rozpoczęły negocjacje w sprawie ww. umowy (pismo (...) S.A. z dnia 5.10.2012 r. k. 176-177 akt adm., wiadomość e-mail z dnia 4.09.2012 r. i kolejne k. 189-196 akt adm.). (...) S.A. i (...) podpisały, umowę licencji niewyłącznej 6 września 2012 r. odnoszącą się do transmisji meczu Polska-Czarnogóra, zawierającą niezmieniony § 3 ust. 2. Strony rozszerzyły powyższą umowę o transmisję meczu Polska-Mołdawia, na takich samych warunkach, uwzględniających cenę sprzedaży Eventu w ramach PPV w (...) i u innych operatorów świadczących usługę PPV (umowa z dnia 6.09.2012 r. między (...) Sp. z o. o. , a (...) S.A. ” k. 100-103v k. 179-186, k. 654-657v akt adm., aneks do umowy licencji wyłącznej z dnia 10.09.2012 r. k. 105-105v, k.187-188, k. 658v-659 akt adm.). Liczba widzów, którzy dokonali zakupu usługi PPV na mecz Polska-Czarnogóra wyniosła (...) , natomiast w meczu Polska-Mołdawia- (...) . (pismo (...) z dnia 5 października 2012 r. k. 176-177 akt adm.) (...) jest przedsiębiorcą świadczącym usługi telekomunikacyjne w ponad (...) miejscowościach na terenie Polski (okoliczność bezsporna). (...) otrzymała od (...) propozycję współpracy odnoszącej się do transmisji obu meczów, tj. Polska-Czarnogóra oraz Polska-Mołdawia - w systemie PPV. Strony rozpoczęły negocjacje w sprawie umowy odnoszącej się do nabycia praw do transmisji meczu piłki nożnej między reprezentacją Polski i Czarnogóry 4 września 2012 r., a 5 września 2012r. podpisały umowę licencji niewyłącznej zawierającą niezmieniony § 3 ust 2 umowy (pismo (...) S.A. z dnia 28.09.2012 r. k. 233-234 akt adm., wiadomość e-mail z dnia 4.09.2012 r. i kolejne k. 200-222 akt adm., umowa z dnia 5.09.2012 r. między (...) Sp. z o. o. , a (...) S.A k. 106-112 k. 223-229, k. 661-664, k. 1841-1844, k. 1847-1850 akt adm.). Strony rozszerzyły powyższą umowę o transmisję meczu Polska-Mołdawia, na takich samych warunkach, uwzględniających cenę sprzedaży Eventu w ramach PPV w (...) i u innych operatorów świadczących usługę PPV, z wyjątkiem zobowiązania (...) do przekazania zaproszeń VIP oraz niestosowania zapisów Umowy dotyczących praw biletów dostępu dla abonentów w ramach PPV na mecz Polska-Mołdawia (aneks do umowy licencji wyłącznej z dnia 7.09.2012 r. k. 115-115v, k. 665v-666 akt adm.). Liczba widzów, którzy dokonali zakupu usługi PPV na mecz Polska-Czarnogóra wyniosła (...) , natomiast w meczu Polska-Mołdawia- (...) . (pismo (...) z dnia 28 września 2012 r. k. 198-199 akt adm.) Przychód (...) osiągnięty ze sprzedaży abonentom poszczególnych Eventów wyniósł odpowiednio: Event I- (...) zł brutto oraz za Event II- (...) zł brutto (pismo (...) z dnia 19 lipca 2013 r. k. 2848-2849 akt adm.). (...) rozpoczął 5 września 2012 r. negocjacje z (...) odnoszące się emisji meczów reprezentacji Polski w systemie PPV (pismo (...) z dnia 5.09.2012 r. k. 278-279 akt adm., korespondencja e-mail k. 289-291 akt adm.). (...) jest przedsiębiorcą telekomunikacyjnym świadczącym usługi dla lokalnych jak i dla ogólnopolskich dostawców telekomunikacyjnych (okoliczność bezsporna). Strony podpisały w dniu 5 września 2012 r. umowę licencji niewyłącznej od [... tekst skrócony ...]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI